VII SA/Wa 2058/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Ostrowska po rozpoznaniu w dniu 24 lutego 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy o sygn. akt VII SA/Wa 2058/09 ze skargi K. S., [...] na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2009 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. K. S., [...] w piśmie z dnia 2 lutego 2009 r. wnieśli o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Decyzją tą Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego uchylił decyzję Wojewody [...] z dnia [...] maja 2009 r., znak: [...]; o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji Wójta Gminy B. z dnia [...] września 2000 r., Nr [...], którą zatwierdzono projekt budowlany i udzielono A. S. pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego parterowego z garażem o dachu średniostromym wraz z infrastrukturą techniczną, na działce nr [...], położonej w Ł., ul. [...], w części dotyczącej rozpatrzenia wniosku K. S. oraz S. S. i w tej części umorzył postępowanie organu I instancji, zaś w pozostałej części utrzymał w mocy ww. rozstrzygnięcie organu wojewódzkiego. W uzasadnieniu skarżący wskazali, że decyzja o pozwoleniu na budowę Nr [...] obarczona jest wadą powstałej wcześniej decyzji Wójta Gminy B. z dnia [...] sierpnia 2000, Nr [...], o udzieleniu M. K. pozwoleniu na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego parterowego z garażem o dachu średniostromym wraz z infrastrukturą techniczną, na działce nr [...], położonej w Ł., ul. [...]. Ponadto wskazali, że na działce nr [...] zostało ustanowione prawo służebności zapewniające im prawo swobodnego dojazdu do ich nieruchomości, a właściciel tej działki ustanowił dodatkową służebność bez zgody władających nią, która została zaskarżona do Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, jeśli w wyniku ich wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zaznaczyć przy tym należy, iż przesłanką wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności może być jedynie szkoda (majątkowa, a także niemajątkowa), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Sąd wydając orzeczenie w przedmiocie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu powinien swoje rozstrzygnięcie oprzeć zarówno o ocenę wniosku strony skarżącej, jak i materiał dowodowy zgromadzony w aktach sprawy, w aspekcie wystąpienia bądź też niewystąpienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, to jest niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jednakże uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu spoczywa na stronie skarżącej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 grudnia 2004 r. FZ 496/2004). Skarżący uzasadniając swój wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wskazali na opisane wyżej okoliczności, to jednak nie wskazali na niebezpieczeństwo wystąpienia trudnych do odwrócenia skutków lub znacznej szkody, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., a które to okoliczności mogłyby stanowić przesłankę do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Dlatego przedmiotowy wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie. Należy pamiętać, iż to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek wykazania niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Niewskazanie we wniosku okoliczności uzasadniających twierdzenie, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków oznacza brak przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej przez Sąd (por. postanowienie NSA z dnia 9 września 2008r. II OZ 889/08; postanowienie NSA z 24 listopada 2005 r. II OZ 1065/05; J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, LexisNexis, Warszawa 2006 r., s. 189). Sąd zauważa, że katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania rozstrzygnięcia jest zamknięty. Oznacza to, że Sąd nie bada zasadności samej skargi na etapie rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności. Zaś kontroli zgodności z prawem zaskarżonej decyzji, a więc prawidłowości zastosowania przez organy przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni, Sąd dokona dopiero po przeprowadzeniu rozprawy. W związku z tym na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.