VII SA/Wa 1918/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk, Sędzia WSA Grzegorz Rudnicki (spr.), Sędzia WSA Tomasz Stawecki, , Protokolant specjalista Ewa Sawicka-Bożek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 stycznia 2020 r. sprawy ze skargi M. M. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2019 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę oddala skargę Uzasadnienie. Zaskarżoną decyzją z [...] lipca 2019 r., Nr [...], Wojewoda [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (dalej: "k.p.a.") oraz art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (dalej: "Pr. bud."), po rozpatrzeniu odwołania R. i M. M. od decyzji Prezydenta [...] Nr [...] z dnia [...] marca 2019 r., znak: [...], zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę Inwestorowi - [...] s.c., A. i F. G. z siedzibą w [...] - obejmującego budowę pięciu jednorodzinnych budynków mieszkalnych w zabudowie szeregowej z wewnętrzną instalacją gazową, z garażami, pozostałą niezbędną infrastrukturą i zagospodarowaniem terenu, w tym budową pięciu zjazdów od ul. [...], na działkach ew. nr: [...] (część) z obrębu [...] przy ul. [...] w [...] - utrzymał w mocy ww. decyzję Prezydenta [...]. Uzasadniając decyzję organ wyjaśnił, że 5 września 2018 r. do Urzędu [...] Wydziału Architektury i Budownictwa [...] wpłynął wniosek inwestora reprezentowanego przez M. P. o pozwolenie na budowę pięciu jednorodzinnych domów mieszkalnych w zabudowie szeregowej z garażami, niezbędną infrastrukturą i zagospodarowaniem terenu na działce nr ew. [...] z obrębu [...] przy ul. [...] w [...]. [...] października 2018 r. Prezydent [...] postanowieniem Nr [...] nałożył na Inwestora obowiązek usunięcia nieprawidłowości w dokumentacji projektowej, a następnie kolejnym pismem w tym dniu zawiadomił strony o wszczęciu postępowania administracyjnego. W październiku 2018 r. M. M. zapoznała się z dokumentacją projektową. W dalszej kolejności w dniu 29 października 2018 r. pełnomocnik inwestora wypożyczył trzy egzemplarze projektu budowlanego, a 5 listopada 2018 r. M. M. wraz z pełnomocnikiem ponownie zapoznała się z dokumentacją projektową, 29 listopada 2018 r. inwestor zwrócił się z prośbą o możliwość wydłużenia terminu przysługującego na uzupełnienie nieprawidłowości w dokumentacji projektowej. Postanowieniem z [...] grudnia 2018 r. Prezydent [...] zmienił ww. postanowienie i wydłużył termin uzupełnienia nieprawidłowości w dokumentacji projektowej. 10 stycznia 2019 r. inwestor ponownie zwrócił się z prośbą o wydłużenie terminu na uzupełnienie nieprawidłowości w dokumentacji projektowej, a Prezydent [...] postanowieniem z dnia [...] stycznia 2019 r. wydłużył termin uzupełnienia nieprawidłowości w dokumentacji projektowej. 28 lutego 2019 r. pełnomocnik inwestora przedłożył uzupełniony projekt, a 1 marca 2019 r. Prezydent [...] zawiadomił o zakończeniu zbierania materiałów dowodowych i decyzją Nr [...] z [...] marca 2019 r zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę inwestorowi na budowę pięciu jednorodzinnych budynków mieszkalnych w zabudowie szeregowej z wewnętrzną instalacją gazową, z garażami, pozostałą niezbędną infrastrukturą i zagospodarowaniem terenu, w tym budową pięciu zjazdów od ul. [...], na działkach ew. nr: [...] (część) z obrębu [...] przy ul. [...] w [...]. 5 kwietnia 2019 r. M. M. wraz z pełnomocnikiem zapoznała się z dokumentacją projektową. 9 kwietnia 2019 r. odwołanie od ww. decyzji Prezydenta [...] złożyli R. i M. M. 13 maja 2019 r. inwestor zapoznał się z aktami administracyjnymi sprawy, a następnie pismem z 16 maja 2019 r. ustosunkował się do odwołania. 28 maja 2019 r. Wojewoda [...] wezwał inwestora do uzupełnienia dokumentacji projektowej, a 3 lipca 2019 r. zawiadomił strony o zakończeniu postępowania dowodowego. 11 lipca 2019 r. M. M. wraz z pełnomocnikiem zapoznała się z aktami sprawy oraz projektem budowlanym, a następnie 15 lipca 2019 r. z aktami sprawy oraz projektem budowlanym zapoznała się E. S., pełnomocnik M.M. 12 lipca 2019 r. pełnomocnik inwestora M. P. złożyła sprostowanie. Wojewoda wyjaśnił następnie, że zgodnie z art. 138 K.p.a. organ odwoławczy nie ogranicza się tylko do kontroli zaskarżonej decyzji, lecz zobowiązany jest ponownie rozstrzygnąć sprawę w jej całokształcie, ale zobowiązany jest ocenić prawidłowość zaskarżonej decyzji zarówno w granicach zarzutów przedstawionych w odwołaniu, jak również pod kątem przepisów prawa materialnego i procesowego, które mają zastosowanie w sprawie rozstrzygniętej zaskarżoną decyzją. Organ przytoczył treść art. 35 ustawy Prawo budowlane i stwierdził, że możliwość wezwania inwestora do uzupełnienia nieprawidłowości w projekcie budowlanym nie jest zarezerwowana wyłącznie dla organu pierwszej instancji. Organ odwoławczy również może skorzystać z tego uprawnienia, zgodnie z art. 136 K.p.a. W przedmiotowej sprawie na etapie postępowania odwoławczego Wojewoda [...] stwierdził niewielkie braki w dokumentacji projektowej i korzystając z art. 136 K.p.a. pismem z 28 maja 2019 r. wezwał inwestora do usunięcia nieprawidłowości w przedłożonej dokumentacji projektowej. Inwestor prawidłowo uzupełnił nieprawidłowości w dokumentacji projektowej. Skarżący podnieśli w odwołaniu, że projekt budowlany nie zakłada realizacji lub istnienia ściany oddzielenia pożarowego. Ponadto stwierdzili, że wody opadowe i roztopowe będą spływać na ich działkę, a kominy, znajdujące się w ostrej granicy z ich działką, spowodują zakłócenie ciągu kominów na ich budynku mieszkalnym. W projekcie budowlanym brakuje również jednoznacznie określonego poziomu posadowienia ław fundamentowych. Inwestor ustosunkował się do ww. odwołania pismem z 16 maja 2019 r. i wyjaśnił, że projekt przewiduje realizację ściany oddzielenia pożarowego pomiędzy budynkami znajdującymi się w ostrej granicy działki. Ponadto zostały przewidziane systemy odprowadzające wodę z dachów, a projektowane fundamenty nie będą schodziły poniżej fundamentów budynku sąsiedniego. Wojewoda [...] nie podzielił zdania skarżących, że planowana inwestycja nie spełnia warunków bezpieczeństwa pożarowego. Inwestor został wezwany o doprecyzowanie tej kwestii i uzupełnił braki w projekcie budowlanym pod tym kątem. Budynek stojący bezpośrednio przy granicy działki posiada ścianę oddzielenia pożarowego zgodnie z § 272 ust. 3 oraz § 232 ust. 4 i 5 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. z 2019 r. poz. 1065). Zarówno ściana przylegająca do sąsiedniego budynku, jak i dach, zostaną wykonane z materiałów niepalnych i nierozprzestrzeniających ognia. Wątpliwości odwołujących, co do odprowadzania wód opadowych z terenu inwestycji również nie znajdują potwierdzenia w projekcie budowlanym, gdyż organ nie stwierdził żadnej niezgodności projektowanej inwestycji z przepisami w zakresie odprowadzania wód opadowych. Zgodnie z uzupełnieniem projektanta po ww. wezwaniu Wojewody [...] wody opadowe będą odprowadzane na teren własnej działki. W piśmie z dnia 27 czerwca 2019 r. Pełnomocnik inwestora wskazał, że przewidziane zostały systemy odprowadzające wodę z dachów. Według zaś dokumentacji projektowej kominy zostały zaprojektowane zgodnie z Polską Normą dla kominów murowanych, a projektowane fundamenty nie będą schodziły poniżej fundamentów budynku sąsiedniego. Organ zatwierdzający projekt budowlany nie sprawdza prawidłowości konkretnych rozwiązań projektowych oraz zgodności projektu architektoniczno - budowlanego z przepisami, w tym techniczno -budowlanymi, gdyż art. 35 ust. 1 ustawy Prawo budowlane nie daje mu takich uprawnień. Powyższy przepis pozwala jedynie na sprawdzenie zgodności z przepisami prawa, w tym przepisami techniczno-budowlanymi, projektu zagospodarowania terenu. Za zgodność projektu architektoniczno-budowlanego z obowiązującymi przepisami i zasadami wiedzy technicznej odpowiada wyłącznie uprawniony i należący do izby samorządu zawodowego projektant. Zgodnie bowiem z art. 20 ust. 1 pkt 1, ust. 2 i 4 Pr. bud., do podstawowych obowiązków projektanta należy opracowanie projektu budowlanego w sposób zgodny z ustaleniami określonymi w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu lub miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, wymaganiami ustawy, przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej. Do projektu budowlanego projektant jest zobowiązany dołączyć stosowne oświadczenie o sporządzeniu projektu budowlanego zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej. Organ nie sprawdza, czy oświadczenie jest zgodne z prawdą, ma natomiast obowiązek sprawdzenia, czy takie oświadczenie zostało przez projektanta dołączone. Za rozwiązania zawarte w projekcie architektoniczno-budowlanym odpowiada jego autor. Nieprzestrzeganie przez projektanta w: sposób rażący przy projektowaniu lub wykonywaniu robót budowlanych przepisów art. 5 ustawy Prawo budowlane stanowi wykroczenie podlegające karze grzywny (art. 93 pkt 1 ustawy Prawo budowlane). Zgodnie zaś z art. 83 ust. 1 ustawy Prawo budowlane organem właściwym do kontroli legalności i prawidłowości wykonanych robót budowlanych jest powiatowy inspektor nadzoru budowlanego. Dopiero wykazanie w odpowiednim postępowaniu, że projektanci i sprawdzający w przedmiotowych oświadczeniach dopuścili się poświadczenia nieprawdy lub że ich oświadczenia zostały sfałszowane, może ewentualnie stanowić podstawę do wznowienia postępowania. Wojewoda [...] stwierdził, że organ pierwszej instancji słusznie zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę przedmiotowej inwestycji. Pierwszym obowiązkiem organu administracji architektoniczno-budowlanej w procesie zmierzającym do zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę jest zbadanie zgodności złożonego projektu z ustaleniami planu miejscowego. Na terenie inwestycji obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego obszaru Miasto - [...] część I, przyjęty uchwalą Nr [...] Rady Miasta [...] z dnia [...] października 2014 r. Działka nr ew. [...], na której zaplanowane są projektowane budynki, znajduje się na terenie zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej w formie budynków szeregowych oznaczonej na rysunku planu symbolem [...]. Obowiązujące - zgodnie w ww. planem miejscowym - na tym obszarze ustalenia szczegółowe zostały spełnione przez planowaną inwestycję w następujący sposób: 5 jednorodzinnych domów mieszkalnych w zabudowie szeregowej (zgodnie z przeznaczeniem tego terenu), linia zabudowy zgodna z rysunkiem planu, powierzchnia biologicznie czynna - 52% (wg planu min. 50%). intensywność zabudowy - 0,99 (wg planu min. 0,01, max. 1,0), powierzchnia zabudowy - 38% (wg planu max. 40%), wysokość zabudowy - 12 m, 2 kondygnacje z użytkowym poddaszem ukrytym w dachu (wg planu max. 12 m, 2 kondygnacje do gzymsu lub okapu a trzecia kondygnacja ukryta w dachu), geometria dachu - kąt nachylenia 32° (wg planu dach spadzisty o kącie nachylenia połaci od 30°-35°), materiał i kolorystyka elewacji zgodne z ustaleniami planu, powierzchnia okien i doświetleń w dachu - poniżej 30% (wg planu max. 30%), lukarny wycofane względem elewacji stosownie do zapisu planu, miejsca postojowe - 10, po 2 na budynek mieszkalny (wg planu min. 1 na jeden budynek). Zaopatrzenie w wodę, energię elektryczną, gaz, odprowadzanie ścieków sanitarnych i wód opadowych oraz sposób usuwania odpadów przewidziane są w sposób zgodny z § 13 ww. planu miejscowego tj. zaopatrzenie w wodę poprzez przyłącze do sieci wodociągowej, odprowadzanie ścieków do istniejącej sieci kanalizacyjnej znajdującej się w ul. [...], zaopatrzenie w energię elektryczną poprzez przyłącze do sieci elektroenergetycznej, zapewnienie miejsca gromadzenia odpadów stałych na działce, ogrzewanie - przyłącze gazowe, odprowadzanie wód opadowych na teren własny. Projektowane budynki zostały usytuowane zgodnie z § 12 ust. 1 pkt 1 i 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie - elewacje bez otworów okiennych zostały zaprojektowane w odległości min. 3 m, a elewacje posiadające otwory okienne lub drzwiowe w odległości min. 4 m od granicy z sąsiednimi działkami. Projektowana inwestycja nie narusza § 271-273 ww. rozporządzenia w stosunku do sąsiednich budynków. Projekt budowlany wykonany został zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz. U. z 2018 r. poz. 1935). Dokumentacja projektowa jest kompletna - zawiera zaktualizowane oświadczenia, o których mowa w art. 20 ust. 4 Prawa budowlanego oraz aktualne w stosunku do projektu zaświadczenia, o których mowa w art. 12 ust. 7 ww. ustawy. Posiada też wymagane opinie, uzgodnienia i pozwolenia. Projekt zawiera informację dotyczącą bezpieczeństwa i ochrony zdrowia. Do wniosku o pozwolenie na budowę zostało dołączone oświadczenie o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Budynek należy do II kategorii geotechnicznej w warunkach prostych zgodnie z rozporządzeniem Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie ustalania geotechnicznych warunków posadawiania obiektów budowlanych (Dz. U. 2012 poz. 463 ze zm.) - projekt zawiera opinię geotechniczną z dokumentacją badań podłoża gruntowego. Inwestor do dokumentacji projektowej dołączył wypis z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla działki ew. nr [...] w obrębie [...] położonej przy ul. [...] w [...] z dnia [...] kwietnia 2018 r., decyzję [...]Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków Nr [...] z dnia [...] kwietnia 2018 r., decyzję Prezydenta [...] Nr [...] z dnia [...] czerwca 2018 r., decyzję [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków Nr [...] z dnia [...] grudnia 2018 r., warunki techniczne przyłączenia do sieci wodociągowej i kanalizacyjnej z dnia [...] listopada 2018 r., warunki przyłączenia do sieci gazowej z dnia [...] października 2018 r., decyzję [...]Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków Nr [...] z dnia [...] lutego 2019 r., warunki przyłączenia instalacji elektrycznej obiektu z dnia [...]maja 2018 r., umowę dzierżawy nr [...]. Projekt budowlany był więc zgodny z art. 35 ust. 1 Pr. bud. i z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego oraz z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi. Był kompletny, posiadał wymagane opinie, uzgodnienia, pozwolenia i sprawdzenia oraz informację dotyczącą bezpieczeństwa i ochrony zdrowia oraz zaświadczenia o wpisie projektantów na listę właściwej izby samorządu zawodowego z określonym w nim terminem ważności. Został wykonany przez osoby posiadające wymagane uprawnienia budowlane i legitymujące się aktualnym na dzień opracowania projektu zaświadczeniem o wpisie na listę właściwej izby samorządu zawodowego. Inwestor przedłożył także oświadczenie projektanta, złożone na podstawie art. 20 ust. 4 Pr. bud. o sporządzeniu projektu zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej i oświadczenie o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Organ wyjaśnił też, że decyzja o pozwoleniu na budowę obiektu budowlanego, będąca podstawowym środkiem reglamentacji prawno-budowlanej, to typowy przykład decyzji o charakterze związanym tj. decyzji, której przesłanki wydania są ściśle określone przepisami prawa, co wyłącza działanie organu w warunkach luzu decyzyjnego na etapie rozstrzygania. W razie spełnienia wymagań określonych w ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4 tej ustawy, właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Zgodnie z art. 20 ustawy Prawo budowlane, odpowiedzialność za zgodność projektu budowlanego z przepisami ponosi przede wszystkim projektant, przez co organy administracji architektoniczno-budowlanej nie posiadają kompetencji do szczegółowego badania projektu, poza przypadkami opisanymi w art. 35 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy. Ocenie organu podlega zatem jedynie zgodność przyjętych rozwiązań z prawem. W ocenie Wojewody [...]rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji było więc prawidłowe. Z tą decyzją nie zgodziła się skarżąca, która pismem swego pełnomocnika r. pr. J. S. datowanym na 8 sierpnia 2019 r. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, zaskarżając ją w całości. Pełnomocnik skarżącej zarzucił decyzji naruszenie: "1. Art. 7, 77 § 1, 80 w zw. z art. 8 i 76 § I k.p.a. poprzez pominięcie istotnej części materiału dowodowego zgromadzonego w niniejszej sprawie, tj. ekspertyzy budowlanej zgodności projektu budowlanego z obowiązującymi przepisami prawa budowlanego, normami i wymaganiami technicznymi z dnia [...].04.2019 r. oraz warunków technicznych przyłączenia do sieci wodociągowej i kanalizacyjnej z dnia [...].11.2018 r. 2. Art. 7, 77 § 1, 80 poprzez dowolną ocenę materiału dowodowego prowadzącą do nieprawidłowego uznania za prawidłową decyzję Prezydenta [...], w sytuacji kiedy przeprowadzenie analizy całości materiału dowodowego w niniejszej sprawie nie prowadzi do konkluzji, że decyzja o pozwoleniu na budowę nr [...] nie jest obarczona błędami zarówno prawnymi jak i technicznymi w zakresie oceny projektu budowlanego i oddziaływania planowanej inwestycji na budynek Skarżącej zaś pozostawienie zarówno decyzji Wojewody [...] jak i decyzji Prezydenta [...] w obrocie prawnym powoduje naruszenia prawa w wyniku którego mogłyby powstać skutki niemożliwe do zaakceptowania z punktu widzenia praworządności; 3. Art. 10 § 1 w zw. z art. 8 k.p.a. poprzez brak zapewnienia czynnego udziału Skarżącym w niniejszym postępowaniu administracyjnym, z uwagi na dokonywanie doręczeń na różne adres a nie na adresy zameldowania oraz nierozpoznania stanowiska strony złożonego w dniu 17.06.2019 r.. co w konsekwencji stanowi o przeprowadzeniu przedmiotowego postępowania administracyjnego z naruszeniem zasady zaufania; 4. Art. 107 § 3 w zw. z art. 11 k.p.a. poprzez pominięcie w treści uzasadnienia zaskarżonej decyzji oceny prawnej zarzutów i stanowiska Skarżącej wskazanego w piśmie z dnia 16.07.2019 r. ( doręczonego Organowi w dniu 17.07.2019 r.) 5. Art. 138 § 1 pkt. 1 k.p.a. poprzez jego zastosowanie na gruncie niniejszej sprawy i utrzymanie w: mocy decyzji Prezydenta [...] z dnia [...].03.2019 r. nr [...] w sytuacji, kiedy organ I instancji naruszył zarówno przepisy postępowania, jak i przepisy prawa materialnego, co uzasadniało uchylenie ww. decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia. 6. § 12 ust. 2, § 11 ust. 2. pkt. 11), §12 ust. 1 pkt. 1) i 2a) Rozporządzenie Ministra Transportu, Budownictwa / Gospodarki Morskiej w sprawie z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie szczegółowego zakresu / formy projektu budowlanego (...) poprzez ich błędne niezastosowanie i w konsekwencji uznanie, że przedstawiony do zatwierdzenia projekt budowlany wypełnia dyspozycje wskazane w powyższych przepisach". Pełnomocnik skarżącej wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej jej decyzji Prezydenta [...], "ewentualnie o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz poprzedzającej jej decyzji Prezydenta [...] z dnia [...].03.2019 r. nr [...] i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi I instancji" i zasądzenie kosztów postepowania oraz wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając skargę pełnomocnik skarżącej wyjaśnił, że z ekspertyzy budowlanej zgodności projektu budowlanego z obowiązującymi przepisami prawa budowlanego, normami i wymaganiami technicznymi z 5 kwietnia 2019 r. wynika szereg uchybień zastosowanych rozwiązań projektowych które w efekcie mogą doprowadzić do uszkodzenia budynku przy ul. [...] . w którego w ostrej granicy planowane jest posadowienie zabudowy objętego decyzją Prezydenta [...] o pozwoleniu na budowę. Wynika z niej, że w projekcie brak jest wskazań co do sposobu odprowadzania wód opadowych z połaci dachowej segmentu E (o kierunku ich spływu w stronę ściany budynku przy ul. [...] ), które wskazywałyby rozwiązania zabezpieczające przed jej zalaniem, skutkującym trwałym uszkodzeniem elementów budowlanych i konstrukcyjnych budynku przy [...] . Ponadto organ pominął zapisy warunków technicznych przyłączenia do sieci wodociągowej i kanalizacyjnej z [...] listopada 2018 r. z których wynika, że inwestor zobowiązany jest do zagospodarowania we własnym zakresie wód opadowych w porozumieniu z Urzędem [...]. W aktach sprawy na dzień wydawania zaskarżonej decyzji brak jest powyższych ustaleń lub porozumień z Urzędem [...]. Tym samym, doszło do naruszenia przepisów postępowania administracyjnego, gdyż Wojewoda [...], jako organ II instancji, zgodnie z art. 138 k.p.a., zobowiązany jest do ponownego rozstrzygnięcia sprawy w jej całokształcie. Organy obu instancji, w swoich decyzjach, pominęły istotne braki w projekcie budowlanym, wskazane w ww. ekspertyzie. Jak stwierdził pełnomocnik, "na rysunku [...] - rzut dachu oraz [...] - rzut kondygnacji naziemnych, opis rynien i rur spustowych, kierunki spływ u do rur spustowych, lokalizacja rur spustowych i rynien, na rysunkach rzutów, przekrojów i elewacji jest różna a czasem jej brak pomimo, że winny one być jednakowo odzwierciedlone na wszystkich uwzględniających je rysunkach czy rzutach, co stanowi niedostosowanie projektu do wymogów Rozporządzenie Ministra Transportu. Budownictwa I Gospodarki Morskiej w sprawie z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego. Dz.U.2018.0.1935j. określonych w §11 ust.2.pkt.l 1), §12 ust. 1 pkt. 1) i 2a). a w szczególności § 12 ust.2. cyt. "Część rysunkowa powinna być zaopatrzona w niezbędne oznaczenia graficzne i wyjaśnienia opisowe umożliwiające jednoznaczne odczytanie projektu budowlanego. Dotyczy to także klas odporności ogniowej elementów budowlanych, stanowiących oddzielenia przeciwpożarowe oraz obudowy dróg ewakuacyjnych." Brak jest również na rysunkach elewacji rur spustowych, które mogłyby odprowadzić wody opadowe z połaci dachowej nachylonej w kierunku ściany budynku przy ul. [...] na teren własny inwestora. Jedyna rura spustowa wrysowana jest od strony elewacji ogrodu, ale poza narożnicą dachu, co w konsekwencji doprowadzi do konieczności przepompowywania wody z rynny pokazanej w przekroju CC - jednakże w projekcie brak jest informacji, czy wody będą przepompowywane. Pełnomocnik zacytował wyrok WSA w Poznaniu z 19 kwietnia 2018 r. sygn. akt IV SA/Po 50/18, że "Organ nie może opierać swojego rozstrzygnięcia na przypuszczeniach czy stawianych hipotezach. Bezrefleksyjne przyjęcie stanowiska jednej tylko strony postępowania i oparcie na nim swojego rozstrzygnięcia mając na uwadze charakter i skomplikowanie sprawy, należy uznać za niedopuszczalne. Organ nie może odmawiać przeprowadzenia dowodu powołując się na to. że na podstawie innych dowodów doszedł do przeciwnych wniosków. Stanowi to rażące naruszenie obowiązku wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego i uzasadnia obawy o prowadzenie postępowania, pod z góry przesądzone rozstrzygnięcie sprzeczne z zasadą pogłębiania zaufania do organów państwa Zarzut dowolności wykluczają dopiero ustalenia dokonane w całokształcie materiału dowodowego (art. 80 K.P.A.), zgromadzonego i zbadanego w sposób wyczerpujący (art. 77 § 1 K.P.A.), a więc przy podjęciu wszelkich kroków niezbędnych dla dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, jako warunku niezbędnego wydania decyzji o przekonującej treści (art. 7 K.P.A.). 2. Zasada przekonywania nie zostanie zrealizowana, gdy organ pominie milczeniem niektóre dowody czy też twierdzenia lub wyjaśnienia strony, albo nie odniesie się do faktów istotnych dla sprawy - okoliczności podnoszonych przez stronę. Organ administracji, który nie ustosunkowuje się do twierdzeń uważanych przez strony za istotne dla sposobu załatwienia sprawy, uchybia obowiązkom wynikającym z art. 8 i 11 K.P.A. Zaniechanie przez organy administracji państwowej uzasadnienia swych decyzji (postanowień) w sposób przekonujący, a więc odnoszący się do wszystkich zarzutów, zgodny z zasadami wyrażonymi w art. 7-9 i 11 / K.P.A. skutkuje wadliwością tych decyzji jako naruszających dyspozycję art. 77, 80. 81 i art. 107 § 3 K.P.A.." Zdaniem pełnomocnika, z uwagi na pominięcie przez [...]WINB istotnej części materiału dowodowego, doszło więc do naruszenia art. 7, 77 § 1, 80 w zw. z art. 76 § 1 k.p.a. Wojewoda [...] i Prezydent [...] dopuścili się również naruszenia art. 7, 77 § 1 i art. 80 k.p.a. przez dowolną ocenę materiału dowodowego, uznając wadliwie, że projekt budowlany jest prawidłowy pod względem zastosowanych rozwiązań technicznych i oddziaływania na sąsiedni budynek. W przedstawionej przez skarżącą ekspertyzie i stanowisku z 16 lipca 2019 r. wskazane zostało, że nie został uzupełniony lub zmieniony sposób odprowadzenia wód opadowych z dachu projektowanego budynku. Zgodnie z rysunkami zawartymi w projekcie budowlanym, wody opadowe i roztopowe są odprowadzane bezpośrednio na zewnętrzną ścianę budynku przy ul. [...] . Projekt budowlany nie określa w jaki sposób bądź jaka technologia zostanie zastosowana w celu uniemożliwienia zalewania wodami opadowymi jak i roztopowymi zewnętrznej ściany budynku przy ul. [...] . Wojewoda [...] w swoim rozstrzygnięciu uznał za wystarczające zapewnienia pełnomocnika inwestora, który zapewniał o prawidłowości rozwiązania a w rzeczywistości do wskazania, że ogólne i zdawkowe zapisy w projekcie budowlanym dotyczące odprowadzania i zagospodarowania wód opadowych są. wystarczające i zgodne ze sztuką budowlaną i projektową. Projekt budowlany zawiera jedynie wskazane powyżej zdawkowe informacje, bez uwzględnienia rozwiązań projektowych w tym zakresie. Brak jest ponadto wskazania profilu terenu z opisem spadków - co jest istotne w: przypadku odprowadzania na teren wód opadowych z połaci dachu, obliczeń bilansu wód opadowych w odniesieniu do powierzchni odwadnianych i terenu przyjmującego wody opadowe wraz z jego charakterystyką. W ocenie pełnomocnika, uznanie przez Wojewodę [...] za wystarczające do stwierdzenia prawidłowości sporządzenia projektu budowlanego i zastosowanych w nim rozwiązań projektowych w oparciu o zdawkowe zapewnienia pełnomocnika inwestora stanowi naruszenie art. 7. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. Ponadto na rysunku [...] przekroju CC widoczna jest rynna zlokalizowana wzdłuż działek i osi EE, w dylatacji pomiędzy ścianami budynku projektowanego i istniejącego przylegająca ściśle do lica ściany budynku przy ul. [...] a nawet wchodząca w obrys tej ściany i wychodząca poza granicę nieruchomości inwestora. Organy nie odniosły się do błędu projektowego - w rzucie poddasza [...] ( str. 148 PB) wrysowano rynnę i rury spustowe, ale w linii spływu rynny w osi EE zlokalizowane są 2 trzony kominowe oraz wysunięcie ściany szczytowej o 30 cm. uniemożliwiające odprowadzenie wód opadowych do rur spustowych. Z rysunków wynika - czego nie uznały obydwa organy rozstrzygające niniejszą sprawę - że wody opadowe z połaci dachu odprowadzane są wprost na ścianę budynku przy ul. [...] . Organy nie zwróciły uwagi na sprzeczności pomiędzy poszczególnymi zapisami projektu budowlanego - na stronie 133 projektu budowlanego znajduje się rysunek "analiza kominów", którego zapisy stoją w sprzeczności z rysunkami elewacji [...]. Każdy z tych elementów projektu wskazuje inną wysokość projektowanych kominów, co w efekcie doprowadzić może do niemożliwości ustalenia która z wysokości jest prawidłowa czy to na etapie realizacji inwestycji czy w trakcie kontroli przez organy nadzoru budowlanego. Projekt budowlany winien tworzyć jedną spójną całość co bezsprzecznie wynika ze sztuki projektowej. Pełnomocnik przedstawił rozważania odnośnie obowiązków organu, wynikających z art. 7, 8, 11, 77 § 1, 80 k.p.a. Zdaniem pełnomocnika, "pozostawienie decyzji o pozwoleniu na budowę jak i podtrzymującą ja decyzję Wojewody [...]powoduje naruszenia prawa w wyniku którego mogłyby powstać skutki niemożliwe do zaakceptowania z punktu widzenia praworządności". Prezydent [...] - czego nie uwzględnił Wojewoda [...], nie zapewnił skarżącym czynnego udziału w postępowaniu, gdyż pisma w niniejszej sprawie były wysyłane do skarżącej na nieprawidłowe adresy. Prezydent [...] dokonywał doręczeń wszelkich pism w niniejszym postępowaniu na adres [...], który nie jest ani adresem zamieszkania ani zameldowania skarżącej i jej męża. Organ nie ustalił prawidłowego adresu. Świadczy to o naruszeniu art. 10 § 1 w zw. z art. 8 k.p.a. Ponadto, uzasadnienie zaskarżonej decyzji zostało sporządzone z uchybieniem obowiązującym przepisom prawa. Wojewoda [...] nie podjął się bowiem dokonania oceny prawnej znacznej części zgromadzonego w niniejszej sprawie materiału dowodowego, nie wskazując czy i dlaczego tej dokumentacji odmówił wiarygodności i mocy dowodowej. Nie odniósł się do zarzutów skarżącej w piśmie z 16 czerwca 2019 r, jak również jedynie zdawkowo odniósł się do argumentów i wniosków zawartych w ekspertyzie z 5 kwietnia 2019 r. Z uwagi na nieprawidłowe sporządzenie uzasadnienia faktycznego zaskarżonej decyzji naruszony został art. 107 § 3 w zw. z art. 11 k.p.a. "W konsekwencji, powyżej powołane uchybienia doprowadziły do nieprawidłowego zastosowania art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. przez Wojewodę [...] i utrzymania w mocy decyzji organu I instancji, co nie może się ostać z uwagi na wagę i charakter dokonanych przez organy uchybień". W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] podtrzymał swoje stanowisko i wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t. jedn. Dz.U. z 2019 r., poz. 2167) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, że sądy administracyjne nie orzekają merytorycznie, tj. nie wydają orzeczeń, co do istoty sprawy, lecz badają zgodność zaskarżonego aktu administracyjnego z obowiązującymi przepisami prawa, określającymi prawa i obowiązki stron oraz przepisami procedury administracyjnej, normującymi zasady postępowania przed organami administracji publicznej. Z brzmienia zaś art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325), zwanej dalej "p.p.s.a." wynika, że w wypadku, gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wówczas - w zależności od rodzaju naruszenia – uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, albo stwierdza ich nieważność bądź niezgodność z prawem. Nie ulega więc wątpliwości, że zaskarżona decyzja lub postanowienie mogą ulec uchyleniu tylko wtedy, gdy organom administracji publicznej można postawić uzasadniony zarzut naruszenia prawa, czy to materialnego, czy to procesowego, jeżeli naruszenie to miało, bądź mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Biorąc pod uwagę powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, że zarówno zaskarżona decyzja, jak i decyzja organu I instancji były prawidłowe, a skarga nie była zasadna. Na wstępie należy wyjaśnić, że zarówno organ administracji architektoniczno budowlanej I instancji, jak i organ odwoławczy (który orzeka w sprawie merytorycznie, a nie wyłącznie kontrolując decyzję organu I instancji), oceniając dopuszczalność zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę działają w sposób wyraźnie określony przez ustawodawcę. Zgodnie z art. 35 ust. 1 pkt. 1 – 4 Pr. bud., organ sprawdza zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach; zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi; kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia oraz zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7; wykonanie - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu - lub jego sprawdzenia - zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7. W związku z zarzutami pełnomocnika skarżącej, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyjaśnia, że częstokroć obowiązki organu administracji architektoniczno budowlanej – jak i w niniejszej sprawie - są błędnie utożsamiane przez strony z obowiązkiem sprawdzenia poprawności projektu budowlanego. Należy więc wyjaśnić, że uprawnienia kontrolne organów administracji, które prowadzą postępowanie w sprawie o wydanie pozwolenia na budowę zostały ograniczone wyłącznie do sprawdzenia zgodności projektu budowlanego z ustaleniami planu miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy, a także wymogami ochrony środowiska. Wynika to wprost z art. 35 ust. 1 pkt 1 Pr. bud. Sprawdzenie przez organ zgodności z przepisami techniczno-budowlanymi zostało zaś ograniczone tylko do projektu zagospodarowania działki lub terenu (art. 35 ust. 1 pkt 2 Pr. bud.). W wyniku zmiany art. 35 ustawy Prawo przez art. 1 pkt 28 lit. b ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz.U. Nr 80, poz. 718), która weszła w życie z dniem 11 lipca 2003 r. wprowadzono zasadę wyłącznej odpowiedzialności za projekt architektoniczno-budowlany projektanta oraz osoby sprawdzającej (por. wyrok NSA z dnia 21 sierpnia 2008 r., sygn. akt II OSK 940/07, wyrok WSA w Poznaniu z dnia 15 lutego 2007 r., sygn. akt II SA/Po 658/06, wyrok WSA w Łodzi z dnia 30 czerwca 2010 r., sygn. akt II SA/Łd 972/09 - CBOSA). Organ architektoniczno-budowlany, od 11 lipca 2003 r., nie ma uprawnień do merytorycznego badania projektu budowlanego i zgodności z przepisami techniczno-budowlanymi – uzyskanie wymaganych opinii, uzgodnień i sprawdzeń rozwiązań projektowych w zakresie wynikającym z przepisów należy do obowiązków projektanta (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 lutego 2017 r., sygn. akt II OSK 1323/15, 288 746). Od tej daty wprowadzono zasadę wyłącznej odpowiedzialności projektanta i osoby sprawdzającej za projekt architektoniczno-budowlany. Odpowiedzialność projektanta stanowi gwarancje dla inwestora i dla organu, że projekt jest opracowany zgodnie z przepisami, co zwalnia organy architektoniczno-budowlane z jego szczegółowego badania, poza przypadkami opisanymi w art. 35 ust. 1 pkt 1 i 2 Prawa budowlanego (por. także wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 czerwca 2019 r., sygn. akt II OSK 2057/17- CBOSA). 1. zgodność projektu budowlanego z prawem miejscowym – art. 35 ust. 1 pkt. 1 Pr. bud. Celem art. 35 ust. 1 pkt 1 Pr. bud. jest ustanowienie obowiązku sprawdzenia zgodności projektu budowlanego z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego (a w jego braku z decyzją o warunkach zabudowy), aby obiekt, który ma być wzniesiony, posiadał takie rozwiązania, aby w momencie zakończenia budowy spełnione zostały warunki przewidziane w planie (por. np. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 27 marca 2019 r., sygn. akt II OSK 1214/17 – CBOSA). Oczywistym więc jest, że z treści art. 35 ust. 1 pkt 1 Pr. bud. jednoznacznie wynika, że w sprawie o wydanie pozwolenia na budowę na terenie, na którym obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, lub gdy w przypadku jego braku wydana została decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, podstawowym obowiązkiem organu jest zbadanie zgodności rozwiązań zaproponowanych w projekcie budowlanym z ustaleniami prawa miejscowego, bądź też decyzji o warunkach zabudowy. Organ I instancji ustalił zgodność projektu budowlanego z prawem miejscowym, co znalazło odzwierciedlenie w uzasadnieniu decyzji o pozwoleniu na budowę. Wojewoda [...] natomiast dokonał szczegółowej analizy mających zastosowanie zapisów planu miejscowego (s. 5 decyzji) i wyjaśnił, czemu projektowana inwestycja spełnia wymogi prawa miejscowego. Co więcej, wobec zarzutów skarżącej, Wojewoda dokonał też sprawdzenia poprawności projektowanych kominów, odprowadzania wód opadowych, a także istnienia ściany przeciwpożarowej – zamieszczając stosowne ustalenia w treści uzasadnienia decyzji. Jak wynika z powyższego, Prezydent [...] dokonał sprawdzenia zgodności projektu z planem miejscowym, a organ II instancji – rozpoznając na skutek odwołania sprawę po raz kolejny merytorycznie – w sposób wyczerpujący wyjaśnił zgodność projektu z prawem miejscowym. Wykonanie obowiązków, wynikających z art. 35 ust. 1 pkt. 1 Pr. bud., organa obu instancji uzasadniły w sposób odpowiadający wymogom z art. 7, 77 § 1, 80 i 107 § 3 k.p.a. 2. zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi – art. 35 ust. 1 pkt. 2 Pr. bud. Jak już była o tym mowa, od 11 lipca 2003 r. sprawdzenie zgodności z przepisami techniczno-budowlanymi zostało ograniczone tylko do projektu zagospodarowania działki lub terenu (por. także wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 czerwca 2019 r., sygn. akt II OSK 2057/17 – CBOSA). Skoro organ architektoniczno budowlany pozbawiony został prawnej możliwości merytorycznego badania projektu budowlanego i zgodności z przepisami techniczno-budowlanymi, zaś wymóg uzyskania wymaganych opinii, uzgodnień i sprawdzeń rozwiązań projektowych w zakresie wynikającym z przepisów należy do obowiązków projektanta – to błędne jest oczekiwanie strony, żeby organ taki zakwestionował techniczne rozwiązania projektowe. Jeżeli z zebranego materiału dowodowego w sprawie wynika, że projekt budowlany zawiera wady, to wyłącznie odpowiedzialnym za taki stan rzeczy jest projektant. Zgodnie z art. 20 ust. 1 pkt. 1 Pr. bud., do podstawowych obowiązków projektanta należy opracowanie projektu budowlanego w sposób zgodny z wymaganiami ustawy, ustaleniami określonymi w decyzjach administracyjnych dotyczących zamierzenia budowlanego, obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej. Organ zatwierdzający projekt budowlany związany jest w tym zakresie oświadczeniem o sporządzeniu projektu budowlanego zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej, dołączanym przez projektanta do projektu budowlanego. Projekt budowlany (art. 34 ust. 3 pkt 1 Pr. bud.) – co do zasady - składa się z dwóch części: projektu zagospodarowania działki lub terenu i projektu architektoniczno-budowlanego. Słusznie więc wyjaśnił Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, że "(...) organy w sprawie o zatwierdzenie projektu budowlanego i wydanie pozwolenia na budowę nie kontrolują rozwiązań projektowych zawartych w projekcie budowlanym, a jedynie kontrolują projekt zagospodarowania terenu, co wyraźnie wynika z treści art. 35 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo budowlane. Kontrola projektu budowlanego może dotyczyć tylko obszaru wyznaczonego treścią art. 35 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego, tj. zgodności z ustaleniami miejscowego planu albo z decyzją o warunkach zabudowy" (wyrok z 7 listopada 2018 r., sygn. akt II SA/Kr 899/18 – CBOSA). Powyższe oznacza, że obowiązkiem organu architektoniczno budowlanego w postepowaniu o zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę jest sprawdzenie zgodności projektu zagospodarowania terenu z wymogami art. 34 ust. 3 pkt 1 Pr. bud. Projekt budowlany powinien bowiem zawierać projekt zagospodarowania działki obejmujący określenie na aktualnej mapie granic działki oraz usytuowanie, obrys i układy istniejących i projektowanych obiektów budowlanych, sieci uzbrojenia, układu komunikacyjnego i układu zieleni, ze wskazaniem m.in. wzajemnych odległości pomiędzy planowanym przez inwestora przedsięwzięciem budowlanym a istniejącą oraz projektowaną zabudową na nieruchomości sąsiedniej. W takim to zakresie organ architektoniczno budowlany musi zbadać przyjęte rozwiązania projektowe. W związku z tym, że tut. Sąd nie stwierdził, aby w sprawie powstały wątpliwości (nie zgłaszał ich też pełnomocnik skarżącej) co do sprawdzenia kompletności projektu budowlanego i posiadania wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji, zgodnie z art. 35 ust. 1 pkt. 3 Pr. bud., a projekt nie wymagał sprawdzenia, o którym mowa w art. 35 ust. 1 pkt. 4 Pr. bud. zbędnym jest omawianie obowiązków organów w takim zakresie. Organ nie miał – wbrew zarzutom skargi – podstaw do zastosowania w sprawie § 12 ust. 2, § 11 ust. 2. pkt. 11), §12 ust. 1 pkt. 1) i 2a) rozporządzenie Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego. Za projekt i jego zgodność z ww. przepisami odpowiada bowiem wyłącznie projektant – art. 20 ust. 1 pkt. 1 Pr. bud. Dyspozycja art. 35 ust. 1 pkt. 1 – 4 Pr. bud. nie przewiduje w tym zakresie żadnego wyjątku. Z akt sprawy wynika, że organa obu instancji dokonały sprawdzenia załączonego do wniosku o pozwolenie na budowę projektu budowlanego zgodnie z dyspozycją ww. art. 35 ust. 1 Pr. bud. W wyniku merytorycznego rozpoznania sprawy organ I instancji wezwał inwestora do uzupełnienia projektu, co ten uczynił 28 lutego 2019 r. Wojewoda [...], rozpoznający sprawę w wyniku odwołania od decyzji organu I instancji, 28 maja 2019 r. również wezwał inwestora do usunięcia nieprawidłowości w przedłożonej dokumentacji projektowej, a inwestor zobowiązanie to wykonał. Oznacza to, że organa obu instancji nie tylko formalnie dokonały sprawdzenia projektu budowlanego, ale dostrzegając jego braki nakazały ich usunięcie. Takie działanie było prawidłowe i zgodne z art. 35 ust. 3 Pr. bud., zgodnie z którym organ administracji architektoniczno budowlanej nakłada postanowieniem obowiązek usunięcia wskazanych nieprawidłowości, określając termin ich usunięcia – jeżeli stwierdzi naruszenia w zakresie ujętym w art. 35 ust. 1 Pr. bud. Organa obu instancji ustaliły, że inwestor złożył oświadczenie, pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane (art. 32 ust. 4 pkt. 2 Pr. bud.). Wobec tego, że ani Prezydent [...], ani Wojewoda [...] nie byli uprawnieni do badania prawidłowości projektu budowlanego pod względem przyjętych rozwiązań technicznych i wobec spełnienia przez inwestora wymagań określonych w art. 35 ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4 Pr. bud., organ administracji architektoniczno-budowlanej nie mógł odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Prawem pełnomocnika strony jest kwestionowanie zwolnienia organu administracji architektoniczno budowlanej od obowiązku sprawdzenia projektu architektoniczno budowlanego pod względem jego zgodności z prawem. Tym niemniej, w świetle dokonanej przez tut. Sąd oceny prawnej, zanegowanie utrwalonego już w orzecznictwie poglądu co do skutków ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o zmianie ustawy Prawo budowlane oraz o zmianie niektórych ustaw wymaga przedstawienia rozważań prawnych. Rozważania te nie powinny koncentrować się na wywodzeniu nieprawidłowości organów orzekających w sprawie o udzielenie pozwolenia na budowę wyłącznie z przepisów (w tym ogólnych) Kodeksu postępowania administracyjnego. Powinny odnosić się do tych obowiązków organu, które zostały nań nałożone przepisami szczególnymi – ustawą Prawo budowlane. To właśnie art. 35 ust. 1 Pr. bud. stanowi, jaki stan faktyczny ma ustalać organ. Innymi słowy, co jest istotna przesłanką do pozytywnego orzeczenia o wniosku inwestora. W tym kontekście przywoływane przez pełnomocnika ustalenia projektowe, uznawane przez niego za wadliwe technicznie, nie stanowią o stanie faktycznym tej sprawy – gdyż nie mają znaczenia dla rozstrzygnięcia, bo nie podlegają badaniu przez organ. Również ekspertyza techniczna, na którą pełnomocnik się powołuje, nie jest okolicznością (nie stwierdza okoliczności), którą bierze organ architektoniczno budowlany pod rozwagę. Wady projektu budowlanego, które nie podlegają badaniu organu z racji dyspozycji ww. art. 35 ust. 1 i 2 w zw. z ust. 4 mogą stanowić podstawy roszczenia wyłącznie wobec projektanta budynku, ale nie poddają się kognicji ani organu administracji budowlanej, ani tym bardziej sądu administracyjnego. Zgodnie z art. 12 ust. 6 Pr. bud. osoby wykonujące samodzielne funkcje techniczne w budownictwie są odpowiedzialne za wykonywanie tego zgodnie z przepisami i zasadami wiedzy technicznej oraz za należytą staranność w wykonywaniu pracy, jej właściwą organizację, bezpieczeństwo i jakość. Ponoszą również odpowiedzialność zawodową na zasadach określonych w art. 95 i n. Pr. bud. Należy też podkreślić, że jeżeli roboty budowlane wykonywane są (po udzieleniu pozwolenia na budowę) w sposób mogący spowodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi lub mienia albo w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę, projekcie budowlanym lub w przepisach – wówczas organ nadzoru budowlanego może takie roboty wstrzymać (art. 50 ust. 1 Pr. bud.) i przeprowadzić w tym zakresie stosowne postępowanie naprawcze. Jest to jednakże już inny organ od wydającego pozwolenie na budowę i inny tryb postępowania. Odnośnie zarzutu naruszenia art. 10 § 1 w zw. z art. 8 k.p.a. należy wyjaśnić, że – jak wynika z akt sprawy – wprawdzie organ I instancji kierował pisma na niewłaściwy adres pp. M., tym niemniej pisma te były przez nich podejmowane, o czym świadczą zwrotne poświadczenia odbioru w aktach sprawy. Skarżąca brała też czynny udział w postępowaniu, zarówno składając pisma, jak i przeglądając akta osobiście i wraz ze swoimi pełnomocnikami. Miała wiedzę zarówno o treści akt, jak i czynnościach organu; decyzję organu I instancji zaskarżyła bez uchybienia terminu. W takim więc zakresie wysyłanie przez Prezydenta [...]. pism na nieprawidłowy adres ocenić należy, jako wadliwe, ale nieniosące za sobą żadnych negatywnych dla stron skutków i niemające wpływu na wynik sprawy. Odnośnie zarzutu niewzięcia pod uwagę przez Wojewodę [...]stanowiska skarżącej, zawartego w piśmie z 17 lipca 2019 r., podkreślić należy, że pismo to wpłynęło do biura podawczego Urzędu Wojewódzkiego w dniu wydania zaskarżonej decyzji, natomiast do Wydziału Infrastruktury Urzędu Wojewódzkiego dnia następnego, już po wydaniu decyzji. Wysoce jest więc prawdopodobne, że organ nie miał możliwości zapoznania się z tym pismem przed wydaniem decyzji. Ponadto, zawarte w tym piśmie zastrzeżenia skarżącej dotyczyły błędów projektowych i wadliwych rozwiązań projektowych, w tym zgłaszanych uprzednio przez skarżącą w toku postępowania. Z przyczyn wyjaśnionych w treści uzasadnienie niniejszego wyroku, zarzuty te nie miały wpływu na treść rozstrzygnięcia, jako, że dotyczyły kwestii niepodlegających badaniu przez organa w tym postępowaniu. Organ II instancji poprawnie zastosował więc art. 138 § 1 pkt. 1 k.p.a., utrzymując w mocy prawidłowąj decyzję Prezydenta [...], zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę. Z powyższych przyczyn wszystkie zarzuty pełnomocnika skarżącej, zawarte w pkt. 1 – 6 skargi okazały się niezasadne. Mając to na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł, jak w sentencji.