VII SA/Wa 1798/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Tadeusz Nowak po rozpoznaniu w dniu 12 stycznia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. Z. i M. Z. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2009 r., nr [...] w przedmiocie odmowy nałożenia obowiązku wykonania określonych czynności postanawia: przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie adwokatowi M. N. kwotę 180,00 zł (sto osiemdziesiąt złotych), oraz kwotę 41,40 zł (czterdzieści jeden złotych i czterdzieści groszy) stanowiącą 23 % podatku VAT, łącznie kwotę 221,40 zł (dwieście dwadzieścia jeden złotych i czterdzieści groszy) tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Postanowieniem z dnia 26 listopada 2009 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał skarżącym E. i M. Z. prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Po rozpoznaniu w dniu 2 marca 2010 r. skargi E. i M. Z. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2009 r., nr [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wydał wyrok oddalający skargę. Pismem z dnia 20 maja 2010 r. pełnomocnik skarżących złożył skargę kasacyjną wnosząc jednocześnie o zasądzenie kosztów zastępstwa adwokackiego. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 28 września 2011 r., sygn. akt II OSK 1373/10 oddalił skargę kasacyjną E. i M. Z. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 marca 2010 r. W dniu 30 grudnia 2011 r. (data prezentaty Sądu) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęło pismo adw. M. N., w którym pełnomocnik skarżących oświadczył, iż koszty zastępstwa adwokackiego nie zostały zapłacone ani w całości, ani w części. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Na podstawie przepisu art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wyznaczony adwokat ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych wydatków. Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej adwokata uregulowane zostały w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163 poz. 1348 ze zm.). W niniejszej sprawie pomoc prawna z urzędu sprowadza się do zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, która polegała na sporządzeniu przez adwokata skargi kasacyjnej oraz reprezentowaniu skarżących na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 2a ww. rozporządzenia za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym – stawka minimalna wynosi 75 % stawki minimalnej określonej w pkt 1. Jednocześnie należy zauważyć, że stawka minimalna w tego typu sprawach wynosi zgodnie z pkt 1 ww. rozporządzenia – 240 zł. Mając na względzie fakt, iż pełnomocnik sporządził i wniósł skargę kasacyjną oraz brał udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 250 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z § 18 ust. 1 pkt 2 lit. a Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, przyznał adw. M. N. kwotę wskazaną w sentencji postanowienia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.