VII SA/Wa 2074/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mariola Kowalska, , Sędzia WSA Tomasz Stawecki (spr.), Asesor WSA Karolina Kisielewicz, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 29 maja 2018 r. sprawy ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej K. [...], [...], [...], [...] w W. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku przedłożenia oceny stanu technicznego oddala skargę 1. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej również "[...]WINB"), postanowieniem nr [...] z [...] sierpnia 2017 r., znak: [...], po rozpatrzeniu zażalenia Wspólnoty Mieszkaniowej ul. [...] , [...] , [...],[...] w W, zwanej dalej "skarżącą", na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla [...] (dalej "PINB") nr [...] z [...] czerwca 2017 r., znak: [...], utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. W kwestionowanym postanowieniu PINB nałożył na skarżącą obowiązek sporządzenia i dostarczenia do organu nadzoru budowlanego w terminie 2 miesięcy oceny stanu technicznego lokalu mieszkalnego nr [...] zlokalizowanego w budynku wielorodzinnym położonym przy ul. [...] w W. Zaskarżone postanowienie [...]WINB zostało wydane w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych. 2. W dniu [...] kwietnia 2017 r. do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla [...] wpłynęło pismo Państwowego Inspektora Sanitarnego w [...] z [...] kwietnia 2017 r. z wnioskiem o podjęcie przewidzianych prawem działań w sprawie stanu technicznego lokalu mieszkalnego nr [...] w budynku przy ul. [...] w W., z uwagi na występujące w nim zawilgocenie i zagrzybienie ścian. W związku z powyższym, PINB przeprowadził [...] maja 2017 r. oględziny lokalu mieszkalnego nr [...] znajdującego się III piętrze ww. budynku mieszkalnego. W ich trakcie ustalono, że w skład wskazanego lokalu wchodzą pokój z aneksem kuchennym i przynależnym do lokalu balkonem, drugi pokój, przedpokój i łazienka z WC. W przedpokoju na ścianach wewnętrznych, ścianie z drzwiami wejściowymi do lokalu oraz na powierzchni ścian wewnętrznych w pokoju z aneksem kuchennym widoczne są naloty czarnej pleśni, purchle (uszkodzenia warstwy farby ściennej) oraz odspojenia tynku do wysokości ok. 1 m od poziomu posadzki. W części pokojowej, sąsiadującej z przedpokojem, widoczne są wyraźne odspojenia paneli. Zgodnie ze złożonym do protokołu oświadczeniem właściciela lokalu nr[...], opisane zacieki oraz naloty pleśni w lokalu nr [...] pojawiły się w 2013 r., nasiliły się jesienią 2015 r. oraz powiększały się do roku 2017. Organ stwierdził również zawilgocenia na klatce schodowej (do wysokości ok. 0,8 m od poziomu posadzki) oraz punktowo w bocznym obszarze podestu schodów w rejonie lokalu nr[...]. Zawilgocenia występują zatem także na częściach wspólnych kontrolowanego budynku. Ponadto, przeprowadzone próby ciśnieniowe instalacji wodnej oraz c.o. dla lokali nr [...] i [...] wykazały, że instalacje są sprawne i szczelne, tak więc zawilgocenie i zagrzybienie ścian w przedmiotowym budynku nie wynika najprawdopodobniej z uszkodzeń instalacji wodnych, lecz z innych przyczyn. Pismem z [...] maja 2017 r. organ powiatowy zawiadomił właściciela lokalu nr [...] oraz skarżącą Wspólnotę Mieszkaniową o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie stanu technicznego lokalu mieszkalnego nr[...] . 3. Mając na względzie przedstawione ustalenia Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla [...] działając na podstawie art. 81c ust. 1 i 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 1332, dalej "pr.bud."), wydał [...] czerwca 2017 r. postanowienie nr[...]. W akcie tym organ nałożył na skarżącą obowiązek sporządzenia i dostarczenia do organu w terminie 2 miesięcy oceny stanu technicznego lokalu mieszkalnego nr [...] znajdującego się w budynku mieszkalnym wielorodzinnym położonym przy ul. [...] w W., ze szczególnym uwzględnieniem przyczyn powstawania zawilgoceń ścian ww. lokalu. W przypadku stwierdzenia nieprawidłowości, w tym niezgodności z obowiązującymi przepisami techniczno-budowlanymi, powinien zostać podany sposób ich usunięcia. W uzasadnieniu postanowienia organ powiatowy wskazał, że dotychczas zgromadzony materiał dowodowy nie daje miarodajnej odpowiedzi na pytanie o przyczyny powstawania poważnych zawilgoceń ścian w lokalu nr[...]. Wobec tego zasadnym jest nałożenie na skarżącą obowiązku wykonania oceny technicznej, która stanowić będzie podstawę rozstrzygnięcia sprawy w ramach nadzoru budowlanego. Sam fakt występowania zawilgocenia na ścianach wewnętrznych lokalu nr[...], stanowiącego wyodrębnioną własność, nie oznacza automatycznie, że właściciel lokalu powinien wykonać przedmiotową ocenę techniczną, bowiem zawilgocenia występują również na częściach wspólnych w budynku. 4. Postanowienie PINB nr [...] zaskarżyła skarżąca Wspólnota Mieszkaniowa. Skarżąca wniosła o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy organowi pierwszej instancji do ponownego rozpatrzenia. Zdaniem skarżącej kwestionowane postanowienie zostało wydane z naruszeniem art. 7, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 1257), zwanej dalej "k.p.a.", a także z naruszeniem art. 81c ust. 2 pr.bud. poprzez jego błędne zastosowanie oraz brak precyzyjnego wskazania, o jaką ocenę techniczną chodzi, i w jakim zakresie ma być ona sporządzona. 5. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem nr [...] z [...] sierpnia 2017 r. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie PINB nr [...] z [...] czerwca 2017 r. [...] WINB wydał ww. rozstrzygnięcie na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 k.p.a. oraz art. 83 ust. 2 pr.bud. W ocenie [...] WINB podstawową kwestią wymagającą wyjaśnienia jest przyczyna występowania nieprawidłowości w lokalu nr[...]. Pozwoli to określić sposób ich wyeliminowania. Zdaniem organu wojewódzkiego tego rodzaju ustaleń i ocen nie mogą samodzielnie dokonać pracownicy PINB, ponieważ wykracza to poza zakres ich zadań. W rozpatrywanej sprawie niezbędne jest zatem wykonanie specjalistycznej oceny przez osobę posiadającego odpowiednie uprawnienia. Z ustaleń dokonanych w toku postępowania wyjaśniającego wynika, że zawilgocenie i zagrzybienie dotyczy nie tylko elementów lokalu, ale także elementów konstrukcyjnych budynku, ścian klatki schodowej sąsiadujących z lokalami nr [...] i[...]. Zawilgocenia występują więc również na częściach wspólnych kontrolowanego budynku. Istniejący stan rzeczy uzasadniał zastosowanie przez organ powiatowy art. 81c ust. 2 pr.bud. W opinii [...] WINB nie znajduje również uzasadnienia zarzut naruszenia przez organ pierwszej instancji art. 7, art. 77 § 1, art. 107 § 3 k.p.a. Czynności wyjaśniające przeprowadzone przez PINB były wystarczające do wydania nakazu przedłożenia oceny technicznej i nie wymagały uzupełnienia. Brak jest też podstaw do przyjęcia, że obowiązek przedstawienia oceny technicznej może być nałożony tylko wówczas, gdy stan techniczny całego obiektu budowlanego budzi wątpliwości. Wynika to z brzmienia powołanego przepisu. Nie znajduje uzasadnienia również zarzut braku precyzyjnego wskazania zakresu obowiązku nałożonego na skarżącą. Z treści postanowienia wynika treść obowiązku skarżącej. Jest to obowiązek przedłożenia oceny technicznej wskazującej przyczyny występowania zawilgocenia i zagrzybień na ścianach w lokalu nr[...], na których występują zawilgocenia i wykwity pleśni. Opracowanie to powinno zawierać też wskazanie sposobu usunięcia tych stwierdzonych nieprawidłowości. Tym samym zarzuty podniesione w zażaleniu należy uznać za dowolne i nieuzasadnione. Zdaniem organu odwoławczego, organ powiatowy prawidłowo określił adresata obowiązku nałożonego zaskarżonym postanowieniem z [...] czerwca 2017 r. Zgodnie ze stanowiskiem sądów administracyjnych własność lokalu nie obejmuje ścian oddzielających lokal od innych lokali, ścian zewnętrznych budynków, jak również stropów, lecz ogranicza się do zamkniętej i wyodrębnionej przestrzeni. Zatem adresatem obowiązków związanych z utrzymaniem obiektu we właściwym stanie technicznym, w którym funkcjonuje wspólnota mieszkaniowa, powinna być ta wspólnota. 6. Nie godząc się z powyższym rozstrzygnięciem organu skarżąca złożyła skargę na postanowienie [...] WINB do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skarżąca zarzuciła wymienionemu postanowieniu naruszenie: art. 81c ust. 2 pr.bud. poprzez błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że jakiekolwiek wątpliwości mogą stanowić podstawę do nałożenia obowiązków na zarządcę obiektu budowlanego; art. 81c ust. 2 pr.bud. poprzez jego błędne zastosowanie polegające na braku precyzyjnego wskazania, jaką ocenę techniczną, i w jakim zakresie strona ma przedłożyć; art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. poprzez przyjęcie, że ściany i posadzki służące wyłącznie do użytku właściciela lokalu mieszkalnego nr [...] wchodzą w skład części wspólnych nieruchomości, za zarządzanie którymi odpowiada skarżąca; art. 7, art. 77 § 1 oraz art. 107 § 3 k.p.a. polegające na braku zebrania i rozważenia całego materiału dowodowego: a) poprzez brak ustaleń organu w zakresie oddziaływania zauważonych nieprawidłowości w lokalu nr [...] na cały budynek, b) niewłaściwe oznaczenie adresata zaskarżonego postanowienia nakazującego skarżącej realizację przedmiotowych obowiązków, podczas gdy adresatem postanowienia powinien być właściciel lokalu mieszkalnego nr[...]; art. 107 § 3 k.p.a. polegające na braku prawidłowego uzasadnienia postanowienia w zakresie przedstawienia stosownych uzasadnionych wątpliwości organu, pozwalających na skorzystanie z rozwiązania zawartego w art. 81c ust. 2 pr.bud.; art. 3 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (tekst jedn. Dz. U. z 2015 r., poz. 1892 ze zm.; zwanej dalej "u.w.l.") poprzez dowolne przyjęcie przez organ, że każda ściana w budynku stanowi część wspólną nieruchomości. 7. Odpowiadając w dniu [...] września 2017 r. na skargę, [...] WINB podtrzymał swoje stanowisko w sprawie, wnosząc o jej oddalenie. Organ odwoławczy nie znalazł podstaw do odmiennej oceny rozstrzygnięcia organu pierwszej instancji oraz do zastosowania art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej "p.p.s.a.". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: 8. Sąd orzekający w niniejszej sprawie podkreśla, że zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r. poz. 2188 ze zm.), zadaniem Sądu jest dokonanie kontroli zaskarżonego aktu administracyjnego pod względem jego zgodności z prawem, czyli prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. W związku z tym, Sąd ma obowiązek wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny, jeśli stwierdzi, że niewątpliwie doszło w nim do naruszenia przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania, albo przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie. Nakazuje to art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Natomiast w przypadku niestwierdzenia wskazanych naruszeń prawa przez organ administracji, skarga podlega oddaleniu. W niniejszej sprawie Sąd stwierdza, że skarga Wspólnoty Mieszkaniowej nie zasługuje na uwzględnienie. 9. Podstawową kwestią wymagającą wyjaśnienia i rozstrzygnięcia w rozpatrywanej sprawie jest zagadnienie zakresu odpowiedzialności wspólnoty mieszkaniowej za nieprawidłowości stanu technicznego budynku, w którym wspólnota mieszkaniowa została powołana. W szczególności oceny wymaga pytanie, czy i w jakich okolicznościach wspólnota mieszkaniowa może zostać zobowiązana do wykonania obowiązku dostarczenia w określonym terminie ocen technicznych lub ekspertyz w zakresie stanu technicznego obiektu budowlanego, jeśli wątpliwości co do takiego stanu odnoszą się lub nieprawidłowości występują zarówno w lokalach mieszkalnych należących do indywidualnych właścicieli, jak i w częściach wspólnych budynku (na nieruchomości wspólnej). Wybierając i konstruując normatywne podstawy rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy, należy przede wszystkim ustalić, czy wskazane w art. 81c ust. 2 pr.bud. "uzasadnione wątpliwości co do jakości wyrobów budowlanych lub robót budowlanych, a także stanu technicznego obiektu budowlanego" dotyczą wyłącznie ścian, podług i sufitów w określonym lokalu mieszkalnym, czy też odnoszą się one również do wspomnianych części wspólnych budynku mieszkaniowego. Takie części wspólne mogą być wyróżnione ze względu na niejednorodne kryteria, w tym założenia przyjęte w projekcie budowlanym, dostępność określonych przestrzeni (wyłącznie dla właścicieli takiej części budynku bądź też większej liczby osób), czasem konstrukcję, a w szczególności funkcje danego pomieszczenia bądź fragmentu obiektu budowlanego. Ustawa o własności lokali z 1994 r. (ze zmianami) rozróżnia oba typy części budynku mieszkalnego wskazując na części "służące zarówno do użytku poszczególnych właścicieli lokali" oraz [części] "do wspólnego użytku właścicieli co najmniej dwóch lokali" (art. 22 ust. 3 pkt 8 u.w.l.). Rozróżnienie obu rodzajów części budynku mieszkalnego przesądza o tym, kto będzie adresatem decyzji nakładającej określone obowiązki, zwłaszcza obowiązek przedstawienia specjalistycznej opinii lub ekspertyzy. W przypadku nieprawidłowości występujących w wyodrębnionym lokalu mieszkalnym adresatem powinien być właściciel takiego lokalu, natomiast w odniesieniu do części wspólnych, zgodnie z art. 81c ust. 2 w zw. z art. 81c ust. 1 pr.bud. "uczestnicy procesu budowlanego, właściciel lub zarządca obiektu budowlanego". W sytuacji, gdy w określonym wielorodzinnym budynku mieszkalnym powołana jest wspólnota mieszkaniowa (zgodnie z art. 18-20 i art. 21 ust. 1 u.w.l.), za zarządcę części wspólnych uznaje się właśnie wspólnotę mieszkaniową reprezentowaną przez zarząd. Potwierdza to art. 21 ust. 1 u.w.l. w zw. z art. 18 ust. 3 u.w.l., według których zarząd wspólnoty mieszkaniowej reprezentuje wspólnotę na zewnątrz, o ile w umowie powołania wspólnoty nie przewidziano innego sposobu zarządu. Ten sam wniosek należy wyprowadzić z art. 26 ust. 1 u.w.l., z którego wynika, że na zarządzie wspólnoty mieszkaniowej jako zarządcy obiektu budowlanego ciąży "obowiązek [prowadzenia] prawidłowej gospodarki" w stosunku do części wspólnych obiektu. Co więcej, sięgając po analogię z przepisów o spółdzielniach można zatem przyjąć, że w przypadku wspólnot mieszkaniowych obowiązuje domniemanie kompetencji zarządu wspólnoty w sprawach części wspólnych budynku (vide: wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 15 listopada 2017 r., sygn. akt II OSK 2005/16). Taką samą zasadę rozdziału upoważnień ("kompetencji") należy wyprowadzić z innych orzeczeń sądów administracyjnych. Między innymi w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 19 maja 2010 r., sygn. akt II OSK 917/09, wskazuje się, że nie we wszystkich przypadkach za członka wspólnoty mieszkaniowej działa zarząd wspólnoty mieszkaniowej. Jeśli członek wspólnoty mieszkaniowej wykaże swój indywidualny interes prawny, to istnieje podstawa, by występował jako strona w postępowaniu administracyjnym, w której może także występować wspólnota. Zasada jest zatem prosta: właściciel określonego lokalu może być stroną w postępowaniu dotyczącym budynku mieszkalnego, w którym powołano wspólnotę mieszkaniową, ale tylko wówczas, gdy zostanie ustalony określony przepis prawa o charakterze materialnoprawnym nakładający na właściciela lokalu określony obowiązek lub przyznający mu skonkretyzowane uprawnienie. Potwierdza to wniosek, że działanie wspólnoty wobec organów administracji publicznej jest regułą, a samodzielny udział właściciela lokalu mieszkaniowej – wyjątkiem od reguły (porównaj też wyrok NSA z 26 czerwca 2007 r., sygn. akt II OSK 627/06). Należy również dodać, że ważna zasada dotycząca podziału obowiązków wynika dla mieszkańców budynków wielorodzinnych z wykładni systemowej art. 81c pr.bud. Przepis ten jest mianowicie zamieszczony w rozdziale 8 ustawy prawo budowlane, w którym zebrane są przepisy określające zadania organów architektoniczno-budowlanej i nadzoru budowlanego (art. 80–89c pr.bud.). Oznacza to, że norma wyprowadzana z powołanego art. 81c pr.bud. nie została zamieszczona w rozdziale 6 ustawy prawo budowlane (Utrzymanie obiektów budowlanych), ani innych wcześniejszych częściach ustawy. Można zatem przyjąć, że art. 81c pr.bud. znajduje zastosowanie, gdy organ nadzoru budowlanego stwierdza budzący wątpliwości stan techniczny budynku, a jednocześnie nie ma jeszcze podstaw do wskazania przyczyn takiego stanu faktycznego, a tym bardziej podmiotu, który jest odpowiedzialny za powstanie nieprawidłowości oraz za ich usunięcie. Dlatego więc postanowienie wydawane na podstawie art. 81c pr.bud. adresowane jest do szeroko i ogólnie określonych adresatów: uczestników procesu budowlanego, właściciela lub zarządcy obiektu budowlanego. W przypadku budynków, w których działa wspólnota mieszkaniowa, dokonanie wyboru spośród trzech powyższych typów adresatów dokonuje się już według i w ramach ustalonych przez ustawę o własności lokali: wspólnota mieszkaniowa albo właściciel indywidualnego lokalu. Dopiero gdy przygotowana specjalistyczna opinia lub ekspertyza wykaże techniczną genezę stwierdzonych nieprawidłowości stanu technicznego obiektu, organ nadzoru budowlanego będzie mógł wskazać osobę zobowiązaną do wykonania robót budowlanych określonych w ekspertyzie i następnie w akcie organu administracji publicznej. 10. Odnosząc przedstawione zasady stosowania przepisów prawa budowlanego oraz ustawy o własności lokali do stanu faktycznego rozpatrywanej sprawy należy dojść do następujących wniosków. W przedmiotowym budynku wielorodzinnym położonym przy ul. [...] w W. stwierdzono poważne nieprawidłowości stanu technicznego obiektu budowlanego w postaci zawilgoceń, uszkodzeń powłok malarskich (purchli na ścianach) oraz odspojeń tynku. W prowadzonym postępowaniu nie zdołano ustalić, czy wskazane nieprawidłowości powstały w wyniku użytkowania obiektu (prawidłowego bądź nieprawidłowego) ani też czy występowanie tych nieprawidłowości może zagrażać życiu lub zdrowiu ludzi. Nie stwierdzono natomiast niezgodnej z przepisami zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego. Po przeprowadzonych oględzinach i kontroli budynku, w tym lokalu nr [...] oraz jego części wspólnych, nie można było również stwierdzić, czy istniejące nieprawidłowości są wynikiem niewłaściwej jakości materiałów budowlanych, bądź nieprawidłowo przeprowadzonych robót budowlanych, czy innych przyczyn. Dlatego też powiatowy organ nadzoru budowlanego nie miał podstaw do zastosowania art. 66 ust. 1 pr.bud., ani też art. 71a ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 71 ust. 1 pkt 2 pr.bud. W oczywisty sposób stwierdzenie nieprawidłowości wywołało natomiast uzasadnione wątpliwości co do stanu technicznego obiektu budowlanego, jaki jest budynek przy ul. [...]w W. W takich okolicznościach należało przyjąć, że stwierdzono wystąpienie przesłanek działania organu określonych w hipotezie normy zawartej w art. 81c ust. 2 pr.bud. Oznaczało to zaktualizowanie się obowiązku organu do nałożenia na właściwy podmiot obowiązku przygotowania i dostarczenia organowi dokumentu wskazanego we wskazanym przepisie. W świetle powyższej analizy podstawowe zarzuty wyrażone w skardze do Sądu należy uznać za bezpodstawne. Zdaniem Sądu nie można bowiem twierdzić, że w przypadku postanowienia PINB z [...] czerwca 2017 r. doszło do naruszenia art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. poprzez przyjęcie, że ściany i posadzki służące wyłącznie do użytku właściciela lokalu mieszkalnego nr [...] wchodzą w skład części wspólnych nieruchomości, za zarządzanie którymi odpowiada skarżąca. Nieprawidłowości techniczne, o których mowa wyżej, stwierdzono – ponad wszelką wątpliwość – między innymi w częściach wspólnych budynku. Nie było natomiast podstaw do przyjęcia, że nieprawidłowości są wyłącznie wynikiem nieprawidłowego użytkowania przez właściciela lokalu nr[...]. Z tego powodu organ nadzoru budowlanego miał obowiązek przyjąć, że podmiotem zobowiązanym do przygotowania na własny koszt i dostarczenia organowi jest skarżąca. W opinii Sądu nie ma również podstaw do twierdzenia, że w sprawie doszło do naruszenia przez organy administracji art. 7, art. 77 § 1 oraz art. 107 § 3 k.p.a. poprzez niezebranie i nierozważenie całego materiału dowodowego. Przeciwnie, okoliczności faktyczne sprawy, a w szczególności istnienie poważnych wątpliwości co do stanu technicznego budynku, są oczywiste i sposób ich przedstawienia i uzasadnienia przez organy właściwe w sprawie należy uznać za wystarczające. W świetle ustaleń faktycznych organów Sąd uznaje wykładnię oraz zastosowanie art. 81c ust. 2 pr.bud. za prawidłowe. Zdaniem Sądu zasadne było zarówno nałożenie obowiązku dostarczenia specjalistycznej oceny stanu technicznego lokalu nr [...] oraz części wspólnych budynku przy ul.[...], jak i rozstrzygnięcie o zakresie przedmiotowym wskazanej opinii technicznej (oceny). Tak przygotowana ocena techniczna będzie również zawierała ustalenie przyczyn i sposobu oddziaływania zauważonych nieprawidłowości w lokalu nr [...] na cały budynek. Zarzut sformułowany w punkcie 4a skargi jest zatem nietrafny. Organ pierwszej instancji wyjaśnił przecież, a organ odwoławczy potwierdził, że przeprowadzenie technicznych ustaleń przez pracowników organu nadzoru budowlanego wykraczałoby poza zakres zadań i prawnych kompetencji przyznanych takiej osobie przez przepisy prawa budowlanego. Wbrew interpretacji skarżącej uznanie przez organy, że adresatem obowiązku nałożonego na podstawie art. 81c ust 2 pr.bud. powinna być skarżąca a nie właściciel lokalu nr[...], nie wynikało z dowolnego przyjęcia, że każda ściana w budynku stanowi część wspólną przedmiotowego budynku. Organy obu instancji wyraźnie wskazywały, że poważne nieprawidłowości techniczne występowały zarówno wewnątrz lokalu nr [...], jak i na zewnątrz tego lokalu, tzn. na tych ścianach, które niewątpliwie stanowią część wspólną budynku. Nie ma jednak podstaw do przyjęcia, że wskazane nieprawidłowości techniczne mają odrębne przyczyny, i że odrębne powinny być sposoby usunięcia nieprawidłowości. Dlatego też zdaniem Sądu nie doszło w sprawie do naruszenia przez organy art. 3 u.w.l. Pozostałe zarzuty skargi stanowią – zdaniem Sądu – tylko retorycznie odmienne sposoby wyrażenia niezadowolenia skarżącej Wspólnoty Mieszkaniowej z postanowień organów nadzoru budowlanego. Nie zasługują one zatem na uwzględnienie. 11. Biorąc pod uwagę przedstawioną analizę przepisów prawa znajdujących zastosowanie w rozpatrywanej sprawie, zasady rozumowania prawniczego i okoliczności faktyczne istotne w sprawie, Sąd w pełni podzielił stanowisko organu, który wydał zaskarżone postanowienie. Sąd stwierdził, że zaskarżone postanowienie jest prawidłowe, a skarga niezasadna. Mając na względzie powyższe ustalenia, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), orzekł jak w sentencji.