VII SA/Wa 1971/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Machlejd, , Sędzia WSA Jarosław Stopczyński, Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska (spr), Protokolant Joanna Piątek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 czerwca 2009 r. sprawy ze skargi I. W. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] października 2008 r. znak [...] w przedmiocie wniesienia sprzeciwu wobec zgłoszenia zamiaru budowy budynku gospodarczego I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku, III. zasądza od Wojewody [...] na rzecz skarżącej I. W. kwotę 100 ( sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Wojewoda [...], po rozpatrzeniu odwołania I. W. od decyzji Starosty P. z dnia [...] kwietnia 2008 r., Nr [...] wnoszącej sprzeciw wobec zgłoszenia zamiaru budowy budynku gospodarczego, decyzją z dnia [...] .10.2008 r., znak: [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu podał, iż w dniu 24 lipca 2007 r. I. W. zgłosiła zamiar budowy budynku gospodarczego o powierzchni 31 m2 w ramach istniejącego siedliska na działce nr ew. [...] przy ul. [...] we wsi K. gm. B. Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2007 r. Starosta P. nałożył na wnioskodawczynię obowiązek uzupełnienia w zakreślonym terminie nieprawidłowości w dokumentacji, a wskutek niewykonania obowiązku decyzją z dnia [...] sierpnia 2007 r., Nr [...] wniósł sprzeciw. W wyniku odwołania I. W., Wojewoda [...] decyzją z dnia [...].10.2007 r., Nr [...] uchylił zaskarżoną decyzję przekazując sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Rozpatrując sprawę ponownie Starosta P. postanowieniem z dnia [...] marca 2008 r. nałożył na I. W. obowiązek uzupełnienia zgłoszenia w zakreślonym terminie, a następnie decyzją z dnia [...] kwietnia 2008 r. Nr [...] wniósł sprzeciw z powodu braku wykonania nałożonych obowiązków. Po rozpatrzeniu odwołania I. W. Wojewoda [...] uznał, iż zaskarżona decyzja odpowiada prawu. Organ odwoławczy ustalił, że działka nr ew. [...], na której planowana jest budowa nie jest objęta miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a z analizy rysunku zawierającego projekt zlokalizowania inwestycji wynika, że rozmiary działki dają inną możliwość usytuowania budynku niż w ostrej granicy z działką sąsiednią. Z ustaleń organu wynika również, iż na sąsiedniej działce nie istnieje budynek zlokalizowany w granicy, który dawałby możliwość takiego samego zlokalizowania zgłoszonego budynku gospodarczego. Ponadto projektowany budynek gospodarczy narusza odległości wymagane przepisami ustawy o drogach publicznych ( art. 43 ust. 1), a inwestor nie wystąpił do zarządcy drogi o zgodę na odstępstwo od określonych w przepisach odległości. Wojewoda [...] stwierdził również, iż w trybie zgłoszeniowym nie jest możliwe wystąpienie do Ministra Infrastruktury w celu uzyskania upoważnienia do udzielenia inwestorowi zgody na dokonanie odstępstwa od przepisów techniczno-budowlanych. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosła I. W., domagając się uchylenia obu decyzji. Skarżąca podniosła, iż organ w sposób nieuprawniony wezwał do uzupełnienia dokumentacji zgłoszenia, bowiem w aktach sprawy znajduje się wypis z rejestru gruntów, z którego wynika siedliskowy charakter działki. Ponadto zdaniem skarżącej postanowienie z dnia [...] marca 2008 r. wzywające do uzupełnienia zgłoszenia "jest czystą komputerową kalką postanowienia ubiegłorocznego. Nie ulega wątpliwości, że jest ono antydatowane." Skarżąca nie zgodziła się z zarzutem naruszenia przepisów techniczno-budowlanych poprzez usytuowanie projektowanego budynku w ostrej granicy działki sąsiedniej, podnosząc, iż takie usytuowanie jest dopuszczalne gdyż w granicy działki sąsiedniej znajduje się podobny budynek. W ocenie skarżącej nieuzasadniony jest zarzut naruszenia odległości 6 m. od granicy działki drogi, bowiem w momencie zgłoszenia cała droga stanowiła własność skarżącej. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] podtrzymał swoje stanowisko, wnosząc o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Skarga jest uzasadniona, lecz z innych powodów niż w niej wskazane. Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Brak związania zarzutami i wnioskami skargi oznacza, że sąd bada w pełnym zakresie zgodność z prawem zaskarżonego aktu i może uwzględnić skargę z powodu innych uchybień, niż podniesione przez skarżącą. W rozpoznawanej sprawie, zdaniem sądu, decyzje organów obu instancji zostały wydane z naruszeniem przepisu art. 30 ust. 2 w związku z art. 30 ust. 5 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r.- Prawo budowlane. Zgodnie z art. 30 ust. 2 Prawa budowlanego (w brzmieniu z daty wydania kontrolowanej decyzji ) " w razie konieczności uzupełnienia zgłoszenia właściwy organ nakłada w drodze postanowienia na zgłaszającego obowiązek uzupełnienia w określonym terminie brakujących dokumentów, a w przypadku ich nieuzupełnienia wnosi sprzeciw w drodze decyzji." Przepis art. 30 ust. 5 Prawa budowlanego stanowi, że "do wykonania robót budowlanych można przystąpić, jeżeli w terminie 30 dni od dnia doręczenia zgłoszenia właściwy organ nie wniesie w drodze decyzji sprzeciwu (...)" Ustalony w ustawie Prawo budowlane 30-dniowy termin do wniesienia sprzeciwu liczony od daty dokonania zgłoszenia jest terminem prawa materialnego, który nie może być przedłużany. W judykaturze i w orzecznictwie jednolicie przyjmuje się, iż terminy prawa materialnego nie mogą być przedłużane. W orzecznictwie przyjmuje się również, iż w razie wyznaczenia terminu do uzupełnienia dokumentów termin z art. 30 ust. 5 biegnie od nowa (wyrok NSA z 17 maja 1999 r. sygn. akt IV Sa 747/97, LEX nr 47285, wyrok NSA z 25 lipca 2006 r., II OSK 956/05, glosa Janusza Borkowskiego do wyroku WSA w Lublinie z dnia 19.10.2006 r., II Sa/Lu 161/04/04 (OSP z 2/2006 s.77). W rozpoznawanej sprawie skarżąca w dniu 24 lipca 2007 r. dokonała zgłoszenia budowy budynku gospodarczego o pow. 31 m2 w ramach istniejącego siedliska. Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2007 r. Starosta P. nałożył na wnioskodawczynię obowiązek uzupełnia w terminie do dnia 20 sierpnia 2007 r. nieprawidłowości w dokumentacji. Wskutek niewykonania obowiązku decyzją z dnia [...] sierpnia 2007 r., Nr [...] wniósł sprzeciw do dokonanego zgłoszenia. Sprzeciw ten został uchylony decyzją Wojewody [...] z dnia [...].10.2007 r. Nr [...] przekazującą sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Starosta P. ponownie rozpatrując sprawę nie dostrzegł, iż termin 30-dniowy określający kompetencje organu do wydania decyzji o sprzeciwie już upłynął. Instytucja zgłoszenia jest wyrazem dążenia ustawodawcy do uproszczenia i wiążącego się z tym odformalizowania procesu inwestycyjnego. Nie wniesienie sprzeciwu przez właściwy organ w ustawowo określonym terminie niewątpliwie kończy postępowanie w sprawie wszczętej zgłoszeniem. Ustawowego uregulowania instytucji zgłoszenia nie można traktować jako zwykłej sprawy administracyjnej, w której co do zasady mają zastosowanie wszelkie regulacje określone w kodeksie postępowania administracyjnego. W postępowaniu wszczętym zgłoszeniem obowiązują uproszczone reguły wyznaczone przepisami Prawa budowlanego, w tym również przyspieszenie załatwiania spraw budowlanych, które co do zasady są inwestycjami o mniejszym ciężarze gatunkowym w odróżnieniu od tych, na budowę których wymagane jest pozwolenia na budowę. Organ architektoniczno-budowlany kierując się przepisem art. 30 ust. 50 Prawa budowlanego określającym czasową kompetencję do rozstrzygnięcia sprawy wszczętej zgłoszeniem, nie ma prawa dokonywania czynności, które w swym założeniu przedłużałyby czasowo kompetencje tego organu. Przedłużanie terminu prawa materialnego, określającego w czasie kompetencje organu do wydania decyzji o sprzeciwie nie znajduje oparcia ani w przepisach Prawa budowlanego ani też w systemie prawa (wyrok NSA z dnia 17 listopada 2005 r., II OSK 197/05). Z uwagi na naruszenie przepisu prawa materialnego w postaci art. 30 ust. 2 w związku z art. 30 ust. 5 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane obie zaskarżone decyzje podlegają uchyleniu na mocy art. 145 § 1 pkt. 1 a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153, poz. 1270 ze zm.)