VII SA/Wa 176/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Halina Kuśmirek (spr.), , Sędzia WSA Agnieszka Wilczewska-Rzepecka, Asesor WSA Jolanta Augustyniak - Pęczkowska, Protokolant Agnieszka Wasik, , po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 kwietnia 2008 r. sprawy ze skargi J. W. o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 23 października 2007 r. w sprawie ze skargi J. W. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2007 r. znak [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności postanowienia. skargę o wznowienie postępowania sądowego oddala Wyrokiem z dnia 23 października 2007 r. sygn. akt VII SA/Wa 756/07 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę J. W. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2007 r. znak [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności postanowienia tego organu z dnia [...] maja 2005 r. znak [...], utrzymującego w mocy postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2005 r. znak [...] zawieszające postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2004 r. znak [...], umarzającej postępowanie odwoławcze od decyzji Starosty [...] z dnia [...] listopada 2004 r. nr [...] zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej A.H. pozwolenia na budowę budynku inwentarskiego oraz zamkniętego, szczelnego zbiornika na płynne odchody zwierzęce i dwukomorowego szczelnego zbiornika na ścieki socjalno-bytowe na działce nr [...] we wsi I., gm. N. Powyższy wyrok stał się prawomocny od dnia 22 grudnia 2007 r. W dniu 23 stycznia 2008 r. J.W. wniosła skargę o wznowienie postępowania zakończonego powyższym wyrokiem, wskazując jako podstawę prawną skargi art. 271 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skarżąca zarzuciła, że nie była należycie reprezentowana podczas rozprawy sądowej w dniu 23 października 2007 r., gdyż nie miała pomocy prawnej. Wskazała, iż nie stać jej na profesjonalnego pełnomocnika, a ze względu na brak stosownego wykształcenia, podeszły wiek oraz przebyte schorzenia nie potrafiła bronić swego interesu przed sądem. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga o wznowienie postępowania sądowego nie jest zasadna. Zgodnie z art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Przesłanki wznowienia zostały enumeratywnie wymienione w art. 271 - 274 ww. ustawy. Można je podzielić na trzy grupy: - przyczyny nieważności (art. 271), - orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie (art. 272), - właściwe przyczyny restytucyjne (art. 273). Wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego uzasadniają tylko te przesłanki wznowienia postępowania, które są następstwem zdarzeń powstałych w samym postępowaniu sądowym, nie zaś w postępowaniu administracyjnym, w którym ostatecznie rozstrzygnięto co do istoty sprawę administracyjną (wyrok NSA z dnia 30 kwietnia 1986 r., sygn. akt SA/Wr 137/86, ONSA 1986, nr 1, poz. 29). W postępowaniu ze skargi o wznowienie postępowania nie są rozpoznawane zarzuty znajdujące się poza zakresem ustawowych podstaw wznowienia (postanowienie SN z dnia 12 października 2001 r., sygn. akt III AO 29/01, OSNAP 2002, nr 13, poz. 319). Rozpoznanie zasadności podstaw skargi o wznowienie postępowania następuje wyłącznie na rozprawie i może prowadzić do ewentualnego oddalenia skargi, a nie jej odrzucenia (postanowienie SN z dnia 21 grudnia 1999 r., sygn. akt I PKN 448/99, OSNAP 2001, nr 15, poz. 487). Jeżeli nie zachodzą przyczyny powodujące konieczność odrzucenia wniosku o wznowienie, należy dokonać merytorycznej oceny tego wniosku. Negatywny wynik wspomnianej oceny powoduje zaś oddalenie wniosku (skargi) o wznowienie postępowania, a nie jego odrzucenie (postanowienie NSA z dnia 10 maja 2005 r., sygn. akt OSK 1342/2004, LEX nr 168048). W skardze o wznowienie postępowania skarżąca powołała się na art. 271 pkt 2 ww. ustawy. Zgodnie z treścią tego przepisu, można żądać wznowienia postępowania z powodu nieważności, jeżeli strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania. Nie można jednak żądać wznowienia, jeżeli przed uprawomocnieniem się orzeczenia niemożność działania ustała lub brak reprezentacji był podniesiony w drodze zarzutu albo strona potwierdziła dokonane czynności procesowe. W odniesieniu do zarzutu skarżącej, iż nie była ona należycie reprezentowana, należy wyjaśnić, że w toku postępowania sądowego skarżąca nie złożyła wniosku o przyznanie prawa pomocy przez ustanowienie adwokata lub radcy prawnego z urzędu, pomimo, iż o możliwości wystąpienia z wnioskiem w tym zakresie została prawidłowo pouczona w piśmie z dnia 15 maja 2007 r. stanowiącym wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi, które doręczono skarżącej w dniu 28 maja 2007 r. Pisma adresowane do Sądu skarżąca formułowała w sposób czytelny oraz wskazujący na znajomość procedury sądowoadministracyjnej. Skarżąca została również prawidłowo powiadomiona o terminie rozprawy, w której uczestniczyła osobiście oraz złożyła pismo zawierające jej stanowisko w sprawie wraz z załącznikami. Z tych przyczyn, podnoszone w skardze okoliczności dotyczące stanu zdrowia skarżącej, jej wykształcenia, czy też braku środków finansowych na samodzielne opłacenie pomocy prawnej, nie wpłynęły na ocenę zasadności skargi o wznowienie postępowania sądowego. Zdaniem Sądu, powołane przez skarżącą podstawy wznowieniowe nie mogły zostać uwzględnione. Należy również nadmienić, że wyrokiem z dnia [...] marca 2007 r., sygn. akt [...] Naczelny Sąd Administracyjny uchylił wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w B. z dnia [...] czerwca 2005 r., sygn. akt [...] oraz decyzję Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2004 r. w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego od decyzji Starosty [...] z dnia [...] listopada 2004 r. nr [...] zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej A.H. pozwolenia na budowę budynku inwentarskiego oraz zamkniętego, szczelnego zbiornika na płynne odchody zwierzęce i dwukomorowego szczelnego zbiornika na ścieki socjalno-bytowe na działce nr [...] we wsi I., gm. N. Konieczność zakończenia ww. postępowania sądowego stanowiła zagadnienie wstępne dla postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności tej decyzji, zawieszonego przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2005 r. znak [...], zatem dalsze prowadzenie przez organ nadzorczy postępowania nieważnościowego stało się bezprzedmiotowe z uwagi na wyeliminowanie powyższej decyzji z obrotu prawnego wyrokiem Sądu. Uchylenie ww. decyzji oznacza natomiast obowiązek ponownego rozpoznania odwołania przez organ drugiej instancji. Stosownie zaś do wskazań zawartych w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia [...] marca 2007 r., organ odwoławczy powinien uwzględnić rozstrzygnięcia administracyjne i orzeczenia sądowe zapadłe po jej wydaniu oraz po wydaniu wyroku przez Sąd pierwszej instancji, zwłaszcza zaś rozstrzygnięcia dotyczące decyzji z dnia [...] listopada 2004 r. o pozwoleniu na budowę, od której skarżąca wniosła odwołanie. Uwzględniając powyższe, na podstawie art. 151 w zw. z art. 282 § 2 oraz art. 276 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Sąd skargę o wznowienie postępowania sądowego oddalił.