VII SA/Wa 1907/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Machlejd, , Sędzia WSA Mirosława Pindelska, Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska (spr.), Protokolant sekr. sąd. Agnieszka Ciszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 lutego 2012 r. sprawy ze skargi M.K. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2011 r. znak [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji skargę oddala Wojewoda [...] po rozpatrzeniu wniosku M.K. w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] maja 2009r, Nr [...] zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego wraz z instalacjami wewnętrznymi sanitarnymi, grzewczymi, wentylacji mechanicznej garażu, stacji wymienników ciepła, elektrycznymi, teletechnicznymi, odgromową, wjazdem i infrastrukturą towarzyszącą techniczną, siecią wodociągową, adres zamierzenia budowlanego: ul. [...] w [...], zlokalizowanego na działce nr [...] obr. [...][...] oraz infrastruktury technicznej (wjazdu, sieci wodociągowej) na działce nr [...] obr. [...][...] - decyzją z dnia [...] marca 2011r, znak: [...] odmówił wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności ww. decyzji Prezydenta Miasta [...]. Wojewoda [...] wskazał, iż M.K. wnioskujący o stwierdzenie nieważności decyzji o pozwoleniu na budowę nie przedstawił konkretnego przepisu prawa materialnego wskazującego naruszenie jego interesu prawnego, który uzasadniałby uznanie wnioskodawcy, za stronę przedmiotowego postępowania, zatem M.K. nie przysługiwało prawo do żądania wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności ww. decyzji. Zdaniem organu normą prawną na podstawie, której można wykazać przymiot strony jest ustawa – Prawo budowlane, która w art. 28 ust 2 stwierdza, że przymiot strony w postępowaniu o udzielenie pozwolenia na budowę przysługuje inwestorowi, właścicielowi, wieczystemu użytkownikowi lub zarządcy nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu. M.K. wywodzi swoje prawo strony z okoliczności bycia współwłaścicielem działki nr [...], która graniczy bezpośrednio z działką inwestycji, wskazując, iż w decyzji o pozwoleniu na budowę był stroną postępowania. Decyzja Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] maja 2009r, Nr [...] o pozwoleniu na budowę była jednakże przedmiotem postępowania odwoławczego, które zostało umorzone decyzją Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2009r, znak: [...]. Powodem umorzenia postępowania odwoławczego wszczętego wskutek odwołania M.K. było ustalenie, że odwołanie zostało wniesione przez osobę nie będącą stroną w rozumieniu art. 28 ust 2 Prawa budowlanego. Wojewoda [...] w decyzji umarzającej postępowanie odwoławcze wykazał, iż działka nr [...] ( przeznaczenie "dr" pod funkcje komunikacyjne ) położona od strony wschodniej terenu inwestycji tj. działki nr [...] i nie podlega oddziaływaniu planowanego budynku mieszkalnego wielorodzinnego ponieważ stanowi działkę drogową i jej funkcja dojazdowa nie będzie naruszona przez projektowaną inwestycję. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego po rozpatrzeniu odwołania M.K. decyzją z dnia [...] czerwca 2011 r., znak: [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Z ustaleń organu odwoławczego wynika, iż w postępowaniu przed organem pierwszej instancji M.K. swój interes prawny do kwestionowania decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] maja 2009r, Nr [...] wywodził z faktu bycia współwłaścicielem działki nr [...] natomiast w odwołaniu i piśmie z dnia [...] maja 2011r swój interes prawny wywodził także z faktu posiadania działki nr ew [...]. Zdaniem organu odwoławczego obszar oddziaływania planowanej inwestycji nie obejmuje działki drogowej o nr ew [...], której współwłaścicielem jest Marek Kowalik z uwagi na jej drogowe przeznaczenie oraz fakt, że dojazd do działki inwestycyjnej jest zapewniony przez inną działkę drogową. Jednocześnie organ odwoławczy powołał się na ustalenia zawarte w decyzji Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2009r umarzającej postępowanie odwoławcze wszczęte wskutek odwołania Marka Kowalika. W decyzji tej ponownie przeanalizowano obszar oddziaływania projektowanej inwestycji uznając, iż teren działki nr ew [...] nie będzie się w nim zawierał. W ocenie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego obszar oddziaływania planowanej inwestycji nie obejmuje także działki nr ew [...], której właścicielem jest M.K. Działka nr ew [...] położona jest na wschód od działki inwestycyjnej nr ew [...] i oddzielona jest od niej dwoma innymi działkami tj. działką drogową nr ew [...] i działką nr ew [...]. Projektowany budynek oddalony jest od działki nr ew [...] o około 35m, a projektowane przyłącza objęte pozwoleniem na budowę znajdują się w najbliższej odległości ok 55m ( przyłącze CO i CWU ). Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził, że projektowana zabudowa wielorodzinna nie wprowadza ograniczeń w korzystaniu i zagospodarowaniu działek należących do wnioskującego o stwierdzenie nieważności decyzji, który także nie wykazał istnienia okoliczności ograniczających zagospodarowanie jego terenu, a tym samym naruszenia prawem chronionego interesu. Organ II instancji stwierdził, iż brak jest przepisu prawa materialnego, z którego wynika posiadanie przez M.K. interesu prawnego w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] maja 2009r, Nr [...]. Tym samym żądanie wszczęcia postępowania niewaznościowego jest niedopuszczalne z przyczyn podmiotowych, a zaskarżona decyzja jest prawidłowa. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego złożył M.K. wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji ją poprzedzającej. Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie art. 28 ust 2 Prawa budowlanego poprzez błędną wykładnię i przyjęcie, że skarżącemu nie przysługuje status strony. Zaskarżonej decyzji zarzucił także naruszenie art. 156 § 1 pkt 2 kpa poprzez brak jego zastosowania. Skarżący podniósł, iż był stroną postępowania zakończonego kwestionowaną decyzją Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] maja 2009r, Nr [...] o pozwoleniu na budowę. W decyzji o pozwoleniu na budowę określono obszar oddziaływania projektowanej inwestycji obejmujący między innymi działkę skarżącego nr ew [...]. Zdaniem skarżącego charakter projektowanej inwestycji będzie miał wpływ na sposób zagospodarowania tej działki chociażby poprzez zwiększenie jej eksploatacji. Skarżący wskazał, iż charakter projektowanej inwestycji będzie miał także wpływ na sposób zagospodarowania zabudowanej działki pomimo, że nie jest położona w bezpośrednim sąsiedztwie. Pozostałe zarzuty skierowane są przeciwko decyzji o pozwoleniu na budowę i wskazują na jej wadliwość. W odpowiedzi na skargę, Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko wnosząc o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest nieuzasadniona Zaskarżonej decyzji nie można postawić zarzutu naruszenia prawa, zaś w myśl przepisu art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz.U. Nr 153, poz 1269 ) sądowa kontrola działalności administracji publicznej sprawowana jest jedynie pod względem zgodności z prawem. Zgodnie z przepisem art. 157 § 2 kpa postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji wszczyna się na żądanie strony lub z urzędu. Organ zobligowany jest zatem w pierwszej kolejności zbadać czy wniosek w przedmiocie wszczęcia postępowania nieważnościowego pochodzi od podmiotu, który legitymuje się przymiotem strony. Skład orzekający w niniejszej sprawie w pełni podziela pogląd Naczelnego Sądu Administracyjnego zawarty w uzasadnieniu wyroku z dnia 5 kwietnia 2007 r, sygn.akt. II OSK 598/06 z którego wynika, że zarówno w sprawie o pozwolenie na budowę prowadzone w trybie zwykłym jak i w trybach nadzwyczajnych krąg podmiotów uznawanych za strony powinien być identycznie ustalony na podstawie art. 28 ust 2 Prawa budowlanego, będącego normą szczególną w stosunku do art. 28 kpa. Sprawa o stwierdzenie nieważności decyzji o pozwoleniu na budowę jest bowiem prowadzona tylko w nadzwyczajnym trybie postępowania administracyjnego lecz nie zmienia to jej zasadniczego problemu, którym jest problem udzielenia pozwolenia na budowę. W rozpoznawanej sprawie organ administracji powołał się na brak legitymacji procesowej skarżącego wnoszącego o stwierdzenie nieważności decyzji i jego wywody w tym zakresie należy uznać za prawidłowe. Wbrew zarzutowi skarżący nie był stroną postępowania w sprawie pozwolenia na budowę bowiem obszar oddziaływania projektowanej inwestycji został ponownie określony decyzją Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2009r, znak: [...]. Wojewoda [...] w związku z odwołaniem skarżącego od decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] maja 2009r, Nr [...] o pozwoleniu na budowę ponownie przeanalizował obszar oddziaływania uznając, iż obszar ten nie obejmuje terenu działki nr ew [...], której współwłaścicielem jest skarżący. Z tego też powodu Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] sierpnia 2009r, znak: [...] umorzył postępowanie odwoławcze stwierdzając, iż odwołanie M.K. zostało wniesione przez osobę nie będącą stroną w rozumieniu art. 28 ust 2 Prawa budowlanego. Decyzja Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2009r, znak: [...] nie została zaskarżona i stała się decyzją ostateczną. Organy prawidłowo oceniły, że projektowana inwestycja nie powoduje negatywnych skutków dla skarżącego - właściciela sąsiedniej nieruchomości drogowej nr ew [...], a tym samym nie narusza jego interesu prawnego. Działka nr ew [...], której właścicielem jest M.K. nie została objęta obszarem oddziaływania projektowanej inwestycji, który został określony w decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] maja 2009r, Nr [...] zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę. W ocenie sądu organy w sposób prawidłowy ustaliły, iż obszar oddziaływania planowanej inwestycji nie obejmuje działki nr ew [...] oddzielonej od działki inwestora nr ew [...], działką drogową nr [...] i działką nr [...]. Z projektu zagospodarowania terenu zatwierdzonego decyzją o pozwoleniu na budowę wynika, że projektowany budynek oddalony jest od działki skarżącego nr ew [...] o około 35m, a projektowane przyłącza objęte pozwoleniem na budowę znajdują się w najbliższej odległości ok 55m ( przyłącze CO i CWU ). W sprawie bezspornym jest, że skarżący nie wskazał w jaki sposób projektowana inwestycja ogranicza możliwość zagospodarowania działki nr ew [...]. Nietrafny jest zarzut naruszenia art. 28 ust 2 Prawa budowlanego poprzez błędną wykładnię i przyjęcie, że skarżącemu nie przysługuje status strony. Organy w sposób prawidłowy wykazały, iż skarżącemu nie przysługuje przymiot strony w rozumieniu art. 28 ust 2 Prawa budowlanego gdyż żadna z jego nieruchomości nie znajduje się w obszarze oddziaływania projektowanej inwestycji. Zarzuty dotyczące wadliwości decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] maja 2009r, Nr [...] o pozwoleniu na budowę nie mogą być przedmiotem rozpoznania z uwagi na formalno – prawny charakter zaskarżonej decyzji. W świetle powyższych wywodów, Wojewódzki Sąd Administracyjny nie stwierdził, aby zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem prawa, a zatem stosownie do art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r – prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz 1270 ze zm), skargę oddalił.