VII SA/Wa 1843/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Gierak-Podsiadły, Sędzia WSA Tadeusz Nowak, Sędzia WSA Bożena Więch-Baranowska (spr.), Protokolant spec. Agnieszka Wrzodak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 lutego 2015 r. sprawy ze skargi T. R. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2014 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy uchylenia po wznowieniu postępowania decyzji ostatecznej skargę oddala. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją wydaną dnia [...] lipca 2014 r. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymał w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowalnego z dnia [...] maja 2014 r. W uzasadnieniu decyzji organ podał, że kontrolowaną w postępowaniu decyzją wydaną po wznowieniu postępowania na wniosek T. R., [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego odmówił uchylenia własnej ostatecznej decyzji z dnia [...] sierpnia 2007 r. utrzymującej w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] czerwca 2007 r. odmawiającą T. R. wydania decyzji nakazującej rozbiórkę garażu o wymiarach 6,0 x 5,6 m usytuowanego na działce nr 1866/2, w pasie drogowym ul. [...] w [...]. Organ podał, że T. R. pismem opatrzonym datą 05.10.2009 r. wystąpił do [...] WINB z prośbą o ponowne wszczęcie postępowania administracyjnego przez [...] WINB lub PINB w [...], w sprawie garażu i wydanie decyzji o jego rozbiórce. W kolejnym piśmie opatrzonym również datą 05.10.2009 r. zawarł żądanie wznowienia postępowania w sprawie przedmiotowego garażu. W związku z tym. że podanie zawierało braki formalne, [...] WINB pismem z dnia 23.10.2009 r. wezwał T. R. do ich usunięcia, poprzez wskazanie decyzji administracyjnej, której dotyczy wniosek, przyczyny wznowienia oraz daty powzięcia informacji o przesłance wznowienia. T. R. w dniu 03.11.2009 r. stawił się w siedzibie organu i wyjaśnił ustnie do protokołu, że wnosi o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją [...] WINB z dnia [...].08.2007 r. znak: [...], na podstawie art. 145 § 1 pkt 7 kpa. Oświadczył, że przyczynę wznowienia postępowania stanowi treść pisma Wójta Gminy [...] z dnia 12.08.2009 r. znak: [...], z którego wynika, że lokalizacja garażu koliduje z wjazdem na jego posesję. Wyjaśnił, że ww. pismo zostało mu doręczone gońcem w dniu 13.08.2009 r. W dniu 22.08.2009 r. (data stempla pocztowego) skierował kserokopię tego pisma (bez pisma przewodniego) do PINB w [...], ponieważ, jak wyjaśnił, wcześniej skontaktował się telefonicznie z kierownikiem PINB w [...], od którego otrzymał informację, żeby przesłać kserokopię pisma do organu. Dopiero pismem z dnia 12.10.2009 r. PINB w [...] poinformował go, że powinien złożyć stosowny wniosek do [...] WINB, co też uczynił w dniu 16.10.2009 r. Z wyjaśnień T. R. wynika, że wysyłając do PINB w [...] kserokopię pisma Wójta Gminy [...] z dnia 12.08.2009 r. znak: [...]jego intencją było wznowienie postępowania w sprawie. Okoliczność, że organ ten nie był właściwy w sprawie nie może mieć negatywnych konsekwencji dla stron) i nie może skutkować uznaniem, że T. R. nie zachował terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania. Porównując zatem datę otrzymania pisma Wójta Gminy [...], tj. 13.08.2009 r. z datą wysłania przez wnoszącego kserokopii tegoż pisma do PINB w [...], organ stwierdził należy, że strona dochowała terminu określonego w art. 148 § 1 kpa. Organ wskazał, że przepis art. 145 § 1 pkt 7 kpa, który powołał wnioskodawca jako przesłankę wznowienia stanowi, że w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie jeżeli zagadnienie wstępne zostało rozstrzygnięte przez właściwy organ lub sąd odmiennie od przyjętej przy wydawaniu decyzji. W ocenie organu [...] WINB prawidłowo ocenił, iż w sprawie nie wystąpiła przesłanka określona w art. 145 § 1 pkt 7 kpa, bowiem informacja zawarta w piśmie Wójta Gminy [...] z dnia 12 sierpnia 2009 r. nie jest rozstrzygnięciem zagadnienia wstępnego. Pismo zawierające stanowisko Wójta w sprawie przedmiotowego garażu stanowiło odpowiedź na pismo T. R., nie jest zagadnieniem które mogłoby być przedmiotem odrębnego postępowania administracyjnego czy sądowego. Również ewentualne rozstrzygnięcie "tego zagadnienia" nie warunkowało, jak błędnie zakłada T. R., wydania orzeczenia merytorycznego przez organ nadzoru budowlanego. Ponadto, w sprawie nie wystąpiło zagadnienie wstępne, rozstrzygnięte przez organ we własnym zakresie z uwagi na okoliczności wymienione w art. 100 § 2 kpa. Organ wskazał, że stanowisko Wójta Gminy [...] w sprawie spornego garażu zawarte w przedmiotowym piśmie z dnia 12.08.2009r., było znane organom nadzoru budowlanego rozpatrującym sprawę w postępowaniu zwykłym, ponieważ jest ono tożsame ze stanowiskiem wyrażonym we wcześniejszych pismach Wójta Gminy [...] z dnia 26.01.2005r. znak: [...]oraz z dnia 20.10.2004r. znak: [...], które stanowiły część materiału dowodowego zgromadzonego w toku postępowania. Wskazane pisma także zawierały sformułowanie, któremu skarżący przypisuje istotne znaczenie w sprawie. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł T. R. wskazując, że postępowanie w sprawie toczy się wiele lat oraz, że zaskarżona decyzja jest dla niego krzywdząca. Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji orzekając w sprawie nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Przez prawo należy rozumieć prawo materialne oraz przepisy postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dniu wydania zaskarżonej decyzji. Stosownie do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Biorąc pod uwagę powyższe kryteria Sad wskazał, że skarga nie jest zasadna, bowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Przedmiotem kontroli sądu jest decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego wydana dnia [...] lipca 2014 r. utrzymująca w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2014 r. odmawiającą – we wznowionym postępowaniu – uchylenia własnej ostatecznej decyzji z [...] sierpnia 2007 r. utrzymującej w mocy decyzję organu powiatowego w [...] odmawiającą wydania decyzji nakazującej rozbiórkę garażu. W pierwszej kolejności należy podkreślić, że wznowienie postępowania jest nadzwyczajnym trybem badania decyzji ostatecznej, która stwarza prawną możliwość ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej zakończonej decyzją ostateczną. Postępowanie w sprawie wznowienia postępowania zakończonego decyzją ostateczną można podzielić na dwa etapy. Pierwszy etap polega na badaniu formalnych podstaw wszczęcia postępowania i może zakończyć się wydaniem postanowienia o wznowieniu postępowania (art. 149 § 1 kpa) lub postanowienia o odmowie wznowienia postępowania (art. 149 § 3 Kpa). Oceniając formalne podstawy wznowienia postępowania organ sprawdza, czy wniosek pochodzi od strony, czy strona powołała się na przyczyny wznowienia postępowania wymienione w art. 145 § 1. art. 145a i art. 145b kpa oraz czy został zachowany termin do wniesienia podania o wznowienie postępowania, określony w art. 148 kpa. Podczas drugiego etapu tj. po wznowieniu postępowania, organ przeprowadza postępowanie co do przyczyn wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy. Celem wznowionego postępowania jest ustalenie, czy postępowanie stanowiące przedmiot wznowienia było dotknięte kwalifikowanymi wadami, o których mowa w art. 145 § 1, art. 145a i art 145b kpa w jakim zakresie wadliwość postępowania wpłynęła na byt prawny decyzji ostatecznej wydanej w postępowaniu oraz w razie stwierdzenia określonej wadliwości decyzji dotychczasowej, doprowadzenie do jej uchylenia i wydanie nowej, rozstrzygającej o istocie sprawy albo stwierdzenie, że decyzja dotychczasowa wydana została z określonym naruszeniem prawa (art. 151 § 1 pkt 1 i 2 i § 2 Kpa). Jako podstawę wznowienia postępowania skarżący wskazał przesłankę z art. 145 § 1 pkt 7 Kpa, wskazując na treść pisma Wójta Gminy [...] z dnia 12 sierpnia 2009 r. zawierającą rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego polegającego na stwierdzeniu, że garaż usytuowany na dz. nr [...]w [...] koliduje z wyjazdem z działki skarżącego. Sąd podziela ocenę organu, że w rozpoznawanej sprawie nie wystąpiła przesłanka o której mowa w art. 145 § 1 pkt 7 Kpa. Zgodnie z powyższym przepisem: W sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli zagadnienie wstępne zostało rozstrzygnięte przez właściwy organ lub sąd odmiennie od oceny przyjętej przy wydaniu decyzji (art. 100 § 2). W przepisie art. 145 § 1 pkt 7 k.p.a. chodzi o decyzję, której wydanie zależało od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd, a z uwagi na to, że zawieszenie postępowania - w sprawie głównej - mogłoby spowodować niebezpieczeństwo dla życia lub zdrowia ludzkiego albo poważną szkodę dla interesu społecznego, organ rozstrzygnął zagadnienie wstępne we własnym zakresie. Przez zagadnienie wstępne, do którego ustawodawca odwołał się w art. 145 § 1 pkt 7 k.p.a., należy rozumieć taką kwestię prawną, która sama w sobie może być przedmiotem odrębnego postępowania. Nadto, postępowania prowadzonego przez inny organ lub sąd. Wydanie zaś orzeczenia merytorycznego w sprawie winno być ściśle uzależnione od uprzedniego rozstrzygnięcia tego zagadnienia wstępnego (vide wyrok NSA z dnia 19 kwietnia 2011 r. I OSK 1521/11). Taka sytuacja w rozpoznawanej sprawie nie zaistniała. Pismo Wójta Gminy [...] z dnia 12 sierpnia 2009 r. jest jedynie odpowiedzią na pismo skarżącego do tego organu z dnia 16 lipca 2009 r. zawierające prośbę o wydanie opinii czy garaż usytuowany przy ul. [...] koliduje z wyjazdem z działki [...]do tej ulicy – a nie rozstrzygnięciem zagadnienia wstępnego. W piśmie tym odpowiadając skarżącemu organ poinformował, że sprawa garażu którego lokalizacja koliduje z wjazdem na jego posesję jest do rozstrzygnięcia pomiędzy skarżącym, a właścicielem garażu, lub w postępowaniu sądowym przed Sądem Rejonowym. Stwierdził nadto, że garaż nie powoduje zagrożenia i utrudnień w ruchu drogowym oraz nie zakłóca wykonywania zadań zarządcy drogi. Z tych względów organy prawidłowo oceniły, że w niniejszej sprawie nie wystąpiła przesłanka określona w art. 145 pkt 7 Kpa przy czym wskazana przez skarżącego okoliczność nie wypełnia także znamion w art. 145 § 1 Kpa. Biorąc powyższe pod uwagę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku.