VII SA/Wa 1863/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Halina Emilia Święcicka po rozpoznaniu w dniu 8 stycznia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. K. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2013 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności postanawia: odmówić P. K. zmiany postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 października 2013 r. o przyznaniu P. K. prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata oraz odmawiającemu przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie. Postanowieniem z dnia 14 października 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przyznał P.K. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata oraz odmówił przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie. Postanowieniem z dnia 19 listopada 2013 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na ww. postanowienie. W dniu 11 grudnia 2013 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął kolejny wniosek skarżącego o zwolnienie od kosztów sądowych, który został potraktowany jako wniosek o zmianę postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 października 2013 r. w przedmiocie przyznania prawa pomocy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 165 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012, poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) postanowienia niekończące postępowanie w sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne. Wskazać należy, iż wyżej wymieniony przepis możliwość uchylenia bądź zmiany postanowień niekończących postępowania w sprawie warunkuje i uzależnia od zmiany okoliczności sprawy przez co należy rozumieć zarówno zmianę okoliczności faktycznych, jakie sąd przyjął za przesłankę rozstrzygnięcia, jak i zmianę okoliczności prawych, które uzasadniałyby wydanie postanowienia odmiennej treści niż to, które zostało wcześniej wydane. Sąd po wszechstronnej ocenie tych okoliczności może wydać stosowne postanowienie (zob. B. Dauter w: B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, warszawa 2005, s. 382-383). Zgodnie z art. 243 § 1 ww. ustawy prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Zauważyć należy, iż wniosek o przyznanie prawa pomocy może być złożony ponownie, jeżeli nastąpiła zmiana okoliczności zarówno faktycznych, jak i prawnych, która stanowiła podstawę orzeczenia o przyznaniu lub odmowie przyznania prawa pomocy (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 31 maja 2005 r., sygn. akt II OZ 408/05 niepubl.). Jak wynika z dotychczas przeprowadzonego postępowania, postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 października 2013 r. przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym przez ustanowienie adwokata oraz odmówiono przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie (tj. zwolnienia od kosztów sądowych). W ocenie Sądu brak jest zatem okoliczności, które dawałyby podstawę do przyjęcia, iż wystąpiły przesłanki o których mowa w art. 165 p.p.s.a. W przedmiotowej sprawie skarżący nie wykazał, by w okresie od wydania postanowienia z dnia 14 października 2013 r. do momentu zapadnięcia niniejszego postanowienia, nastąpiła istotna zmiana okoliczności dotyczących jego sytuacji majątkowej, co uzasadniałoby wydanie postanowienia o treści innej, niż treść postanowienia z dnia 14 października 2013 r. W ocenie Sądu sytuacja majątkowa skarżącego została rozpoznana wskazanym prawomocnym postanowieniem i sytuacja ta nie uległa pogorszeniu, co oznacza że w niniejszej sprawie zaistniał stan powagi rzeczy osądzonej. Z pierwotnego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy z dnia 11 września 2013 r. oraz nadesłanych do Sądu wyjaśnień wynika, że wnioskodawca gospodarstwo domowe prowadzi wspólnie z żoną i trójką dzieci. Dzieci są w wieku szkolnym. Wnioskodawca utrzymuje się z własnych dochodów tj. z wynajmu lokalu za co uzyskuje dochód 3 060 zł. Żona wnioskodawcy jest pielęgniarką i uzyskuje dochód 3 500 tys. zł. Wnioskodawca wskazał, że ww. dochody są pomniejszone o podatki i wydatki na życie. Posiada mieszkanie o pow. 62 m2, nieruchomość rolną o pow. 2,4 ha oraz kamienicę w T.. Przy piśmie datowanym na dzień 9 września 2013 r. wskazał, że stałe wydatki takie jak doładowanie telefonu, polisy ubezpieczenia, opłaty ZUS, podatki, opłaty za prowadzenie rachunku, opłaty wodno-kan., sprawy sądowe, składki miesięczne ZUS wyniosły w miesiącu lipcu 2013 r. 3 539 zł. Dodatkowo wnioskodawca poniósł koszty - gaz 60 zł., prąd 200 zł., czynsz 100 zł., żywność 1 500 zł., paliwo do samochodu 500 zł., odzież 400 zł. Wskazał, że najbliższa rodzina pomaga przy remoncie kamienicy. W sierpniu dodatkowo będzie musiał ponieść wydatek związany z zakupem książek. Z kolejnego wniosku o przyznanie prawa pomocy z dnia 11 grudnia 2013 r. wynika, że wnioskodawca nadal prowadzi gospodarstwo domowe wraz z żoną i trójką dzieci. Wnioskodawca nadal utrzymuje się z własnych dochodów tj. z wynajmu lokalu za co uzyskuje dochód 3 060 zł. Żona wnioskodawcy uzyskała w listopadzie ubr. dochód 3 400 zł. Wnioskodawca nadal posiada mieszkanie o pow. 62 m2, nieruchomość rolną o pow. 2,4 ha oraz kamienicę w T.. Wydatki zostały wyszczególnione w piśmie z dnia 9 grudnia 2013 r. i są to: wydatki żony – ZUS 1000 zł., urząd skarbowy 300 zł., paliwo 300 zł., spłata kredytu 500 zł. oraz wydatki wnioskodawcy – urząd skarbowy 789 zł., KRUS 125 zł., urząd miasta 185 zł., PZU 51 zł. Ponadto wnioskodawca wskazał stałe opłaty – czynsz 100 zł., gaz 200 zł., prąd 200 zł., bilety do szkoły 150 zł., paliwo 300 zł., środki czystości 50 zł., odzież 100 zł., żywność 1500 zł., internet 85 zł., składki do szkoły 85 zł., leki 50 zł., lekcje gry na gitarze 120 zł. Zdaniem Sądu w ponownym wniosku o przyznanie prawa pomocy P. K. nie przedstawił nowych okoliczności, które przemawiałyby za zmianą postanowienia z dnia 14 października 2013 r. Aktualnie miesięczne dochody kształtują się na podobnym poziomie – 6 460 zł. podczas gdy w poprzednim formularzu PPF podano kwotę 6560 zł. Pozostałe wydatki rodzinne są również na podobnym poziomie. Ze zsumowania wydatków podanych na wcześniejszym etapie sprawy wynika, ze wnioskodawca poniósł je na poziomie 6 299 zł. obecnie się one nieznacznie zmniejszyły i wynoszą 6 293 zł. Przy czym na wcześniejszym etapie wnioskodawca nie wskazał chociażby wydatku lekcji gry na gitarze, których nie sposób zaliczyć do wydatków koniecznych. Świadczy to także, że sytuacja materialna strony nie jest zła. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, w ocenie Sądu, wnioskodawca nie wykazał, że od czasu rozpoznawania poprzedniego wniosku o przyznanie prawa pomocy nastąpiła zmiana sytuacji majątkowej strony, która przemawiałyby za zmianą prawomocnego postanowienia z dnia 14 października 2013 r. Przykładowo można wskazać, że dopiero utrata stałego źródła dochodu, bądź pojawienie się nowych stałych i zarazem koniecznych wydatków, mogłoby wpłynąć na zmianę sytuacji majątkowej strony w takim stopniu, że uzasadniło by to zmianę postanowienia Sądu. Tym samym Sąd uznał, że w sprawie nie zachodzą okoliczności, które stanowiłyby podstawę do zmiany postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 14 października 2013 r. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 165 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.