VII SA/Wa 1787/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosława Kowalska, , Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska (spr.), Asesor WSA Paweł Groński, Protokolant Agnieszka Ciszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 lutego 2009 r. sprawy ze skargi T. S. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] września 2008 r. znak [...] w przedmiocie wniesienia sprzeciwu do zgłoszenia zamiaru remontu budynku I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku, III. zasądza od Wojewody [...] na rzecz skarżącego T.S. kwotę 500 zł (pięćset złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Wojewoda [...] po rozpatrzeniu odwołania T. S. od decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] czerwca 2008r. wnoszącej sprzeciw do zgłoszenia wykonania robót budowlanych polegających na remoncie budynku mieszkalnego decyzją z dnia [...] września 2008r. znak:[...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia podał, iż sprzeciw został wniesiony na podstawie art. 30 ust 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. - Prawo budowlane z uwagi na niewykonanie obowiązku nałożonego postanowieniem w przedmiocie uzupełnienia braków w zgłoszeniu. Inwestor T.S. wnosząc o uchylenie decyzji organu I instancji i umorzenie postępowania zarzucił organowi I instancji przekroczenie terminu 30 — dniowego uprawniającego do wniesienia sprzeciwu. Organ odwoławczy ustalił, iż zgłoszenie wykonania robót budowlanych zostało dokonane w dniu 28 kwietnia 2008 r. Prezydent [...] postanowieniem z dnia [...] maja 2008r., Nr [...] wezwał T. S. do uzupełnienia zgłoszenia w terminie 7 dni m.in. o szczegółowy zakres planowanych robót budowlanych oraz wyjaśnienie czy remont dachu spowoduje zmianę wysokości obiektu lub kąta spadku połaci dachowych. Postanowienie zostało nadane listem poleconym w urzędzie pocztowym w dniu 21 maja 2008 r. Termin do uzupełnienia dokumentów upłynął w dniu 12 czerwca 2008r., a zaskarżona decyzja Prezydenta [...] wnosząca sprzeciw została nadana w placówce pocztowej w dniu 24 czerwca 2008r. W ocenie Wojewody [...] zarzut uchybienia terminu do wniesienia sprzeciwu jest nieuzasadniony bowiem wezwanie do uzupełnienia zgłoszenia powoduje, że termin 30- dniowy do wniesienia sprzeciwu biegnie od dnia upływu terminu wyznaczonego do uzupełnienia dokumentów ( wyrok NSA, sygn. akt II OSK 956/05 ). Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł T. S. Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie art. 6,7,8,9, 10§ 1, 11, 77, 80 i 107 § 3 kpa w związku z art. 30 ust 5 ustawy Prawo budowlane i wniósł o uchylenie decyzji obu organów. Skarżący podniósł, iż postanowienie wzywające do uzupełnienia braków w zgłoszeniu zostało doręczone po upływie 30 dni od dokonanego zgłoszenia. Zdaniem skarżącego zgłoszenie nie zawiera braków, a żądanie dostarczenia opisu wykonywania robót budowlanych narusza art. 30 Prawa budowlanego. Natomiast wyjaśnienie czy remont dachu spowoduje zmianę wysokości obiektu lub kąta spadku połaci dachowych jest wadliwe w kontekście złożonego zgłoszenia. Skarżący podniósł, że upływ terminu określonego w art. 30 ust. 5 Prawa budowlanego, który jest terminem prawa materialnego pozbawia organ kompetencji do wniesienia sprzeciwu. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. W rozpoznawanej sprawie podstawę materialnoprawną zgłoszonego sprzeciwu stanowił art. 30 ust 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r- Prawo budowlane (Dz. U. z 2006r, Nr 156, poz. 1118) zgodnie z którym, właściwy organ wnosi sprzeciw w przypadku nieuzupełnienia zgłoszenia w określonym terminie. W sprawie niespornym jest, że skarżący dokonał zgłoszenia w dniu 28 kwietnia 2008r. natomiast postanowienie Prezydenta [...] z dnia [...] maja 2008r., Nr [...] wzywające do uzupełnienia zgłoszenia zostało skarżącemu doręczone w dniu 5 czerwca 2008r. W tych okolicznościach uzasadniony jest zarzut skargi dotyczący wydania postanowienia Prezydenta [...] z dnia [...] maja 2008r., Nr [...] po upływie 30 dni od dokonanego zgłoszenia. Zgodzić należy się ze stanowiskiem skarżącego, iż upływ terminu określonego w art. 30 ust. 5 Prawa budowlanego, który jest terminem prawa materialnego pozbawia organ kompetencji do wniesienia sprzeciwu. Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu zagadnienia prawnego w przedmiocie rozstrzygnięcia wątpliwości czy 30 — dniowy termin do wyrażenia przez Ministra Sprawiedliwości sprzeciwu, o którym mowa w art. 69 ust. 2 ustawy z dnia 26 maja 1982r. — Prawo o adwokaturze jest terminem do doręczenie tego sprzeciwu stronie, terminem w którym sprzeciw powinien być nadany w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego czy też terminem o charakterze kompetencyjnym do wydania sprzeciwu przez upoważniony organ administracji publicznej podjął uchwałę z dnia 15 października 2008r., II GPS 4/08 w której stwierdził, że termin 30 dni do wyrażenia sprzeciwu jest terminem do doręczenie sprzeciwu zainteresowanemu. W uzasadnieniu uchwały wyjaśnił, że warunkiem skutecznego złożenia sprzeciwu jest doręczenie tego sprzeciwu stronie. "Decyzja procesowa jako akt zewnętrzny musi być zakomunikowana stronie i dopóki nie zostanie zakomunikowana stronie, dopóty jest aktem niewywierającym żadnych skutków. Skarżący otrzymał postanowienie Prezydenta [...] z dnia [...] maja 2008r., Nr [...] wzywające do uzupełnienia zgłoszenia w dniu 5 czerwca 2008r. i dopiero w tym dniu mógł się zapoznać z jego treścią. Brak doręczenia wskazanego postanowienia w ustawowym terminie 30 -dniowym oznacza to, że postanowienie wydane zostało z uchybieniem terminu wynikającego z art. 30 ust. 5 Prawa budowlanego, który jest terminem prawa materialnego i pozbawia organ kompetencji do wniesienia sprzeciwu. W związku z naruszeniem art. 30 ust. 5 Prawa budowlanego, które miało wpływ na wynik sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 § 1 pk 1 a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270) orzekł jak w sentencji. Zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku na zasadzie art. 152 w/w ustawy. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 w/w ustawy.