VII SA/Wa 1884/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Zielińska – Śpiewak po rozpoznaniu w dniu 16 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Gminy O. o wstrzymanie wykonania decyzji Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego z dnia [...] lipca 2014 r., znak: [...] w sprawie ze skargi Gminy O. na decyzję Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego z dnia [...] lipca 2014 r., znak: [...] w przedmiocie nakazu usunięcia przeszkód lotniczych stanowiących zagrożenie postanawia: wstrzymać wykonanie decyzji Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego z dnia [...] lipca 2014 r., znak: [...] W dniu 1 sierpnia 2014 r. (data stempla urzędu pocztowego) Gmina O., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła skargę na decyzję Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego z dnia [...] lipca 2014 r., znak: [...], którą utrzymał w mocy decyzję własną z dnia [...] września 2013 r., znak: [...] stwierdzającą, że drzewa oznaczone w dokumentacji rejestracyjnej lotniska [...], jako część przeszkody lotniczej nr [...], rosnące na działkach ewidencyjnych nr [...] obręb [...] O., nr [...] obręb [...] O., nr [...] i [...] obręb [...] O., których właścicielem jest gmina O., stanowią przeszkodę naturalną, która przekracza powierzchnie ograniczające wysokość zabudowy dla lotniska [...] do 20 m i jest zagrożeniem dla bezpieczeństwa ruchu lotniczego lotniska oraz nakazującą gminie O. usunięcie przeszkody lotniczej z obszaru określonego na mapie sytuacyjno-wysokościowej. Skarga zawierała wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W jego uzasadnieniu wskazano, że usunięcie przeszkody lotniczej w postaci hektarów lasów spowoduje sytuację, w której – w przypadku uwzględnienia skargi – przywrócenie stanu poprzedniego będzie możliwe za kilkadziesiąt lat. Ponadto wskazała, że koszt usunięcia przeszkody określonej przez Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego to kwota około 10 000 000 zł. W postępowaniu przed Prezesem Urzędu Lotnictwa Cywilnego nie zostały ponadto rozważone interesy stron i interes publiczny. Podniosła, że lotnisko [...] nie ma żadnego strategicznego znaczenia i nigdy takiego znaczenia nie uzyska. Lotnisko służy w zasadzie jedynie hobbystycznym lotom kilkunastu osób, a decyzja Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego zmierza do wycięcia kilku hektarów zdrowego lasu. Społeczność lokalna jest przeciwna takim działaniom. Nie został w ogóle rozważony interes publiczny, który w ocenie strony skarżącej przeważa nad interesem zarządzającego lotniskiem, polegającym w zasadzie jedynie na osiąganiu zysków z hobbystycznych (nawet nie szkoleniowych) lotów. Interes publiczny należy rozważyć również z punktu ekologii, bowiem wycinka tak ogromnego terenu lasu ma negatywne konsekwencje. Wskazała nadto, że organ pominął w swoich rozważaniach fakt dokonanej przebudowy lotniska, który miał miejsce w 2006 roku i ustalenia podmiotu, na którym winien spoczywać obowiązek wycinki lasu, tj. na Gminie, czy na zarządzającym lotniskiem. Postanowieniem z dnia 27 października 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, wskazując, że strona nie uzasadniła, w jaki sposób wykonanie decyzji spowoduje wyrządzenie znacznej szkody finansowej, albowiem nie przedstawiono żadnych dowodów, jak np. bilans z wykonania budżetu za poprzedni rok czy budżet planowany na rok kolejny. Sąd uznał także, że bezpieczeństwo ruchu lotniczego jest ważniejsze niż interes majątkowy strony skarżącej. Również interes ekologiczny nie uzasadnia wstrzymania wykonania decyzji. Po rozpatrzeniu zażalenia Gminy O. Naczelny Sąd Administracyjny uchylił ww. postanowienie i przekazał sprawę tutejszemu sądowi do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu postanowienia Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że dane dotyczące budżetu skarżącej są powszechnie dostępne w Biuletynie Informacji Publicznej, więc Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie mógł samodzielnie ustalić, czy nałożony obowiązek może doprowadzić do powstania niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Sąd odwoławczy podkreślił także, że pominięta została kwestia trudnych do odwrócenia skutków wycięcia kilku hektarów lasu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać w całości lub w części wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeśli w wyniku ich wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Podstawową przesłanką wstrzymania wykonania decyzji jest zatem wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przesłanki wstrzymania aktu zachodzą wówczas, gdy istnieje ryzyko, że wykonanie aktu w przypadku stwierdzenia w toku sądowej kontroli, iż narusza on obowiązujący stan prawny spowoduje szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu poprzedniego, bądź powrót do stanu poprzedniego będzie wymagał znacznego nakładu sił i środków (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 marca 2005 r., sygn. akt II OZ 155/05, OwSS 2005/3/72; postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 3 sierpnia 2006 r., II SA/Bk 352/06, LEX nr 192964). Odnosząc się do zasadności wniosku zgodzić należy się ze skarżącym, iż wycięcie kilku hektarów lasu łączy się z trudnymi do odwrócenia skutkami. W razie uchylenia zaskarżonej decyzji, przywrócenie stanu poprzedniego zająć może kilkadziesiąt lat. Już choćby z tego powodu wniosek zasługuje na uwzględnienie. W niniejszej sprawie Sąd, wykonując wytyczne Naczelnego Sądu Administracyjnego, ustalił w oparciu o dane z Biuletynu Informacji Publicznej ([...]), że budżet skarżącej na 2015 r. wynosi ok. 27,5 miliona złotych, wydatki ok. 25 milionów złotych, oraz 25 500 zł rezerwy ogólnej. Wygospodarowana nadwyżka została w przeważającej części przeznaczona na spłatę zaciągniętych kredytów i pożyczek. Kwota 10 milionów złotych, potrzebna na wykonanie decyzji, to ponad 1/3 budżetu skarżącej. W tej sytuacji uznać należy, że koszty wykonania decyzji znacznie przekraczają możliwości finansowe skarżącej, a jej wykonanie będzie wiązało się z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody. Podkreślić należy, że instytucja wstrzymania wykonania decyzji ma na celu tymczasową ochronę strony przed wystąpieniem nieodwracalnych skutków lub znacznej szkody przed zbadaniem prawidłowości kontrolowanego aktu przez sąd administracyjny. Kierując się powyższą argumentacją, Sąd rozstrzygnął jak w postanowieniu.