VII SA/Wa 192/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mariola Kowalska po rozpoznaniu w dniu 4 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Fundacji [...] z siedzibą w [...] na decyzję Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] grudnia 2016 r., znak [...] w przedmiocie wpisu do rejestru zabytków postanawia: odrzucić skargę Fundacja [...] wniosła, za pośrednictwem organu, skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] grudnia 2016 r., znak [...] w przedmiocie wpisu do rejestru zabytków. Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału VII z dnia 25 stycznia 2017 r strona skarżąca została wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez podpisanie skargi lub nadesłanie skargi własnoręcznie podpisanej, zgodnie ze sposobem reprezentacji fundacji oraz do złożenia dokumentów określających umocowanie do reprezentowania strony skarżącej (odpis KRS, regulamin, statut fundacji lub inne). Zarządzenie zostało doręczone stronie skarżącej w dniu 13 lutego 2017 r. W dniu 20 lutego 2017 r., działając w imieniu skarżącej – K.P. przesłał podpisaną przez siebie skargę wraz z załącznikiem – wydrukiem mapy obrazującym obszar tzw. "[...]". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga, zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) winna czynić zadość wymaganiom stawianym pismom w postępowaniu sądowym. Warunkiem formalnym wynikającym z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. jest podpisanie pisma przez osobę kierującą go do sądu albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Stosownie do regulacji zawartej w art. 49 §1 powołanej ustawy, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Natomiast w przypadku skargi obarczonej brakami formalnymi, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd zobowiązany jest do odrzucenia skargi w przypadku nie uzupełnienia jej braków formalnych w wyznaczonym terminie. W świetle zaś art. 28 § 1 p.p.s.a. osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują w postępowaniu czynności przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Oznacza to, że osoby te mają obowiązek wykazać na mocy art. 29 p.p.s.a. swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. W niniejszej sprawie stroną skarżącą jest fundacja. Konieczne jest zatem sięgnięcie do przepisu art. 38 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. z 2014 r., poz. 121 ze zm.). Wedle tego przepisu, osoba prawna działa przez swoje organy w sposób przewidziany w ustawie i w opartym na niej statucie. Zgodnie z wywodzoną z tego przepisu teorią organów, akceptowaną powszechnie w judykaturze i doktrynie, osoba prawna ma zdolność prawną i odpowiadającą jej na gruncie prawa procesowego zdolność sądową oraz pełną zdolność do czynności prawnych i będącą jej odzwierciedleniem procesowym zdolność procesową, a czynności prawne i procesowe dokonywane przez występujące w roli organu (organów) tego podmiotu osoby fizyczne są działaniami samej osoby prawnej. Jeżeli osoba ta nie posiada organu powołanego do jej reprezentowania, to pomimo posiadania zdolności sądowej nie może ujawnić swojej woli i podejmować czynności prawnych lub procesowych, nawet jeżeli posiada należycie umocowanego pełnomocnika ustanowionego przed utratą organu powołanego do jej reprezentowania (por. wyrok SN z dnia 7 listopada 2006 r., I CSK 224/06, LEX nr 276251 i orzeczenia tam powołane). Zgodnie natomiast z art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1984 r. o fundacjach (Dz. U. z 1991 r, Nr 46, poz. 203 ze zm.) fundacja podlega obowiązkowi wpisu do Krajowego Rejestru Sądowego. W myśl zaś art. 7 ust. 2 ustawy o fundacjach, fundacja uzyskuje osobowość prawną z chwilą wpisania do Krajowego Rejestru Sądowego. Stosownie zaś do art. 10 ustawy o fundacjach, obligatoryjnym organem fundacji jest zarząd, który kieruje jej działalnością oraz reprezentuje fundację na zewnątrz. W rozpoznawanej sprawie skarżąca Fundacja, zarządzeniem z dnia 25 stycznia 2017 r., została zobowiązana do nadesłania dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej, tj. wypisu z rejestru Krajowego Rejestru Sądowego, regulaminu czy statutu fundacji oraz do podpisania skargi zgodnie z reprezentacją, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. W dniu 20 lutego 2017 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) strona skarżąca jedynie częściowo uzupełniła braki skargi, tj. skarga została podpisana przez K. P., natomiast nie został przesłany żaden dokument określający umocowanie do reprezentowania strony skarżącej. Samo oświadczenie K.P., iż zgodnie ze statutem, jako prezes Fundacji [..] posiada prawo do jej reprezentowania, z punktu widzenia przepisów postępowania administracyjnego jest niewystarczające. Tym samym skarga nie została wniesiona skutecznie. Wskazać jednocześnie należy, że w tutejszym Wydziale, pod sygn. akt VII SA/Wa 191/17 oraz VII SA/Wa 193/17 zostały zarejestrowane skargi na decyzję Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] grudnia 2016 r., znak [...]. Skargi te będą podlegały rozpoznaniu przez Sąd. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił o odrzuceniu skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.