VII SA/Wa 1840/21

PostanowienieWSA w Warszawie2022-01-05

Skład orzekający: Tomasz Janeczko

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy pismo Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji, stanowiące odpowiedź na pisma dotyczące konkursu na pozaetatowego członka Samorządowego Kolegium Odwoławczego i informujące o braku nieprawidłowości w postępowaniu konkursowym, podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 PPSA?
Ratio decidendi
Sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznania skargi na pismo Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji, które ma charakter informacyjny i wyjaśniający, nie rozstrzyga o indywidualnych uprawnieniach ani obowiązkach skarżącej, a tym samym nie mieści się w katalogu aktów lub czynności podlegających kontroli sądowej na podstawie art. 3 § 2 PPSA. Skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 PPSA.
Stan faktyczny
Skarżąca M. P. wniosła skargę na pismo Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z lipca 2021 r., które stanowiło odpowiedź na jej wcześniejsze pisma dotyczące konkursu na pozaetatowego członka Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Pismo to informowało o braku nieprawidłowości w postępowaniu konkursowym. Skarżąca uznała pismo za równoznaczne z odmową jej powołania i wniosła o jego uchylenie. Organ wniósł o odrzucenie skargi z powodu braku właściwości sądu administracyjnego.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Tomasz Janeczko po rozpoznaniu w dniu 5 stycznia 2022r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. P. na pismo Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] lipca 2021r., znak: [...] w przedmiocie rozstrzygnięcia konkursu na pozaetatowego członka Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] postanawia: odrzucić skargę Pismem z dnia 12 sierpnia 2021r przesłanym do Sądu drogą elektroniczną M. P. wniosła skargę na pismo Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] lipca 2021r., znak: [...] (określone w skardze jako akt) stanowiące odpowiedź na pisma skarżącej 17 i 22 czerwca 2021r. dotyczące konkursu na pozaetatowych członków Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...]. Ww. piśmie przedstawiona została informacja o przeprowadzonym z urzędu badaniu zachowania trybu i wymogów wyłaniania kandydatów na członków kolegiów, w wyniku którego nie stwierdzono nieprawidłowości w przeprowadzonym w SKO w [...] postępowaniu konkursowym. Przedmiotowe badanie, przewidziane w art. 3a ust. 4 pkt 5 ustawy z dnia 12 października 1994r o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz. U. z 2018r., poz. 570) przeprowadzono w ramach nadzoru nad działalnością administracyjną kolegiów, którego wykonywanie powierzone zostało ministrowi właściwemu do spraw administracji publicznej przez Prezesa Rady Ministrów, na podstawie upoważnienia z 22 sierpnia 2019r. Wskazano w nim, że przytoczone w wystąpieniu skarżącej okoliczności faktyczne dotyczące m.in. trybu przeprowadzenia konkursu w SKO w [...] nie wskazują na naruszenie obowiązujących przepisów prawnych w działalności administracyjnej tej jednostki. Skarżąca podniosła, że powyższe pismo stanowi akt równoznaczny z odmową powołania jej na pozaetatowego członka Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...]. Zdaniem skarżącej jest to jedyny dokument jaki został do niej skierowany przez Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w sprawie konkursu na pozaetatowych członków Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...]. Wskazała, że Prezes Rady Ministrów nie wydał odrębnego aktu o odmowie powołania jej na członka pozaetatowego Kolegium. Konkurs zakończył się w dniu [...] sierpnia 2021r. poprzez powołanie na pozaetatowych członków Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] sześciu osób. Skarżąca z ostrożności procesowej w razie przyjęcia, że akt Ministra Spraw Wewnętrznych z [...] lipca 2021r., znak: [...] nie podlega zaskarżeniu wniosła o potraktowanie wniesionej skargi na czynność Prezesa Rady Ministrów w przedmiocie odmowy powołania ją na pozaetatowego członka Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...]. Wniosła o uchylenie zaskarżonego aktu. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie ze względu na brak właściwości sądu administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019r. poz. 2325 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018r. poz. 2096 oraz z 2019r. poz. 60, 730,1133 i 2196 ), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019r. poz. 900 z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2019r. poz. 768, 730, 1520, 1556 i 2200), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. –Kodeks postępowania administracyjnego. ( § 2a) Na gruncie cytowanego wyżej art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. rozszerzono kontrolę sądu administracyjnego poza sferę decyzji lub postanowień, co jest wiązane z umożliwieniem sądowej kontroli również takich działań administracji publicznej, które dotyczą praw i obowiązków obywateli i innych podmiotów w sferze publicznej, oraz z potrzebą zapewnienia im gwarancji procesowych w ich relacjach z organami administracji publicznej i w zakresie zadań realizowanych przez te organy (Woś Tadeusz. Art. 3. [w:] Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. VI. Wolters Kluwer, 2016.). Tym samym obywatele i inne podmioty konkretnych uprawnień lub obowiązków mają zapewnioną ochronę w drodze sądowej w sytuacji, gdy odnoszący się do nich akt lub czynność ma cechy określone w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Mogą bowiem zaskarżyć do sądu administracyjnego takie akty i czynności organu administracji publicznej, a także bezczynność organu w tych sprawach, jak również żądać, aby sąd administracyjny orzekł o istnieniu lub nieistnieniu uprawnienia lub obowiązku wynikającego z przepisu prawa. Równocześnie użyte w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. kryteria stanowią akty lub czynności, które: a) mają charakter władczy, chociaż nie mają charakteru decyzji lub postanowienia, te bowiem są zaskarżalne na podstawie art. 3 § 2 pkt 1 – 3 p.p.s.a., b) są podejmowane w sprawach indywidualnych, c) mają charakter publicznoprawny, ponieważ tylko w tym zakresie działalność administracji została poddana kontroli sądów administracyjnych, d) dotyczą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisu prawa (por. postanowienie NSA z 4 marca 2020 r., sygn. akt I OSK 341/20, LEX nr 3027153). Z kolei zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (§ 3 omawianego przepisu). W niniejszej sprawie – jak już wyżej wskazano - przedmiotem skargi jest pismo Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 23 lipca 2021r., znak: [...] stanowiące odpowiedź na pisma skarżącej 17 i 22 czerwca 2021r. dotyczące konkursu na pozaetatowych członków Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...]. W ocenie Sądu pismo to nie mieści się w katalogu aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej, na które przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Nie jest ono bowiem ani decyzją administracyjną (art. 3 § 2 pkt 1 p.p.s.a.), ani też postanowieniem wydanym w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie, albo kończącym postępowanie, ani postanowieniem rozstrzygającym sprawę co do istoty (art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a.), czy też postanowieniem wydanym w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie (art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a.). Oczywistym jest też, że nie jest to również żaden z aktów, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4a do 7 p.p.p.s.a., ani też sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. W ocenie Sądu zaskarżone pismo nie może być uznane za inny akt lub czynność w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Podkreślić należy, że "inny akt lub czynność", o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, to taki akt lub czynność, które dotyczą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Akt lub czynność musi zatem ustalać, stwierdzać, bądź potwierdzać uprawnienia lub obowiązki określone przepisami prawa. Musi istnieć ścisły związek między ustaleniem, stwierdzeniem lub potwierdzeniem (bądź ich odmową), a możliwością realizacji uprawnienia lub obowiązku wynikającego z przepisu prawa. Aktem lub czynnością, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a jest indywidualny akt lub czynność o charakterze władczym, rozstrzygający o tym czy konkretnemu podmiotowi przysługuje określone uprawnienie wynikające z przepisu prawa albo czy ciążą na nim z mocy prawa określone obowiązki. Takiego charakteru nie mają akty (czynności) stwierdzające jedynie prawa wynikające z przepisów prawa oraz akty o charakterze informacyjnym. Zaskarżone pismo nie zawiera władczego rozstrzygnięcia o indywidulanych uprawnieniach lub obowiązkach skarżącej lecz ma wyłącznie charakter informacyjny i wyjaśniający. Nie podlega więc zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Podzielić należy stanowisko organu, że pismo to nie może być uznane tak jak wnioskuje skarżąca za akt odmawiający powołania jej na członka SKO w [...], gdyż powołanie członka samorządowego kolegium odwoławczego nie należy do kompetencji Ministra Spraw Wewnętrznych. Zgodnie z art. 7 ust. 2 ustawy o samorządowych kolegiach odwoławczych, członka kolegium powołuje Prezes Rady Ministrów, na wniosek prezesa kolegium, zgłoszony po uzyskaniu opinii zgromadzenia ogólnego kolegium, przyjętej w głosowaniu tajnym, większością głosów, w obecności co najmniej połowy jego składu. Zgodnie z art. 7 ust. 3 kandydatów na członków kolegium przedstawia jego prezes. Jak wynika z akt sprawy kandydatura skarżącej nie była objęta złożonym do Prezesa Rady Ministrów wnioskiem Prezesa SKO w [...] o powołanie członków tego Kolegium. Reasumując, z uwagi na fakt, iż wniesiona w przedmiotowym postępowaniu skarga dotyczy pisma informującego organu, które jak wskazano wyżej nie podlega kontroli sądów administracyjnych, skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło