VII SA/Wa 2010/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Tomasz Stawecki po rozpoznaniu w dniu 4 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu D. W. i M. W. od postanowienia starszego referendarza sądowego z dnia 18 października 2017 r., sygn. akt VII SA/Wa 2010/16 o odmowie zmiany postanowienia z dnia 21 marca 2017 r. w sprawie ze skargi D. W., M. W., M. W., na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: utrzymać w mocy postanowienie starszego referendarza sądowego z dnia 18 października 2017 r. Postanowieniem z dnia 21 marca 2017 r. referendarz sądowy odmówił przyznania D. W. i M. W. ("skarżący") przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. Od ww. postanowienia skarżący wnieśli sprzeciw. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, postanowieniem z dnia 9 maja 2017 r. utrzymał w mocy to postanowienie. W dniu [...] września 2017 r. skarżący, na urzędowym formularzu skarżący złożyli kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy, w tym samym zakresie. We wniosku wskazali, że wspólnie prowadzą gospodarstwo domowe i utrzymują się z dochodów uzyskiwanych z emerytur, w łącznej wysokości [...] zł netto miesięcznie. Ponadto, skarżący oświadczyli, że współwłaścicielami działek nr [...] i [...] w N., o łącznej pow. [...] m2, oraz że nie posiadają domu, mieszkania czy innych nieruchomości. Koszty utrzymania mieszkania, wskazane przez skarżących, wynoszą [...] zł miesięcznie, na leki skarżący wydają ok. [...] zł, a koszty postępowań sądowych, w których są stroną to ponad [...] zł miesięcznie. Postanowieniem z dnia 18 października 2017 r. starszy referendarz sądowy odmówił zmiany postanowienia Sądu z dnia 21 marca 2017 r. Od powyższego postanowienia skarżący wnieśli sprzeciw. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Sprzeciw nie zasługuje na uwzględnienie. Na podstawie art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 z późn. zm., dalej: P.p.s.a.), w brzmieniu obowiązującym od 15 sierpnia 2012 r. na podstawie art. 2 w związku z art. 1 pkt 73 ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r., poz. 658), rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6–8, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy (§ 1). W sprawach, o których mowa w § 1 przywołanego przepisu, wniesienie sprzeciwu od zarządzenia lub postanowienia referendarza sądowego wstrzymuje jego wykonalność. Sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu (§ 2). Sąd rozpoznaje sprawę na posiedzeniu niejawnym (§ 3). Z kolei na podstawie art. 165 P.p.s.a. postanowienia niekończące postępowania w sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne. Zmiana okoliczności sprawy to zarówno zmiana okoliczności faktycznych, które stanowiły przesłankę rozstrzygnięcia, jak również zmiana okoliczności prawnych, które uzasadniałyby wydanie postanowienia o odmiennej treści, niż to które wcześniej zapadło (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 kwietnia 2008 r., sygn. akt II FZ 106/08, LEX nr 471 131). Ponadto, okoliczności te muszą mieć znaczenie dla rozstrzygnięcia, a więc dotyczyć okoliczności istotnych dla kwestii, która stała się podstawą orzeczenia sądu mającego podlegać zmianie (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 maja 2009 r., sygn. akt I FZ 117/09, LEX nr 546 389). W niniejszej sprawie skarżący wystąpili o zmianę postanowienia starszego referendarza sądowego z dnia 21 marca 2017 r., którym odmówiono im przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. Na podstawie przywołanego wcześniej art. 165 P.p.s.a., uwzględnienie takiego wniosku jest możliwe tylko wtedy, gdy doszło do zmiany okoliczności sprawy. Biorąc pod uwagę pierwotny wniosek skarżących oraz kolejny, z dnia [...] września 2017 r., należy stwierdzić, że sytuacja skarżących nie uległa zmianie. We wniosku skarżący nie przywołali żadnych okoliczności, które pozwalałyby stwierdzić, że ich sytuacja materialna uległa zmianie w sposób wskazujący na to, że poprzednio dokonana ocena ich możliwości w partycypowaniu w kosztach postępowania w zakresie obowiązku uiszczenia kosztów sądowych czy też powołania pełnomocnika z wyboru stała się nieaktualna. W związku z tym należało przyjąć, że wykazywana przez skarżących sytuacja majątkowa nie uległa pogorszeniu. W tym stanie rzeczy Sąd – na mocy art. 165 i 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a. – orzekł jak w sentencji postanowienia.