VII SA/Wa 1846/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosława Kowalska, , Sędzia WSA Tomasz Janeczko (spr.), Sędzia WSA Marta Kołtun-Kulik, Protokolant st. sekr. sąd. Sylwia Rosińska- Czaykowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 marca 2019 r. sprawy ze skargi M. G. i P. G. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2018 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego oddala skargę Zaskarżoną decyzją z [...] czerwca 2018 r. nr [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej jako: "[...]WINB" lub "organ II instancji") – działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r., poz. 1257 ze zm.; dalej: "k.p.a.") oraz art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2017 r., poz. 1332; dalej: "pr. bud.") po ponownym rozpatrzeniu odwołania M.G. i P. G. (dalej: skarżący") od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] (dalej: "PINB", "organ I instancji") z [...] września 2016 r. nr [...] zatwierdzającej dla S.K. i W. K. (dalej: "inwestorzy") projekt budowlany dobudowanego do budynku produkcyjnego budynku gospodarczego usytuowanego na działce ew. nr [...] w miejscowości R., gmina K., udzielającej pozwolenia na wznowienie robót budowlanych oraz nakładającej obowiązek uzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie obiektu - utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W sprawie ustalono następujący stan faktyczny. Wnioskiem z 24 listopada 2014 r. skarżący zwrócili się do PINB "(...) o przeprowadzenie kontroli na terenie rozbudowy zakładu produkcyjnego w miejscowości R. gm. K. których inwestorem jest prawdopodobnie [...] W. K., M. K. (...).", wskazując: "(...) Na tym terenie w okresie od kwietnia do sierpnia 2014 r., prowadzona była rozbudowa hali produkcyjnej polegająca na dobudowie pomieszczenia o wymiarach ok. 5 x 10 (m) i wysokości ok. 10 -12 m (...)" Podczas czynności kontrolnych przeprowadzonych przez PINB na przedmiotowej nieruchomości w dniu 10 lutego 2015 r. stwierdzono: "(...) że do hali produkcyjnej został dobudowany obiekt w konstrukcji stalowej o wymiarach 8,85 m x 4,10 m i wysokości ok. 10 m -11,0 m w odległości 5,25 m od ogrodzenia nieruchomości skarżących - mierzonej po najkrótszym odcinku. Według oświadczenia Inwestora obiekt jest użytkowany na cele gospodarcze i został wybudowany ok. września 2014 r. Na ww. obiekt inwestor nie posiada decyzji pozwolenia na budowę i dokumentacji budowlanej. Obiekt wybudowała firma [...] (...)." PINB zawiadomieniem z 17 lutego 2015 r. poinformował strony o wszczęciu z urzędu w dniu 10 lutego 2015 r. postępowania administracyjnego w sprawie dobudowy do budynku produkcyjnego budynku gospodarczego usytuowanego na terenie działki nr ew. [...] w miejscowości R., gm. K. Organ I Instancji postanowieniem nr [...] z [...] lutego 2015 r., znak: [...] wstrzymał prowadzenie robót budowlanych przy dobudowie do budynku produkcyjnego budynku gospodarczego usytuowanego na terenie działki nr ew. [...] w miejscowości R. gm. K. oraz nałożył na inwestorów obowiązek przedstawienia w terminie trzech miesięcy (licząc od daty doręczenia postanowienia) wskazanych dokumentów:  - zaświadczenia Wójta Gminy K. o zgodności ww. dobudowy do budynku produkcyjnego budynku gospodarczego bez wymaganego pozwolenia na budowę z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, w przypadku braku obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego; - czterech egzemplarzy projektu budowlanego ww. obiektu budowlanego wraz z opinią techniczną wykonanych robót budowlanych, uzgodnieniami, pozwoleniem i innymi dokumentami wymaganymi przepisami szczególnymi oraz zaświadczeniem o przynależności projektanta do właściwej izby samorządu zawodowego; - oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Przy piśmie z 17 lutego 2015 r. inwestorzy przedłożyli żądaną ww. postanowieniem dokumentację. Organ I instancji postanowieniem nr [...] z [...] lutego 2016 r., znak: [...] nałożył na Inwestorów obowiązek usunięcia nieprawidłowości w złożonej dokumentacji dotyczącej dobudowy do budynku produkcyjnego budynku gospodarczego, usytuowanego na działce o nr ew. [...] w miejscowości R., gm. K. w terminie 90 dni, poprzez; 1. dostarczenie aktualnej mapy do celów projektowych; 2. wykonanie projektu zagospodarowania działki na aktualnym oryginale mapy do celów projektowych z jednoznacznym określeniem granicy pomiędzy działkami nr [...], [...], [...]w miejscowości R., gm. K., 3. projekt konstrukcyjny wykonany przez osobę posiadającą stosowne uprawnienia. PINB decyzją nr [...] z [...] lipca 2016 r. nakazał inwestorom rozbiórkę samowolnie dobudowanego do budynku produkcyjnego usytuowanego na przedmiotowej nieruchomości, które to rozstrzygnięcie zostało następnie uchylone w całości, a sprawa przekazana do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji decyzją [...]WINB Nr [...] z [...] czerwca 2016 r. Następnie PINB postanowieniem nr [...] z [...] września 2016 r. ustalił dla inwestorów opłatę legalizacyjną w wysokości 25 000,00 złotych za samowolnie wykonane roboty budowlane prtfy ww. dobudowie. Jak wynika z akt PINB w dniu 26 września 2016 r. na konto [...] Urzędu Wojewódzkiego wpłynęła wpłata od W. K. tytułem ww. opłaty legalizacyjnej. PINB decyzją nr [...] z [...] września 2016 r., zatwierdził dla inwestorów projekt budowlany dobudowanego do budynku produkcyjnego budynku gospodarczego usytuowanego na działce ew. nr [...] w miejscowości R., gmina K., udzielił pozwolenia na wznowienie robót budowlanych oraz nałożył obowiązek uzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie obiektu, które to rozstrzygnięcie zostało następnie uchylone w całości, a sprawa przekazana do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji decyzją [...]WINB nr [...] z [...] stycznia 2017 r. Skargę na ww. rozstrzygnięcie organu II instancji do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyli inwestorzy. [...]WINB postanowieniem nr [...] z [...] lutego 2017 r. stwierdził nieważność postanowienia PINB nr [...] z [...] września 2016 r. w przedmiocie opłaty legalizacyjnej. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z [...] kwietnia 2017 r., uchylił w całości ww. postanowienie [...]WINB i odmówił stwierdzenia nieważności postanowienia PINB nr [...] z [...] września 2016 r. Wyrokiem z 9 stycznia 2018 r., sygn. akt VII SA/Wa 527/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił decyzję [...]WINB nr [...] z [...] stycznia 2017 r. Po ponownym rozpatrzeniu odwołania skarżących WINB decyzją z [...] czerwca 2018 r. nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. [...]WINB wskazał, że z dokumentów zgromadzonych w aktach sprawy, w tym m.in. z projektu budowlanego budynku gospodarczego sporządzonego przez mgr inż. arch. K. I., sporny obiekt pełni funkcję gospodarczą i położony jest bezpośrednio przy zachodniej ścianie zewnętrznej budynku hali produkcyjnej w odległości 8 m od jej północno - zachodniego narożnika. Budynek ma kształt prostokątny o wymiarach zewnętrznych 8,82 m na 4,09 m. Obiekt nie jest wyposażony w jakiekolwiek instalacje. Budynek posiada odrębne zewnętrzne wejście. Brak jest bezpośredniego przejścia między spornym budynkiem, a halą produkcyjną. W ocenie organu II instancji budowa przedmiotowego budynku gospodarczego jest zgodna z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego uchwalonego Uchwałą Rady Gminy K. Nr [...] z [...] stycznia 2005 r. [...]WINB wskazał, że przedłożony przez inwestorów projekt budowlany budynku gospodarczego jest kompletny, jak również został wykonany przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane - mgr inż. arch. K. I. oraz zgodnie z wymogami określonymi w przepisach Prawa budowlanego. W związku z powyższym nie został naruszony art. 49 ust. 1 pkt 1, 2 i 3 pr. bud. Autor ww. dokumentacji złożył oświadczenie, że projekt budowlany został sporządzony zgodnie z obowiązującymi przepisami i zasadami wiedzy technicznej. Rozwiązania przyjęte w przedłożonym projekcie nie naruszają uzasadnionych i chronionych interesów osób trzecich i czynią zadość warunkom określonym w przepisach. Ww. projekcie jednoznacznie stwierdzono, że jest on w dobrym stanie technicznym, nie stwarza zagrożenia pod względem sanitarnym oraz pożarowym i nadaje się do dalszego użytkowania zgodnego z obecnym przeznaczeniem. Prawidłowość przedłożonej dokumentacji oceniono również na etapie ustalania opłaty legalizacyjnej. Postanowienie PINB nr [...] z [...] września 2016 r. jest ostateczne, a GINB postanowieniem z [...] kwietnia 2017 r. odmówił stwierdzenia jego nieważności. Zgodność usytuowania omawianego obiektu z obowiązującymi warunkami technicznymi potwierdził [...]WINB w uzasadnieniu decyzji nr [...] z [...] sierpnia 2016 r., wskazując, że usytuowanie obiektu w odległości 3,15 m od granicy z działką sąsiednią nie obliguje organu powiatowego do nakazania rozbiórki. Zgodnie bowiem z § 12 ust. 2 i 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie z dnia 12 kwietnia 2002 r. (Dz. U. z 2015 r., poz. 1422) odległość budynku od granicy działki sąsiedniej powinna wynosić nie mniej niż 4 m - w przypadku budynku zwróconego ścianą z otworami okiennymi lub drzwiowymi. Jak wynika natomiast z materiału dowodowego, sporna dobudowa usytuowana jest w odległości 3,15 m - mierzone po najkrótszym odcinku - od strony z działką sąsiednią o nr ew. [...] i nie zawiera w tej części otworów okiennych ani drzwiowych. [...]WINB pokreślił także, że oceny czy przedmiotowa inwestycja została wykonana zgodnie z zatwierdzonym projektem budowlanym organ nadzoru budowlanego dokona na etapie badania możliwości dopuszczenia do jej użytkowania, po wykonaniu prac wskazanych w projekcie oraz po wystąpieniu przez inwestorów z odpowiednim wnioskiem w tym zakresie. Biorąc pod uwagę powyższe wskazał, że PINB właściwie wydał w niniejszym postępowaniu rozstrzygnięcie na podstawie art. 49 ust. 4 pkt 1 pr. bud., zgodnie z którym: "W razie spełnienia wymagań, określonych w ust. 1, organ nadzoru budowlanego wydaje decyzję o zatwierdzeniu projektu budowlanego i pozwoleniu na wznowienie robót." Organ II instancji odnosząc się do argumentów podnoszonych w odwołaniu zauważył, że są ono niezasadne, co wykazano w uzasadnieniu niniejszego rozstrzygnięcia oraz wiążącym [...]WINB w omawianej sprawie wyroku WSA w Warszawie z 9 stycznia 2018 r., sygn. akt VII SA/Wa 527/17. Ponadto odniósł się do zarzutów skarżących dotyczących braku określenia w projekcie czy działka lub teren, na którym projektowany jest obiekt budowlany, są wpisane do rejestru zabytków oraz czy podlegają ochronie na podstawie ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Wskazał, że autor projektu nie ma obowiązku wskazywania takich danych, które nie odnoszą się do inwestycji nim objętej, a w odwołaniu nie wykazno, że przepisy w zakresie ochrony zabytków mają w omawianej sprawie zastosowanie. Ponadto w projekcie budowlanym jednoznacznie wskazano, że w przedmiotowy obiekt nie zawiera instalacji. Bez znaczenia przy tym pozostaje, jak inwestorzy kwestię instalacji w tym budynku rozstrzygną w przyszłości. Również za nieuzasadniony uznał zarzut skarżących dotyczący braku obowiązkowych sprawdzeń projektu budowlanego we wszystkich branżach. Odniósł się również do zarzutu odwołujących dotyczącego określenia błędnego obszaru oddziaływania obiektu. Wskazał, że kwestia położenia omawianego budynku względem granic nieruchomości była już przedmiotem badania przez organu nadzoru budowlanego. Organ II instancji nie stwierdził nieprawidłowości w poczynionych przez PINB ustaleniach, a odmienna, subiektywna ocena przez skarżącą występujących w niniejszej sprawie okoliczności, nie ma wpływu na treść podjętego rozstrzygnięcia. M. G. i P. G. wraz z pełnomocnikiem wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (dalej jako: "Sąd") na decyzję [...]WINB z [...] czerwca 2018 r. nr [...]. Jednocześnie wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz zasądzenie kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa procesowego. Skarżący zarzucili decyzji naruszenie: - art. 7, 77 § 1, 80 k.p.a poprzez brak wszechstronnego rozważenia materiału dowodowego w sprawie i dokonanie ustaleń sprzecznych ze stanem faktycznym polegającym na uznaniu, że inwestycja polegająca na budowie obiektu o konstrukcji stalowej o wym. 8,85 x 4,10 m i wys. 10-11 m. do istniejącej hali produkcyjnej na działce ew. nr [...] w miejscowości R. gmina K. stanowi "dobudowę" do budynku produkcyjnego budynku gospodarczego a nie rozbudowę istniejącego budynku produkcyjnego, co w konsekwencji doprowadziło do niezastosowania środka określonego w ustawie tj. braku uchylenia zaskarżonej decyzji PINB z [...] września 2016 r.; - art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. poprzez jego zastosowanie i utrzymanie w mocy zaskarżonej decyzji PINB z [...] września 2016 r. nr [...]; - art. 138 § 1 pkt poprzez jego niezastosowanie i nie uchylenie decyzji PINB z [...] września 2016 r.; - art. 3 pkt 6 ustawy pr. bud. poprzez przyjęcie, że budowa obiektu o konstrukcji stalowej o wym. 8,85 x 4,10 m i wys. 10-11 m. do istniejącej hali produkcyjnej nie stanowi rozbudowy w rozumieniu ww. przepisu. W uzasadnieniu skargi skarżący wskazali, że wykonana przez spółkę dobudowa do istniejącego na działce budynku bez wątpienia spowodowała powstanie nowego obiektu budowlanego, gdyż zmienił się kształt bryły budynku od strony zachodniej, co wynika wprost ze zdjęć znajdujących się w aktach sprawy. W ramach tej inwestycji nastąpiło także zwiększenie wysokości istniejącego budynku do 11 metrów. Poprzez rozbudowę nastąpiła zmiana charakterystycznych parametrów istniejącego budynku tj. zwiększyła się jego kubatura, powierzchnia zabudowy, wysokość, długość i szerokość. Skarżący stwierdzili, że z uwagi na zmianę parametrów budynku przedmiotowe roboty budowlane nie mogą być zakwalifikowane, jako dobudowa, lecz jako rozbudowa, które wymagało pozwolenia na budowę. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.), dalej jako "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Przedmiotem kontroli jest badanie, czy organy administracji w toku rozpoznania sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na jej wynik. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w prowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). W ocenie Sądu analizowana pod tym kątem skarga nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ kontrolowana decyzja nie narusza prawa. Przedmiotem kontroli jest decyzja [...]WINB z dnia [...] czerwca 2018 r., zatwierdzająca dla inwestorów projekt budowlany dobudowanego do budynku produkcyjnego, budynku gospodarczego usytuowanego na działce ew. nr [...] w miejscowości R., gmina K., udzielająca pozwolenia na wznowienie robót budowlanych oraz nakładająca obowiązek uzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie obiektu. Na wstępie wskazać należy, że zasadność poprzedniego rozstrzygnięcia organu wojewódzkiego z dnia [...] stycznia 2017 r. w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego przedmiotowego budynku i udzielenia pozwolenia na wznowienie robót budowlanych, była kontrolowana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w sprawie zakończonej prawomocnym wyrokiem z dnia 09.01.2018 r., sygn. akt: VII SA/Wa 527/17. Podkreślić zatem należy, że zgodnie z art. 170 p.p.s.a., orzeczenie prawomocne wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy i organy państwowe, a w przypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby. Podmioty te są zatem faktem i treścią prawomocnego orzeczenia sądu związane, co implikuje w sposób bezwzględny wzięcie go pod uwagę w wydawanych przez nie rozstrzygnięciach. Moc wiążąca wcześniejszego orzeczenia wynikająca z art. 170 p.p.s.a., w odniesieniu do sądów oznacza, że muszą one przyjmować, że dana kwestia prawna kształtuje się tak, jak stwierdzono w prawomocnym orzeczeniu. Zatem w kolejnym postępowaniu, w którym pojawia się dana kwestia, nie może być już ona ponownie badana. W realiach rozpoznawanej sprawy, Sąd obecnie kontrolujący zaskarżoną decyzję, jest związany wyrokiem z 9.01.2018 r. oraz zawartą w nim oceną zaskarżonej decyzji, którą to ocenę w pełni podziela. Przypomnieć w tym miejscu należy, że Sąd we wspomnianym wyroku stwierdził, że "[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, nie przedstawił żadnych istotnych, racjonalnych argumentów uzasadniających twierdzenie, że skarżący (wówczas był nim i nimi inwestor) dokonali faktycznie rozbudowy istniejącego budynku, a przedstawili projekt budowlany budowy odrębnego budynku". Wbrew stanowisku zaprezentowanemu w skardze, w kontrolowanym postępowaniu organ nie naruszył art. 7, art. 77 § 1, art. 80, a także art. 107 § 3 k.p.a. Organ przeprowadził postępowanie wyjaśniające w zakresie ustalenia, charakteru kwestionowanej inwestycji, wyczerpująco rozważył zebrany w sprawie materiał dowodowy oraz należycie uzasadnił swoje stanowisko. Organ ponadto, stosownie do treści art. 153 p.p.s.a., kierował się oceną prawną oraz wskazaniami co do dalszego postępowania, wyrażonymi we wspomnianym wyroku, które były dla organu wiążące. W sprawie sporny jest charakter inwestycji, której dotyczy zaskarżona decyzja. W ocenie organów stanowi ona dobudowę nowego budynku gospodarczego do istniejącej już hali produkcyjnej skarżący zaś stoją na stanowisku, że stanowi ona rozbudowę tej hali. W ocenie Sądu, rację w tym sporze należy przyznać organowi, mając również na uwadze ocenę i wskazania Sądu poprzednio rozpoznającego sprawę. Należy wskazać, że przepisy Prawa budowlanego nie precyzują co należy rozumieć pod pojęciem rozbudowy. Jak podnieśli skarżący, orzecznictwo sądowoadministracyjne stanowi, że rozbudowa polega na zmianie charakterystycznych parametrów istniejącego obiektu budowlanego, takich jak: kubatura, powierzchnia zabudowy, wysokość, długość, szerokość, z czym w ocenie Sądu należy się zgodzić ( por. wyrok NSA z dnia 15 czerwca 2016 r., sygn akt II OSK 2484/14, dostępny na http://:orzeczenia.nsa.gov.pl). Również ze Słownika Języka Polskiego dostępnego na stronie sjp.pwn.pl wynika, że rozbudowa to "powiększenie budowli lub obszaru już zabudowanego". Sąd zauważa, że pojęcie rozbudowy jest więc związane czymś co już istnieje (powiększenie budowli lub obszaru już zabudowanego), natomiast zabudowa polega na zrealizowaniu obiektu budowlanego od nowa. Rozbudowa polega więc na realizacji tylko określonej części obiektu budowlanego od nowa (wyrok WSA w Krakowie z dnia 05.11.2013 r., sygn. akt: II SA/Kr 949/13). Nie dotyczy więc budowy odrębnego nowego budynku, który w ocenie Sądu wzniósł inwestor i który nie posiada żadnych cech wskazujących, że jest częścią istniejącej hali produkcyjnej. Zdaniem Sądu, ze zgromadzonego w sprawie materiału wynika, że przedmiotowy obiekt zgodnie z zamierzeniami inwestora, pełni funkcję odrębnego od hali budynku gospodarczego. Brak jest w aktach sprawy dowodów jakiejkolwiek ingerencji w istniejący budynek hali w związku z przedmiotową inwestycją. Wbrew stanowisku skarżących, nie zmienił się i nie mógł zmienić kształt bryły budynku ( istniejącej hali) od strony zachodniej oraz nie zwiększyła się jej wysokość. Przedmiotowy budynek nie jest bowiem z nią połączony i nie stanowi żadnej " kontynuacji" budynku hali. Jak wynika z dokumentów zgromadzonych w aktach sprawy, w tym m.in. z projektu budowlanego budynku gospodarczego sporządzonego przez mgr inż. arch. K. I. (upr. bud. [...]), sporny obiekt pełni funkcję gospodarczą i położony jest bezpośrednio przy zachodniej ścianie zewnętrznej budynku hali produkcyjnej w odległości 8 m od jej północno - zachodniego narożnika. Budynek ten posiada oddzielne wejście, a jednocześnie brak jest jakiegokolwiek przejścia pomiędzy nim a istniejącą halą produkcyjną. Budynek nie posiada żadnych wspólnych instalacji z istniejącą halą, zaś Sąd poprzednio w przytaczanym już wyroku z dnia 9 stycznia 2018 r., wyraźnie wskazał, że dla oceny funkcji tego budynku, nie ma znaczenia, czy w przyszłości będą tam zamontowane instalacje. Nie przekonuje przytoczone przez skarżących orzecznictwo dotyczące pojęcia rozbudowy (dobudowanie balkonu, które podano jako przykład rozbudowy ). Balkon jest bowiem w przeciwieństwie do spornego budynku ściśle powiązany w sensie fizycznym z budynkiem, do którego został dobudowany. Budynek taki, ma bezpośrednie wyjście na balkon. Balkon tworzy więc z nim całość funkcjonalno-użytkową, zapewniając jego obsługę. Istnienie balkonu, rzutuje na podniesienie walorów użytkowych samego budynku, który zyskuje element mogący stanowić miejsce wypoczynku ( por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego, sygn. akt II OSK 1220/15, dostępny na http://:orzeczenia.nsa.gov.pl) ). W rozpoznawanej sprawie wybudowany budynek, nie jest połączony z halą produkcyjną. Nie może więc zapewniać jej obsługi i nie podnosi jej walorów użytkowych np. zapewniając większą powierzchnię użytkową hali. W związku z tym skarżący w żaden sposób nie wykazali związku funkcjonalnego powstałego budynku z halą, a już w szczególności tego, że nowy budynek, może być wykorzystywany dla celów ściśle związanych z produkcją. Sąd wskazuje, że organ odwoławczy realizując zalecenia Sądu dokonał oceny wskazanych w wyroku zagadnień i szczegółowo się do nich odniósł. Organ kierując się zaleceniami Sądu wskazał, że budowa przedmiotowego budynku gospodarczego jest zgodna z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego uchwalonego Uchwałą Rady Gminy K. Nr [...] z dnia [...].01.2005 r. Przedłożony przez inwestorów projekt budowlany budynku gospodarczego jest kompletny, jak również został wykonany przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane - mgr inż. arch. K. I. (upr. bud. [...]) oraz zgodnie z wymogami określonymi w przepisach Prawa budowlanego. W związku z powyższym nie został naruszony art. 49 ust. 1 pkt 1, 2 i 3 ustawy Pr. bud. Autor w/w dokumentacji złożył oświadczenie, że projekt budowlany został sporządzony zgodnie z obowiązującymi przepisami i zasadami wiedzy technicznej. Rozwiązania przyjęte w przedłożonym projekcie nie naruszają uzasadnionych i chronionych interesów osób trzecich i czynią zadość warunkom określonym w przepisach. W ww. projekcie jednoznacznie stwierdzono, że obiekt jest w dobrym stanie technicznym, nie stwarza zagrożenia pod względem sanitarnym oraz pożarowym i nadaje się do dalszego użytkowania zgodnego z obecnym przeznaczeniem. Organ wskazał, że prawidłowość przedłożonej dokumentacji oceniono również na etapie ustalania opłaty legalizacyjne, co do której zapadło postanowienie PINB z dnia [...].09.2016 r. i co do którego GINB postanowieniem z dnia [...].04.2017 r. odmówił stwierdzenia jego nieważności. Organ odwoławczy wskazał że zgodność usytuowania omawianego obiektu z obowiązującymi warunkami technicznymi potwierdził [...]WINB w uzasadnieniu decyzji z dnia [...].08.2016 r., wskazując, że usytuowanie obiektu w odległości 3,15 m od granicy z działką sąsiednią nie obliguje organu powiatowego do nakazania rozbiórki, powołując się na przepisy § 12 ust. 2 i 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie z dnia 12.04.2002 r. (Dz. U. z 2015 r., poz. 1422). Organ odwoławczy odniósł się także do zarzutów skarżących dotyczących braku określenia w projekcie czy działka lub teren, na którym projektowany jest obiekt budowlany, są wpisane do rejestru zabytków oraz czy podlegają ochronie na podstawie ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Organ wskazał, że autor projektu nie ma obowiązku wskazywania takich danych, które nie odnoszą się do inwestycji nim objętej, skarżący zaś nie wykazali w odwołaniu, że przepisy w zakresie ochrony zabytków mają w omawianej sprawie zastosowanie. Zasadność tego stanowiska potwierdza znajdujące się w aktach sprawy pismo [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków z dnia [...].10.2015 r., który w odpowiedzi na pismo PINB poinformował, że nie w jego ocenie podstaw prawnych do zajmowania stanowiska w sprawie przedmiotowej inwestycji. Odnosząc się do kwestii braku obowiązkowych sprawdzeń projektu budowlanego we wszystkich branżach organ zasadnie odwołał się do wskazań zawartych w wyroku z dnia 09.01.2018 r., sygn. akt: VII SA/Wa 527/17, zgodnie z którymi "(...) Obowiązek sprawdzenia projektu architektoniczno-budowlanego pod względem zgodności z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi, przez osobę posiadającą uprawnienia budowlane do projektowania bez ograniczeń w odpowiedniej specjalności nie dotyczy projektów obiektów budowlanych o prostej konstrukcji, jak budynki mieszkalne jednorodzinne, niewielkie, obiekty gospodarcze, inwentarskie i składowe (zgodnie z art. 20 ust. 3 pkt 2 ustawy Prawo budowlane). Zatem obowiązek ten nie dotyczył także budynku na działce skarżących, który jest budynkiem gospodarczym o prostej konstrukcji (...)." Odnosząc się natomiast do zarzutu dotyczącego określenia błędnego obszaru oddziaływania obiektu, tut. organ wskazał, że kwestia położenia omawianego budynku względem granic nieruchomości była już przedmiotem badania przez organu nadzoru budowlanego i w decyzji z dnia [...].08.2016 r., [...]WINB wskazał, że usytuowanie obiektu w odległości 3,15 m od granicy z działką sąsiednią nie obliguje organu powiatowego do nakazania rozbiórki, a odległość ta jest zgodna z obowiązującymi warunkami technicznymi. Biorąc powyższe pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddalił skargę.