VII SA/Wa 1967/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Machlejd po rozpoznaniu w dniu 25 listopada 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...] na decyzję Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego z dnia [...] czerwca 2014 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia naruszenia przez przewoźnika lotniczego przepisów rozporządzenia oraz nałożenia kary pieniężnej postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji [...] Sp. z o. o. z siedzibą w [...] złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego z dnia [...] czerwca 2014 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia naruszenia przez przewoźnika lotniczego przepisów rozporządzenia oraz nałożenia kary pieniężnej. W skardze zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku podniesiono, że wykonanie zaskarżonej decyzji przez stronę skarżącą spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Dochodzenie bowiem zwrotu wypłaconego odszkodowania w postępowaniu cywilnym wiąże się z kosztami, a także z upływem długiego czasu. Wypłata tak znacznej kwoty grozi skarżącej jako przedsiębiorcy znaczną szkodą. Ponadto zaskarżona decyzja budzi poważne wątpliwości prawne i podstawy do jej uchylenia przytoczone w skardze są poważne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać w całości lub w części wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeśli w wyniku ich wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. O trudnych do odwrócenia skutkach zaskarżonego aktu lub czynności mówić można tylko w odniesieniu do takich prawnych lub faktycznych ich następstw, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Z kolei niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oznacza taką szkodę, zarówno majątkową jak i niemajątkową, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu poprzedniego (por. postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04, publ.). W orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się, że wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji powinien być wnikliwie oraz w odpowiedni sposób uzasadniony, a zawarta w nim argumentacja winna być spójna, poparta faktami i odnoszącymi się do nich dowodami uzasadniającymi jego rozpoznanie. Twierdzenia strony winny odnosić się do konkretnych okoliczności i wyjaśniać, na czym polega niebezpieczeństwo powstania kwalifikowanych skutków, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., a także znajdować potwierdzenie w dokumentach źródłowych dotyczących jej sytuacji finansowej i majątkowej. W ocenie Sądu argumentacja zawarta we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie dała postaw do uznania, że w niniejszej sprawie zachodzą okoliczności uzasadniające możliwość wyrządzenia skarżącej znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, o których mowa powyżej. Dodatkowo wskazać należy, że przywołane przez stronę skarżącą w treści wniosku okoliczności, tj. wydanie decyzji z naruszeniem prawa oraz brak możliwości odzyskania poniesionych wydatków w razie ostatecznej zmiany zaskarżonej decyzji nie uzasadniają jej wstrzymania wykonania. Rozpoznając w podstawie art. 61 § 3 wniosek o wstrzymanie wykonania przedmiotu zaskarżenia, sąd nie dokonuje oceny zawartości skargi. Niezgodność decyzji z prawem, która jest przedmiotem oceny sądu w toku rozprawy, i ochrona tymczasowa wynikająca z art. 61, to dwie różne kwestie. Oparcie wniosku o ochronę tymczasową na niezgodności decyzji z prawem, a zwłaszcza rozstrzygnięcie sądu w tym zakresie, niweczyłoby kontrolę sądową legalności decyzji administracyjnej (por. post. NSA z dnia 28 kwietnia 2005 r., sygn. akt II OZ 184/05, niepubl.) W rozpatrywanej sprawie Sąd uznał, że brak jest podstaw do uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Przedstawione przez stronę skarżącą przesłanki nie wskazują i nie zostało to uprawdopodobnione, że wykonanie zaskarżonego aktu groziłoby wyrządzeniem znacznej szkody lub wywołaniem trudnych do odwrócenia skutków, co jest warunkiem koniecznym wstrzymania wykonania decyzji. Przede wszystkim, świadczenie pieniężne, o które chodzi w niniejszej sprawie jest z natury rzeczy odwracalne. Odwracalność ta dotyczy również możliwości domagania się zwrotu wypłaconej kwoty po ewentualnym uchyleniu zaskarżonego rozstrzygnięcia. Stąd też podnoszony we wniosku argument, że istnieją trudności w odzyskaniu odszkodowania zapłaconego na rzecz uczestników postępowania w razie ostatecznej zmiany zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie. Na marginesie już tylko wskazać należy, że wniosek oparty jest o nieprawidłową podstawę prawną. Art. 61 § 2 ust 1 p.p.s.a. skierowany jest co do zasady do organu. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 61 § 3 ww. ustawy, orzekł jak w sentencji postanowienia.