VII SA/Wa 2053/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Izabela Ostrowska po rozpoznaniu w dniu 19 listopada 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. B. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2014 r. znak [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności postanowienia postanawia: odrzucić zażalenie T. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 października 2015 r. odrzucające skargę kasacyjną T. B. Postanowieniem z dnia 19 października 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę kasacyjną T. B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 lipca 2015 r. oddalającego skargę T. B. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] lipca 2014 r. znak [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności postanowienia. W dniu 5 listopada 2015 r. (data nadania w UP) M.B. - pełnomocnik skarżącego T. B. – wniósł zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 października 2015 r. w części odrzucającej skargę kasacyjną. Pełnomocnik skarżącego wskazał, że został poinformowany, że skargę kasacyjną wnosić może adwokat lub radca prawny i w tym celu w terminie otwartym do wniesienia skargi kasacyjnej został złożony wniosek o ustanowienie radcy prawnego. Zdaniem strony skarżącej skoro wniosek nie został rozpoznany, odrzucenie skargi kasacyjnej jest przedwczesne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 194 § 4 p.p.s.a., zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Stosownie do art. 175 § 2 p.p.s.a., wymogu powyższego nie stosuje się, gdy zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem, ponadto prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. W orzecznictwie sądowym powszechnie aprobowany jest pogląd, że obowiązek ustanowiony w art. 194 § 4 p.p.s.a. ma charakter bezwzględny, co oznacza, że żadne szczególne okoliczności nie uprawniają strony do osobistego sporządzenia zażalenia na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną (por. postanowienie NSA z 17 października 2013 r., I OZ 902/13, LEX nr 1449983). Innymi słowy, sporządzenie zażalenia na odrzucenie skargi kasacyjnej przez osobę inną niż wymieniona w art. 194 § 4 p.p.s.a. powoduje identyczne skutki prawne, jak w przypadku skargi kasacyjnej sporządzonej przez osobę niebędącą profesjonalnym pełnomocnikiem (por. postanowienie NSA z 22 lutego 2011 r., II GZ 58/11), tj. konieczność odrzucenia takiego zażalenia na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. Zgodnie bowiem z treścią art. 197 § 2 p.p.s.a., do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Z kolei w myśl art. 178 p.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Dodać należy, że odpowiednie stosowanie do zażalenia przepisów o skardze kasacyjnej nakazuje przyjąć, że zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej sporządzone osobiście przez stronę lub nieprofesjonalnego pełnomocnika jest nieusuwalnym brakiem takiego zażalenia. W rozpatrywanej sprawie, nie budzi wątpliwości, że zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 października 2015 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej wniósł pełnomocnik skarżącego, nie będący przy tym żadną z osób wymienionych w art. 194 § 4 p.p.s.a. Podkreślić jednocześnie trzeba, że wraz z odpisem zaskarżonego postanowienia strona otrzymała pouczenie, że zażalenie na to postanowienie powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Uzupełniająco należy dodać, że pozbawione są podstaw prawnych twierdzenia, iż sąd w pierwszej kolejności ma obowiązek rozpoznać wniosek skarżącego o przyznanie mu pełnomocnika z urzędu, w dalszej zaś podjąć działania związane z wniesioną skargą kasacyjną. Podkreślić należy, że wcześniejsze rozpoznanie wniosku o przyznanie prawa pomocy, poprzez przyznanie pełnomocnika z urzędu, w żaden sposób nie konwalidowałoby sporządzonych w nieuprawniony sposób skargi kasacyjnej oraz zażalenia na odrzucenie skargi kasacyjnej. W przypadku ewentualnego uwzględnienia wniosku i ustanowienia pełnomocnika z urzędu, pełnomocnik ten będzie miał możliwość wniesienia środka zaskarżenia wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego wniesienia. Wobec powyższego, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.