VII SA/Wa 2015/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Cieśla, Sędzia WSA Izabela Ostrowska (spr.), Sędzia WSA Paweł Groński, Protokolant spec. Agnieszka Wrzodak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 kwietnia 2014 r. sprawy ze skargi W. M. i O. M. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę skargę oddala. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...] Wojewoda [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 - ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013r., poz. 267), zwanej dalej kpa, po rozpatrzeniu odwołania W. i O. M. od decyzji Starosty O. z dnia [...] czerwca 2013r. nr [...] zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej W. i M. M. pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego (obiekt kategorii I) na działce nr ew. [...] w miejscowości O., powiat o., województwo [...] – utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu swego rozstrzygnięcia organ odwoławczy przedstawił przebieg postępowania administracyjnego w przedmiotowej sprawie, który przedstawiał się następująco: W dniu 28 stycznia 2013 r. W. i M. M. wystąpili z wnioskiem o wydanie pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego z garażem na działce nr ew. [...] w miejscowości O.. Wskutek powyższego Starosta O. pismem z dnia 4 lutego 2013r. zawiadomił strony o wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie wydania pozwolenia na budowę ww. inwestycji. Powiadomił strony o możliwości zapoznania się z aktami sprawy i wniesienia swoich uwag i zastrzeżeń w terminie 7 dni od daty otrzymania ww. pisma. Rozpatrując ww. wniosek o wydanie pozwolenia na budowę przedmiotowej inwestycji zgodnie z art. 35 Prawa budowlanego organ pierwszej instancji stwierdził, że przedłożony projekt budowlany zawiera niezgodności i braki w świetle obowiązujących przepisów prawa. W związku z tym postanowieniem z dnia [...] marca 2013r. nr [...] nałożył na inwestorów obowiązek doprowadzenia projektu budowlanego do zgodności z przepisami prawa w terminie do dnia 31 maja 2013 r. W. M. i O. M. w piśmie z dnia 14 lutego 2013 r. złożyli zastrzeżenie do ww. wniosku oraz zwrócili się z wnioskiem o zawieszenie postępowania do czasu rozstrzygnięcia przez sąd sporu dotyczącego własności działki nr [...] stanowiącej drogę dojazdową do działki, na której projektowana jest ww. inwestycja. Starosta O. postanowieniem z dnia . marca 2013r. znak: [...] odmówił zawieszenia postępowania na wniosek W. M. i O. M. w przedmiotowej sprawie. Kolejnym postanowieniem dnia [...] maja 2013r. nr [...] Wojewoda [...] stwierdził, że wniesione zażalenie na ww. postanowienie jest niedopuszczalne, gdyż art. 101 § 3 kpa nie przewiduje możliwości złożenia zażalenia na postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania. Uwzględniając żądanie O. i W. M. dotyczące przeprowadzenia oględzin na działkach nr ew. [...] i [...] w O., w dniu 16 kwietnia 2013r. pracownicy Starostwa Powiatowego w O.przeprowadzili oględziny działek przeznaczonych pod inwestycję. W trakcie kontroli stwierdzono, iż działki są niezabudowane, przeznaczone pod zabudowę mieszkaniową, posiadają dostęp do drogi publicznej poprzez wyznaczoną drogę wewnętrzną. Organ podał, że w toku postępowania wyjaśniającego ustalono, że inwestorzy w ustalonym terminie przedłożyli projekt budowlany uzupełniony zgodnie z wydanym postanowieniem, przedkładając zaktualizowaną mapę oraz informację dotyczącą bezpieczeństwa i ochrony zdrowia. Starosta O. uwzględniając dokonane ustalenia faktyczne i prawne w sprawie podjął decyzję w dniu [...] czerwca 2013 r. nr [...] zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą W. i M. M. pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego ( obiekt kategorii I ) na działce nr ew. [...] w miejscowości O., powiat ostrowski, województwo mazowieckie. Dokonując formalno-prawnej oceny zaskarżonego rozstrzygnięcia i poprzedzającego je postępowania wyjaśniającego Wojewoda [...] stwierdził, że organ pierwszej instancji wydał decyzję zgodną z obowiązującymi przepisami i nie znalazł podstaw do jej uchylenia. Zaznaczył, że organ pierwszej instancji przy wydawaniu pozwolenia na budowę wypełnił obowiązek zapewnienia stronom czynnego udziału w każdym stadium postępowania określonego w art. 61 § 4 i art. 10 § 1 kpa. Organ odwoławczy wskazał, że inwestor spełnił warunki wymagane w procedurze ubiegania się o pozwolenie na budowę stosownie do treści art. 32, 33, 34 Prawa budowlanego. Inwestor do wniosku o wydanie pozwolenia budowlanego przedstawił projekt budowlany wraz z opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami i innymi dokumentami wymaganymi przepisami szczególnymi, oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Nadto organ drugiej instancji podkreślił, że inwestycja objęta skarżoną decyzją o pozwoleniu na budowę jest zgodna z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Miasta O., uchwalonego uchwałą nr [...] Rady Miasta w O. w dniu 30 maja 2006 r. w sprawie uchwalenia zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Miasta Ostrów Mazowiecka. Zgodnie z ustaleniami ww. planu działka nr ew. [...] znajduje się na terenie oznaczonym symbolem 30 MN1, dla którego plan ustala: -wolnostojąca jednorodzinna zabudowa mieszkaniowa-ekstensywna, jako przeznaczenie podstawowe; - usługi nieuciążliwe wbudowane jako przeznaczenie dopuszczalne; - użytkowanie rolnicze jako przeznaczenie dopuszczalne, - zakaz wprowadzania innego przeznaczenia na ten teren, natomiast działka nr ew. [...] oznaczona jest symbolem KP jako ciąg komunikacyjny. Wojewoda [...] wyjaśnił , że w treści aktu notarialnego sporządzonego w dniu [...] marca 2012r. REPERTORIUM "A" NR-[...], na mocy którego inwestorzy nabyli prawo do działki nr ew. [...], oraz udział wynoszący 1/4 (jedna czwarta) w działce nr [...] znajduje się wprawdzie stwierdzenie, "wymieniona działka gruntu oznaczona nr [...] posiada bezpośredni dostęp do drogi publicznej przez działką gruntu oznaczoną nr: [...] - droga wewnętrzna i nie jest wyposażona w urządzenia infrastruktury technicznej, a zatem działka ta nie stanowi działki budowlanej w rozumieniu art. 2 pkt 12 ustawy z dnia 27 marca 2003 roku o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717, ze zm.)", jednak wobec spełnienia przez projekt budowlany warunków wskazanych w § 26 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 7 kwietnia 2004r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie /Dz. U. Nr 109 z 2002r. poz. 1156 ze zm./, działka nr [...] zdobyła status działki budowlanej. Dalej w uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy zaznaczył, że w rozpatrywanej sprawie W. i M. M. składając wniosek o wydanie pozwolenia na budowę złożyli oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Jednocześnie organ wyjaśnił, iż organ administracji architektoniczno-budowlanej nie posiada kompetencji do badania prawdziwości złożonego przez inwestora oświadczenia o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Następnie wskazał, że działka, na której przewidziano inwestycję, posiada dostęp do drogi publicznej poprzez drogę wewnętrzną stanowiącą współwłasność inwestorów (korzystanie zwykłe, nie wymagające zgody współwłaścicieli). Podział, w wyniku którego powstała m.in. działka nr [...] (droga wewnętrzna) pokazany na mapie geodezyjnej zatwierdzony został ostateczną decyzją Kierownika Urzędu Rejonowego w O. wydaną w dniu [...] czerwca 1997r. Nr [...]. Ponadto projekt budowlany przewiduje, zgodnie z art. 34 Prawa budowlanego, zaopatrzenie w wodę (ujęcie własne), odprowadzenie ścieków (szambo szczelne) oraz możliwość przyłączenia do sieci energetycznej (warunki przyłączenia budynku mieszkalnego wydane przez PGE Dystrybucja SA Oddział W., Rejon Energetyczny W.- zgodnie z obowiązującymi przepisami wykonawcę przyłącza). Wojewoda [...] odniósł się do zarzutów podnoszonych w odwołaniu, a dotyczących zgodności projektowanego obiektu z ustaleniami planu i innymi przepisami stwierdził, że nie znajdują one potwierdzenia w zebranym materiale dowodowym. Podkreślił, że projektowana budowa budynku mieszkalnego na działce nr [...], jest zgodna z ustaleniami planu i warunkami technicznymi i w żaden sposób nie utrudni prawidłowej zabudowy działek sąsiednich. Działki sąsiadujące z działką, na której projektowana jest inwestycja mają podobną wielkość, a dostęp do drogi publicznej do tych działek przewidziany został również poprzez działkę nr [...]. Działka nr [...] zgodnie z projektem podziału jak i ustaleniami planu służy kilku działkom, jako dostęp do drogi publicznej. Postępowanie, które toczy się w sądzie cywilnym, dotyczące zniesienia współwłasności działki nr [...] zdaniem organu odwoławczego nie ma wpływu na niniejsze postępowanie, tym samym nie występują jak słusznie rozstrzygnął w niezaskarżalnym postanowieniu organ pierwszej instancji, przesłanki do zawieszenia postępowania. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na opisaną wyżej decyzję wnieśli W. M. i O. M.wnosząc o uchylenie decyzji zaskarżonej decyzji oraz organu pierwszej instancji. Zaskarżonej decyzji zarzucono naruszenie przepisów mających wpływ na wydaną decyzję w szczególności: 1) art. 7 kpa poprzez niepodjęcie wszelkich niezbędnych kroków zmierzających do kompleksowego wyjaśnienia okoliczności sprawy, 2) art. 8 kpa poprzez prowadzenie postępowania z pominięciem obowiązku pogłębiania zaufania obywatela do organów państwa, równego traktowania stron, podejmowanie wszelkich działań niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, uwzględnienia interesu społecznego i słusznego interesu obywatela, udzielanie należytej i wyczerpującej informacji, zapewnienie stronie czynnego udziału na każdym etapie postępowania, wyjaśnienie zasadności przesłanek, którymi organ kierował się przy załatwianiu sprawy, 3) art. 77 § 1 kpa poprzez pominięcie zgłaszanych przez stronę wniosków w toku postępowania przed organami I i II instancji oraz dowolną i jednostronną interpretację zebranego w sprawie materiału dowodowego, 4) art. 80 kpa poprzez niewyjaśnienie wszystkich okoliczności sprawy, 5) art. 107 § 3 kpa poprzez pominięcie odniesienia się w uzasadnieniu zaskarżonych decyzji do wszystkich podnoszonych przez nich wniosków i okoliczności, 6) art. 15 kpa poprzez nieprzeprowadzenie postępowania przez organ II instancji w oparciu o zgromadzony materiał dowodowy. W uzasadnieniu skargi skarżący podnieśli, że w zaistniałym w sprawie stanie faktycznym organ I i II instancji w sposób zupełnie dowolny i sprzeczny zarówno z obowiązującym planem zagospodarowania przestrzennego jak również z § 14 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2002 r. Nr 75, poz. 690 ze zm.) przyjęły zgodność projektu z ww. aktami prawa, który to projekt nie przewiduje jednoczesnego "dojścia i dojazdu" spełniającego wymóg minimalnej szerokości 5 m z ww. rozporządzenia. W ocenie skarżących zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem szeregu przepisów prawa materialnego, jak również rażącym naruszeniem przepisów postępowania, które miały wpływ na wydanie na wydanie zaskarżonej decyzji. Zdaniem skarżących obowiązkiem organu pierwszej i drugiej instancji było dokonanie oceny, czy wskazana przez inwestorów " droga wewnętrzna: czego nie potwierdza żaden oficjalny dokument urzędowy –spełnia określone w ww. rozporządzeniu parametry. Skarżący wskazali, że inwestor ma możliwość wytyczenia i poprowadzenia zgodnego z przepisami i nierodzącego konfliktów dojścia i dojazdu do swoich inwestycji przez własne działki sąsiednie, tak aby utrudnień i niebezpieczeństw związanych z jego inwestycją nie ponosili oni tylko i wyłącznie, skoro pożytki i zyski ponosić będzie tylko sam inwestor. Zdaniem skarżących podczas postępowania organów I i II instancji nie zostały podjęte żadne czynności, które weryfikowałyby oddziaływanie inwestycji na nieruchomości z nimi sąsiadujące. Z tego względu skarżący uważają, ze skarżone decyzje są wadliwe. Skarżący zaznaczyli, że w celu oceny czy nie zostały naruszone uzasadnione interesy osób trzecich w rozumieniu art. 5 Prawa budowlanego konieczne jest ustalenie czy wzniesienie danego budynku odpowiada warunkom techniczno-budowlanym i czy nie powoduje pogorszenia warunków sanitarnych oraz uciążliwości dla otoczenia. Takich ustaleń w ocenie skarżących w niniejszej sprawie organy nie poczyniły. Skarżący dodali również, że organ w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji błędnie przyjął, że działka o nr ewid. [...] mająca stanowić drogę dojazdową do planowanej inwestycji oznaczona jest w planie zagospodarowania przestrzennego jako ciąg komunikacyjny, gdy w rzeczywistości oznaczona jest symbolem KP-ciąg pieszy, który wg. MPZP powinien mieć szerokość minimalną 5 metrów. W dalszej części skargi skarżący podnieśli, że zgodnie z art. 2 pkt 12 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym objęte przedmiotową inwestycją działki nr [...] i [...] nie są działkami budowlanymi gdyż nie mają zapewnionych mediów instalacyjnych. W ocenie skarżących świadczą o tym także akty notarialne zakupu działek nr [...],[...], i [...] gdzie jest wyraźnie zaznaczone, że kupowane przez inwestora działki nie są działkami budowlanymi. Skarżący nadmienili także, że załączone przez inwestora do wniosku o pozwolenie na budowę oświadczenie dotyczące przyłączy elektrycznych świadomie pomijają fakt, iż działka o nr ewid. [...] stanowi współwłasność ze skarżącymi. Organ I i II instancji zdaniem skarżących pominął zupełnie tę okoliczność nie odnosząc się do niej w żadnym zakresie. Skarżący zaznaczyli również, iż organy I i II instancji nie poczyniły żadnych działań, które pozwoliłyby na weryfikację ostatecznej mapy inwestora, pomimo zgłaszanych przez nich zastrzeżeń, zgłaszanych także do protokołu podczas przeprowadzanych oględzin na działkach objętych zamierzeniem inwestycyjnym inwestora. W swoich decyzjach organy zupełnie pominęły fakty ustalone podczas tych oględzin, a mianowicie, że w bezpośrednim sąsiedztwie działki nr [...] od wielu już lat istnieje kurnik z wybiegiem dla licznych kur co dyskwalifikuje usytuowanie studni na działce inwestora nr [...] w odległości mniejszej niż 70 metrów od tego kurnika. Zdaniem skarżących Starosta O. i Wojewoda [...] zupełnie pominęli odniesienie się w uzasadnieniu decyzji do wszystkich wniosków i okoliczności przez nich podnoszonych. Przedstawione w skardze okoliczności w ocenie skarżących świadczą o wadliwości i stronniczości wydanych decyzji zarówno ze względu na obrazę przepisów prawa materialnego poprzez ich niewłaściwe zastosowanie i błędną interpretację jak również rażącą obrazę przepisów postępowania, która miała wpływ na wydanie skarżonych decyzji. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji i wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. W świetle powołanego przepisu, do kompetencji sądu administracyjnego należy badanie aktów administracyjnych pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego. Na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2012 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2012 r., poz. 270 – zwanej dalej p.p.s.a.), sąd uwzględnia skargę tylko w przypadku stwierdzenia naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych, mających wpływ na wynik sprawy, wad w postępowaniu administracyjnym. W niniejszej sprawie takie naruszenia i wady nie wystąpiły, dlatego skarga nie została uwzględniona. Przedmiotem oceny Sądu w rozpatrywanej sprawie była decyzja Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2013 r. Nr [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymująca w mocy decyzję Starosty O, z dnia [...] czerwca 2013r. Nr [...] zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą W. i M. M. pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego ( obiekt kategorii I ) na działce nr ew. [...] w miejscowości O., powiat o., województwo [...]. Podstawowym zadaniem organu architektoniczno-budowlanego udzielającego pozwolenia na budowę jest zbadania zamierzenia inwestycyjnego w zakresie jego zgodności z przepisami Prawa budowlanego( art. 32 oraz 35 Prawa budowlanego) oraz przepisami zawartymi w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r., w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie ( Dz. U. z 2002r., nr 75, poz. 690 ze zm). W tym zakresie nie budzą żadnych zastrzeżeń Sądu ustalenia organów z których wynika , że projekt jest zgodny z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Miasta O., uchwalonego uchwałą nr [...] Rady Miasta w O. w dniu [...] maja 2006 r. w sprawie uchwalenia zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Miasta O.. Zgodnie z ustaleniami ww. planu działka nr ew. [...] ( objęta inwestycją) znajduje się na terenie oznaczonym symbolem 30 MN1, dla którego plan ustala: -wolnostojąca jednorodzinna zabudowa mieszkaniowa-ekstensywna, jako przeznaczenie podstawowe; - usługi nieuciążliwe wbudowane jako przeznaczenie dopuszczalne; - użytkowanie rolnicze jako przeznaczenie dopuszczalne, - zakaz wprowadzania innego przeznaczenia na ten teren, natomiast działka nr ew. [...] oznaczona jest symbolem KP. Przedstawiony do akceptacji organowi architektoniczno-budowlanemu projekt budowlany jest kompletny, został sporządzony i sprawdzony przez osoby posiadające wymagane uprawnienia budowlane, posiada niezbędne opinie i uzgodnienia, spełnia wymogi określone w art. 34 Prawa budowlanego i rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 3 lipca 2003 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz. U. z 2003 r. Nr 120, poz. 1133 ze zm.). Nadto inwestorzy złożyli wymagane oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, pod rygorem odpowiedzialności karnej. W tym miejscu należy podnieść, iż brak jest jakichkolwiek podstaw do kwestionowania prawdziwości złożonego przez inwestorów oświadczenia o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane działki nr [...] objętej inwestycją, zaś projekt zagospodarowania terenu nie wskazuje aby inwestycja miała poza granicę tej działki wykraczać. Zainicjowane przez skarżących postępowanie sądowe o zniesienie współwłasności działki nr [...], której współwłaścicielami są inwestorzy, skarżący oraz G. M. pozostaje bez wpływu na rozstrzygnięcie organu architektoniczno-budowlanego, bowiem w chwili orzekania inwestorzy bez wątpienia posiadają w ramach zwykłego zarządu rzeczą wspólną prawo do korzystania z działki nr [...] jako drogi stanowiącej dostęp do drogi publicznej tj, ul. S.. Należy także podkreślić, iż toczące się postępowania dotyczące własności działki nr [...] nie stanowi prejudykatu uzasadniającego zawieszenie postępowania na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 kpa. Należy także zauważyć, iż po zmianie ustawy Prawo budowlane z 27 marca 2003r. ( Dz.U z 2003r. Nr 80, poz. 718) w świetle art. 35 Prawa budowlanego organ architektoniczno-budowlany przed udzieleniem pozwolenia na budowę ma obowiązek jedynie sprawdzenia zgodności projektu budowlanego (a więc projektu zagospodarowania działki i projektu architektoniczno-budowlanego) z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu oraz wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia. Przy czym projekt zagospodarowania działki lub terenu podlega sprawdzeniu pod kątem zgodności z przepisami, w tym zwłaszcza techniczno-budowlanymi (np. warunki techniczne, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie). W tym zakresie organy obu instancji dokonały wnikliwej analizy zgodności projektu z przepisami rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r., w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie ( Dz. U. z 2002r., nr 75, poz. 690 ze zm.) stwierdzając, iż odpowiada on prawu. Rozporządzenie, o którym mowa reguluje warunki techniczne jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie i w tym kontekście należy odczytywać sformułowany w ustępie 1. § 14 warunek zapewnienia odpowiedniego dojścia i dojazdu do drogi publicznej. Warunek ten odnosi się do działek budowlanych, budynków i urządzeń z nim związanych. Istotą tego przepisu jest przede wszystkim sformułowanie wymagania adresowanego do inwestora zamierzającego wznieść budynek. Kwestią wtórną zaś jest określenie minimalnych parametrów technicznych precyzujących to wymaganie. Zawsze więc obowiązkiem organu badającego przedłożony projekt zagospodarowania terenu (art. 35 ust. 1 pkt 1c) będzie sprawdzenie czy projektowany budynek ma (czy też będzie miał) zapewnione odpowiednie dojście i dojazd do drogi publicznej bez względu na to, czy zamiar inwestora obejmuje, czy nie obejmuje budowę drogi, chodnika czy też ciągu pieszo-jezdnego. Jest oczywiste, że w razie stwierdzenia, iż takie, odpowiednie w świetle § 14 (i innych ew. przepisów) dojście i dojazd już istnieją, wniosek inwestora i projekt pod tym względem nie będą wymagały uzupełnień. W rozpoznawanej sprawie dowód z oględzin wykazał, iż droga wewnętrzna – działka Nr [...] ma szerokość od 4, 60 m do 4, 83 m, co spełnia wymogi rozporządzenia wykonawczego. . Założyć przy tym należy, że użyte w ust. 1 § 14 rozporządzenia z dnia 12 kwietnia 2002 r. pojęcie "jezdni" odnosi się do każdego pasa, po którym ma odbywać się dojazd, a w konsekwencji - że minimalnym wymaganiem dla takiego pasa jest szerokość 3 m. Inna wykładnia wymienionego przepisu nie jest możliwa. W szczególności nie do przyjęcia jest pogląd, wg. którego owo pojęcie "jezdni" w każdym przypadku miałoby oznaczać część drogi, o jakiej mowa w przepisach o ruchu drogowym. Nic bowiem nie uprawnia do utożsamiania "dojścia i dojazdu" z drogą, której w dodatku tylko część miałaby stanowić jezdnia. Zasadnie wiec organy obu instancji przyjęły, iż działka nr [...] posiada dostęp do drogi publicznej poprzez działkę nr [...] stanowiącą drogę wewnętrzną ( a więc nie spełniającą wymogów ustawy o drogach publicznych), powstałą w wyniku podziału geodezyjnego zatwierdzonego decyzją Kierownika Urzędu Rejonowego w O. z dnia [...] czerwca 1997r. Na marginesie działka ta stanowi także jedyny swobodny dostęp do drogi publicznej dla działki nr [...], stanowiącej własność skarżących ( vide akt notarialny z dnia [...] października 2008r. A-rep. [...]). Należy także podkreślić, iż o statusie działki jako działki budowlanej nie decyduje zapis w akcie notarialnym a spełnienie wymogów rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r., w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie ( Dz. U. z 2002r., nr 75, poz. 690 ze zm.). Zgodnie z § 26 rozporządzenia działka budowlana, przewidziana pod zabudowę budynkami przeznaczonymi na pobyt ludzi, powinna mieć zapewnioną możliwość przyłączenia uzbrojenia działki lub bezpośrednio budynku do sieci wodociągowej, kanalizacyjnej, elektroenergetycznej i ciepłowniczej. Za równorzędne z przyłączeniem do sieci elektroenergetycznej i ciepłowniczej uznaje się zapewnienie możliwości korzystania z indywidualnych źródeł energii elektrycznej i ciepła, odpowiadających przepisom odrębnym dotyczącym gospodarki energetycznej i ochrony środowiska. W razie braku warunków przyłączenia sieci wodociągowej i kanalizacyjnej działka, o której mowa w ust. 1, może być wykorzystana pod zabudowę budynkami przeznaczonymi na pobyt ludzi, pod warunkiem zapewnienia możliwości korzystania z indywidualnego ujęcia wody, a także zastosowania zbiornika bezodpływowego lub przydomowej oczyszczalni ścieków, jeżeli ich ilość nie przekracza 5 m3 na dobę. Jeżeli ilość ścieków jest większa od 5 m3, to ich gromadzenie lub oczyszczanie wymaga pozytywnej opinii właściwego terenowo inspektora ochrony środowiska. Przedłożony do akceptacji projekt budowlany przewiduje zaopatrzenie w wodę ( ujęcie własne), odprowadzenie ścieków ( szambo) oraz możliwość przyłączenia do sieci energetycznej ( warunki przyłączenia budynku mieszkalnego wydane przez PGE Dystrybucja S.A Oddział W.), a więc prawidłowo organy uznały, iż działka objęta inwestycją spełnia wymogi działki budowlanej. Odnosząc się do pozostałych zarzutów skargi należy zauważyć, iż zaakceptowany projekt budowlany w żaden sposób nie wpływa negatywnie na możliwość zagospodarowania działki skarżących, zaś utrudnienia związane z realizacją inwestycji są normalnym acz krótkotrwałym następstwem procesu inwestycyjnego i nie mogą być rozpatrywane w kategorii naruszenia art. 5 pkt 9 Prawa budowlanego, uniemożliwiając inwestorowi korzystanie z przysługującego mu konstytucyjnego prawa własności nieruchomości. Z tych wszystkich względów zarzuty skargi należało uznać za chybione bowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa. W tym stanie rzeczy, na zasadzie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji wyroku.