VII SA/Wa 1861/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosława Pindelska, , Sędzia WSA Mirosława Kowalska, Sędzia WSA Paweł Groński (spr.), Protokolant st. ref. Anna Tomaszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 listopada 2012 r. sprawy ze skargi A. S. i R. S. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia pozwolenia na budowę I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji; II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku; III. zasądza od Wojewody [...] na rzecz A. S. i R. S. solidarnie kwotę 598 (pięćset dziewięćdziesiąt osiem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Decyzją z dnia [...] czerwca 2012 r., nr [...], znak: [...] Wojewoda [...], działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071), dalej k.p.a., po rozpatrzeniu odwołania A. i R. S. i R. S. od decyzji Starosty O. Nr [...][...] z dnia [...] marca 2012 r., znak: [...], odmawiającej zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działce nr ew. [...] w miejscowości E., gmina W., jako I etap realizacji zamierzonej inwestycji utrzymał w mocy decyzję Starosty O. Nr [...] z dnia [...] marca 2012 r. Z akt postępowania administracyjnego wynika, że w dniu 23 września 2011 r. A. i R. S. oraz R. S. złożyli wniosek o zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego z garażem na działce nr ew. [...] w miejscowości E., gmina W.. Decyzją Nr [...] z dnia [...] września 2011 r. Starosta O. odmówił zatwierdzenia projektu budowlanego i wydania pozwolenia na budowę ww. inwestycji z uwagi na niezgodność z ustaleniami § 3 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Wojewody [...] Nr [...] z dnia [...] kwietnia 2005 r. w sprawie [...] Parku Krajobrazowego im. [...]. Z treści ww. rozporządzenia wynika, że w Parku zakazuje się budowania nowych obiektów budowlanych w pasie szerokości 100 m od linii brzegów rzek, jezior i innych zbiorników wodnych, z wyjątkiem obiektów służących turystyce wodnej, gospodarce wodnej lub rybackiej. Następnie decyzją Nr [...] z dnia [...] grudnia 2011 r. Wojewoda [...] uchylił ww. decyzję Starosty O. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Ponownie rozpatrując sprawę Starosta O. postanowieniem Nr [...] z dnia [...] lutego 2012 r. nałożył na inwestorów obowiązek usunięcia nieprawidłowości i braków we wniosku z dnia 23 września 2011 r. poprzez: skorygowanie oświadczenia o dysponowaniu nieruchomością na cele budowlane; dostarczenie oryginału decyzji Nr [...] o warunkach zabudowy z dnia [...] października 2008 r., znak: [...] -[...] wydanej z upoważnienia Wójta gminy W., usunięcie rozbieżności pomiędzy wnioskiem o pozwoleniem na budowę, decyzją o warunkach zabudowy, a dokumentacją projektową w zakresie i rodzaju inwestycji, etapowania inwestycji, garażu oraz tuneli foliowych, określenie na projekcie zagospodarowania działki linii rozgraniczającej, określenie odległości projektowanego budynku od granicy z sąsiednią działką nr ew. [...], układu komunikacji wewnętrznej dla całości zamierzonej inwestycji oraz przedstawienie całości zamierzonej inwestycji, uzgodnienie lokalizacji inwestycji z Wojewódzkim Zarządem Melioracji i Urządzeń Wodnych, dostosowanie lokalizacji zamierzonej inwestycji do ustaleń wynikających z przepisu § 3 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Wojewody [...] Nr [...] z dnia [...] kwietnia 2005 r. w sprawie [...] Parku Krajobrazowego im. [...], dostosowanie szerokości elewacji frontowej do warunku wynikającego pkt 2 lit. e) decyzji Nr [...] o warunkach zabudowy z dnia [...] października 2008 r.; określenie usytuowania wraz z podaniem wymiarów i odległości miejsc postojowych; określenie wielkości ewentualnej wycinki drzew na przedmiotowej działce kolidującej z przedmiotowym zamierzeniem, jeżeli taka wystąpi, należy dostarczyć zgodę właściwego organu na wycinkę drzew. Inwestorzy złożyli wyjaśnienia wraz z dokumentami uzupełniającymi przy piśmie z dnia 12 marca 2012 r. Następnie decyzją Nr [...] z dnia [...] marca 2012 r. Starosta O. odmówił zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działce nr ew. [...] w miejscowości E., gmina W., jako I etap realizacji zamierzonej inwestycji. Starosta O. wskazał, że przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę organ administracji architektoniczno-budowlanej sprawdza dokumenty wymienione w art. 33 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (tekst jednolity Dz U z 2006 r., Nr 156 poz. 1118) czyli zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu. Ponadto sprawdza zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi, kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń, opracowań oraz informacji o bezpieczeństwie i ochronie zdrowia, a także zaświadczenia potwierdzające wykonanie oraz sprawdzenie projektu przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane. W toku postępowania inwestor R. S. w dniu 1 marca 2012 r. wypożyczył dokumentację projektową celem jej uzupełnienia oraz zmienił we wniosku o pozwolenie na budowę zakres i rodzaj zamierzonej inwestycji wnioskując o udzielenie pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działce nr ew. [...] w miejscowości E. gmina W. jako I etap realizacji inwestycji. W dniu 12 marca 2012 r. w związku z postanowieniem z dnia [...] lutego 2012 r. inwestor złożył wniosek wraz z poprawioną dokumentacją. Jednakże, po ponownym przeanalizowaniu całości zgromadzonej dokumentacji organ I instancji stwierdził, iż braki wyszczególnione w postanowieniu z dnia [...] lutego 2012 r. takie - dostosowanie lokalizacji planowanej inwestycji do przepisu wynikającego z § 3 pkt 1) ppkt. 7) Rozporządzenia Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2005 roku w sprawie [...] Parku Krajobrazowego im. [...], - dostosowanie szerokości elewacji frontowej do warunku wynikającego z pkt 2 lit. e) decyzji Wójta Gminy W. Nr [...] o warunkach zabudowy z dnia [...] października 2008r. znak: [...], nie zostały usunięte w terminie wskazanym w tym postanowieniu. Ponadto osoba dokonująca adaptacji projektu typowego wprowadziła zmiany do projektu (tj. zmieniono funkcję pomieszczeń garażu na pomieszczenie gospodarcze oraz doprojektowano pergolę) nie załączając zgody autora projektu na wprowadzenie tych zmian. W tym stanie rzeczy Starosta O. odmówił zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę we wnioskowanym zakresie. Następnie Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] czerwca 2012 r., nr [...] po rozpatrzeniu odwołania A. i R. S. i R. S.a utrzymał w mocy decyzję Starosty O. z dnia [...] marca 2012 r., nr [...]. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy przedstawił dotychczasowy przebieg postępowania w sprawie. Wskazał, że zgodnie z art. 33 ust. 2 Prawa budowlanego, przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę organ I instancji zobowiązany był sprawdzić czy spełnione zostały wymogi zawarte w art. 35 ust. 1, a także warunki zawarte w art. 32 ust. 4 Prawa budowlanego. W myśl art. 35 ust.1 Prawa budowlanego przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę właściwy organ sprawdza: 1) zgodność projektu budowlanego z ustaleniami planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia, o której mowa w ustawie z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska; 2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi; 3) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, a także zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7. 4) wykonanie - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu - lub jego sprawdzenia - zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7 Prawa budowlanego. Dopiero w momencie spełnienia warunków określonych w art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego organ administracji architektoniczno-budowlanej jest zobowiązany do udzielenia pozwolenia na budowę. Natomiast zgodnie z art. 35 ust. 3 ww. ustawy w razie stwierdzenia naruszeń, w zakresie określonym w ust. 1, właściwy organ nakłada postanowieniem obowiązek usunięcia wskazanych nieprawidłowości, określając termin ich usunięcia, a po jego bezskutecznym upływie wydaje decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę. W niniejszej sprawie inwestorzy nie usunęli wszystkich nieprawidłowości i braków wskazanych w postanowieniu Starosty O. Nr [...] z dnia [...] lutego 2012 r. Organ zauważył, iż zgodnie z ustaleniami decyzji o warunkach zabudowy Nr [...] z dnia [...] października 2008 r., wydanej z upoważnienia Wójta Gminy W., szerokość elewacji frontowej wynosić powinna 18 m. Postanowieniem Nr [...] z dnia [...] lutego 2012 r. organ I instancji nałożył na inwestorów obowiązek doprowadzenia projektu budowlanego do zgodności z ww. ustaleniem decyzji o warunkach zabudowy. Inwestorzy przedłożyli w dniu 12 marca 2012 r. projekt budowlany z naniesionymi zmianami. Z przedłożonej dokumentacji wynika, iż elewacja frontowa uzupełniona została o pergolę, przez co - zdaniem inwestorów - zwiększyła się jej szerokość, dzięki czemu spełnia wymogi ww. decyzji o warunkach zabudowy. W opinii organu odwoławczego szerokość pergoli nie wlicza się do szerokości elewacji. Organ odwoławczy wskazał, że definicji pojęcia "elewacja" nie zawiera ani Prawo budowlane, ani też rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2002 r. Nr 75 poz. 690 ze zm.). Posługując się językowym rozumieniem tego pojęcia organ odwoławczy wskazał, że elewacja to zewnętrzna ściana budynku wraz z usytuowanymi na niej elementami architektury i wystrojem (Słownik Języka Polskiego, PWN, Warszawa 1978). Przez pojęcie elewacji rozumie się też zewnętrzny widok budynku wraz ze wszystkimi widocznymi elementami konstrukcji, wykończenia i wyposażenia budynku (Leksykon Nauk Technicznych, WNT, Warszawa 1984). Powyższe jednoznacznie wskazuje, iż pojęcie "elewacja" odnosi się jedynie do budynku, jego ścian i elementów konstrukcyjnych. Pergola stanowi obiekt małej architektury, nawet w przypadku oparcia jej na ścianie budynku, niedopuszczalne jest uznanie jej za jego element konstrukcyjny. W takim przypadku bowiem pergola zwiększyłaby również powierzchnię zabudowy oraz kubaturę budynku, czego nie wykazano w przedłożonym poprawionym projekcie budowlanym. Organ odwoławczy podkreślił również, że usytuowanie planowanej inwestycji jest niezgodne z zapisem § 3 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Wojewody [...] Nr [...] z dnia [...] kwietnia 2005 r. w sprawie [...] Parku Krajobrazowego im. [...], ponieważ planowany budynek znajduje się w odległości mniejszej niż 100 m od brzegu rzeki M.. Powyższa niezgodność z uwagi na niedostosowanie projektu budowlanego w zakresie szerokości elewacji frontowej nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy. Powyższa decyzja Wojewody [...][...] czerwca 2012 r., nr [...] została zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przez A. i R. S., którzy zarzucili decyzji naruszenie przepisów postępowania administracyjnego tj. art. 6 k.p.a., 7 k.p.a., 12 k.p.a., naruszenie prawa materialnego, tj. art. 4 i art. 35 Prawa budowlanego, naruszenie art. 140 Kodeksu cywilnego, § 6 ust. 1 w zw. § 3 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz zasądzenie kosztów postępowania sądowego według norm przepisanych. Skarżący podkreślili, że organ odwoławczy błędnie zinterpretował zakaz wydania decyzji na budowę, uznając za obowiązujący wobec inwestycji zakaz wynikający z § 3 ust. 1 pkt 7 Rozporządzenia nr 13 Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2005 r. w sprawie [...] Parku Krajobrazowego im. [...], tj zakaz budowania nowych obiektów w pasie szerokości 100 m od linii brzegowej rzeki. Jak wynika ze zgromadzonego materiału dowodowego sprawa zgodności planowanej inwestycji z § 3 ust. 1 pkt 7 ww. rozporządzenia była przedmiotem postanowienia Ministra Środowiska z 2008 r., znak: [...], z którego jednoznacznie wynika iż brak było podstaw do odmowy uzgodnienia warunków zabudowy dla planowanej inwestycji, pomimo że znajdowałasię ona w linii mniejszej niż 100 m od linii brzegu rzeki. Na podstawie w/w postanowienia Ministra Środowiska, decyzją Wójta Gminy W. Nr [...] z dnia [...] października 2008 r. zostały ustalone warunki zabudowy dla nieruchomości położonej w miejscowości E., gmina W., oznaczonej jako działka nr [...], które obowiązują do dziś. Ponadto zgodnie z ustaleniami Ministra Środowiska stwierdzono, iż działka nr [...] powstała wskutek decyzji podziałowej wydanej przez Wójta Gminy W. nr [...] z dnia [...] lipca 1999 r., tj. przed datą wejścia w życie Rozporządzenia nr [...] Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2005 r. w sprawie [...] Parku Krajobrazowego im. C.. Stąd decyzja Wójta Gminy W. Nr [...] z dnia [...] października 2008 r. o warunkach zabudowy została wcześniej uzgodniona z Zarządem Parków Krajobrazowych przy uwzględnieniu przepisów Rozporządzenia Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2005 r. w sprawie [...] Parku Krajobrazowego im. C.. Reasumując, skoro inwestorzy zakupili działkę siedliskową z myślą o budowie domu, która w wykazie ewidencji gruntów widnieje jako działka budowlana i która zgodnie z obowiązującymi warunkami zabudowy spełnia wszystkie warunki wymagane do uzyskania pozwolenia na budowę, to działania organu w przedmiocie odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego i wydania pozwolenia na budowę, wobec błędnego przyjęcia zakazu wynikającego z ww. Rozporządzenia Wojewody [...] jako działania bezprawne i naruszające art 4 i art. 35 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego, oraz art. 140 Kodeksu cywilnego poprzez bezprawne ograniczenie właściciela w jego prawie własności. W dalszej kolejności skarżący inwestorzy zanegowali zarzut niedostosowania projektu budowlanego do wymogów decyzji o warunkach zabudowy, w szczególności niedostosowania szerokości elewacji frontowej do 18 m. Inwestorzy zwrócili uwagę na fakt, iż zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy, załącznik nr 2, który jest integralną częścią tejże decyzji, w pkt 2 wskazano parametry zabudowy i zagospodarowania. Zgodnie z pkt 2 ppkt b) ww. decyzji szerokość elewacji frontowej ustalono "średnio na 18 m". Przyjmując, iż "średnia" jest średnią arytmetyczną ustaloną w oparciu o § 6 ust.1 w zw. § 3 ust.1 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, wyznaczana dla nowej zabudowy na podstawie średniej szerokości elewacji frontowych istniejącej zabudowy na działkach w obszarze analizowanym, z tolerancją do 20% uznać należy, iż pierwotny projekt przedłożony przez skarżących, w którym szerokość elewacji frontowej określono na 12,5 m, spełniał te wymogi. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...], wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sgd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Podkreślenia przy tym wymaga, iż zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270), dalej: ppsa, sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Biorąc pod uwagę powyższe kryteria Sąd uznał, iż skarga zasługuje na uwzględnienie, a zaskarżona i poprzedzająca ją decyzja są wadliwe. Zgodnie z art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę właściwy organ sprawdza: 1) zgodność projektu budowlanego z ustaleniami planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia, o której mowa w ustawie z dnia 27 kwietnia 200 Ir. — Prawo ochrony środowiska; 2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi; 3) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt Ib, a także zaświadczenia , o którym mowa w art. 12 ust.7; 4) wykonanie - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu - lub jego sprawdzenia - zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7. Z kolei ust. 4 ww. artykułu stanowi, że w razie spełnienia wymagań określonych w ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4, właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. W kontrolowanej i poprzedzającej ją decyzji organy administracji architektoniczno-budowlanej przyjęły, że projektowana inwestycja jest niezgodna z decyzją Wójta Gminy W. z dnia [...] października 2008 r. nr [...] o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu - w zakresie szerokości elewacji. Organy obu instancji uznały również, że inwestycja jest niezgodna z zapisem § 3 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Wojewody [...] Nr [...] z dnia [...] kwietnia 2005 r. w sprawie [...] Parku Krajobrazowego im. C., gdyż projektowany budynek znajduje się w odległości mniejszej niż 100 m od brzegu rzeki M.. Z § 3 ust. 1 pkt 7 ww. rozporządzenia Wojewody M. wynika, że w parku zakazuje się budowania nowych obiektów budowlanych w pasie 100 m od linii brzegów rzek, jezior i innych zbiorników wodnych, z wyjątkiem obiektów służących turystyce wodnej, gospodarce morskiej lub rybackiej. Z powyższych względów zarówno Wojewoda [...] jak i Starosta O. uznali, że należy odmówić zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielić pozwolenia na budowę dla budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działce nr ew. [...] w miejscowości E. gmina W. - I etap realizacji inwestycji. Argumentacja organów administracji architektoniczno-budowlanej zawarta w obu decyzjach jest błędna. Na wstępie należy wskazać, że błędne jest twierdzenie organów administracji obu instancji, że planowana inwestycja jest niezgodna z decyzją Wójta Gminy W. z dnia [...] października 2008 r., nr [...] o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w zakresie szerokości elewacji frontowej przyjętej w projekcie budowlanym. Z § 6 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz. U Nr 164, poz.1588), wynika, że szerokość elewacji frontowej, znajdującej się od strony frontu działki, wyznacza się dla nowej zabudowy na podstawie średniej szerokości elewacji frontowych istniejącej zabudowy na działkach w obszarze analizowanym, z tolerancją do 20%. Wskazana przez Wójta Gminy W. szerokość elewacji frontowej ma charakter wielkości maksymalnej, co oznacza, że inwestor nie może jej przekroczyć. Nie oznacza to jednak, że z decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania wynika bezwzględny zakaz zaprojektowania elewacji o mniejszej szerokości. W wyroku z dnia 24 kwietnia 2012 r" sygn. akt II OSK 229/11, LEX nr 1216331 Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że decyzja o warunkach zabudowy terenu jest pierwszą z cyklu decyzji, wydawanych w procesie inwestycyjnym. Ma ona wstępny i ogólny charakter - nie przesądza jeszcze o prawie do prowadzenia konkretnej inwestycji w konkretnym miejscu, a jedynie określa, czy dana inwestycja w danym miejscu jest w ogóle możliwa. Jest to decyzja zastępująca na danym terenie miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, przeznacza tylko dany teren pod daną inwestycję, ale nie rodzi jeszcze żadnych praw do tego terenu, ani tym bardziej nie upoważnia do rozpoczęcia jakichkolwiek prac budowlanych. Celem postępowania w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy jest ocena, czy zamierzona przez inwestora zmiana zagospodarowania terenu, dla którego nie został uchwalony miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, jest dopuszczalna. Wydanie decyzji musi poprzedzać postępowanie wyjaśniające, przeprowadzone przez właściwy organ w zakresie spełnienia przesłanek, o których mowa w art. 61 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U Nr 80, poz. 717 ze zm.). Odmowa wydania decyzji o pozwoleniu na budowę z powodu niezgodności inwestycji w zakresie szerokości elewacji z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu była więc nieuzasadniona. Sąd nie podziela również zarzutu naruszenia § 3 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Wojewody [...] Nr [...] z dnia [...] kwietnia 2005 r. w sprawie [...] Parku Krajobrazowego im. C.. Przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę inwestor przedłożył postanowienie Ministra Środowiska z sierpnia 2008 r. (bez daty), znak: [...], którym organ odwoławczy uchylił postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2007 r., znak: [...] odmawiające uzgodnienia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na realizacji zabudowy siedliskowej dwuetapowej obejmującej: budowę budynku mieszkalnego w zabudowie siedliskowej, jednorodzinnego, wolnostojącego, szczelnego osadnika ścieków oraz niezbędnej infrastruktury technicznej oraz budowę budynku gospodarczego wraz z tunelem foliowym dla celów upraw szkółkarskich, na terenie działki nr ew. [...], położonej w miejscowości E., gmina W., na terenie [...] Parku Krajobrazowego im. [...] i uzgodnił realizację inwestycji. Przedmiotowe postanowienie wydano na podstawie art. 60 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym na etapie uzgadniania decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania przestrzennego dla planowanej przez wnioskodawcę inwestycji. W postanowieniu Minister Środowiska wskazał, że w odniesieniu do [...] Parku Krajobrazowego im. [...] nie został ustanowiony zakaz, który znajdowałby zastosowanie w odniesieniu do planowanej inwestycji. W § 36 rozporządzenia Nr 13 Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2004 r. w sprawie ustanowienia planu ochrony [...] Parku Krajobrazowego im. [...] na okres 20 lat (Dz. Urz. Woj. Maz. Nr 87, poz. 2131), wskazano, że plan ten zawiera jedynie wytyczne do miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, które są propozycją jego zapisów uzgodnionych na podstawie ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Powyższe postanowienie stanowiło m.in. podstawę do wydania decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla spornej inwestycji. W tym stanie rzeczy skoro Wójt Gminy W., dysponując ww. postanowieniem Ministra Środowiska ustalił warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla działki nr ew. [...] w miejscowości E., gmina W. to zarówno Starosta O. jak i Wojewoda [...] nie mieli podstaw do odmowy wydania decyzji o pozwoleniu na budowę dla budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działce nr ew. [...] w miejscowości E. gmina W. etap realizacji inwestycji. Dopóki zatem w obrocie prawnym pozostaje postanowienie Ministra Środowiska z sierpnia 2008 r., znak: [...] uzgadniające warunki zabudowy dla spornej inwestycji, a w szczególności decyzja Wójta Gminy W. z dnia [...] października 2008 r. Nr [...] ustalająca warunki zabudowy dla działki nr [...] brak jest podstaw do odmowy zatwierdzenia przedstawionego projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a w zw. z art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), orzekł jak w sentencji.