VII SA/Wa 20/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska po rozpoznaniu w dniu 2 lutego 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. M. na Głównego Inspektora Sanitarnego w przedmiocie braku nadzoru nad pracą podległych jednostek postanawia: odrzucić skargę R. M., reprezentowany przez pełnomocnika (matkę) wniósł w dniu 1 grudnia 2015 r. (data stempla urzędu pocztowego) skargę na braku nadzoru Głównego Inspektora Sanitarnego nad pracą podległych mu jednostek. Skarga zawierała obszerny opis dotychczas prowadzonych postępowań przed organami inspekcji sanitarnej szczebla powiatowego i wojewódzkiego, Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Białymstoku, Sądem Okręgowym w S. Skarżący wnosi w nim m.in. o cyt. "wyegzekwowanie dostarczenia prawidłowych dokumentów dotyczących warunków pracy (...) do [...] IMP", "wyegzekwowanie z nakazem dla GISu wysłania prawidłowo wypełnionych Kart oceny narażenia zawodowego R. M. do IMP [...]", "nałożenie kary administracyjnej za niewykonanie wyroku z dnia 23 lutego 2012 r., sygn. II SA/Bk 619/11", "zasądzenie zapłaty odszkodowania w wysokości 30 tys. zł zgodnie z Kodeksem Pracy, Art. 283" oraz "zasądzenie zwrotu kosztów przejazdu". Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, dalej: p.p.s.a.) sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. W pierwszej kolejności Sąd zobowiązany jest do badania dopuszczalności skargi. Stosownie do treści art. 3 p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne, 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu, 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, z późn. zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw, 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej, 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej, 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego, 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a, 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Ponadto stosownie do art. 3 § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. "Brak nadzoru nad pracą podległych jednostek" z całą pewnością nie mieści się w żadnej z kategorii opisanych w art. 3 § 2 pkt 1-3 i 5-9 p.p.s.a. Nie można też uznać, że mieści się w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., bowiem akty lub czynności z zakresu administracji publicznej określa się, wskazując następujące elementy: zaskarżony akt lub czynność nie może mieć charakteru decyzji lub postanowienia wydawanych w postępowaniu jurysdykcyjnym, egzekucyjnym lub zabezpieczającym, do których odnosi się art. 3 § 2 pkt 1 - 3; akt lub czynność muszą mieć charakter zewnętrzny i muszą być skierowane do indywidualnego podmiotu, co eliminuje z zakresu art. 3 § 2 pkt 4 akty o charakterze generalnym; akt lub czynność musi mieć charakter publicznoprawny i dotyczyć uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (por. T. Woś, H. Krzysiak-Molczyk, M. Romańska: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2005; uchwała składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 października 2003 r., OPS 4/03, publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem: http://orzeczenia.nsa.gov.pl/cbo/query). Nadzór ma charakter wewnętrzny i jest skierowany do innego organu, zatem nie można go uznać za akt lub czynność z zakresu administracji publicznej, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. W tak określonych warunkach prawnych niemożliwe jest uznanie, że brak nadzoru Głównego Inspektora Sanitarnego może być przedmiotem skargi wnoszonej w trybie przepisu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., czy w ogóle na podstawie przepisu art. 3 § 2 tej ustawy. Zdaniem Sądu brak jest również przepisów szczególnych, uprawniających Sąd do podjęcia w tej sprawie działań w warunkach art. 3 § 3 p.p.s.a. Ponadto wskazać należy, że instytucję skargi na niewykonanie wyroku reguluje art. 154 p.p.s.a., zaś żądania z tytułu ustawy – Kodeks pracy kierowane być powinny do wydziału pracy właściwego sądu powszechnego. Podsumowując, skarga wniesiona przez R. M. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, dotycząca wymienionych powyżej zagadnień, nie jest skargą, o jakiej mowa w art. 50 p.p.s.a., i jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu na mocy art. 58 § 1 pkt 6 tej ustawy.