VII SA/Wa 1837/19
WyrokWSA w Warszawie2020-01-21
Skład orzekający: Mariola Kowalska, Joanna Gierak-Podsiadły, Izabela Ostrowska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy lekarz weterynarii, który jednostronnie oświadczył o zawieszeniu członkostwa w izbie lekarsko-weterynaryjnej, może być uznany za utracił prawo do wykonywania zawodu z powodu nieopłacania składek członkowskich przez okres dłuższy niż rok, mimo braku ustawowej instytucji zawieszenia członkostwa?Ratio decidendi
Ustawa o zawodzie lekarza weterynarii nie przewiduje instytucji jednostronnego zawieszenia członkostwa w izbie lekarsko-weterynaryjnej. W związku z tym, nieopłacanie składek członkowskich przez okres dłuższy niż rok stanowi obligatoryjną podstawę do stwierdzenia utraty prawa do wykonywania zawodu lekarza weterynarii i skreślenia z rejestru członków izby, niezależnie od przyczyn nieuiszczenia składek.Stan faktyczny
Lekarz weterynarii P. B. przestał opłacać składki członkowskie na rzecz izby lekarsko-weterynaryjnej od stycznia 2013 r. W maju 2018 r. wszczęto postępowanie administracyjne w sprawie stwierdzenia utraty prawa wykonywania zawodu i skreślenia z rejestru członków. Skarżący argumentował, że zawiesił członkostwo w izbie w grudniu 2012 r. Organy administracji utrzymały w mocy decyzję o stwierdzeniu utraty prawa wykonywania zawodu i skreśleniu z rejestru, wskazując na brak ustawowej możliwości zawieszenia członkostwa. Skarżący wniósł skargę do WSA, zarzucając naruszenie przepisów k.p.a. i RODO.Rozstrzygnięcie
Oddalił skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Mariola Kowalska, Sędziowie sędzia WSA Joanna Gierak-Podsiadły, sędzia WSA Izabela Ostrowska (spr.), Protokolant spec. Agnieszka Wrzodak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 stycznia 2020 r. sprawy ze skargi P. B. na uchwałę Prezydium Krajowej Izby Lekarsko-Weterynaryjnej z dnia [...] maja 2019 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia utraty prawa do wykonywania zawodu lekarza weterynarii i skreślenia z rejestru członków Izby Lekarsko- Weterynaryjnej oddala skargę
VII SA/Wa 1837/19
UZASADNIENIE
Zaskarżoną uchwałą z dnia [...] maja 2019 r., Nr [...] Prezydium Krajowej Rady Lekarsko-Weterynaryjnej (dalej: " Prezydium Krajowej Rady", "organ II instancji") na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2018 r., poz. 2096, dalej: "k.p.a.") oraz art. 39 ust. 1 pkt 11 ustawy z dnia 21 grudnia 1990 r. o zawodzie lekarza weterynarii i izbach lekarsko-weterynaryjnych (Dz. U. z 2016 r., poz. 1479 ze zm., dalej: "ustawa o zawodzie lekarza weterynarii") w związku z uchwałą Nr [...] Krajowej Rady Lekarsko-Weterynaryjnej w sprawie upoważnienia Prezydium Krajowej Rady Lekarsko-Weterynaryjnej, po rozpatrzeniu odwołania P. B. od uchwały Nr [...] Rady [...] Izby Lekarsko-Weterynaryjnej (dalej: "Rada [...] Izby", "organ I instancji") z [...] listopada 2018 r., w sprawie stwierdzenia utraty prawa wykonywania zawodu lekarza weterynarii i skreślenia z rejestru członków Izby, utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji.
P. B. (dalej: "Strona") - członek [...] Izby, posiadający prawo wykonywania zawodu lekarza weterynarii oznaczone numerem [...] i wpisany do rejestru lekarzy weterynarii [...] Izby - zgodnie z uchwałą Rady [...] Izby nr [...] z dnia [...] kwietnia 2006 r. - przez okres ponad roku zalegał z zapłatą składek członkowskich na rzecz [...] Izby. Z tego względu w dniu [...] maja 2018 r. organ I instancji wszczął postępowanie administracyjne w sprawie stwierdzenia utraty prawa wykonywania zawodu lekarza weterynarii i skreślenia strony z rejestru członków [...] Izby. W dniu [...] maja 2018 r. zawiadomiono skarżącego o wszczęciu postępowania administracyjnego i o przysługujących mu uprawnieniach. W odpowiedzi skarżący wniósł zażalenie do Krajowej Izby Lekarsko-Weterynaryjnej, w którym wskazał, że zgodnie art. 2 ustawy o zawodzie lekarza weterynarii do uzyskania prawa wykonywania zawodu nie jest wymagane członkostwo w okręgowej izbie lekarsko-weterynaryjnej, a obowiązek członkostwa w takiej izbie lekarza weterynarii posiadającego prawo wykonywania zawodu dotyczy tylko lekarzy weterynarii zamierzających lub wykonujących ten zawód. Dodatkowo podniósł, że pismem z dnia [...] grudnia 2012 r. zgłosił zawieszenie swego członkostwa w [...] Izbie z dniem [...] stycznia 2013 r., a swoją decyzję potwierdzał w kolejnych pismach. Stąd też w ocenie skarżącego zostały zawieszone jej prawa i obowiązki jako członka [...] Izby, w tym również obowiązki wynikające z art. 19 pkt 2 ustawy o zawodzie lekarza weterynarii (regularne opłacanie składek członkowskich). Powyższe zażalenie nie zostało uwzględnione. Następnie pismem z [...] października 2018 r. skarżący złożył pisemną odpowiedź na pismo o wszczęciu postępowania administracyjnego podnosząc, że zawiesił swoje członkostwo w [...] Izbie w drodze jednostronnego oświadczenia woli. W konsekwencji wszczęcie i prowadzenie niniejszego postępowania jest niezasadne. W związku z tym organ I instancji wyjaśnił, że ustawa o zawodzie lekarza weterynarii nie przewiduje instytucji zawieszenia członkostwa w izbie lekarsko-weterynaryjnej. Podniósł, że strona była informowana o braku możliwości zawieszenia członkostwa w [...] Izbie i o możliwości jego zrzeczenia się (np. w piśmie z dnia [...] grudnia 2012 r.). Jednocześnie podkreślił, że członkowie izb lekarsko-weterynaryjnych są ustawowo obowiązani do regularnego opłacania składek członkowskich (art. 19 pkt 2 omawianej ustawy).
Po przeanalizowaniu akt sprawy Rada [...] Izby uchwałą z [...] listopada 2018 r., stwierdziła że skarżący utracił prawo wykonywania zawodu lekarza weterynarii wskutek nieuiszczenia składki członkowskiej przez okres dłuższy niż rok, a także skreśliła go z rejestru członków [...] Izby oraz zobowiązała do zwrotu oryginału zaświadczenia o prawie wykonywania zawodu oraz legitymacji członkowskiej. Odwołanie od powyższego rozstrzygnięcia wniósł, pismem z [...] grudnia 2018 r., skarżący domagające się jego uchylenia. W uzasadnieniu podniósł, że kwestionowana uchwała nie zawiera uzasadnienia faktycznego i prawnego, w szczególności oceny materiału dowodowego. Wskazał także, że zachodzi przesłanka do wyłączenia członka organu I instancji z udziału w przedmiotowej sprawie. Po rozpatrzeniu odwołania Prezydium Krajowej Rady, uchwałą z [...] maja 2019 r., utrzymało w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie.
W uzasadnieniu organ II instancji wskazał, że zgodnie z art. 6a pkt 5 ustawy o zawodzie lekarza weterynarii, okręgowa rada lekarsko-weterynaryjna stwierdza utratę prawa wykonywania zawodu lekarza weterynarii w przypadku nieuiszczania składki członkowskiej przez okres dłuższy niż 1 rok. W przedmiotowej sprawie poza wszelką wątpliwością pozostaje, że Strona zaprzestała opłacania składek członkowskich na rzecz [...] Izby z początkiem 2013 roku. Jednocześnie cały czas pozostawała ona i nadal pozostaje członkiem [...] Izby. Co prawda Strona wielokrotnie powoływała się na swoje oświadczenie z dnia [...] grudnia 2012 r., w którym poinformowała organ I instancji o zawieszeniu swojego członkostwa z dniem 1 stycznia 2013 r., jednakże ustawa o zawodzie lekarza weterynarii nie przewiduje instytucji jednostronnego zwieszenia przez lekarza weterynarii swojego członkostwa w danej okręgowej izbie lekarsko-weterynaryjnej powodującego ustanie na okres zawieszenia wszelkich praw i obowiązków wynikających z członkostwa w samorządzie lekarzy weterynarii.
Organ odwoławczy podkreślił, że kwestia instytucji zawieszenia członkostwa nie wymaga jednoznacznego rozstrzygnięcia, gdyż stan prawny jest w tym zakresie jednoznaczny - taka możliwość nie występuje. Pomimo dokonywanych nowelizacji ustawy o zawodzie lekarza weterynarii, ustawodawca do dnia dzisiejszego takiej możliwości nie przewidział. Jednocześnie organ II instancji stwierdził, że nie sposób zgodzić się ze stanowiskiem skarżącego, który stwierdził, że ustawa o zawodzie lekarza weterynarii nie zabrania wprost zawieszenia członkostwa w danej izbie, co jest jednoznaczne z istnieniem po stronie członków samorządu lekarzy weterynarii uprawnienia do jednostronnego i dowolnego zawieszenia swojego członkostwa w samorządzie, które to zawieszenie miałoby dodatkowo skutkować ustaniem wszelkich praw i obowiązków z tym członkostwem związanych. Co więcej, z regulacji ustawy o zawodzie lekarza weterynarii wynika, że obowiązek opłacania składek członkowskich jest bardzo istotny i wynika wprost z art. 19 pkt 2 omawianej ustawy. Dodatkowo organ II instancji stwierdził, że w sytuacji gdy dana osoba nie ma zamiaru wykonywać zawodu lekarza weterynarii, ma możliwość zrzeczenia się tego prawa, co jednocześnie skutkuje skreśleniem z listy członków danej okręgowej izby lekarsko-weterynaryjnej i w konsekwencji ustaniem obowiązku opłacania składek członkowskich.
Krajowa Rada podkreśliła, że jej uchwała nr [...] z dnia 9 grudnia 2010 r. w sprawie odstąpienia lekarzy weterynarii od podpisywania umów z tytułu wyznaczenia przez powiatowego lekarza weterynarii, którą Strona wskazała jako przyczynę złożenia oświadczenia o zawieszeniu członkostwa, została uchylona blisko dwa lata (w styczniu 2011 roku) przed złożeniem rzeczonego oświadczenia (grudzień 2012 roku). Ponadto o braku możliwości zawieszenia członkostwa i o konieczności opłacania składek Strona była wielokrotnie informowana (pismo z dnia [...] grudnia 2012 r., pismo z dnia [...] lutego 2014 r., ostateczne wezwanie do zapłaty z dnia [...] czerwca 2014 r., ostateczne wezwanie do zapłaty z dnia [...] lipca 2014 r., pismo z dnia [...] lutego 2016 r.), jednakże nie przyniosło to zamierzonego efektu. Strona wyraźnie wskazała bowiem, że nie zrzeka się prawa wykonywania zawodu, ani nie wnosi o skreślenie z rejestru członków [...] Izby, a jedynie zawiesza swoje członkostwo (pismo z dnia [...] grudnia 2012 r.).
Odnosząc się do zarzutów skarżącego, organ II instancji wskazał, że istotą uchwały organu I instancji było stwierdzenie utraty prawda wykonywania zawodu lekarza weterynarii i skreślenie z rejestru członków [...] Izby. W zaskarżonej uchwale podano podstawę prawną tego rozstrzygnięcia oraz jego uzasadnienie, w tym wskazano, że ustawa o zawodzie lekarza weterynarii nie przewiduje możliwości zawieszenia członkostwa. Stąd zobowiązanie do zwrotu zaświadczenia o tym, że skarżący posiada prawo wykonywania zawodu lekarza weterynarii jest naturalną konsekwencją stwierdzenia utraty przez niego tego prawa. Równocześnie zgodnie z art. 2m ust. 1 ustawy o zawodzie lekarza weterynarii, w przypadku m.in. stwierdzenia utraty prawa wykonywania zawodu okręgowa rada lekarsko-weterynaryjna umieszcza stosowne ostrzeżenie w systemie IMI informując o tym fakcie nie tylko inne jednostki samorządu lekarzy weterynarii, które również korzystają z tego systemu, ale także właściwe organy innych państw członkowskich. Ponadto Krajowa Rada prowadzi Centralny Rejestr Lekarzy Weterynarii Rzeczypospolitej Polskiej, który jest rejestrem jawnym i który pozwala, również osobom postronnym, sprawdzić, czy dana osoba posiada prawo wykonywania zawodu lekarza weterynarii. Natomiast nie sposób odnieść się do zarzutu istnienia przesłanki wyłączenia jednego z członków Rady [...] Izby z udziału w przedmiotowym przypadku, gdyż skarżący nie wskazał osoby, która miałaby zostać wyłączona, stąd nie sposób zarzutu tego zweryfikować. Rada [...] Izby jest organem kolegialnym i dla ważności jej uchwał niezbędna jest obecność co najmniej połowy członków tego organu. W tym konkretny przypadku jest to 11 osób, podczas gdy w głosowaniu nad zaskarżoną uchwałą wzięło udział 13 osób, co przy wyniku głosowania (uchwała podjęta jednomyślnie - jak wynika z protokołu posiedzenia Rady [...] Izby) powoduje, że nawet w sytuacji, gdy jeden z członków organu powinien zostać wyłączony z postępowania, uchwała zachowałaby ważność.
Skargę na uchwałę Krajowej Rady Lekarsko-Weterynaryjnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł P. B., domagając się uchylenia zaskarżonego rozstrzygnięcia i umorzenia prowadzonego postępowania, a także zasądzenia kosztów postępowania według norm przepisanych, jednocześnie zarzucając organowi naruszenie:
- art. 7, art. 8, art. 24, art. 77, i art. 107 § 3 k.p.a., art. 6 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych).
W uzasadnieniu skarżący wskazał, że wskazana w uchwale nr [...] Prezydium Krajowej Rady z dnia [...] maja 2019 r., uchwała nr [...] Rady [...] Izby z dnia [...] listopada 2018 r. w sprawie stwierdzenia utraty prawa wykonywania zawodu lekarza weterynarii i skreślenia z rejestru członków Izby, nie jest zgodna z uchwałą, od której skarżący złożył odwołanie, gdyż odwoływał się on od uchwały nr [...] Rady [...] Izby z dnia [...] listopada 2018 r. Jednocześnie podniósł, że uchwała nr [...] z dnia [...] maja 2019 r. została doręczona skarżącemu niemalże po sześciu miesiącach od wysłania przez niego odwołania. Skarżący podkreślił również, że Prezydium Krajowej Rady podjęło zaskarżoną uchwałę bez właściwego upoważnienia, gdyż uchwała Nr [...] Krajowej Rady z dnia [...] września 2015 r. w sprawie upoważnienia Prezydium tego organu do działania w jego imieniu, nie upoważnia do rozpatrywania odwołań od uchwał wydanych przez okręgowe rady lekarsko-weterynaryjne w oparciu o art. 6a pkt 5 i art. 18 ust. 1 pkt 1 ustawy o zawodzie lekarza weterynarii.
Skarżący zarzucił organowi II instancji bezzasadne zastosowanie art. 18 ust. 1 pkt 5 ustawy o zawodzie lekarza weterynarii. Wskazał bowiem, że wielokrotnie zgłaszał [...] Izbie fakt zawieszenia praw i obowiązków członkowskich, w tym również obowiązku opłacania składek. Zwrócił również uwagę, że organ I instancji wysłał pismo informujące o wszczęciu postępowania dopiero w dniu [...] maja 2018 r., a więc po ponad 5 latach od zawieszenia członkostwa w [...] Izbie. Skarżący podtrzymał także zarzut podjęcia uchwały przy udziale członka organu kolegialnego podlegającego wyłączeniu w oparciu o art. 24 § 1 k.p.a., a także zarzut nieuzasadnionego odmiennego traktowania przez [...] Izbę, przejawiającego się w niewszczęciu analogicznych postępowań w odniesieniu do współpracowników skarżącego zatrudnionych w jego zakładzie pracy, którzy również zawiesili swoje członkostwo. Skarżący podniósł również brak dokonania przez organ odwoławczy wszechstronnej oceny okoliczności konkretnego przypadku na podstawie analizy całego materiału dowodowego i należytego uzasadnienia wydanego rozstrzygnięcia.
Skarżący wskazał, że zarówno organ I, jak i II instancji nie przeprowadziły oceny zasadności wprowadzenia w ustawie o zawodzie lekarza weterynarii możliwości czasowego zawieszenia członkostwa w danej izbie z różnych, życiowych względów. W ocenie skarżącego byłoby to rozwiązanie korzystne dla wszystkich stron w tym również dla finansowania działalności izb lekarsko-weterynaryjnych. Jego zdaniem organ odwoławczy powinien zbadać czy taką analizę przeprowadziła [...] Izba oraz wyjaśnić czy samemu analizował tą kwestię oraz czy zgłaszał stosowne propozycje zmian do ustawodawcy.
W odpowiedzi na skargę Krajowa Rada Lekarsko-Weterynaryjna wniosło o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej uchwale.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sąd sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych. Podkreślenia przy tym wymaga, iż zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, dalej: p.p.s.a.). sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem - w ocenie Sądu- zaskarżona uchwała odpowiada prawu.
Przedmiotem skargi wywiedzionej do tutejszego Sądu jest Uchwała z dnia [...] maja 2019 r., Nr [...] Prezydium Krajowej Rady Lekarsko-Weterynaryjnej, utrzymująca w mocy Uchwałę Nr [...] Rady [...] Izby Lekarsko-Weterynaryjnej z [...] listopada 2018 r., w sprawie stwierdzenia utraty prawa wykonywania zawodu lekarza weterynarii przez P. B. i skreślenia go z rejestru członków Izby.
Skarżący P. B. był członkiem [...] Izby i posiadał prawo wykonywania zawodu lekarza weterynarii oznaczone numerem [...] , wpisany do rejestru lekarzy weterynarii [...] Izby - zgodnie z uchwałą Rady [...] Izby nr [...] z dnia [...] kwietnia 2006 r.
Okolicznością w sprawie bezsporną pozostaje , że od stycznia 2013r. skarżący zaprzestał uiszczania składek członkowskich na rzecz [...] Izby Lekarsko-Weterynaryjnej, a jego zaległość na datę 17 maja 2018r. wyniosła 2600 zł.
W konsekwencji w dniu [...] maja 2018r. Rada [...] Izby Lekarsko-Weterynaryjnej podjęła Uchwałę Nr [...] w sprawie wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia utraty prawa wykonywania zawodu lekarza weterynarii i skreślenia z rejestru członków Izby, a następnie Uchwałą Nr [...] z [...] listopada 2018 r., stwierdziła utratę prawa wykonywania zawodu lekarza weterynarii przez P. B. i skreśliła go z rejestru członków Izby.
W tym miejscu należy wskazać, że jednoznacznie brzmiący przepis ustawy z dnia 21 grudnia 1990r. o zawodzie lekarza weterynarii i izbach lekarsko-weterynaryjnych ( Dz.U z 2016r., poz.1479), w art. 6a pkt 5 stanowi, że okręgowa rada lekarsko-weterynaryjna stwierdza utratę prawa wykonywania zawodu lejarza weterynarii w przypadki nieuiszczania składki członkowskiej przez okres dłuższy niż 1 rok, zaś na podstawie art. 18 ust 1 pkt 5 przywołanej ustawy w przypadku nieuiszczania składki członkowskiej przez okres dłuższy niż 1 rok okręgowa rada skreśla lekarza weterynarii z rejestru członków okręgowej izby lekarsko-weterynaryjnej.
Zarówno w wyroku WSA w Warszawie z dnia 2 czerwca 2011r. w sprawie VII SA/Wa 608/11 jak i przede wszystkim w wyroku NSA z dnia 5 marca 2013r., II OSK 2041/11, Sądy zajęły jednoznaczne stanowisko, że przepis art. 18 ust. 1 ustawy o zawodzie lekarza weterynarii i izbach lekarsko – weterynaryjnych nakłada na organ obowiązek dokonania określonych czynności ( skreślenia lekarza weterynarii z rejestru), a więc postępowanie winno toczyć się z urzędu, a nieuiszczanie składek członkowskich przez okres dłuższy niż rok stanowi przesłankę do skreślenia lekarza weterynarii z rejestru członków okręgowej izby lekarsko – weterynaryjnej ( art. 18 ust. 1 pkt 5). Okoliczność ta stanowi także podstawę do stwierdzenia przez okręgową radę lekarsko – weterynaryjną utraty uprawnień do wykonywania zawodu lekarza weterynarii w oparciu o art. 6a pkt 5 ustawy. Utrata uprawnień w przypadkach określonych w art. 6a ustawy zaś stanowi samodzielną przesłankę do skreślenia lekarza weterynarii z rejestru członków okręgowej izby lekarsko – weterynaryjnej w oparciu o art. 18 ust. 1 pkt 1 powołanej wyżej ustawy.
Należy więc stwierdzić, że spełnienie przesłanki nieuiszczanie składek członkowskich przez okres dłuższy niż 1 rok stanowi podstawę do obligatoryjnego stwierdzenia utraty prawa do wykonywania zawodu lekarza weterynarii oraz skreślenia go z rejestru członków okręgowej izby lekarsko – weterynaryjnej, niezależnie od przyczyny uchybienia obowiązkowi uiszczania składek.
Odnosząc się natomiast do wskazywanej w toku postępowania przez skarżącego okoliczności związanej ze złożonym przez niego w dniu [...] grudnia 2012r.oświadczeniem o zawieszeniu swojego członkostwa z dniem 1 stycznia 2013r., należy podzielić stanowisko organów, że ustawa z dnia 21 grudnia 1990r. o zawodzie lekarza weterynarii i izbach lekarsko-weterynaryjnych ( Dz.U z 2016r., poz.1479), nie przewiduje instytucji "zawieszenia członkostwa", a co za tym idzie nie ma także możliwości zawieszenia uprawnień i obowiązków z tym członkostwem związanych.
Brak ustawowego rozwiązania dotyczącego możliwości " zawieszenia członkostwa" na wniosek członka, wbrew twierdzeniom skargi , należy rozumieć jednoznacznie jako brak uprawnienia członka izby do jednostronnego "zawieszenia" swojego członkostwa w samorządzie, o czy skarżący był informowany w kilku pismach w tym z dnia [...] grudnia 2012 r. z dnia [...] lutego 2014 r., w ostatecznym wezwaniu do zapłaty z dnia [...] czerwca 2014 r., w ostatecznym wezwaniu do zapłaty z dnia [...] lipca 2014 r., oraz piśmie z dnia [...] lutego 2016 r.
Skarżący jednak wyraźnie wskazał, że nie zrzeka się prawa wykonywania zawodu, ani nie wnosi o skreślenie z rejestru członków [...] Izby, a jedynie zawiesza swoje członkostwo (pismo z dnia [...] grudnia 2012 r.).
Choć bez wpływu na wynik sprawy pozostaje przyczyna złożonego przez skarżącego oświadczenia z dnia [...] grudnia 2012r., to należy jednak podkreślić, że uchwała nr 28/10/V z dnia 9 grudnia 2010 r. w sprawie odstąpienia lekarzy weterynarii od podpisywania umów z tytułu wyznaczenia przez powiatowego lekarza weterynarii ( która według skarżącego taką przyczynę stanowiła), została uchylona blisko dwa lata (w styczniu 2011 roku) przed złożeniem przedmiotowego oświadczenia (grudzień 2012r.).
Należy także podkreślić, że zobowiązanie do zwrotu zaświadczenia o tym, że skarżący posiada prawo wykonywania zawodu lekarza weterynarii , które znalazło się w treści Uchwały organu I instancji, stanowi oczywistą konsekwencją stwierdzenia utraty przez niego tego prawa i ma charakter czysto techniczny.
Odnosząc się do pozostałych zarzutów skargi wyjaśnienia wymaga ,że numer uchwały Rady [...] Izby został omyłkowo oznaczony jako [...], podczas gdy w rzeczywistości jest to numer [...]. Omyłka ta ma charakter oczywistej omyłki pisarskiej i nie wpływa na treść rozstrzygnięcia.
Nadto Uchwała Nr [...] z dnia [...] września 2015 r. w sprawie upoważnienia Prezydium Krajowej Rady do działania w jej imieniu w § 2 upoważnia Prezydium do rozpatrywania odwołań i wydawania decyzji administracyjnych w sprawach wynikających m.in. z art. 7 ustawy o zawodzie lekarza weterynarii. Powyższa uchwała upoważniająca wskazuje zakres, w którym Prezydium organu II instancji może się poruszać, co świadczy o właściwym umocowaniu do podjęcia kwestionowanej uchwały.
Nie zasługuje również na aprobatę zarzut dotyczący niewyłączenia członka organu kolegialnego od podejmowania decyzji w przedmiotowej sprawie. Nie ulega wątpliwości, że w toku postępowania, w tym przede wszystkim w odwołaniu od Uchwały Nr [...] Rady [...] Izby Lekarsko-Weterynaryjnej z [...] listopada 2018 r. skarżący nie wskazał z imienia i nazwiska osoby –członka organu kolegialnego, który miałaby podlegać wyłączeniu , czym pozbawił organ odwoławczy możliwości ustosunkowania się do tego zarzutu.
Należy także wskazać, że zgodnie z art. 2m ust. 1 ustawy o zawodzie lekarza weterynarii, w przypadku m.in. stwierdzenia utraty prawa wykonywania zawodu okręgowa rada lekarsko-weterynaryjna umieszcza stosowne ostrzeżenie w systemie IMI informując o tym fakcie inne jednostki samorządu lekarzy weterynarii, które również korzystają z tego systemu, a także właściwe organy innych państw członkowskich. Ponadto Krajowa Rada prowadzi Centralny Rejestr Lekarzy Weterynarii Rzeczypospolitej Polskiej, który jest rejestrem jawnym i który pozwala, również osobom postronnym, sprawdzić, czy dana osoba posiada prawo wykonywania zawodu lekarza weterynarii.
Jednocześnie zarzut naruszenia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ( UE) 2016/679 z 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46 WE, w ocenie Sadu winien być rozpoznany w odrębnym postępowaniu przez Urzędem Ochrony Danych Osobowych.
Z tych wszystkich względów, Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U 2018r., poz.1302).
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło