VII SA/Wa 2043/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Joanna Gierak – Podsiadły po rozpoznaniu w dniu 5 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Miasta [...] – Zakładu Gospodarowania Nieruchomościami w Dzielnicy [...] na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2012., Nr [...] w przedmiocie nakazu wykonania określonych robót budowlanych w budynku wielorodzinnym postanawia: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia 20 lipca 2012 r. Miasto [...] – Zakład Gospodarowania Nieruchomościami w Dzielnicy [...] wniosło skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2012 r., Nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] nr [...] z dnia [...] kwietnia 2012 r. nakazującą Miastu [...], jako właścicielowi budynku, wykonanie następujących robót budowlanych w budynku mieszkalnym wielorodzinnym przy ul. [...] w [...] polegających na: 1) wymianie dachówki wraz z uszczelnieniem i wymianą obróbek blacharskich, rynien i rur spustowych, 2) remoncie płyty balkonowej lokalu nr 3 wraz z zabezpieczeniem balustrady balkonu, w terminie 3 miesięcy od dnia, w którym niniejsza decyzja stanie się ostateczna. Wraz ze skargą Skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W piśmie z dnia 20 lipca 2012 r. wskazano, że organ odwoławczy utrzymując w mocy decyzję organu I instancji podtrzymał także krótki termin do wykonania robót. Ponadto, nie wziął pod uwagę, że zakres robót wymaga wykonania projektu budowlanego, wyłonienia wykonawcy w trybie zamówień publicznych, akceptacji właściwego konserwatora zabytków, gdyż budynek jest wpisany do gminnej ewidencji zabytków. Podniesiono, że zbliżający się okres jesienno – zimowy utrudni lub uniemożliwi wykonanie robót, a nadto istniejący stan techniczny budynku nie stanowi zagrożenia. Pismem z dnia 12 września 2012 r. Skarżący wniósł o wydanie postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji. We wniosku podtrzymano dotychczasową argumentację zawartą w piśmie z dnia 20 lipca 2012 r. i wskazano, że Skarżący wystąpił do organu powiatowego o zmianę decyzji z dnia [...] kwietnia 2012 r. nr [...] w zakresie terminu wykonania obowiązku. Skarżący wskazał też, że cześć robót budowlanych nałożonych zaskarżoną i poprzedzającą decyzją została już wykonana, wymieniono i uszczelniono obróbki blacharskie i rury spustowe. Nie dokonano wymiany dachówki. Skarżący wskazał również, że z uwagi na wysoki koszt utrzymania budynku (rocznie ponad 23 tys. zł), przewidywane koszty wymiany dachu (ponad 100 tys. zł), konieczność zwrotu nieruchomości spadkobiercom, podjęto decyzję o wykwaterowaniu mieszkańców. Zdaniem Skarżącego odmowa wstrzymania wykonania decyzji, spowoduje szkody w jego majątku, gdyż środki przeznaczone na zaspokojenie potrzeb mieszkaniowego zasobu gminy trzeba będzie zainwestować w obcy środek trwały. Ewentualne odzyskanie tych środków od byłych właścicieli na drodze sądowej będzie długotrwałe lub prawie niemożliwe. W przypadku uchylenia decyzji przez Sąd przywrócenie budynku do stanu pierwotnego nie będzie możliwe. Ponadto wyznaczony Skarżącemu termin na wykonanie robót jest trudny do dotrzymania z uwagi na czas trwania procedur przetargowych obowiązujących Skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej: p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, zgodnie z § 3 omawianego artykułu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, o ile w sprawie występuje jedna z wymienionych we wskazanym przepisie przesłanek. Zaznaczyć trzeba, że instytucja wstrzymania wykonania ma charakter wyjątkowy i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w sytuacji stwierdzenia, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane. Z brzmienia przepisu wynika, że chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest więc wykazanie przez stronę skarżącą powyższych okoliczności. Rozpoznając wniosek Skarżącego Sąd uznał, iż nie zasługuje on na uwzględnienie. W niniejszej sprawie, po stronie Skarżącego, nie wystąpiła przesłanka znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Okoliczności wskazane we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2012 r. nie mają nadzwyczajnego charakteru i nie wykraczają poza przewidywalne następstwa związane z wykonaniem decyzji. Trudności organizacyjne i formalnoprawne, jak choćby konieczność uzyskania zgód i zezwoleń właściwych organów, czy też konieczność poniesienia kosztów finansowych wynikłych z wykonania decyzji, nie stanowią okoliczności o nadzwyczajnym, szczególnie uciążliwym charakterze. Stanowią normalne, przewidywalne, techniczne i finansowe konsekwencje realizacji nałożonego obowiązku. Na podkreślenie zasługuje fakt, że Skarżący wykonał już w części obowiązki nałożone decyzją organu nadzoru budowlanego. Hipotetyczne trudności z odzyskaniem poniesionych nakładów finansowych od spadkobierców nieruchomości nie stanowią przesłanki zaistnienia trudnych do odwrócenia skutków lub znacznej szkody. O znacznej szkodzie można mówić, jeśli rozmiary szkody wywołanej wykonaniem zaskarżonego aktu administracyjnego są większe niż zwykłe skutki wywołane wykonaniem aktu tego rodzaju (vide. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 27 lipca 2010 r., sygn. akt I OZ 567/10, LEX nr 658750). W niniejszej sprawie Sąd nie dopatrzył się takich okoliczności również z urzędu. Z wymienionych powodów, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji.