VII SA/Wa 1764/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Machlejd (spr.), , Sędzia WSA Joanna Gierak-Podsiadły, Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak, Protokolant ref. Hubert Dobrowolski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 lutego 2014 r. sprawy ze skargi K. W. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2013 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego skargę oddala Zaskarżoną decyzją nr [...] z dnia [...] maja 2013 r. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego po rozpoznaniu odwołania K. W. utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] nr [...] z dnia [...] kwietnia 2013 r. umarzającą postępowanie administracyjne w sprawie samowolnej zmiany użytkowania budynku gospodarczego na budynek mieszkalny, zlokalizowanego na działce nr [...] obręb [...], położonej w [...] przy ul. [...]. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, że postępowanie dowodowe przeprowadzone przed organem pierwszej instancji wykazało, iż przedmiotowy budynek był użytkowany jako budynek mieszkalny co najmniej od 1983 r. Z materiału dowodowego wynika bowiem, że właściwy organ administracji budowlanej decyzją nr [...] z dnia [...] czerwca 1983 r. zezwolił na "budowę wewnętrznej instalacji gazowej w budynku mieszkalnym na terenie nieruchomości w [...] przy ul. [...] nr [...] według projektu stanowiącego integralną część decyzji", uzasadniając powyższe potrzebą "modernizacji budynku i poprawą warunków socjalno-bytowych". Ponadto, na podstawie realizacyjnego planu zagospodarowania działki wykonanego na podstawie szkicu geodezyjnego oraz decyzji Naczelnika Miasta i Gminy [...] nr [...] ustalono, że przedmiotowy budynek oznaczony nr [...] stanowi: "istniejący budynek mieszkalny murowany – projektowana zmiana przeznaczenia na gospodarczy". Jednakże w późniejszych dokumentach nie ma dowodów, że zmiana przeznaczenia z budynku mieszkalnego na gospodarczy nastąpiła. Pismem z dnia 9 stycznia 2013 r. Urząd Miasta [...] poinformował, że "dokumentacja najprawdopodobniej uległa zniszczeniu na skutek awarii wodociągowej oraz zagrzybienia w latach 80-tych w archiwum zakładowym Urzędu Miasta [...]". W ocenie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego nie można odmówić mocy dowodowej ww. dokumentom wskazującym jaki charakter ma przedmiotowy budynek. Również M. S. w piśmie z dnia 28 września 2012 r. wskazał, że "od 1980 r. zamieszkałem wraz z rodziną w [...] w budynku będącym przedmiotem sporu". W kwestii przedstawionego przez skarżącą wraz z zażaleniem szkicu sytuacyjnego z dnia 29 września 1979 r. organ przyznał rację, iż naniesiony na niej budynek ma charakter budynku gospodarczego, jednakże przedłożona mapa pochodzi z wcześniejszego okresu niż plan zagospodarowania działki wykonany na podstawie szkicu geodezyjnego oraz decyzji Naczelnika Miasta i Gminy [...] nr [...] z dnia [...] września 1983 r. , podobnie jak decyzja organu administracji budowlanej nr [...] z [...] czerwca 1983 r. zezwalająca na budowę wewnętrznej instalacji gazowej, w których to dokumentach wskazano, że przedmiotowy budynek ma charakter budynku mieszkalnego. Ponadto z mapy geodezyjnej z dnia 6 czerwca 2003 r. wbrew twierdzeniom strony skarżącej nie wynika, aby przedmiotowy budynek był na niej oznaczony jako gospodarczy. Powyższe ustalenia faktyczne w ocenie organów uzasadniają umorzenie postępowania o zmianę przeznaczenia w sposób samowolny jako bezprzedmiotowego, ponieważ brak jest dowodów, że budynek pełnił funkcję gospodarczą. W przedmiocie zaś robót budowlanych przeprowadzonych przy tym budynku tj. dobudowy tarasu, ocieplenia i remontu organ nadzoru budowlanego poprowadzi odrębne postępowanie. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego K. W. wnosiła o uchylenie zaskarżonej i poprzedzającej ją decyzji, podnosząc, że sporny budynek nie mógł być budynkiem mieszkalnym, bowiem usytuowany jest od jej ogrodzenia zbyt blisko ( 65 cm). W odpowiedzi na skargę organ wnosił o jej oddalenie podnosząc jak w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) oraz art. 134 § 1 w zw. z art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi ( tekst. jedn. Dz.U. z 2012 r. poz. 270), sąd administracyjny dokonuje kontroli zaskarżonego aktu pod względem zgodności z prawem, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Innymi słowy, sąd administracyjny kontroluje legalność rozstrzygnięcia wydanego w postępowaniu administracyjnym z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i obowiązującymi przepisami prawa procesowego. W ocenie Sądu, skarga analizowana w świetle powyższych kryteriów nie zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem kontroli Sądu jest decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego nr [...] z dnia [...] maja 2013 r. utrzymująca w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] nr [...] z dnia [...] kwietnia 2013 r. znak: [...] umarzającą postępowanie administracyjne w sprawie samowolnej zmiany użytkowania budynku gospodarczego na budynek mieszkalny zlokalizowany na działce nr ew. [...] obręb [...] położonej w [...] przy ul. [...]. Podstawą rozstrzygnięcia organu jest przepis art. 105 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego, dalej kpa. Organ nadzoru budowlanego prowadził postępowanie w sprawie przebudowy budynku gospodarczego na budynek mieszkalny. Z poczynionych przez organ ustaleń wynika, że budynek wykorzystywany jest na cele mieszkalne przynajmniej od 1983 r. kiedy to inwestor G. S. otrzymała pozwolenie na instalację gazową w tymże obiekcie użytkowanym jako budynek mieszkalny ( decyzja Naczelnika Miasta i Gminy [...] z dnia [...] czerwca 1983 r.) W tej sytuacji organ miał podstawy do uznania, że sprawa samowolnej zmiany użytkowania budynku gospodarczego na budynek mieszkalny jest bezprzedmiotowa. Organ stwierdził bowiem brak podstaw faktycznych do wydania decyzji merytorycznie rozstrzygającej sprawę administracyjną. Zarówno w zażaleniu, jak i w skardze skarżąca K. W. podnosi, że budynek nie miał początkowo charakteru mieszkalnego, lecz przyznaje, że już po 1980 roku był on wykorzystywany na cele mieszkalne w związku z rozbiórką innego budynku, a potem budową budynku mieszkalnego realizowaną na działce. Według skarżącej budynek pełnił funkcję gospodarczego aż do roku 2011, kiedy to został komfortowo odremontowany ( przebudowany, ocieplony styropianem, 2 okna w dachu, odprowadzenie spalin z kominka poprzez rurę wyprowadzoną po zewnętrznej ścianie domu, spusty rynnowe odprowadzające deszczówkę, wykonanie tarasu). Co do tych robót Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego jak wynika z uzasadnienia decyzji nr [...] z dnia [...] kwietnia 2013 r. będzie prowadził odrębne postępowanie. W toku tego postępowania organ stosując właściwe przepisy będzie zobowiązany wziąć pod uwagę lokalizację przedmiotowego budynku w stosunku do granic sąsiedniej działki budowlanej, a więc ustosunkować się do zarzutu skarżącej dotyczącego lokalizacji obiektu w odległości 65 cm od granicy działki. W tym bowiem postępowaniu organ zobowiązany jest zbadać, czy budynek został wzniesiony samowolnie i czy istnieje możliwość jego legalizacji, która byłaby możliwa jedynie w przypadku zgodności obiektu z przepisami bądź możliwości jego doprowadzenia do stanu zgodnego z prawem. Z powyższych względów wobec stwierdzenia, że zaskarżona decyzja prawa nie narusza Sąd orzekł jak w wyroku na podstawie art. 151 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.