VII SA/Wa 2028/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Machlejd, , Sędzia WSA Tadeusz Nowak (spr.), Sędzia WSA Agnieszka Wilczewska-Rzepecka, Protokolant st. sekr. sąd. Piotr Bibrowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 stycznia 2012 r. sprawy ze skargi M. K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2011 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego skargę oddala Zaskarżoną decyzją z dni [...] lipca 2011r. Nr [...], Wojewoda [...] po rozpatrzeniu odwołania M. K. i J. S. od decyzji z dnia [...].07.2009r. Nr [...] znak [...] Starosty [...] zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej J. S. pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego wolnostojącego z wbudowanym basenem i garażem trzystanowiskowym oraz szamba - szczelnego zbiornika na nieczystości ciekłe o pojemności 10 m3 na działce nr ewid. [...] położonych we wsi [...], gm. [...], na podstawie art. 138 §1 pkt3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego /jednolity tekst Dz.U.Nr 98 z 2000r., poz. 1071 z późn.zm./ zwanej dalej K.p.a. umorzył postępowanie odwoławcze. Jak wynika z akt sprawy M. K. i J. S. pismem z dnia 18 lipca 2009r. złożyli odwołanie od w/w decyzji Starosty [...] z dnia [...].07.2009r. Nr [...] zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej J. S. pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego wolnostojącego, które nadane zostało w urzędzie pocztowym wpłynęlo w dniu 18 sierpnia 2009r. k. 82 akt adm. II instancji oraz wyjaśnienie strony w piśmie z dnia 7 maja 2010r.). Postanowieniem z dnia 14 czerwca 2011r. Wojewoda [...] wezwał M. K. i J. S. do sprecyzowania ich interesu prawnego w sprawie dot. wydanego na rzecz J. S. pozwolenia na budowę. W piśmie z dnia 29 czerwca 2011r. M. K. wskazał, że " z uwagi na nietypowe dla budownictwa jednorodzinnego gabaryty, część nadziemna wywiera istotnie negatywny wpływ na moje nieruchomości. Blisko 65 metrowa ściana budynku o wyglądzie przemysłowym zamyka szczelnie przestrzeń od południowej granicy mojej nieruchomości/.../". Podniósł również, że wznoszony na działkach [...] budynek w sposób istotny narusza ustalony ład przestrzenny określony w planie zagospodarowania terenu. J. S. nie sprecyzował swojego interesu prawnego. Rozpatrując sprawę w trybie odwoławczym Wojewoda stwierdził, że w świetle postanowień art.28 ust.2 Prawa budowlanego ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane /jednolity tekst Dz. U. Nr 243 z 2010r., poz.1623 z późn. zm./ zwanej dalej Prawem budowlnym oraz materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie, wnoszący odwołanie M. K. nie jest stroną w przedmiotowym postępowaniu. Organ wskazał, że projektowany budynek mieszkalny jednorodzinny z garażem na działkach nr ewid. [...] położonych we wsi [...], gm. [...] został usytuowany w odległości 3 i 4 m od granicy działki budowlanej a więc usytuowany jest zgodnie z przepisami rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie /Dz.U.Nr 75 z 2002r., poz.690 z późn.zm./. Rozporządzenie to nie określa gabarytów budynku, w tym długości budynku wobec granicy działki. Odnosząc się do zarzutów skarżącego, organ odwoławczy informuje, że usytuowanie budynku mieszkalnego jednorodzinnego wolnostojącego z wbudowanym basenem i garażem trzystanowiskowym na działkach nr ewid. [...] położonych we wsi [...] nie utrudni zabudowy działek sąsiednich nr ewid. [...] należących do skarżącego. Działki nr ewid. [...]mają szerokość ok. 33m, natomiast działka nr ewid. [...] ok. 15m. Istnieje więc możliwość usytuowania budynku jednorodzinnego na działkach nr ewid. [...] a także na działce nr ewid. [...] zgodnie z w/w rozporządzeniem w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Następnie Wojewoda stwierdził, że zgodność projektowanych robót budowlanych z warunkami technicznymi określonymi w rozporządzeniu, co do zasady oznacza, iż inwestycja usytuowana jest poza obszarem oddziaływania obiektu i co za tym idzie nie zostały naruszone usprawiedliwione interesy osób trzecich w procesie inwestycyjnym. M. K. wniósł w skardze o uchylenie decyzji Wojewody podnosząc, ze jego pismo z dnia 18 lipca 2009r. zatytułowane “odwołanie" powinno zostać potraktowane jako wniosek o wznowienie postępowania ponieważ został złożone po terminie do wniesienia odwołania Zdaniem Skarżącego, Wojewoda miał świadomość, że przedmiotowe "odwołanie" powinno być rozpatrzone jako wniosek o wznowienie postępowania, a mimo to wszczął procedurę odwoławczą. Podniósł również, że Wojewoda dokonał merytorycznego rozstrzygnięcia wbrew dyspozycji art. 134 K.p.a. Zdaniem Skarżącego, Starosta przesłał "odwołanie" - wbrew intencjom wnoszących podanie i pouczeniom organu II instancji, bez wymaganego przepisami art. 10 kpa powiadomienia stron postępowania - nie może być uznany za załatwienie sprawy zgodnie z przepisami. Na rozprawie sądowej przeprowadzonej w dniu 5 stycznia 2012r. pełnomocnik Skarżącego E. K. ponownie podniosła, ze pismo z 18 lipca 2009r. traktuje jako wniosek o wznowienie postępowania od momentu gdy dowiedziała się , że pismo wpłynęło do organu po terminie. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Sąd administracyjny kontroluje legalność rozstrzygnięcia zapadłego w postępowaniu administracyjnym z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i obowiązującymi przepisami prawa procesowego obowiązującymi w dacie jego wydania. Podkreślenia przy tym wymaga, iż zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. –Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Na wstępie należy podkreślić, że Wojewoda [...] dysponował zgromadzonym w niniejszej sprawie obszernym materiałem dowodowym, który w całości powinien być rozpatrzony i oceniony przy uwzględnieniu bezwzględnie obowiązujących reguł procesowych. Nie ulega bowiem wątpliwości, że rozstrzygając w postępowaniu administracyjnym organ administracji publicznej zobligowany jest mieć na uwadze słuszny interes obywateli oraz uwzględniać interes społeczny, w szczególności zaś powinien zmierzać do realizacji zasady prawdy obiektywnej. Dlatego też trafność rozstrzygnięcia w każdym indywidualnym przypadku wymaga szczegółowego zbadania i rozważenia wszelkich argumentów, które stanowiłyby podstawę do przyjęcia określonego stanowiska. Wydając decyzję organ jest zobowiązany do przestrzegania przepisów kpa, a przede wszystkim do podejmowania wszelkich kroków niezbędnych w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego. Zobowiązany jest również do wyczerpującego zebrania, rozpatrzenia i oceny całego materiału dowodowego zgodnie z treścią art. 77 § 1 i art. 80 kpa. oraz do uzasadnienia według wymogów określonych w art. 107 § 3 kpa. Jak wynika z akt administracyjnych organu I instancji Starosta Powiatu ] w odpowiedzi na pismo z dnia 30 maja 2009r. pismem z dnia [...] lipca 2009r. poinformował M. K. i J. S., że nie uznaje ich za strony postępowania w sprawie zabudowy działek [...]. Następnego dnia Starosta wydał decyzję nr [...] zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę domu jednorodzinnego na w/w działkach. W dniu 20 sierpnia 2009r. do Starostwa Powiatu [...] wpłynęlo pismo M. K. i J. S. z dnia 18 lipca 2009r. skierowane do Wojewody [...] za pośrednictwem Starosty [...] a zatytułowane - odwołanie od decyzji Starosty [...] o pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego na działkach [...], które nadane zostało w urzędzie pocztowym wpłynęlo w dniu 18 sierpnia 2009r. k. 81 akt adm. I instancji w którym wnioskują o uchylenie decyzji Starosty z uwagi na niezgodność planowanej inwestycji z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Adresat decyzji jak i treść pisma wskazują jednoznacznie, że na charakter odwoławczy tego pisma co zostało potwierdzone opinią radcy prawnego (k.77). Pismem z dnia 4 września 2009r. Starosta na podstawie art. 133 K.p.a. przekazał odwołanie M. K. i J. S. Wojewodzie [...]. W wyniku kolejnych pismo, skarg i zażaleń M. K. na działalność Starostwa w tej sprawie, Wojewoda [...] w piśmie z dnia 1 grudnia 2009r. skierowanym do Starosty Powiatu [...] (k.50), wskazał, że wniosek M. K. i J. S. z dnia 30 maja 2009r. o dopuszczenie ich do udziału w sprawie pozwolenia na zabudowę działek [...] powinien być potraktowany jako jako wniosek o wznowienie postępowania co skłoniło Starostę do rozpoznania tego wniosku z dnia 30 maja 2009r. jako wniosku o wznowienie i wydania decyzji o odmowie wznowienia postępowania w sprawie o wydanie pozwolenia na budowę, zakończonego decyzją Nr [...] z dnia [...].07.2009r. o pozwoleniu na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego wolnostojącego na działce nr ewid. [...] położonych we wsi [...], gm. [...]. Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] maja 2010r. uchylił jednak decyzję Starosty o odmowie wznowienia postępowania i umorzył postępowanie organu I instancji uznając, że wniosek z dnia 30.05.2009r. , na podstawie którego Starosta [...]wydał decyzję odmawiającą wznowienia postępowania administracyjnego, został złożony przed wydaniem decyzji z dnia [...].07.2009r. Nr [...]o pozwoleniu na budowę. W związku z tym, Wojewoda stwierdził, że powyższego pisma nie można potraktować jako wniosku o wznowienie postępowania, gdyż jest to pismo o uznanie za stronę postępowania, złożone w czasie trwania postępowania o wydanie pozwolenia na budowę. Wojewoda podniósł jednak w uzasadnieniu tej decyzji, że Starosta mógł ewentualnie potraktować odwołanie z dnia 18 lipca 2009r. jak wniosek o wznowienie postępowania jeżeli miał wątpliwości jak je traktować. Wskazał, że jeśli okazałoby się, że jest to wniosek o wznowienie postępowania, to należało zapytać skarżących jaką wadliwością wyliczoną w przepisach art. 145 §1 Kpa zdaniem skarżących, zostało dotknięte przedmiotowe postępowanie, o wykazanie ich interesu prawnego dotyczącego niniejszego postępowania oraz kiedy wnoszący wniosek dowiedzieli się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. Jednakże uzasadniając zaskarżoną decyzję o umorzeniu postępowania odwoławczego, Wojewoda uznał pismo M. K. i J. S. z dnia 18 lipca 2009r. za odwołanie od decyzji Starosty [...] z dnia [...] lipca 2009r. Nr [...] zatwierdzającego projekt budowlany i udzielającego J. S. pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego. Rozpatrując sprawę w trybie odwoławczym stwierdził, że w świetle materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie, wnoszący odwołanie M. K. nie jest stroną w przedmiotowym postępowaniu. Tym razem Wojewoda nie miał wątpliwości, że pismo z dnia 18 lipca2009r. M. K. i J. S., które zostało na podstawie art. 133 Kpa przekazane do Wojewody [...], celem rozpatrzenia jest odwołaniem. Niewątpliwie wcześniejsze stanowisko Wojewody zawarte w piśmie z dnia 1 grudnia 2009r. oraz decyzji z dnia 11 maja 2010r. nie tylko że wprowadziło w błąd organ I instancji ale również podpowiedziło stronie skarżącej , że może ona podjąc starania by przekształcić swoje odwołanie z dnia 18 lipca 2009r. we wniosek o wznowienie postępowania bowiem odwołanie to niewątpliwie zostało zlożone po terminie. Biorąc jednak pod uwagę, że treść pisma z dnia 18 lipca 2009r. jest jednoznacza i nie budząca wątpliwości, Zdaniem Sądu, nie było żadnych przesłanek by wyjaśniać jego treść na podstawie art.64 §2 Kpa Zdaniem Sądu, stanowisko osób odwołujących się było jednoznaczne, a Starosta w sposób jak najbardziej zasadny uznając je za odwołanie przekazał je do rozpoznania Wojewodzie. Reasumując - Sąd nie może zaakceptować zarzutu Skarżącego i stwierdzenia że odwołanie z dnia 18 lipca 2009r. jest w istocie wnioskiem o wznowienie postępowania (od momentu gdy dowiedziała się , że pismo wpłynęło do organu po terminie) ponieważ od początku jego treść nie budziła żadnych wątpliwości. To, że Skarżący powziął informację , że jego odwołanie jest dotknięta wadą jaką było złożenie go po terminie nie może umożliwiać stronie przekształcenia odwołania w inny rodzaj żądania w tym przypadku żądania wznowienia postępowania z mocą wsteczną . Na tej zasadzie można byłoby bowiem każde odwołanie złożone po terminie przekształcić w innego rodzaju żądanie np. we wniosek o wznowienie postępowania. Odnosząc się do kolejnego zarzutu skargi, że Wojewoda dokonał merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy wbrew dyspozycji art. 134 K.p.a. stwierdzić należy, że organ rozpatrując sprawę w trybie odwoławczym w pierwszej kolejności ustala, czy w świetle materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie, wnoszący odwołanie jest stroną w przedmiotowym postępowaniu. Po ewentualnym pozytywnym ustaleniu organ sprawdza czy odwołanie jest dopuszczalne i czy złożone jest terminie. Tylko w sytuacji, gdy treść złożonego odwołania niewątpliwie wskazuje, że wnoszący odwołanie nie jest stroną postępowania z uwagi na brak własnego interesu prawnego, wydanie decyzji o umorzeniu postępowania odwoławczego nie jest właściwym sposobem załatwienia sprawy przez organ II instancji. W takiej sytuacji postępowanie przed organem II instancji powinno zakończyć się wydaniem postanowienia stwierdzającego niedopuszczalność odwołania ( Wyrok WSA w Olsztynie z 4.08.2011r. II SA/OI 132/11 Lex 989603). W razie jednak gdy ustalenie interesu prawnego wymaga podjęcia czynności dowodowych w postępowaniu wyjaśniającym, nie można przyjąć, że organ tych ustaleń będzie dokonywał poza formami postępowania administracyjnego, bez zapewnienia udziału jednostki powołującej się na własny interes prawny. W takim przypadku organ odwoławczy obowiązany jest podjąć postępowanie odwoławcze, a w razie gdy ustali, że jednostka wnosząca odwołanie nie ma interesu prawnego, zakończy postępowanie odwoławcze w formie decyzji o umorzeniu postępowania odwoławczego( patrz wyrok NSA z 10.03.2009r. II OSK 316/08). Zatem stwierdzić należy, że Wojewoda zasadnie podjął postępowanie odwoławnie, a po stwierdzeniu , że M. K. nie jest stroną w przedmiotowym postępowaniu w świetle art.28 ust.2 Prawa budowlanego zasadnie umorzył postępowanie odwoławcze. W tym miejscu zauważyć należy, że przymiot stron postępowania dot. pozwolenia na budowę ustala się na podstawie art. 28 ust.2 Prawa budowlanego. Art. 28 ust. 2 zawęża krąg stron w postępowaniu w sprawie pozwolenia budowlanego do wymienionych tam podmiotów, dla których planowana inwestycja może powodować ograniczenia w zagospodarowaniu ich nieruchomości, przy czym ograniczenie to, wynikające z przepisów odrębnych, musi godzić w konkretne uprawnienia tych podmiotów do zagospodarowania ich nieruchomości. Ustalenie obszaru oddziaływania obiektu ma więc istotne znaczenie dla ustalenia stron postępowania administracyjnego. W myśl art.3 pkt 20 Prawa budowlanego przez obszar oddziaływania obiektu należy rozumieć teren wyznaczony w otoczeniu obiektu budowlanego na podstawie przepisów odrębnych, wprowadzających związane z tym obiektem ograniczenia w zagospodarowaniu terenu. Z regulacji powyższej wynika, że w sprawie o pozwolenie na budowę na potrzeby konkretnej inwestycji organ administracji architektoniczno-budowlanej winien każdorazowo ustalić wszystkie przepisy odrębne, które wprowadzają ograniczenia w zagospodarowaniu danego terenu i na ich podstawie wyznaczyć teren w otoczeniu projektowanego obiektu budowlanego. Organ prawidłowo wskazał, że projektowany budynek mieszkalny jednorodzinny z garażem na działkach nr ewid. [...] położonych we wsi [...], gm. [...] został usytuowany w odległości 3 i 4 m od granicy działki budowlanej a więc usytuowany jest zgodnie z przepisami rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Usytuowanie budynku mieszkalnego jednorodzinnego wolnostojącego z wbudowanym basenem i garażem trzystanowiskowym na działkach nr ewid. [...] nie utrudni zabudowy działek sąsiednich nr ewid. [...] należących do odwołujących się . Działki nr ewid. [...] mają szerokość ok. 33m, natomiast działka nr ewid. [...] ok. 15m. Istnieje więc możliwość usytuowania budynku jednorodzinnego na działkach nr ewid. [...] a także na działce nr ewid. [...] zgodnie z w/w rozporządzeniem w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Natomiast zgodność projektowanych robót budowlanych z warunkami technicznymi określonymi w rozporządzeniu, co do zasady oznacza, iż inwestycja usytuowana jest poza obszarem oddziaływania obiektu i co za tym idzie nie zostały naruszone usprawiedliwione interesy osób trzecich w procesie inwestycyjnym. Reasumując powyższe wywody, Sąd stwierdza, że zaskarżona decyzja Wojewody odpowiada prawu i na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) skargę oddalił.