VII SA/Wa 1807/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Leszek Kamiński po rozpoznaniu w dniu 18 stycznia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy o sygn. akt VII SA/Wa 1807/10 ze skargi T. sp. z o.o. w P. na akt Prezesa Urzędu Transportu Kolejowego z dnia [...] września 2009 r., Nr [...] w przedmiocie przedłużenia terminu ważności świadectwa Nr [...] o dopuszczeniu do eksploatacji urządzenia: system sterowania ruchem kolejowym typu Z. postanawia odrzucić skargę. W dniu 23 sierpnia 2010 r. (data nadania przesyłki) T. sp. z o.o. wniosła skargę na akt (pismo) Prezesa Urzędu Transportu Kolejowego z dnia [...] września 2009 r., Nr [...], w przedmiocie przedłużenia terminu ważności świadectwa Nr [...] o dopuszczeniu do eksploatacji urządzenia: system sterowania ruchem kolejowym typu Z.. Skarżąca Spółka zarzuciła Prezesowi Urzędu Transportu Kolejowego, że ww. przedłużenie terminu ważności świadectwa Nr [...] nastąpił z naruszeniem art. 13 ust. 2 pkt 2 i art. 23 ust. 4 ustawy z dnia 28 marca 2003 r. o transporcie kolejowym (tekst jedn. Dz. U. z 2007 r., Nr 16, poz. 94, ze zm.); § 1 pkt 1 i 2, § 11 oraz § 8 w związku z § 3 i § 6 ust. 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 30 kwietnia 2004 r. w sprawie świadectw dopuszczenia do eksploatacji typu budowli i urządzeń przeznaczonych do prowadzenia ruchu kolejowego oraz typu pojazdu kolejowego (Dz. U. Nr 103, poz. 1090, ze zm.); art. 6, 8 i 104 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071, ze zm.); art. 52 § 3 i 4 w związku z art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. W odpowiedzi na skargę Prezes Urzędu Transportu Kolejowego wniósł o umorzenie postępowania jako bezprzedmiotowego, ewentualnie o oddalenie skargi, wskazując, że strona skarżąca wniosła skargę do Sądu po upływie ustawowego terminu 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu z dnia [...] września 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Wbrew twierdzeniom strony skarżącej akt dotyczący przedłużenia terminu ważności świadectwa Nr [...] o dopuszczeniu do eksploatacji urządzenia: system sterowania ruchem kolejowym typu Z. został przez nią zaskarżony z uchybieniem procedury o jakiej mowa w art. 52 § 3 p.p.s.a. Strona skarżąca winna mieć na względzie, że zgodnie z art. 52 § 1 p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. A zatem skarżący musi wykorzystać przysługujące mu środki na drodze administracyjnej, zanim uzyska prawo wniesienia skargi do sądu (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 12 września 2006 r., sygn. akt III SA/Lu 287/06, publ. LexPolonica nr 1801385). W niniejszej sprawie zaskarżony akt należy zakwalifikować do innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, o jakich mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Nie ulega wątpliwości, że zaskarżony akt Prezesa Urzędu Transportu Kolejowego z dnia [...] września 2009 r., Nr [...], w przedmiocie przedłużenia terminu ważności świadectwa Nr [...] o dopuszczeniu do eksploatacji urządzenia: system sterowania ruchem kolejowym typu Z. - dotyczy praw wynikających z przepisów prawa, ponieważ umożliwia dalsze użytkowanie ww. typu urządzenia do prowadzenia ruchu kolejowego do dnia 31 maja 2011 r. A zatem prawo do jakiego uprawnia, tj. użytkowanie ww. typu urządzenia, wynika z przepisów ustawy o transporcie kolejowym. Zgodnie z art. 4 pkt 16 tej ustawy wprost określa prawo jakie wynika z wydanego świadectwa. Ponadto zakres tego prawa został określony w art. 23 ust. 1. Wskazania wymaga również, że ustawa o transporcie kolejowym oraz akty wykonawcze do niej nie przewidują środków zaskarżenia od wydanych świadectw, czy też przedłużeń ich terminów ważności. Nie można więc zgodzić się ze stanowiskiem strony skarżącej, że zaskarżony akt nie należy do aktów administracyjnych, o jakich mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Oznacza to, że przedmiotowa skarga mogła został wniesiona przez T. sp. z o.o. skutecznie po uprzednim wezwaniu na piśmie Prezesa Urzędu Transportu Kolejowego do usunięcia naruszenia prawa w terminie 14 dni od dnia, w którym strona skarżąca dowidziała się lub mogła się dowiedzieć o wydaniu zaskarżonego aktu. Jak wynika z akt sprawy strona skarżąca przy piśmie z dnia [...] stycznia 2010 r. ([...]) wniosła protest w związku z przetargiem nieorganiczonym na "Modernizację linii kolejowej nr [...]". Z treści tego protestu wprost wynika, że co najmniej w dniu jego sporządzania skarżąca Spółka wiedziała o wydanym w dniu [...] września 2009 r. przez Prezesa Urzędu Transportu Kolejowego przedłużeniu terminu ważności świadectwa dopuszczenia urządzenia - systemu sterowania ruchem kolejowym typu Z.. T. sp. z o.o. w dniu 16 czerwca 2010 r. sporządziła wezwanie do usunięcia naruszenia prawa - skierowane do Prezesa Urzędu Transportu Kolejowego. Wezwanie to zostało doręczonego organowi 21 czerwca 2010 r. Z powyższych ustaleń wynika, że T. sp. z o.o. choć złożyła wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, to w sposób oczywisty uczyniła to z naruszeniem terminu 14 dni, o jakim mowa w art. 52 § 3 p.p.s.a. Na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Niedopuszczalność skargi z innych przyczyn występuje wówczas, gdy niewyczerpane zostały środki zaskarżenia w toku postępowania administracyjnego. Dopiero po prawidłowym wyczerpaniu trybu, o jakim mowa w art. 52 § 3 p.p.s.a., i dochowaniu terminu określonego w art. 53 § 2 p.p.s.a. - możliwe jest skuteczne wniesienie skargi na akt administracyjny do Sądu. Wobec powyższego, bez wpływu na treść rozstrzygnięcia Sądu należy uznać okoliczność, że w dniu 28 lipca 2010 r. stronie skarżącej organ doręczył odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a w dniu 23 sierpnia 2010 r. skarżąca nadała w placówce pocztowej przedmiotową skargę skierowaną do sądu administracyjnego. W związku z powyższym, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.