VII SA/Wa 2059/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Artur Kuś, Sędzia WSA Tomasz Janeczko (spr.), Sędzia WSA Marta Kołtun - Kulik, , Protokolant specjalista Ewa Sawicka-Bożek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 kwietnia 2019 r. sprawy ze skargi [...] S.A. z siedzibą w [...] na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2018 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie odmowy odtworzenia decyzji I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, II. zasądza od Wojewody [...] na rzecz skarżącego [...] S.A. z siedzibą w [...] kwotę 697 zł (sześćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Decyzją z [...] czerwca 2018 r. nr [...] Wojewoda [...](dalej: "Wojewoda", "organ odwoławczy") na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1257 ze zm.; dalej: "k.p.a."), oraz art. 9a i art. 215 ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 121 ze zm.; dalej: "u.g.n."), po rozpatrzeniu odwołania [...] S.A. z siedzibą w [...] (dalej: "skarżąca", "Spółka"), od decyzji Starosty [...](dalej: "Starosta", "organ I instancji") z [...] czerwca 2017 r. nr [...]orzekającej o odmowie odtworzenia decyzji wydanej przez Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w [...] z [...]marca 1967 r. znak [...]. zezwalającej Zakładom [...] Okręgu [...], z siedzibą przy ul. [...], na budowę gazociągu magistralnego gazu ziemnego na terenie powiatu [...] na trasie odcinka: [...] – uchylił zaskarżoną decyzję w całości i umorzył postępowanie I instancji w całości. Decyzja zapadła w następującym stanie faktycznym i prawnym. Decyzją z [...] listopada 2017 r., nr [...] Starosta na podstawie art. 104 k.p.a., odmówił odtworzenia decyzji Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w [...] z [...]marca 1967 r., znak: [...], zezwalającej Zakładom [...] Okręgu [...] w [...], z siedzibą przy ul. [...], na budowę gazociągu magistralnego gazu ziemnego na terenie powiatu [...]na trasie odcinka: [...]. Starosta w uzasadnieniu decyzji wyjaśnił, że w dniu 25 maja 2015 r. wpłynął wniosek skarżącej, dotyczący odtworzenia decyzji Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w [...] z [...] marca 1967 r., znak: [...]. Starosta pismem z 23 września 2015 r., zwrócił się do Urzędu Miejskiego w [...], Urzędu Miasta w [...] oraz Urzędu Miasta w [...], z prośbą o odszukanie dokumentacji związanej budową gazociągu magistralnego gazu ziemnego na terenie powiatu [...]. Następnie pismem z 1 czerwca 2016 r., , wystąpił m.in. do Archiwum Państwowego [...] oraz Oddziałów Zamiejscowych, z prośbą o odszukanie ww. dokumentacji. W wyniku przeprowadzonej kwerendy organ I instancji ustalił, że akta zespołu [...] Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w [...], przechowywane są przez Oddział w [...] Mimo to nie odnaleziono oryginału przedmiotowej decyzji jak również pozostałych dokumentów dotyczących sprawy. W ocenie Starosty, z powodu braku dokumentacji dotyczącej prowadzenia sprawy, nie jest możliwe odtworzenie decyzji. Od powyższej decyzji, w ustawowym terminie, odwołanie złożyła skarżąca. reprezentowana przez Dyrektora Oddziału w [...]. Rozpatrując odwołanie Wojewoda stwierdził, że z akt sprawy wynika, iż Starosta, postanowieniem nr [...] z [...] grudnia 2016 r., postanowił podjąć czynności rekonstrukcyjne, zmierzające do odtworzenia ww. decyzji Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w [...] z [...] marca 1967 r., znak [...]. Organ odwoławczy zauważył, że k.p.a. nie zawiera wyodrębnionego, zwartego zespołu przepisów prawnych określających zasady i tryb odtwarzania akt sprawy administracyjnej. Przepisy te nie zostały formalnie wydzielone w systematyce kodeksu, lecz wynikają z określonych norm procesowych. Podstawowe znaczenie odgrywają w tym zakresie regulacje: zasad ogólnych k.p.a. (m. in. zasady legalności, prawdy obiektywnej, udzielania informacji, zapewnienia stronie prawa do udziału w postępowaniu, szybkości i prostoty postępowania, pisemności), zasad i środków dowodowych (z fundamentalną dla działań rekonstrukcyjnych zasadą oficjalności postępowania wyjaśniającego), niektórych postaci czynności techniczno-procesowych (zwłaszcza wezwań), zasad stosowania środków przymusu zabezpieczających prawidłowy przebieg postępowania wyjaśniającego (art. 88-88a k.p.a.). Jednocześnie wyjaśnił, że ich łączne ujęcie pozwala na pełne przeprowadzenie czynności odtworzenia akt sprawy. W szczególności zauważył, że skoro odtworzenie akt sprawy stanowi jeden z elementów realizacji zasady prawdy obiektywnej, to w zakresie czynności rekonstrukcyjnych organ administracji publicznej ma obowiązek wykorzystać wszelkie legalne instrumenty procesowe niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy. Podniósł, iż stosownie do postanowień art. 7 k.p.a. w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności, z urzędu lub na wniosek stron podejmują wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Podkreślił jednak, że stanowiska tego nie można zastosować w niniejszej sprawie, albowiem nie chodzi w niej o odtworzenie treści decyzji w toczącym się postępowaniu administracyjnym (np. o stwierdzenie nieważności decyzji czy innym), ale samo postępowanie administracyjne miałoby dotyczyć "odtworzenia decyzji", a więc miałoby dotyczyć instytucji nieznanej k.p.a. Organ na poparcie swojej argumentacji odwołał się do wyroku WSA w Krakowie z dnia 26 stycznia 2011 r., sygn. akt. III SA/Kr 233/10). Organ odwoławczy wyjaśnił także, że w myśl art. 61a § 1 k.p.a. gdy żądanie wszczęcia postępowania zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z innych uzasadnionych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, organ administracji publicznej wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania. Wojewoda podkreślił, że przed Starostą, w chwili rozpatrywania wniosku z 14 maja 2015 r., nie toczyło się żadne postępowanie administracyjne, w którym skarżąca byłaby stroną i do którego zakończenia konieczne byłoby odtworzenie decyzji Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w [...] z [...] marca 1967 r., znak [...], Starosta [...], powinien był odmówić wszczęcia postępowania, zgodnie z dyspozycją art. 61a k.p.a. Organ przypomniał, że stosownie do postanowień art. 105 § 1 k.p.a. gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe w całości albo w części, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania odpowiednio w całości albo w części. Wojewoda na zakończenie dodał, iż jak wynika z akt sprawy, skarżąca jest w posiadaniu odpisu ww. decyzji Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w [...] z [...] marca 1967 r., znak [...], zaś odpis dokumentu, zgodnie z jego istotą, jest odwzorowaniem oddającym wiernie treść oryginału. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Wojewody z [...] czerwca 2018 r. nr [...] wniosła skarżąca reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz uchylenie poprzedzającej ją decyzji organu I instancji, a także zasądzenie zwrotu kosztów postępowania, obejmujących również koszty zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Zaskarżonej decyzji skarżąca zarzuciła na podstawie art. 57 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, ze zm., zwana dalej: "p.p.s.a.") naruszenie przepisów postępowania, które miało wpływ na wynika sprawy: - naruszenie art. 61 a § 1 k.p.a. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i odmowę wszczęcia postępowania w przedmiocie odtworzenia decyzji ze względu na brak innego toczącego się przed Starostą postępowania dotyczącego tej decyzji w sytuacji, gdy naruszony przepis nie przewiduje takiej przesłanki; - naruszenie art. 61 § 1 w zw. z art. 28 k.p.a. poprzez jego niezastosowanie, uchylenie decyzji Starosty i umorzenie postępowania w pierwszej instancji w sytuacji, gdy skarżąca posiada interes prawny w przeprowadzeniu postępowania administracyjnego mającego na celu odtworzenie zaginionej decyzji; - naruszenie art. 7 k.p.a. poprzez jego niezastosowanie i nie wystąpienie do skarżącej z wezwaniem jej do wskazania postępowań, dla których istotne znaczenie ma uzyskanie odtworzenia decyzji; - naruszenie art. 7 i art. 8 k.p.a. poprzez prowadzenie postępowania w sposób niebudzący zaufania do organu administracji państwowej; - naruszenie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. przez jego błędne zastosowanie w przedmiotowej sprawie polegające na uchyleniu zaskarżonej decyzji Starosty w całości i wadliwym umorzeniu postępowania w pierwszej instancji w całości, pomimo istnienia okoliczności, które powinny skutkować uchyleniem decyzji w całości i przekazaniem sprawy do ponownego rozstrzygnięcia organowi I instancji zgodnie z dyspozycją art. 138 § 2 k.p.a. W uzasadnieniu skargi skarżąca przedstawiła argumentację przemawiającą za zasadnością postawionych zarzutów. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga jest zasadna. Przedmiotem kontroli jest decyzja Wojewody [...] uchylająca decyzję Starosty [...] i umarzająca w I instancji postępowanie w przedmiocie odmowy odtworzenia decyzji wydanej w dniu w marca 1967 r. przez Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w [...]. Postępowanie w przedmiocie odtworzenia decyzji zostało wszczęte przez Starostę [...] na skutek wniosku skarżącej z dnia 14 maja 2015 r. Wobec bezskuteczności czynności polegających na poszukiwaniu decyzji w innych urzędach i archiwach, Starosta [...] postanowieniem z dnia [...] grudnia 2016 r., zdecydował o podjęciu czynności rekonstrukcyjnych zmierzających do odtworzenia przedmiotowej decyzji. Ostatecznie jednak decyzją z dnia [...]czerwca 2017 r., odmówił jej odtworzenia, jako przyczynę rozstrzygnięcia wskazując nieodnalezienie oryginału decyzji oraz pozostałych dokumentów dotyczących sprawy, co powoduje niemożność odtworzenia wnioskowanej decyzji. Postępowanie Starosty [...] w ocenie Sądu jest niekonsekwentne i narusza w wyrażoną w art. 8 k.p.a. zasadę pogłębiania zaufania obywateli do państwa. Jak wynika z treści postanowienia Starosty z dnia [...] grudnia 2016 r., organ ten zdecydował o podjęciu czynności rekonstrukcyjnych uzasadniając to rozstrzygnięcie tym, że mimo podjętych starań, nie zdołano odnaleźć oryginału decyzji z 1967 r. Niezrozumiałe jest więc następnie wydanie decyzji odmawiającej odtworzenia z tych samych powodów, dla których wszczęto najpierw postępowania rekonstrukcyjne ( brak oryginału decyzji i dokumentacji dotyczącej prowadzenia sprawy). W rozpoznawanej sprawie, organ pierwszej instancji ograniczył działania rekonstrukcyjne do tzw. rekonstrukcji formalnej, sprowadzającej się do poszukiwania odpisów utraconych dokumentów, nie podejmując jednak zupełnie czynności odtworzeniowych polegających na rekonstrukcji materialnej zaginionej decyzji administracyjnej. W tym zakresie organ nie przeprowadził niezbędnych dowodów, zarówno z dokumentów jak i z zeznań świadków. Należy podkreślić, że organ był uprawniony i zobowiązany do odtworzenia wnioskowanej decyzji każdym legalnym środkiem dowodowym. W szczególności Starosta [...] w przeprowadzonym postępowaniu, pominął przedłożone przez skarżącą dokumenty stanowiące istotny dowód w sprawie. Skarżąca we wniosku przedstawiła bowiem odpis decyzji Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w [...] z dnia [...] marca 1967 r. sporządzony przez [...] Okręgowe Zakłady [...]. Odpis decyzji będący wiernym odzwierciedleniem jej treści, stanowi jednocześnie dowód w sprawie oraz pozwala na ustalenie innych środków dowodowych, w szczególności poprzez wskazanie kręgu podmiotów które mogą pomóc w rekonstrukcji zagubionej decyzji administracyjnej. W decyzji wskazani są bowiem właściciele gruntów, przez które przebiegał gazociąg. Istotne znaczenie w sprawie ma także przedłożone przez Spółkę pismo T. S. z dnia 23 lipca 1980 r. skierowane do Naczelnika Miasta i Gminy [...], w którym wskazuje on na określenie listy gruntów przez które miał przebiegać gazociąg w podlegającej odtworzeniu decyzji. Istotne dowodowo są także złożone do akt kopie decyzji i dokumentów na okoliczność procesu budowy gazociągu [...] oraz wydania decyzji Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w [...] z dnia [...] marca 1967 r. Nr [...], które to dokumenty świadczą o wydaniu i funkcjonowaniu w obiegu wnioskowanej decyzji. Decyzja Wojewody [...] uchylająca zaskarżoną decyzję Starosty [...] i umarzająca postępowanie w całości, jest w ocenie Sądu błędna, zaś przytoczony w jej uzasadnieniu wyrok NSA z dnia 6 lipca 2006 r., sygn akt II OSK 921/05 (dostępny w CBOSA), zawiera argumentację przemawiającą przeciwko zasadności tego rozstrzygnięcia. W wyroku tym bowiem Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że " brak możliwości odnalezienia dokumentu zawierającego decyzję o pozwoleniu na budowę nie oznacza braku możliwości odtworzenia jego treści. Przepisy kodeksu postępowania administracyjnego nie zawierają wprawdzie uregulowań dotyczących postępowania w razie zaginięcia lub zniszczenia akt, analogicznych do zawartych w księdze czwartej kodeksu postępowania cywilnego (art. 716-729). Nie oznacza to jednak, iż organ administracji może się uchylić od obowiązku dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy i jej załatwienia zgodnie z obowiązującym prawem, do czego zobligowany jest z mocy art. 7 k.p.a. W sytuacji, gdy ustalenie treści decyzji jest niezbędne do załatwienia sprawy, należy ją przesłankowo odtworzyć przy użyciu wszelkich dostępnych środków dowodowych przewidzianych w kodeksie postępowania administracyjnego, nie wyłączając przesłuchania świadków i stron. Zaniechanie powyższych czynności świadczy o oczywistym naruszeniu powołanej wyżej normy prawnej. Zwrócić należy w tym miejscu uwagę na fakt, że do akt sprawy zostało załączonych kilka dokumentów, z których pośrednio, przy użyciu także innych środków dowodowych, można by wywieść treść decyzji o pozwoleniu na budowę. Dokumenty te nie zostały jednak poddane wszechstronnej ocenie ze strony organu prowadzącego postępowanie, co nastąpiło z oczywistym naruszeniem przepisu art. 77 § 1 kpa." Stanowisko zaprezentowane w cytowanym wyroku, wbrew twierdzeniu Wojewody, ma w pełni zastosowanie w rozpatrywanej sprawie, co więcej wskazuje na istnienie po stronie organu obowiązku materialnej rekonstrukcji decyzji. Należy w tym miejscu przytoczyć wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 kwietnia 1998 r" sygn. akt IV SA 1438/96, Lex nr 45944, w którym wskazano: "Przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego nie zawierają wprawdzie norm regulujących postępowanie w razie zaginięcia lub zniszczenia akt, zgodnie jednak z przyjętą w doktrynie oraz w orzecznictwie zasadą, że dopuszczalne, a nawet konieczne jest stosowanie w drodze analogii przepisów normujących określone kwestie procesowe, w razie zniszczenia lub zaginięcia akt sprawy administracyjnej, w drodze analogii powinny być stosowane przepisy księgi czwartej Kpc dotyczącej postępowania w razie zaginięcia lub zniszczenia akt (art. 716-729 Kpa). Niepodjęcie działań w celu odtworzenia zaginionych lub zniszczonych akt sprawy wywłaszczeniowej stanowi w ocenie orzekającego w niniejszej sprawie składu Naczelnego Sądu Administracyjnego istotną wadę postępowania administracyjnego mogącą wpływać na rozstrzygnięcie sprawy." Analogiczne stanowisko zajął także Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 4 lutego 1999 r., sygn. akt IV SA 419/98 (LEX nr 47260). Również późniejsze orzecznictwo (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 grudnia 2015 r. sygn. akt III SA/Wa 734/15 (CBOSA) oraz wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 20 kwietnia 2006 r., I SA/Wa 75/06, Lex nr 219245), stoi na stanowisku, że stosowanie omawianej instytucji przez organ administracyjny jest nie tylko dopuszczalne, ale i konieczne. W wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 grudnia 2015 r., sygn. akt III SA/Wa 734/15, (CBOSA) wskazano w oparciu o jakie przepisy toczy się postępowanie w przedmiocie odtworzenia decyzji i podkreślono, że zarówno sięgnięcie do stosowanych per analogiam norm k.p.c., czy też p.p.s.a. wywoła bardzo zbliżony jeśli nie tożsamy skutek, bowiem regulacje odnoszące się do kwestii odtworzenia akt sprawy zawarte w obydwu aktach prawnych są zbieżne. Nie jest także zasadny zdaniem Sądu pogląd wyrażony w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji Wojewody, zgodnie z którym postępowanie toczące się przed Starostą [...], powinno być w myśl art. 61a § 1 k.p.a. oraz art. 105 § 1 k.p.a. umorzone jako bezprzedmiotowe, ponieważ nie toczyło się żadne postępowanie administracyjne, w którym skarżąca byłaby stroną i do którego zakończenia konieczne byłoby odtworzenie decyzji, a zatem żądanie wszczęcia postępowania zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną. Zgodnie z art. 61 § 1 k.p.a. postępowanie administracyjne wszczyna się na żądanie strony lub z urzędu. Stroną jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek (art. 28 k.p.a.). W ocenie Sądu nie ma wątpliwości co do tego że skarżąca posiada interes prawny w uzyskaniu odtworzenia decyzji. Przedmiotowy gazociąg wysokiego ciśnienia [...], którego dotyczy podlegająca odtworzeniu decyzja, jest gazociągiem czynnym, nieprzerwanie eksploatowanym przez skarżącą. Decyzja z 1967 r., stanowi nie tylko tytuł prawny do posadowienia gazociągu na nieruchomościach wskazanych w załączniku do niej, ale także tytuł prawny do dalszego korzystania z tych nieruchomości w zakresie eksploatacji gazociągu przez operatora sieci przesyłowej. Jej odtworzenie umożliwiłoby skarżącej skuteczną obronę przed roszczeniami właścicieli gruntów zgłaszanymi w toczących się postępowaniach cywilnych oraz administracyjnych w związku z lokalizacją gazociągu, poprzez potwierdzenie uprawnienia skarżącej do korzystania z gruntów, których dotyczyła decyzja. Uzyskanie decyzji, jak słusznie wskazała skarżąca, przysłużyłoby się zapewnieniu pewności obrotu i wyeliminowało ryzyko uniemożliwienia Skarżącej wykonywania swoich obowiązków operatora sieci przesyłowej. Warto w tym miejscu podkreślić, że skarżąca, jest jednoosobową spółką Skarbu Państwa odpowiadającą za bezpieczeństwo dostaw gazu sieciami przesyłowymi. Wpisana jest na listę przedsiębiorstw o znaczeniu strategicznym dla polskiej gospodarki. Została także wymieniona jako podmiot o szczególnym znaczeniu gospodarczo-obronnym (Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 22 października 2010 r. w sprawie określenia przedsiębiorstw państwowych oraz spółek Skarbu Państwa, Dz. U. z 2010 r., nr 12, poz. 1387). Skarżąca wskazała na toczące się postępowanie znak [...] ,dotyczące ustalenia odszkodowania za szkody powstałe w wyniku budowy gazociągu magistralnego relacji [...], na nieruchomości będącej własnością E. Z., położonej w [...], w obrębie [...], oznaczonej w ewidencji gruntów i budynków jako działki o nr ewidencyjnym [...] oraz odszkodowanie z tytułu utraty wartości przedmiotowej nieruchomości, w związku z realizacją inwestycji. Odtworzenie decyzji Prezydium Rady Narodowej w [...] z dnia [...] marca 1967r. [...] było niezbędne dla rozstrzygnięcia wniosku o ustalenie odszkodowania za szkody powstałe w wyniku budowy gazociągu magistralnego relacji [...]. Skarżąca wskazała również, że przed Sądem Rejonowym w [...] toczy się postępowanie z wniosku E. Z. sygn. akt [...] o ustanowienie służebności przesyłu. Z uwagi na postępowanie w przedmiocie odtworzenia decyzji Prezydium Rady Narodowej w [...] z dnia [...] marca 1967 r. wskazane postepowanie sądowe zostało zawieszone w dniu 24 czerwca 2015 r. do czasu zakończenia postępowania administracyjnego w przedmiocie odtworzenia ww. decyzji. Zarówno fakt zawieszenia postepowania sadowego oraz argumenty wskazane w znajdującym się w katach piśmie procesowym pełnomocnika E. Z. świadczą o pilnej potrzebie odtworzenia decyzji, bowiem samo dysponowanie odpisem, nie jest wystarczające dla skutecznej obrony interesów skarżącej w postępowaniach sądowych. Podkreślić jednocześnie należy, że nie jest możliwe odtworzenie decyzji w postepowaniu cywilnym i może być ona odtworzona jedynie w postępowaniu administracyjnym przez właściwy organ. Należy w pełni zgodzić się ze skarżącą, że skoro Wojewoda [...] przy wydawaniu zaskarżonej decyzji miał wątpliwości co do konieczności toczenia się innego postępowania, powinien zwrócić się do skarżącej z zapytaniem czy nie toczą się postępowania dla których znaczenie miałoby odtworzenie decyzji Wojewoda natomiast wyłącznie ograniczył się do stwierdzenia że nie toczy się tego rodzaju postępowanie administracyjne, naruszając tym samym zasady określone w art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. Zarówno Starosta [...], jak też Wojewoda [...], nie skorzystali z przewidzianych prawem możliwości wezwania skarżącej do przedstawiania informacji o posiadanym interesie prawnym w uzyskaniu odtworzenia decyzji. W związku z powyższym naruszona została również wyrażona w art. 8 k.p.a. zasada pogłębiania zaufania obywateli do państwa, zgodnie z którą organy administracji publicznej zobligowane są do prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej, kierując się zasadami proporcjonalności, bezstronności i równego traktowania. Zaskarżona decyzja wydana została zatem z naruszeniem przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na jego wynik. Ponownie rozpatrując sprawę organy uwzględnią ocenę prawną wyrażoną w niniejszym uzasadnieniu wyroku i przeprowadzą postępowanie w zgodzie z art. 7, 77 § 1 k.p.a. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżoną decyzję na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 200 przywołanej ustawy.