VII SA/Wa 1763/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marta Kołtun-Kulik, , Sędzia WSA Tomasz Janeczko (spr.), Sędzia WSA Mirosław Montowski, Protokolant spec. Joanna Piątek-Macugowska, , po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 listopada 2021 r. sprawy ze skargi E sp. z o.o. z siedzibą w [...] na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2021 r. nr [...] w przedmiocie wniesienia sprzeciwu w sprawie zamiaru przystąpienia do budowy obiektu oddala skargę Wojewoda [...] ( dalej: "Wojewoda", "organ odwoławczy") decyzją z dnia [...] lipca 2021 r. [...], działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r., poz. 735, dalej: "k.p.a.") oraz art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2020 r., poz. 1333 ze zm., dalej: "Prawo budowlane"), po rozpatrzeniu odwołania [...] Sp. z o.o. z siedzibą w M. (dalej: Skarżący", "Inwestor") od decyzji Starosty [...] ( dalej: "Starosta", "organ I instancji") z dnia [...] kwietnia 2021 r., znak: [...], wnoszącej sprzeciw w sprawie zamiaru przystąpienia do budowy obiektu budowlanego o wymiarach 59,5 x 16,20 m na działkach nr ew. [...] i [...] położonych w G. przy ul. P., objętego zgłoszeniem z dnia [...] lutego 2021 r. M.B. występującego jako pełnomocnik [...] Spółka z o.o. z siedzibą w M. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Powyższa decyzja, została wydana w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych. W dniu [...] lutego 2021 r. do Starostwa Powiatu [...] wpłynęło zgłoszenie M. B. - pełnomocnika [...] Sp. z o.o., dotyczące budowy obiektu budowlanego o wymiarach 59,5 x 16,20 m na działkach nr ew. [...] i [...] położonych w G. przy ul. P.. Organ powiatowy postanowieniem z dnia [...] marca 2021 r., znak: [...], nałożył na M. B. obowiązek uzupełnienia zgłoszenia w terminie 14 dni od dnia doręczenia postanowienia. Pismem z dnia [...] kwietnia 2021 r. M. B.przekazał dokumenty wymienione w postanowieniu. Starosta [...] decyzją z dnia [...] kwietnia 2021 r., znak: [...], działając na podstawie art. 30 ust. 5c Prawa budowlanego, wniósł sprzeciw w sprawie przedmiotowego zgłoszenia. Odwołanie od ww. decyzji organu I instancji wniósł A. B. Prezes Zarządu [...] Sp. z o.o. Po rozpoznaniu odwołania, wspomnianą na wstępie, skarżoną decyzją z dnia [...] lipca 2021 r., Wojewoda [...], utrzymał w mocy decyzję Starosty z dnia [...] kwietnia 2021 r. Uzasadniając powyższe rozstrzygnięcie, Wojewoda wyjaśnił, że zgodnie z art. 28 ust. 1 Prawa budowlanego, roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę. Pozwolenie na budowę, zgodnie z art. 3 pkt 12 ww. ustawy, stanowi decyzję administracyjną zezwalającą na rozpoczęcie i prowadzenie budowy lub wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu budowlanego. Dalej organ odwoławczy wyjaśnił, że ustawodawca w art. 29-31 Prawa budowlanego, przewidział wyjątki od wyżej wymienionej zasady - budowa części obiektów oraz wykonywanie części robót budowlanych zamiast pozwolenia na budowę wymaga jedynie zgłoszenia właściwemu organowi. Wskazany art. 29 Prawa budowlanego wylicza enumeratywnie rodzaje obiektów budowlanych, których budowa nie wymaga pozwolenia na budowę oraz robót budowlanych, których rozpoczęcie nie wymaga pozwolenia na budowę. Katalog wyrażony w tym artykule ma formę listy zamkniętej, a więc wyłącznie wymienione w nim obiekty i roboty nie wymagają pozwolenia na budowę. Organ podkreślił, że ponieważ podany przepis zawiera wyjątki od zasady ogólnej, to w stosunku do niego niedopuszczalne jest stosowanie wykładni rozszerzającej. Wojewoda wyjaśnił, że zwolnienie z obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę nie zawsze jednak oznacza rezygnację z jakiejkolwiek regulacji administracyjno-prawnej. Do ustawy Prawo budowlane, została bowiem wprowadzona instytucja zgłoszenia budowy jako zdecydowanie prostsza od pozwolenia na budowę, forma dochodzenia do wymaganej prawem akceptacji właściwego organu zamiaru podjęcia określonych w ustawie robót budowlanych. Zgodnie z art. 30 ust. 5 Prawa budowlanego, zgłoszenia należy dokonać przed terminem zamierzonego rozpoczęcia robót budowlanych. W kontekście powyższego, zgodnie z art. 30 Prawa budowlanego, organ administracji publicznej ma kompetencje do wydania decyzji wnoszącej sprzeciw do zamiaru wykonania robót objętych zgłoszeniem. Wniesienie sprzeciwu oznacza brak zgody organu administracji architektoniczno-budowlanej na przystąpienie przez inwestora do realizacji zamierzonej działalności budowlanej. Sprzeciw jest rozstrzygnięciem sprawy co do jej istoty i dlatego powinien być wyrażony w formie decyzji administracyjnej. Niewniesienie sprzeciwu przez właściwy organ w terminie 21 dni od dnia doręczenia zgłoszenia (lub od dnia usunięcia braków zgłoszenia, jeżeli inwestor był do tego wezwany) powoduje, że uprawnienie inwestora do uruchomienia procesu budowlanego powstaje bezpośrednio z mocy prawa, a więc bez wydania aktu administracyjnego. Wojewoda wskazał, że przesłanki zgłoszenia sprzeciwu do zamiaru wykonania robót budowlanych zostały przez ustawodawcę wymienione w art. 30 ust. 5c zdanie ostatnie oraz w art. 30 ust. 6 i art. 30 ust. 7 Prawa budowlanego, tym samym wniesienie sprzeciwu z powodów innych niż wskazane w tych przepisach jest niedopuszczalne. Organ wyjaśnił, że według art. 30 ust. 5c Prawa budowlanego, organ ma obowiązek wniesienia sprzeciwu w przypadku niedopełnienia przez inwestora we właściwym terminie obowiązku uzupełnienia brakujących dokumentów, mimo wezwania go do tego przez organ w drodze postanowienia. W oparciu zaś o art. 30 ust. 6 Prawa budowlanego, organ wnosi sprzeciw, gdy realizacja zamierzenia inwestycyjnego na podstawie zgłoszenia nie jest dopuszczalna z powodów merytorycznych, tj. jeżeli: 1) zgłoszenie dotyczy budowy lub wykonywania robót budowlanych objętych obowiązkiem uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę, 2) budowa lub wykonywanie robót budowlanych objętych zgłoszeniem narusza ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, decyzji o warunkach zabudowy, inne akty prawa miejscowego lub inne przepisy, 3) zgłoszenie dotyczy budowy tymczasowego obiektu budowlanego, o którym mowa w art. 29 ust. 1 pkt 7 Prawa budowlanego, w miejscu, w którym taki obiekt istnieje. Natomiast stosownie do treści przepisu art. 30 ust. 7 Prawa budowlanego, organ może nałożyć w drodze sprzeciwu obowiązek uzyskania pozwolenia na wykonanie określonego obiektu lub robót budowlanych objętych obowiązkiem zgłoszenia, jeżeli ich realizacja może naruszać ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, decyzji o warunkach zabudowy lub spowodować: 1) zagrożenie bezpieczeństwa ludzi lub mienia; 2) pogorszenie stanu środowiska lub stanu zachowania zabytków; 3) pogorszenie warunków zdrowotno-sanitarnych; 4) wprowadzenie, utrwalenie bądź zwiększenie ograniczeń lub uciążliwości dla terenów sąsiednich. Wojewoda podsumował, że uwzględniając przedstawione wyżej uregulowania ocenić należało, czy w niniejszej sprawie wniesienie przez organ architektoniczno-budowlany sprzeciwu do zgłoszonego zamiaru wykonania robót budowlanych, znajdowało oparcie w obowiązujących przepisach prawa i czy było uzasadnione wskazanymi w tych przepisach okolicznościami. Organ odwoławczy po analizie akt sprawy stwierdził, że należy zgodzić się ze stanowiskiem zaprezentowanym w decyzji Starosty [...][...] kwietnia 2021 r., znak: [...], wnoszącej sprzeciw w sprawie zamiaru przystąpienia do budowy obiektu budowlanego o wymiarach 59,5 x 16,20 m na działkach nr ew. [...] i [...] położonych w G. przy ul. P., objętego zgłoszeniem z dnia [...] lutego 2021 r. M.B. występującego jako pełnomocnik [...] Spółka z o.o. z siedzibą w M.. Wojewoda przypomniał, że Starosta [...] postanowieniem z dnia [...] marca 2021 r., znak: [...], nałożył na M. B. - pełnomocnika [...] Sp. z o.o., obowiązek uzupełnienia zgłoszenia poprzez: 1) "dołączenie pełnomocnictwa do występowania w imieniu inwestora i składania w jego imieniu oświadczenia o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, 2) uzupełnienie oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, 3) dołączenie decyzji zezwalającej na wyłączenie z produkcji gruntów rolnych, 4) sprecyzowanie złożonego zgłoszenia w kwestii dotyczącej określenia obiektu jakiego (według art. 29 ust. Prawa budowlanego) dotyczy zgłoszenie, 5) schematycznych rysunków projektowanego obiektu ilustrującego jego usytuowanie na działce". Organ odwoławczy wskazał, że w dniu [...] kwietnia 2021 r. M. B. - pełnomocnik Inwestora, przedłożył do Starostwa [...] swoje uzupełnienie w związku z powyższym postanowieniem organu powiatowego. Po przeprowadzeniu analizy zgromadzonego materiału dowodowego, Wojewoda podzielił jednak stanowisko organu pierwszej instancji, który stwierdził, że Inwestor nie dokonał wszystkich uzupełnień w zgłoszeniu w wyznaczonym terminie, w związku z powyższym zasadnym było wniesienie sprzeciwu przez organ I instancji. Wojewoda podkreślił, że M. B., nie przedłożył organowi powiatowemu schematów rysunków projektowanego obiektu ilustrującego jego usytuowanie na działce, jak również nie sprecyzował zgłoszenia w kwestii dotyczącej określenia obiektu, jakiego dotyczy zgłoszenie, zgodnie z art. 29 ust. 1 Prawa budowlanego. Wojewoda stwierdził, że organ ma obowiązek wnieść sprzeciw do złożonego zgłoszenia, gdy osoba zgłaszająca, nie uzupełni na wezwanie dokonanego zgłoszenia o brakujące dokumenty. Ponieważ kompletność zgłoszenia jest podstawowym warunkiem, od spełnienia którego ustawodawca uzależnił możliwość skorzystania z uproszczonej procedury realizacji robót budowlanych, nieuzupełnienie przez inwestora braków zgłoszenia obliguje właściwy organ do wniesienia sprzeciwu w drodze decyzji na podstawie art. 30 ust. 5c Prawa budowlanego. W ocenie Wojewody, Starosta [...] zasadnie wezwał Inwestora do uzupełnienia powyższych braków, jednak z uwagi na ich nieuzupełnienie, koniecznym było wniesienie sprzeciwu przez organ I instancji. Odnosząc się do zarzutów przedstawionych w odwołaniu Wojewoda ocenił, że są one bezzasadne. Organ odwoławczy nie zgodził się z zarzutem, że żądanie od pełnomocnika Inwestora, przez organ I instancji w postanowieniu z dnia [...] marca 2021 r., sprecyzowania jakiego obiektu dotyczy zgłoszenie za bezpodstawny. Wskazał, że ze zgromadzonej dokumentacji załączonej do zgłoszenia wynika, że jego przedmiotem jest budowa obiektu budowlanego o wymiarach 59,5 x 16,20 m, natomiast na załączonej mapie przedstawiającej usytuowanie obiektu na działkach inwestycyjnych istnieje już hala o szerokości 15,84 m i długości 40 m, a obecnie projektowana jest jej rozbudowa na długość 19,50 m. Wojewoda stwierdził, że w przypadku powzięcia przez organ administracji architektoniczno-budowlanej wątpliwości co do intencji wnioskodawcy, organ jest władny wystąpić do Inwestora o sprecyzowanie wniosku lub też wypowiedzenie się, czy podtrzymuje ten wniosek. Nie jest natomiast uprawniony do zmiany przedmiotu sprawy w sposób inny niż uczynił to wnioskodawca, bowiem wolą jego jest uzyskanie od organu wiążącej odpowiedzi w formie procesowej odnośnie do przyznania jego określonego uprawnienia. Organ odwoławczy nie zgodził się z zarzutem, że brak jest wskazania przepisów prawa, na podstawie których organ I instancji w postanowieniu, wzywał o ich uzupełnienie. Wyjaśnił, że Starosta postanowieniem z dnia [...] marca 2021 r. nałożył na M. B. obowiązek uzupełnienia zgłoszenia, a w uzasadnieniu zawarł przepisy prawa, na podstawie których wzywa do ich uzupełnienia powołując się na przepis art. 30 ust. 2a Prawa budowlanego, który stanowi co należy dołączyć do zgłoszenia. Chybiony jest również w ocenie Wojewody zarzut, że organ nie powinien domagać się od M. B. pełnomocnictwa, "które organ już posiadał zważywszy na fakt, że nie był to pierwszy wniosek składany przez M.B. w imieniu spółki w sprawie budowy obiektu budowlanego na przedmiotowej działce". Organ odwoławczy wyjaśnił, że postępowanie administracyjne jest postępowaniem pisemnym w myśl przepisów art. 14 k.p.a., zaś w zgłoszeniu M. B. zaznaczył, że jest pełnomocnikiem Inwestora i załączył również stosowną opłatę skarbową. Powinien natomiast stosownie do treści art. 33 § 3 k.p.a. dołączyć pełnomocnictwo, aby móc występować w roli pełnomocnika w danej sprawie. Należało zatem zdaniem Wojewody zgodzić się ze stanowiskiem zaprezentowanym w decyzji Starosty z dnia [...] kwietnia 2021 wnoszącej sprzeciw w sprawie zamiaru przystąpienia do budowy obiektu budowlanego o wymiarach 59,5 x 16,20 m na działkach nr ew. [...] i [...] położonych w G. przy ul. P., objętego zgłoszeniem z dnia [...] lutego 2021 r. M. B. występującego jako pełnomocnik Inwestora. Skargę na powyższą decyzję wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Inwestor reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika. Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie: 1) art. 30 ust. 5 c ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo Budowlane (Dz. U. z 2020 r., poz. 1333 ze zm.) poprzez uznanie przez organ II instancji, iż uprawnione było nałożenie przez organ I instancji postanowieniem z dnia [...] marca 2021 r. na pełnomocnika skarżącej M. B. zamiast na Skarżącą Spółkę będącą Inwestorem w niniejszej sprawie działającą za pośrednictwem swojego pełnomocnika M. B. obowiązku uzupełnienia zgłoszenia z dnia [...] lutego 2021 r. o dokumenty wymienione w ww. postanowieniu; 2) art. 30 ust. 5 c ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo Budowlane (Dz. U. z 2020 r., poz. 1333 ze zm.) poprzez uznanie przez organ II instancji, iż wniesienie sprzeciwu przez organ I instancji decyzją z dnia [...] kwietnia 2021 r. znak: [...] było zasadne, podczas gdy organ I instancji nieskutecznie nałożył obowiązek uzupełnienia dokumentów poprzez obciążenie tym obowiązkiem osoby nie będącej stroną w sprawie (stroną bowiem była Spółka), i w związku z tym nie zachodziły żadne podstawy do wydania decyzji z dnia [...] kwietnia 2021 r., bowiem Spółka nie była zobowiązana do uzupełnienia jakichkolwiek dokumentów, zaś jej pełnomocnik na którego nałożono obowiązek nie był Stroną w sprawie i nie można na niego było nałożyć jakichkolwiek obowiązków ciążących na stronie, 3) art. 138 § 1 pkt 1) i 2) poprzez utrzymanie w mocy przez organ II instancji decyzji organu I instancji zamiast wydania decyzji o uchyleniu decyzji organu I instancji i poprzedzającego ją postanowienia z dnia [...] marca 2021 r. i umorzenia postępowania pierwszej instancji w całości, oraz z ostrożności procesowej, na wypadek nieuwzględnienia przez Sąd powyższej argumentacji zarzucił naruszenie; 4) art. 30 ust. 5 c ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo Budowlane (Dz. U. z 2020 r., poz. 1333 ze zm.) poprzez uznanie przez organ II instancji, iż zasadnym było wydanie przez organ I instancji decyzji z dnia [...] kwietnia 2021 r. o sprzeciwie, podczas gdy postanowieniem z dnia [...] marca 2021 r. organ I instancji bezpodstawnie wezwał M. B. do uzupełnienia zgłoszenia o pełnomocnictwo (które już posiadał), jak również sprecyzowania zgłoszenia w kwestii zamierzenia inwestycyjnego, co stało w oczywistej sprzeczności z treścią zgłoszenia, które było jasne i precyzyjne w tym zakresie oraz przedłożenia schematycznych rysunków projektowanego obiektu ilustrującego jego usytuowanie na działce, pomimo braku podstawy prawnej żądania jak i nie wyjaśnienia czego konkretnie organ I instancji oczekuje. Mając powyższe na uwadze, Skarżący wniósł o: 1) uchylenie decyzji organu II instancji w całości i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji oraz wydanego przez ten organ postanowienia z dnia [...] marca 2021 r., na podstawie art. 145 § lpkt 1) lit. a) i c) ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, oraz umorzenie postępowania administracyjnego na podstawie art. 145 § 3 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, 2) zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania, w tym kosztów profesjonalnego pełnomocnika wg norm przepisanych na podstawie art. 200 w związku z art. 205 § 2 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Powyższe zarzuty znalazły rozwinięcie w uzasadnieniu skargi. Skarżący wskazał, że postanowieniem z dnia [...] marca 2021 r., organ I instancji nałożył na pełnomocnika Inwestora M. B. obowiązek uzupełnienia zgłoszenia w terminie 14 dni od dnia doręczenia postanowienia, podczas gdy M. B. był jedynie jej pełnomocnikiem Inwestora. Powyższe w ocenie Skarżącego stanowi istotne naruszenie prawa, i winno stanowić podstawę do wyeliminowania postanowienia z obrotu prawnego. Skarżący podniósł, że zgodnie z art. 30 ust. 5 c Prawa budowlanego w razie konieczności uzupełnienia zgłoszenia organ administracji architektoniczno-budowlanej nakłada na zgłaszającego, w drodze postanowienia, obowiązek uzupełnienia, w określonym terminie, brakujących dokumentów, niewątpliwie zaś w niniejszej sprawie zgłaszającym był Inwestor, tj. Skarżący, a nie jego pełnomocnik, zatem to na niego należało nałożyć przedmiotowy obowiązek, nie zaś na pełnomocnika. Z uwagi na to, że obowiązek nie został na Skarżącego nałożony skutecznie, nie było tym samym podstaw do wydania sprzeciwu na podstawie art. 30 ust. 5 c Prawa Budowlanego. Ponadto Skarżący podniósł, że organ I instancji nie miał podstaw do żądania pełnomocnictwa M. B. do przedmiotowej sprawy, bowiem organ ten już posiadał takowe zważywszy na fakt, że nie był to pierwszy wniosek składany przez M. B. w imieniu Spółki. Ponadto M. B. jest wspólnikiem Spółki, co wynika z informacji zawartych w KRS i umowie spółki. Nie było zatem wątpliwości co do działania M. B. w imieniu i na rzecz Spółki. Skarżący powołując się na orzecznictwo wskazał, że prawo administracyjne dopuszcza pełnomocnictwo ogólne do wszystkich spraw, w tym także spraw, które w przyszłości mogą być przedmiotem postępowań i taki charakter też miało to pełnomocnictwo. Skarżący podniósł również, że organ I instancji wezwał pełnomocnika Spółki jedynie do przedłożenia pełnomocnictwa, a zdaniem Skarżącego winien w wezwaniu zaznaczyć również opcję podpisania zgłoszenia przez osobę upoważnioną w imieniu Skarżącego, przez co ograniczył tym samym konwalidację wniosku przez Skarżącego. Ponadto skoro organ I instancji uznał, że M. B. nie jest pełnomocnikiem Spółki, to winien decyzję z dnia [...] kwietnia 2021 r. doręczyć Spółce nie "do wiadomości" ale oficjalnie zgodnie z art. 40 § 1 k.p.a., a nie pełnomocnikowi na podstawie art. 40 § 2 k.p.a. Bezpodstawnym było również w ocenie Skarżącego, wezwanie Spółki do sprecyzowania złożonego zgłoszenia w kwestii dotyczącej określenia obiektu jakiego dotyczy zgłoszenie. Podobnie należy odnieść się zdaniem Skarżącego do żądania przez organ I instancji zawartego w postanowieniu z dnia [...] marca 2021 r. przedstawienia przez Spółkę schematycznych rysunków projektowanego obiektu ilustrującego jego usytuowanie na działce. W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko przedstawione w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 2167 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W myśl art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2019 poz. 2325, dalej: "p.p.s.a.") sąd administracyjny rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sąd uwzględnia skargę w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a.), naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (art. 145 § 1 pkt 1 lit. b p.p.s.a.) oraz innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a.). W przypadkach, gdy zachodzą przyczyny określone w art. 156 k.p.a. lub w innych przepisach sąd stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Sądowa kontrola zaskarżonej decyzji z uwzględnieniem powyższych reguł doprowadziła do uznania, że zaskarżona decyzja odpowiada prawu. Kontroli Sądu poddana została decyzja Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2021 r. utrzymująca w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] kwietnia 2021 r., znak: [...], wnoszącą sprzeciw w sprawie zamiaru przystąpienia do budowy obiektu budowlanego o wymiarach 59,5 x 16,20 m na działkach nr ew. [...] i [...] położonych w G. przy ul. P., objętego zgłoszeniem z dnia [...] lutego 2021 r. M. B. występującego jako pełnomocnik [...] Spółka z o.o. z siedzibą w M.. W ocenie Sądu zaskarżona decyzja nie została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, które mogłoby mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a więc i wskazanego w skardze art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. oraz prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, w tym więc i wskazanego w skardze art. 30 ust. 5c Prawa budowlanego. Na wstępie wskazać należy, że zgodnie z treścią art.. 30 ust. 2 Prawa budowlanego, w zgłoszeniu należy określić rodzaj, zakres, miejsce i sposób wykonywania robót budowlanych oraz termin ich rozpoczęcia. Zgodnie zaś z treścią art. 30 ust. 2a, do zgłoszenia należy dołączyć: 1) oświadczenie, o którym mowa w art. 32 ust. 4 pkt 2; 2) odpowiednie szkice lub rysunki - w zależności od potrzeb; Zgodnie z art. 30 ust. 5c Prawa budowlanego, który stanowił podstawę prawną wydanych przez organy rozstrzygnięć, w razie konieczności uzupełnienia zgłoszenia organ administracji architektoniczno-budowlanej nakłada na zgłaszającego, w drodze postanowienia, obowiązek uzupełnienia, w określonym terminie, brakujących dokumentów, a w przypadku ich nieuzupełnienia - wnosi sprzeciw w drodze decyzji. W niniejszej sprawie w dniu [...] lutego 2021 r., do Starosty wpłynęło zgłoszenie złożone przez M. B. występującego jako pełnomocnik Inwestora dotyczące budowy obiektu budowlanego o wymiarach 59,5 x 16,20 m na działkach Nr [...] i [...] położonych w G. przy ul. P.. Do tego zgłoszenia dołączone zostały następujące dokumenty: 1. decyzja Starosty Powiatu [...] z dnia [...] lutego 2020 o umorzeniu postępowania w sprawie wyłączenia z produkcji rolnej gruntów na działkach [...] oraz [...] dla inwestycji polegającej na budowie hali tunelowej 2. przekrój hali 3. rysunek przedstawiający istniejącą halę i projektowaną rozbudowę 4. potwierdzenie opłaty od pełnomocnictwa Do wniosku, nie było natomiast dołączone pełnomocnictwo dla M. B., udzielone mu przez Inwestora. Starosta postanowieniem z dnia [...] marca 2021 r. nałożył na Inwestora obowiązek uzupełnienia zgłoszenia poprzez: 1. dołączenie pełnomocnictwa do występowania w imieniu inwestora i do składania w jego imieniu oświadczenia o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. 2. uzupełnienie oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. 3. dołączenie decyzji zezwalającej na wyłączenie z produkcji gruntów rolnych. 4. sprecyzowanie złożonego zgłoszenia w kwestii dotyczącej określenia obiektu, jakiego według art. 29 ust. 1 Prawa budowlanego dotyczy zgłoszenie 5. schematycznych rysunków projektowanego obiektu ilustrującego jego usytuowanie na działce. Po otrzymaniu w dniu [...] marca 2021 r. wyżej wspomnianego postanowienia Starosty, M. B. przedłożył: 1. umowę dzierżawy z aneksem 2. pełnomocnictwo 3. decyzję Starosty Powiatu [...] z dnia [...] września 2019 r. o umorzeniu postępowania w sprawie wyłączenia z produkcji gruntów rolnych na działce nr [...] położonej na terenie miasta [...] dla inwestycji polegającej na budowie hali namiotowej 4. oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane Następnie Starosta decyzją z dnia [...] kwietnia 2021 r., zgłosił sprzeciw w sprawie zamiaru przystąpienia do budowy obiektu budowlanego o wymiarach 59,5 x 16,20 m na działkach Nr [...] i [...] położonych w G. przy ul. P., objętego zgłoszeniem z dnia [...].02.2021 roku złożonym przez M. B., występującego jako pełnomocnik Inwestora. Odnosząc się do zarzutów skargi, Sąd stwierdza, że tylko częściowo można je uznać za zasadne co nie zmienia oceny, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa w stopniu nakazującym jej uchylenie. Podstawowym zarzutem skargi, jest niezasadne w ocenie Skarżącego nałożenie przez Starostę postanowieniem z dnia [...] marca 2021 r. obowiązku uzupełnienia zgłoszenia nie na Inwestora tylko na M. B. występującego jako pełnomocnik, podczas gdy obowiązek taki, powinien zostać nałożony na Inwestora. Zdaniem Sądu, zarzut ten, jak również przytoczona na jego poparcie argumentacja, nie zasługują na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 40 § 1 k.p.a., pisma doręcza się stronie, a gdy strona działa przez przedstawiciela - temu przedstawicielowi. Jak wynikało z treści zgłoszenia, M. B., występował jako pełnomocnik Inwestora, jednak mimo wniesienia opłaty skarbowej od pełnomocnictwa, samego pełnomocnictwa do wniosku nie dołączył. Zawarte w postanowieniu Starosty z dnia [...] marca 2021 r. sformułowanie o nałożeniu obowiązków na m. B. jako pełnomocnika Inwestora, było nieprecyzyjne, jednak postanowienie to skierowano również do spółki i zostało ono jej skutecznie doręczone w dniu [...] marca 2021 r. o czym świadczy znajdujące się w aktach sprawy zwrotne poświadczenie odbioru. Oczywistym jest zatem w ocenie Sądu, że obowiązek wynikający ze wspomnianego postanowienia, w istocie nałożony został na Inwestora, natomiast w sensie technicznym to pełnomocnik jako upoważniony przedstawiciel Inwestora miał dostarczyć wymagane dokumenty. Powyższe uchybienie ze strony organu, nie miało w ocenie Sądu wpływu na wynik sprawy również dlatego, że nie spełnione zostały inne wymogi zgłoszenia, co zadecydowało o wniesieniu sprzeciwu. Wskazać też należy, że przepis art. 30 ust. 5c Prawa budowlanego, mówi o nałożeniu obowiązku "na zgłaszającego", którym w istocie był pełnomocnik Inwestora. Nie doszło zatem do naruszenia art. 138 § 1 pkt 1 i 2 k.p.a. oraz art. 30 ust. 5c Prawa budowlanego. Nie było także bezpodstawnym wezwanie M. B. do uzupełnienia zgłoszenia o pełnomocnictwo, bowiem jak już wspomniano, do zgłoszenia pełnomocnictwo nie było dołączone. Argumentacja Skarżącego, że nie był to pierwszy wniosek składany przez M. B. w imieniu spółki w sprawie obiektu budowlanego na przedmiotowej działce, jest niezasadna. W sprawie obiektu objętego zgłoszeniem, wniosek ten składany był bowiem po raz pierwszy. Nie ma znaczenia, że M. B. jest wspólnikiem spółki co wynika ze znajdującego się w aktach odpisu KRS ( K. 9 -16). Z KRS wynika bowiem, że spółka jest reprezentowana jednoosobowo przez członka zarządu. M. B.nie wchodzi w skład zarządu, którego członkami są jedynie A. B. i A.B.. Dla jego działania w imieniu organu, konieczne było zatem dodatkowe pełnomocnictwo. Niezasadne było natomiast ze strony organu, żądanie by pełnomocnictwo zawierało upoważnienie do składania w oświadczenia o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Jak zasadnie bowiem wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 14 maja 2019 r., sygn.. akt I GSK 223/19, LEX nr 2689439, "zgodnie z art. 32 k.p.a. strona może działać przez pełnomocnika, chyba, że charakter czynności wymaga jej osobistego działania. Przepis ten nie wymaga znanego procedurze sądowej rozróżnienia pełnomocnictw ogólnego od szczególnego, ale jednocześnie nie ogranicza w swej treści zakresu pełnomocnictwa. Przyjąć, zatem należy, że pełnomocnictwo udzielone przez stronę w postępowaniu administracyjnym może obejmować upoważnienie do prowadzenia wszelkich spraw w imieniu strony lub do prowadzenia poszczególnych spraw albo też ich części bądź tylko niektórych czynności procesowych". Warto jednocześnie podkreślić, że w uzasadnieniu powyższego wyroku, NSA wskazał, że to wola strony decyduje o tym czy w konkretnym postępowaniu administracyjnym będzie reprezentowana przez pełnomocnika, a wola ta winna być wyraźnie zakomunikowana poprzez dołączenie do akt sprawy udzielonego pełnomocnictwa. Organ nie jest uprawniony ani zobowiązany do zastępowanie strony w tym zakresie, nawet w sytuacji posiadania wiedzy o ustanowieniu przez stronę pełnomocnika do wszystkich spraw w innym wcześniej toczącym się postępowaniu. Nie jest zatem zasadny podniesiony w skardze argument, że organ już posiadał takowe zważywszy na fakt, że nie był to pierwszy wniosek składany przez M. B. w imieniu Spółki w sprawie budowy obiektu budowlanego na przedmiotowej działce, tym bardziej, że jak już wcześniej wspomniano, w sprawie obiektu objętego zgłoszeniem, wniosek ten składany był po raz pierwszy. Niezrozumiale jest zawarte w skardze stwierdzenie, że organ powinien w wezwaniu zaznaczyć również opcję podpisania zgłoszenia przez osobę upoważnioną w imieniu skarżącego, przez co ograniczył tym samym konwalidację wniosku przez Skarżącego. Konwalidacja taka, mogła bowiem nastąpić przez złożenie wymaganego pełnomocnictwa, co też pełnomocnik uczynił. Bezpośredni związek ze zgłoszeniem sprzeciwu ma natomiast kwestia niespełnienia przez Inwestora wymogu określonego w art. 30 ust. 2 Prawa budowlanego, zgodnie z którym w zgłoszeniu należy określić rodzaj, zakres, miejsce i sposób wykonywania robót budowlanych oraz termin ich rozpoczęcia. Ze zgromadzonej dokumentacji załączonej do zgłoszenia wynika, że przedmiotem wniosku zgłoszenia, jest budowa obiektu budowlanego o wymiarach 59,5 x 16,20 m, natomiast na załączonej mapie przedstawiającej usytuowanie obiektu na działkach inwestycyjnych, istnieje już hala o szerokości 15,84 m i długości 40 m, a obecnie projektowana jest jej rozbudowa na długość 19,50 m. Wymiary te więc nie pokrywają się z tym co przedstawione zostało na rysunkach dołączonych do zgłoszenia. Ponadto w art. 29 ust. 1 Prawa budowlanego, wśród obiektów nie wymagających uprzedniego pozwolenia na budowę nie wymieniono "obiektu o wymiarach 59,5 x 16,20", natomiast art. 29 ust. 1 pkt 7 Prawa budowlanego, wymienia wśród obiektów nie wymagających pozwolenia tymczasowe obiekty budowlane niepołączone trwale z gruntem i przewidziane do rozbiórki lub przeniesienia w inne miejsce - w terminie określonym w zgłoszeniu, ale nie później niż przed upływem 180 dni od dnia rozpoczęcia budowy określonego w zgłoszeniu. Konieczne zatem dla dokonania przez organ właściwej oceny planowanej inwestycji, było doprecyzowanie w tym zakresie wniosku. Należy w tym miejscu wskazać, że w przypadku powzięcia przez organ administracji architektoniczno-budowlanej wątpliwości co do intencji wnioskodawcy, jest on władny wystąpić do Inwestora o sprecyzowanie wniosku lub też wypowiedzenie się, czy podtrzymuje ten wniosek. Nie jest natomiast uprawniony do zmiany przedmiotu sprawy w sposób inny niż uczynił to wnioskodawca, bowiem wolą jego jest uzyskanie od organu wiążącej odpowiedzi w formie procesowej odnośnie do przyznania jego określonego uprawnienia. Podstawą prawną uzupełnienia zgłoszenia o schematyczne rysunki planowanego obiektu był art. 30 ust. 2a Prawa budowlanego, w którym mowa jest o dołączeniu "w zależności od potrzeb" odpowiednich szkiców lub rysunków. Jak wskazuje doktryna ( Plucińska-Filipowicz Alicja (red.), Wierzbowski Marek (red.), Prawo budowlane. Komentarz aktualizowany Opublikowano: LEX/el. 2021) w zależności od charakteru i rodzaju inwestycji, organ może określić także inne wymogi niż te, które zostały wymienione w omawianym przepisie. Celem bowiem postępowania w sprawie zgłoszenia jest ustalenie przez organ, czy zamierzone budowa lub roboty budowlane odpowiadają wymaganiom prawa i mogą być realizowane czy też powinien on nie dopuścić do ich realizacji. Dlatego też składany przez inwestora wniosek powinien zawierać dane (informacje) o planowanej inwestycji w zakresie umożliwiającym ich skonfrontowanie z przepisami technicznymi oraz dokonanie oceny, czy zamierzenie jest zgodne z prawem (por. wyrok NSA z 14.01.2011 r., II OSK 2075/09, LEX nr 953026; wyrok WSA w Warszawie z 17.01.2008 r., VII SA/Wa 1697/07, LEX nr 510744). To właśnie przepis art. 30 ust. 2a Prawa budowlanego, stanowił dla organu podstawę do nakładania na inwestora takich obowiązków, których realizacja w rozpatrywanej sprawie z uwagi na wskazane już wcześniej nieprecyzyjne określenie inwestycji jako "obiektu o wymiarach 59,5 x 16,20", umożliwiałaby organowi prawidłowe zakwalifikowanie inwestycji do grupy tych gdzie wystarczające jest zgłoszenie. Z tych względów, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.