VII SA/Wa 2037/14

Starszy referendarz sądowy - Katarzyna Pakuła -Getka Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w dniu 28 listopada 2014r. po rozpoznaniu wniosku K. W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi K. W. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2014r., znak: [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: przyznać K. W. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. W dniu 14 października do Sądu wpłynął wniosek K. W. o przyznanie prawa pomocy w którym wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. We wniosku przedstawiła swoją sytuację finansową, majątkową i rodzinną. W niniejszej sprawie zważono, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże , że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata lub radcy prawnego jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a.) Przyjętą regułą jest, iż obowiązkiem stron jest ponoszenie kosztów związanych z udziałem w postępowaniu. Tylko w wyjątkowych przypadkach może być przyznane na wniosek strony prawo pomocy polegające na zwolnieniu z kosztów sądowych bądź ustanowieniu pełnomocnika z urzędu. Przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje w przypadku wykazania przez wnioskującego, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Obejmuje zatem osoby, które ze względu na niskie dochody i szczególną sytuację życiową, mimo poczynionych oszczędności w wydatkach i przy największej staranności nie mogą ponieść tych kosztów. Powołany wyżej przepis wskazuje, że inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne dla uwzględnienia wniosku spoczywa na wnioskującym o przyznanie prawa pomocy. W niniejszej sprawie oceniono, że wnioskodawczyni w złożonym wniosku wykazała, iż nie jest w stanie samodzielnie ponosić kosztów postępowania sądowego i ustanowić profesjonalnego pełnomocnika z wyboru. Z wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawczyni prowadzi gospodarstwo domowe wraz z A. K. oraz piątką ich dzieci. Rodzina wnioskodawczyni utrzymuje się z renty rolniczej w wysokości 400,00 złotych ("po potrąceniach") otrzymywanej przez A. K. Wnioskodawczyni oświadczyła, że posiada dom o pow. 100 m² oraz nieruchomość rolną o pow. 30 arów. W uzasadnieniu wniosku wnioskodawczyni podała, że odebrano jej rentę rolniczą w 2005r., jest osobą schorowaną, która leczy się od 10 lat. Wyjaśniła, że pełnoletnie dzieci są osobami bezrobotnymi, poszukują pracy, dwoje młodszych dzieci jest w wieku szkolnym. Wnioskodawczyni podniosła, że jest w bardzo trudnej sytuacji materialnej, nie ma pieniędzy na zakup żywności, lekarstw, przyborów szkolnych i innych koniecznych środków niezbędnych do codziennego utrzymania. Podała, że uzyskuje pomoc finansową od kuzynki R. F. w wysokości 250,00 złotych miesięcznie. Wnioskodawczyni oświadczyła, że nie posiada oszczędności pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. Mając na względzie powyższe dane uznano, że sytuacja materialna wnioskodawczyni jest trudna i stanowi pozytywną przesłankę do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Wnioskodawczyni nie uzyskuje bowiem żadnych dochodów. Utrzymuje się wraz z rodziną wyłącznie z niskiej renty rolniczej A. K. w wysokości 400,00 złotych miesięcznie oraz korzysta z pomocy finansowej kuzynki. Tym samym należy uznać, że nie jest ona w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, co czyni zasadnym jej wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a orzeczono, jak w sentencji postanowienia.