VII SA/Wa 206/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Więch-Baranowska (spr.), , Sędzia WSA Leszek Kamiński, Sędzia WSA Agnieszka Wilczewska-Rzepecka, Protokolant Agnieszka Ciszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 kwietnia 2008 r. sprawy ze skarg R. K., M. K., J. G., M. S., K. P., B. B. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2007 r. znak [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji skargi oddala Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją znak: [...] wydaną dnia [...] stycznia 2007 r. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 127 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), po rozpatrzeniu wniosku R. K., W. B., M. K., K. G., M. S., K. P., S. S., J. G. i J. P. utrzymał w mocy własna decyzję z dnia [...] listopada 2006 r. W uzasadnieniu organ podał, że wcześniejszą decyzją wydaną dnia [...] listopada 2006 r. odmówił wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lipca 1996 r. zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej Z. SA pozwolenia na budowę napowietrznej dwutorowej linii energetycznej relacji S. – B. do stacji transformatorowej P. Zdaniem organu, ponieważ Naczelny Sąd Administracyjny [...] kontrolował kwestionowaną decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lipca 1996 r. i wyrokiem wydanym dnia 17 listopada 1997 r. w sprawie II SA.KR. 1312/96 oddalił skargę M. C., to w ocenie organu fakt oddalenia przez Sąd skargi na decyzję objętą wnioskiem o stwierdzenie nieważności zamyka organowi drogę do stwierdzenia nieważności tej decyzji bowiem sąd z urzędu bada czy występują okoliczności uzasadniające stwierdzenie jej nieważności w myśl art. 156 § 1 Kpa. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wnieśli R. K., B. B., R. F. i K. Z.. Wnosząc o stwierdzenie nieważności lub uchylenie zaskarżonej decyzji skarżący zarzucili organowi niewłaściwą interpretację wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego i bezpodstawne opieranie się na nim, rażące naruszenie przepisów art. 7, art. 77 § 1, art. 80, art. 8, art. 156 i art. 157 Kpa. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wnosząc o jej oddalenie podtrzymał argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Skarga jest nieuzasadniona. Podstawowe znaczenie dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy ma fakt, iż Naczelny Sąd Administracyjny [...] kontrolował kwestionowaną decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lipca 1996 r. i wyrokiem wydanym dnia 17 listopada 1997 r. w sprawie II SA.KR. 1312/96 oddalił skargę na tą decyzję. Decyzja ta na gruncie rozpatrywanej sprawy była objęta wnioskiem o stwierdzenie nieważności. Naczelny Sąd Administracyjny [...] orzekając w sprawie legalności decyzji Wojewody [...] z dnia 11 lipca 1996 r. znak: [...] uwzględniając skargę, mógł uchylić zaskarżoną decyzję w całości lub w części, a w miarę potrzeby również decyzję wydaną przez organ pierwszej instancji, albo stwierdzić nieważność bądź niezgodność decyzji z prawem (art. 22 ówcześnie obowiązującej ustawy z 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym – Dz. U. Nr 74, poz. 368 ze zm.). Zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia. Oznacza to, że ani żaden organ administracji państwowej, ani inny wojewódzki sąd administracyjny nie może formułować nowych ocen prawnych, sprzecznych z wyrażonym wcześniej poglądem, a zobowiązany jest do podporządkowania się temu poglądowi w pełnym zakresie. Bezwzględny obowiązek zastosowania się przez organ administracji do poglądu prawnego i wynikających z niego wytycznych co do dalszego biegu postępowania może być wyłączony tylko w razie istotnej zmiany (po wydaniu wyroku) stanu faktycznego lub zmiany przepisów prawa, a także - po wzruszeniu wyroku w przewidzianym do tego trybie. W sprawie niniejszej taka okoliczność nie zachodzi. W tej sytuacji znaczenie powołanego wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy polega na jego wiążącej mocy co do braku podstaw do zarzucenia decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lipca 1996 r. nie tylko wadliwości kwalifikowanej, ale i jakiejkolwiek wadliwości branej pod uwagę w ramach wyznaczonej sądowi administracyjnemu kognicji. Bowiem zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sadów administracyjnych (Dz. U. Nr 135 poz. 1269) sądy administracyjne kontrolują jedynie legalność zaskarżonych decyzji/postanowień, a więc prawidłowość zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafność ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy o p.p.s.a.). Ewentualne próby stwierdzenia nieważności decyzji rozpoznawanej już wcześniej przez sąd są niedopuszczalną ingerencją w prawomocne orzeczenie sądu. Z tych względów argumenty podnoszone przez skarżących we wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji nie mogą być przedmiotem merytorycznego rozstrzygnięcia organu administracyjnego, tym bardziej, że jak wyżej zaznaczono, kontrola sądu administracyjnego oparta jest na kryterium zgodności z prawem, a więc Sąd wcześniej badający decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lipca 1996 r. brał pod uwagę wszystkie okoliczności faktyczne i prawne, które mogły mieć wpływ na ocenę zgodności decyzji z prawem. W tym stanie rzeczy Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego odmawiając wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody [...], działając w oparciu o prawomocne rozstrzygnięcie Naczelnego Sądu Administracyjnego zajął słuszne stanowisko w sprawie – oddalenie przez sąd administracyjny skargi na niezgodność decyzji z prawem zamyka organowi administracyjnemu drogę do stwierdzenia nieważności tej decyzji, ze względu na związanie go oceną prawną zawartą w wyroku sądu w odniesieniu do przedmiotu rozstrzygnięcia sądowego. Dlatego też decyzje wydane przez ten organ są zgodne z prawem. W tym stanie rzeczy zarzuty podniesione w skardze nie mogą być rozpatrywane, gdyż nie mają znaczenia prawnego dla rozstrzygnięcia sprawy. Z powyższych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku.