VII SA/Wa 1792/10
WyrokWSA w Warszawie2010-12-15
Skład orzekający: Leszek Kamiński, Ewa Machlejd, Tadeusz Nowak
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy decyzja wojewody uchylająca decyzję starosty zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na dokończenie budowy oraz umarzająca postępowanie organu I instancji jest zgodna z prawem, gdy organ właściwy do wydania pozwolenia na wznowienie robót budowlanych jest inny niż organ, który wydał decyzję o pozwoleniu na budowę?Ratio decidendi
Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że decyzja wojewody uchylająca decyzję starosty i umarzająca postępowanie organu I instancji jest zgodna z prawem, ponieważ decyzja o pozwoleniu na wznowienie robót budowlanych powinna być wydana przez powiatowego inspektora nadzoru budowlanego, a nie przez organ administracji architektoniczno-budowlanej. Naruszenie przepisów o właściwości organu skutkuje koniecznością umorzenia postępowania jako bezprzedmiotowego.Stan faktyczny
Inwestorzy A. C. i S. D. uzyskali pozwolenie na dokończenie budowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego ze szczelnym szambem na działce w gminie O. Starosta wydał decyzję zatwierdzającą projekt budowlany i pozwolenie na dokończenie budowy, która została następnie uchylona przez wojewodę z powodu naruszenia przepisów o właściwości organu. Wojewoda umorzył postępowanie organu I instancji. Inwestorzy złożyli skargę do WSA na decyzję wojewody.Rozstrzygnięcie
Oddalił skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Leszek Kamiński, Sędzia WSA Ewa Machlejd ( spr.), Sędzia WSA Tadeusz Nowak, Protokolant st. sekr. sąd. Agnieszka Foks - Skopińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 grudnia 2010 r. sprawy ze skargi A. C. i S. D. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na budowę. skargę oddala
Zaskarżoną decyzję nr [...] z dnia [...] Wojewoda [...] działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2000 r. nr 98 poz. 1071 ze zmianami) po rozpatrzeniu odwołania A. K. od decyzji Starosty [...] nr [...] z dnia [...] zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na dokończenie budowy dla A. C. i S. D. budynku mieszkalnego jednorodzinnego z częścią usługową ze szczelnym szambem na działce nr ew. [...] w obrębie O., ul. [...], gm. O. (Kat. I i XVII) uchylił wyżej wymienioną decyzję i umorzył postępowanie organu I instancji.
W uzasadnieniu decyzji Wojewoda [...] wskazał, że decyzja nr [...] z dnia [...] Starosty [...] zatwierdzająca projekt budowlany dla wyżej wymienionych inwestorów budynku jednorodzinnego ze szczelnym szambem, której nadano klauzulę ostateczności [...] została wyeliminowana z obrotu prawnego decyzją Wojewody [...] z dnia [...] o stwierdzenie nieważności
Kontrolując zasadność decyzji udzielającej pozwolenia na dokończenie wstrzymanej budowy Wojewoda [...] stwierdził, że zapadła ona z naruszeniem przepisów dotyczących właściwości organu uprawnionego do orzekania w kwestii wydania pozwolenia na dokończenie robót budowlanych.
Stosownie do art. 37 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r. nr 156, poz. 1118) rozpoczęcie lub wznowienie budowy, w przypadkach określonych w ust. 1, art. 36a ust. 2 albo w razie stwierdzenia nieważności bądź uchylenia decyzji o pozwoleniu na budowę, może nastąpić po wydaniu nowej decyzji o pozwolenie na budowę, o której mowa w art. 28, albo decyzji o pozwoleniu na wznowienie robót budowlanych, o której mowa w art. 51 ust. 4. Zgodnie natomiast z art. 83 ust. 1 Prawa budowlanego organem właściwym do wydania decyzji o pozwolenie na wznowienie lub dokończenie jest powiatowy inspektor nadzoru budowlanego.
Po stwierdzeniu, że decyzja naruszyła bezwzględnie obowiązujące przepisy o właściwości, które organ winien przestrzegać z urzędu Wojewoda [...] uchylił decyzję Starosty [...] nr [...] z dnia [...] i umorzył postępowanie organu I instancji.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wnieśli inwestorzy A. i S. D. wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji i podnosili, że w ich przypadku należy zastosować tę część art. 37 ust. 2, która mówi, iż "rozpoczęcie lub wznowienie budowy (...) w razie stwierdzenia nieważności bądź uchylenia decyzji o pozwoleniu na budowę, może nastąpić po wydaniu nowej decyzji o pozwoleniu na budowę, o której mowa w art. 28 (...)".
W odpowiedzi na skargę organ wnosił o jej oddalenie i podnosił, że realizując stosownie do art. 54 § 3 ustawy z dnia 20 września 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uprawnienie do uwzględnienia skargi w zakresie swojej właściwości, decyzją z dnia [...] wydaną w wyżej wymienionym trybie autokontroli uchylił w całości zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. 2002, nr. 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu ( art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skarga została oddalona, ponieważ zaskarżona decyzja Wojewody [...] nr [...] uchylająca decyzję Starosty [...] nr [...] z dnia [...] i umarzająca postępowanie organu I instancji prawa nie narusza.
Sąd rozpatrując skargę miał na uwadze prawomocny wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 30 czerwca 2010 r. w sprawie VII SA/WA 837/10, którym Sąd na skutek skargi A. K. uchylił decyzję Wojewody [...] z dnia [...] nr [...] wydaną na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 153 poz. 1270 ze zm.) tj. w trybie autokontroli. W uzasadnieniu wyżej wymienionego wyroku sąd wskazał, że kontrolowana decyzja została wydana z naruszeniem art. 54 § 3 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sąd wskazał, że skarżący A. C. i S. D. wnosili o uchylenie zaskarżonej decyzji, natomiast organ stosując art. 54 § 3 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uchylił także decyzję organu I instancji Starosty [...] z dnia [...] o pozwoleniu na dokończenie budowy i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji co oznacza, że organ wyszedł poza granice złożonej przez inwestorów skargi.
Ponadto Sąd w sprawie VII SA/WA 837/10 podniósł, że stosownie do treści art. 37 ust. 2 Prawa budowlanego rozpoczęcie albo wznowienie budowy, w przypadkach określonych w ust. 1, art. 36a ust 2 albo w razie stwierdzenia nieważności bądź uchylenia decyzji o pozwoleniu na budowę, może nastąpić po wydaniu nowej decyzji o pozwoleniu na budowę o której mowa w art. 28, albo decyzji o pozwoleniu na wznowienie robót budowlanych, o której mowa w art. 51 ust. 4 Prawa budowlanego.
Organ odwoławczy winien mieć na uwadze wskazanie w powołanym wyżej przepisie, iż wydanie nowej decyzji, o której mowa w art. 28 ust. 1 może nastąpić tylko w sytuacji, gdy inwestor nie przystąpił do realizacji inwestycji. Natomiast jeżeli zamierzenie inwestycyjne choćby częściowo zostało zrealizowane na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę, której następnie stwierdzono nieważność, to legalizacja wykonanych robót budowlanych następuje w trybie art. 51 ust. 4 Prawa budowlanego poprzez wydanie decyzji o pozwoleniu na wznowienie robót budowlanych.
W konsekwencji wbrew twierdzeniom organu odwoławczego - w ocenie Sądu w sprawie VII SA/WA 837/10 - właściwym do wydania decyzji na podstawie art. 51 ust. 4 Prawa budowlanego stosownie do art. 83 ust. 1 Prawa budowlanego jest powiatowy inspektor nadzoru budowlanego. Brak kompetencji organów administracji architektoniczno-budowlanej do prowadzenia tego postępowania skutkowało koniecznością umorzenia postępowania jako bezprzedmiotowego.
Rozpatrując skargę w niniejszej sprawie Sąd miał na względzie przepis art. 153 ppsa zgodnie, z którym ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu Sądu wiążą w sprawie ten Sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia.
W tym stanie rzeczy z uwagi na fakt, że zamierzenie inwestycyjne zostało częściowo zrealizowane (na podstawie decyzji ostatecznej o pozwoleniu na budowę, której następnie stwierdzono nieważność) dalsze postępowanie, jak to wskazał Sąd w wyroku z dnia 30 czerwca 2010 r. w sprawie VII SA/WA 837/10 winno być prowadzone w trybie art. 51 ust. 4 Prawa budowlanego poprzez wydanie decyzji o pozwoleniu na wznowienie robót, którą stosowanie do art. 83 ust. 1 Prawa budowlanego wydaje jako właściwy w I instancji powiatowy inspektor nadzoru budowlanego.
Zaskarżona decyzja nr [...] z dnia [...] Wojewody [...], którą organ uchylił decyzję organu architektoniczno-budowlanego i umorzył postępowanie organu I instancji jest więc zgodna z prawem.
Z tego względu na podstawie art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd skargę oddalił.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło