VII SA/Wa 1915/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Zdanowicz po rozpoznaniu w dniu 18 października 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. G. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2006 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie wybudowania zbiornika ściekowego postanawia: odmówić przyznania adwokatowi D. L. wynagrodzenia z tytułu pomocy prawnej świadczonej z urzędu. Postanowieniem z dnia 14 maja 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przyznał skarżącemu prawo pomocy poprzez ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Pismem z dnia 12 czerwca 2007 r. Okręgowa Izba Adwokacka w W. powiadomiła Sąd o wyznaczeniu adw. A. M. pełnomocnikiem z urzędu J. G. Pismem z dnia 19 czerwca 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie poinformował w/w pełnomocnika o stanie sprawy. Działając w imieniu skarżącego w/w adwokat złożył w dniu 9 lipca 2007 r. (data na stemplu urzędu pocztowego) opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, wraz z wnioskiem o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przyznał adwokatowi A. M. koszty pomocy prawnej udzielonej z urzędu. W dniu 16 sierpnia 2007 r. Okręgowa Rada Adwokacka w W. poinformowała Sąd o zmianie pełnomocnika z urzędu dla J. G. Rada wyznaczyła w miejsce adwokata A. M., adwokata D. L. Adwokat D. L. w dniu 7 września 2007 r. złożył pełnomocnictwo skarżącego i przeglądał akta. Następnie sporządził w tej dacie opinię w przedmiocie braku podstaw do sporządzenia skargi kasacyjnej, którą złożył wraz z wnioskiem o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Podkreślenia wymaga fakt, iż jest to druga opinia w tym zakresie złożona w tej samej sprawie przez pełnomocnika z urzędu, a więc opłaconego z podatków świadczonych przez wszystkich obywateli. Jak wynika z akt sądowych w niniejszej sprawie orzeczenie zapadło w dniu 22 lutego 2007 r. i stało się prawomocne z dniem 12 maja 2007 r., co stwierdzono postanowieniem z dnia 20 czerwca 2007 r. W dniu 10 lipca 2007 r. wpłynęła do Sądu opinia o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, sporządzonej przez pełnomocnika z urzędu skarżącego, adwokata A. M. za którą postanowieniem z dnia 18 lipca 2007 r. przyznano pełnomocnikowi koszy nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Zapis ustawy o prawie pomocy przewiduje ustanowienie pełnomocnika i przyznanie mu wynagrodzenia, przy czym pełnomocnika ustanawia się do konkretnej sprawy. Zgodnie z zapisem art. 253 p.p.s.a. Sąd zwrócił się do Okręgowej Rady Adwokackiej w tej sprawie i wtedy wyznaczony został pełnomocnikiem adwokat M. Natomiast Sąd nie zwracał się do Okręgowej Rady Adwokackiej o zmianę tego pełnomocnika. Wyznaczenie pełnomocnika z urzędu przez Okręgową Radę Adwokacką w piśmie z 12 czerwca 2007 r. i podjęcie przez niego czynności (sporządzenie opinii o braku podstaw do kasacji), stanowiło wykonanie wydanego w tej sprawie postanowienia w zakresie pomocy prawnej świadczonej z urzędu. W takiej sytuacji nie można się skutecznie domagać wyznaczenia kolejnego pełnomocnika z urzędu bowiem przyznane prawo pomocy w tym zakresie zostało już skonsumowane (porównaj postanowienie NSA z 22 kwietnia 2005 r., II OZ 262/05, niepubl.). Tymczasem w przedmiotowej sprawie Okręgowa Rada Adwokacka w W. poinformowała Sąd o zmianie pełnomocnika z urzędu (nie podając przyczyn tej zmiany), pismem datowanym na 13 sierpnia 2007 r. - a więc już po podjęciu i wykonaniu wszelkich czynności przez wyznaczonego wcześniej adwokata A. M. (opinia o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej). Wyznaczony w drodze tej zmiany adwokat D. L. przeglądając akta niniejszej sprawy w dniu 7 września 2007 r. musiał mieć pełną świadomość faktu, iż sprawa ta jest już zakończona i nie toczy się już postępowanie sądowoadministracyjne. Dokonanie więc tej samej czynności w ramach pomocy prawnej świadczonej z urzedu, którą wykonał już pierwotnie wyznaczony pełnomocnik (w tym przypadku opinia o braku podstaw do kasacji) stanowi sytuację działania w tej samej sprawie dwóch pełnomocników z urzędu tylko dlatego, że wydana opinia była niezadowalająca dla skarżącego. Sytuacja taka jest w ocenie sadu niedopuszczalna zważywszy, że pełnomocnicy z urzędu opłacani są ze środków publicznych świadczonych przez wszystkich podatników. Dobrodziejstwem z ustawy jest możliwość uzyskania pomocy prawnej z urzędu, jednakże pomoc ta opłacana przez całe społeczeństwo nie może być nadużywana. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie nie znalazł podstaw do uwzględnienia wniosku drugiego pełnomocnika z urzędu o przyznanie kosztów pomocy prawnej i orzekł jak w sentencji postanowienia.