VII SA/Wa 19/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Ewa Machlejd po rozpoznaniu w dniu 22 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy sprawy ze skargi H.M. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2010 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku wykonania robót budowlanych postanawia: przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata M.R. kwotę 240 zł (słownie: dwieście czterdzieści złotych) oraz kwotę 55,20 zł (słownie: pięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy) stanowiącą 23 % podatku od towarów i usług, łącznie kwotę 295,20 zł (słownie: dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy) z tytułu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 9 listopada 2010 r. przyznano skarżącej prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu. Pismem z dnia 11 stycznia 2011 r. Okręgowa Rada Adwokacka w [...] poinformowała, że pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącej została wyznaczona adw. A.M. Wyrokiem z dnia 13 kwietnia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę H.M. Pismem z dnia 19 maja 2011 r. Okręgowa Rada Adwokacka w [...] poinformowała, że w miejsce adw. A.M. pełnomocnikiem dla skarżącej wyznaczyła adw. M.R. W dniu 30 czerwca 2011 r. nowo wyznaczony pełnomocnik z urzędu wniósł skargę kasacyjną od powyższego wyroku. W dniu 22 stycznia 2013 r. adw. M.R. reprezentował skarżącą podczas rozprawy przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Pismem z dnia 10 kwietnia 2013 r. adw. M.R. wniósł o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Pełnomocnik oświadczył, że wynagrodzenie nie zostało opłacone w całości lub w części. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej p.p.s.a. - wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.), stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w innej sprawie, niż określone w pkt 1 lit. a i b, wynosi 240 zł. Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 2 lit. a cytowanego rozporządzenia, stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji: za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym – 75 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam adwokat – 100 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. W sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach, o czym stanowi § 2 ust. 3 ww. rozporządzenia. Zgodnie z art. 146a pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23 %. W przedmiotowej sprawie nie prowadził sprawy w drugiej instancji ten sam adwokat, a czynności podjęte w postępowaniu, za które – zgodnie z przepisami cytowanego rozporządzenia – przysługuje pełnomocnikowi z urzędu przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, polegały na sporządzeniu i wniesieniu skargi kasacyjnej oraz udziale w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Z powyższego tytułu należało więc przyznać pełnomocnikowi kwotę stanowiącą 100% stawki minimalnej, tj. kwotę 240 zł, podwyższoną o stawkę podatku od towarów i usług, łącznie kwotę 295,20 zł. Z tych przyczyn, na podstawie art. 250 ustawy p.p.s.a. oraz § 18 ust. 1 pkt 2 lit. a w zw. z § 2 ust. 3 cytowanego rozporządzenia orzeczono, jak w sentencji postanowienia.