VII SA/Wa 2077/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Halina Kuśmirek, , Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak, Sędzia WSA Daria Gawlak-Nowakowska (spr.), Protokolant Jakub Szczepkowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 lutego 2010 r. sprawy ze skargi M. Sp. z o.o. w W. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w W. z dnia [...] sierpnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie nakazu usunięcia stwierdzonych uchybień I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji; II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku; III. zasądza od Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w W. na rzecz M. Sp. z o.o. w W. kwotę 460 (czterysta sześćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Decyzją z dnia [...] czerwca 2009 r., znak: [...] Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w R. na podstawie art. 1 pkt 6, art. 4 ust. 1 pkt 3a, art. 12 ust. 1 i art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz. U. z 2006 r., Nr 122, poz. 851 ze zm.), art. 59 ust. 1, art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o Bezpieczeństwie żywności i żywienia (Dz. U. z 2006 r., Nr 171, poz. 1225 ze zm.), art. 54 ust. 1 i ust. 2 lit. a rozporządzenia WE nr 882/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie kontroli urzędowych przeprowadzanych w celu sprawdzenia zgodności z prawem paszowym i żywnościowym oraz regułami dotyczącymi zdrowia zwierząt i dobrostanu zwierząt (Dz. U. UE L. 165 z 30.04.2004 r. ze zm.), Zał. II rozdział I pkt 1,2 litera a, b, c; rozdział II pkt 1 litera f; rozdział IX pkt 2; rozdział VI pkt 2 rozporządzenia WE nr 852/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie higieny środków spożywczych (Dz.U. UE L. 139 z 30.04.2004 r. ze zm.) oraz art. 104 § 1 i art. 130 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.; zwanej dalej K.p.a.), po stwierdzeniu naruszenia wymagań higienicznych i zdrowotnych w wyniku kontroli sanitarnej przeprowadzonej w restauracji M. w R., ul. [...] nakazał M. Sp. z o.o. w W. zapewnić: w pkt 1 prawidłowe podesty do przechowywania środków spożywczych w pomieszczeniach magazynowych w terminie 30 września 2009 r. oraz w pkt 2 prawidłowe zamykane pojemniki na odpady w pomieszczeniach zakładu w terminie niezwłocznym . Odwołanie od decyzji Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w R. z dnia [...] czerwca 2009 r. co do punktu 1 złożył M. Sp. z o.o. w W. wnosząc o jej uchylenie w zaskarżonej części i umorzenie postępowania. Decyzji zarzucił naruszenie art. 7, art. 8, art. 9, art. 77 § 1 i § 4, art. 81, art. 80, art. 107 § 1 i § 3 K.p.a. poprzez pominięcie przy wydawaniu decyzji zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, tj. ustaleń zawartych w protokole kontroli sanitarnej z dnia [...] czerwca 2009 r. a mianowicie faktu posiadania i stosowania przez M. zarówno systemu HACCP, jak i procedur dobrych praktyk GHP/GMP. Pominięcie przy wydawaniu decyzji notoryjnego faktu, że stosowanie drewnianych palet z certyfikatem EUR do transportowania i przechowywania środków spożywczych w opakowaniach jest powszechne, co oznacza, że każda paleta jest elementem obrotu w systemie logistycznym, a zatem rezygnacja ze stosowania drewnianych palet na rzecz sugerowanych przez organ plastikowych, wymagałaby zmiany palet u dostawców i przewoźników w całej Europie, co czyniłoby tą decyzję niewykonalną. Jeżeli natomiast zalecenie organu należałoby interpretować, jako nakaz przeniesienia (zdjęcia) opakowań towarów z palet drewnianych na podesty plastikowe zainstalowane w pomieszczeniu mroźni, to pomijając fakt, że proces ten nie uchroni przed przeniesieniem brudu, bakterii i innych mikroorganizmów do pomieszczenia mroźni (opakowania były już bowiem w kontakcie z paletami), a przepakowywanie palet spowodowałoby, tym razem realne zagrożenie dla bezpieczeństwa żywności, poprzez trudne do oszacowania wydłużenie czasu rozładunku opakowań z samochodu mroźni do pomieszczenia mroźni wewnątrz budynku i przerwanie tym samym tzw. łańcucha chłodniczego, a w konsekwencji niebezpieczną dehydratację produktów głęboko mrożonych. Podniósł również uniemożliwienie stronie wypowiedzenia się co do dowodów zgromadzonych w toku kontroli, a ponadto naruszenie art. 54 ust. 1 rozporządzenia 882/2004 przez nieuwzględnienie przy wydawaniu decyzji tzw. poprzednich danych podmiotu gospodarczego w zakresie niezgodności, naruszenie art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 14 marca o Państwowej Inspekcji Sanitarnej oraz dokonanie błędnej wykładni, a w konsekwencji błędnej subsumcji przepisów rozporządzenia 852/2004 tj.: rozdz. II art. 3, rozdz. II art. 4 pkt 2, rozdz. II art. 5 pkt 1, zał. M rozdz. I pkt 1,2 lit. a-c, zał. II rozdz. II pkt 1f, zał. II rozdz. IX pkt 2 poprzez brak konkretnego wskazania w decyzji na czym ma polegać obowiązek zapewnienia prawidłowych podestów nałożony na M. Strona jest zmuszona domyślać się co organ rozumie pod pojęciem zapewnienia prawidłowych podestów użytym w decyzji. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w W. decyzją z dnia [...] sierpnia 2009 r., znak: [...], działając na podstawie art. 138 § 1 ust. 1 K.p.a., utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy stwierdził, że w dniu [...] czerwca 2009 r. upoważnieni przedstawiciele Państwowego Inspektora Sanitarnego w R. przeprowadzili kontrolę w restauracji M. w R. Kontrola wykazała, że środki spożywcze w pomieszczeniach magazynowych przechowywane są na drewnianych podestach, których powierzchnia jest trudna do mycia i dezynfekcji oraz brak pokryw na pojemnikach na odpady w pomieszczeniach zakładu. Organ odwoławczy przyjął, że postępowanie administracyjne w przedmiotowej sprawie przeprowadzone zostało zgodnie z przepisami prawa, a materiał dowodowy został zebrany w sposób wyczerpujący. Organ pierwszej instancji podczas wydawania decyzji wziął pod uwagę wszystkie dowody zgromadzone w sprawie, w tym ustalenia zawarte w protokole z kontroli z dnia 17 czerwca 2009 r. oraz w arkuszu oceny stanu sanitarnego zakładu żywienia zbiorowego. Organ odwoławczy odnosząc się do zarzutów zawartych w odwołaniu, podniósł, że zgadza się z wyjaśnieniami skarżącego zawartymi w odwołaniu odnośnie zasad systemu HACCP oraz bezwzględnej konieczności zachowania łańcucha chłodniczego. Podkreślił, że organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej nigdy nie wymagały (czy też sugerowały) stosowania w mroźni palet plastikowych. Organ pierwszej instancji w decyzji nakazał zapewnienie prawidłowych podestów do przechowywania środków spożywczych w pomieszczeniach magazynowych. Przyczyną wydania tej decyzji był zapis widniejący na str. 2 protokołu kontroli z dnia 17 czerwca 2009 r. że "środki spożywcze w magazynach przechowywane na drewnianych podestach o trudnych do mycia i dezynfekcji powierzchniach". Trudność utrzymania w czystości tych palet nie wynika z ich drewnianej natury, ale co dla organów Państwowej Inspekcji Sanitarnej jest oczywiste – nieodpowiedniego stanu technicznego. Bezspornym jest fakt, iż porysowana, chropowata powierzchnia (drewniana czy też plastikowa) jest trudna do utrzymania w czystości. Zatem działania podjęte przez organ pierwszej instancji były zgodne z art. 1 ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz. U. z 2006 r. Nr 122, poz. 851 ze zm.). Państwowa Inspekcja Sanitarna powołana jest do realizacji zadań z zakresu zdrowia publicznego w szczególności poprzez sprawowanie nadzoru nad warunkami zdrowotnymi żywności, żywienia, w celu ochrony zdrowia ludzkiego. Wykonywanie tych zadań polega na sprawowaniu bieżącego nadzoru sanitarnego. Zgodnie zaś z art. 4 powołanej wyżej ustawy do zakresu działania Państwowej Inspekcji Sanitarnej w dziedzinie bieżącego nadzoru sanitarnego należy kontrola przestrzegania przepisów określających wymagania higieniczne i zdrowotne, w szczególności dotyczących warunków produkcji, transportu, przechowywania i sprzedaży żywności oraz warunków żywienia zbiorowego, nadzoru nad jakością zdrowotną żywności. W razie stwierdzenia naruszenia wymagań higienicznych i zdrowotnych, państwowy inspektor sanitarny nakazuje w drodze decyzji, usunięcie w ustalonym terminie stwierdzonych uchybień (art. 27 ust. 1 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej). Konieczność zapewnienia prawidłowych, łatwych do utrzymania w czystości, nienasiąkliwych podestów w pomieszczeniach magazynowych wynika bezpośrednio z przepisów zawartych w rozporządzeniu (WE) nr 852/2004, które prawidłowo zostały powołane w uzasadnieniu decyzji organu pierwszej instancji. Określają one ogólne wymogi higieny dla wszystkich przedsiębiorstw sektora spożywczego i wyraźnie wskazują na konieczność ochrony żywności przed zanieczyszczeniem, precyzując, iż żywność musi być chroniona przed zanieczyszczeniem na wszystkich etapach produkcji, przetwarzania i dystrybucji. Drewniane podesty o chropowatej, nasiąkliwej, podatnej na rozwój pleśni i bakterii oraz gromadzenie się brudu powierzchni, na których przechowywana jest żywność w opakowaniach zbiorczych stanowią realne zagrożenie wtórnego zanieczyszczenia produkowanej żywności. Istnieje duże prawdopodobieństwo przedostania się zanieczyszczeń z podestu na powierzchnię opakowań środków spożywczych, które po przeniesieniu do pomieszczeń produkcyjnych staną się źródłem skażenia żywności tam przygotowywanej. W konsekwencji skażona żywność może stanowić zagrożenie dla zdrowia człowieka. Fakt wdrożenia w restauracjach sieci M. systemu HACCP nie jest jednoznaczny z jego prawidłowym funkcjonowaniem, a organem ustawowo powołanym do oceny m.in. prawidłowości funkcjonowania tego systemu jest Państwowa Inspekcja Sanitarna. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożył M. Sp. z o.o. w W. wnosząc o stwierdzenie nieważności decyzji z dnia [...] sierpnia 2009 r. oraz poprzedzającej ją decyzji z dnia [...] czerwca 2009 r. w zakresie punktu 1, ewentualnie o uchylenie zaskarżonej decyzji z dnia [...] sierpnia 2009 r. oraz poprzedzającej ją decyzji z dnia [...] czerwca 2009 r. w zakresie punktu 1 oraz o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. W skardze zarzucił naruszenie art. 7 K.p.a., art. 8 K.p.a. w związku z naruszeniem art. 77 § 1 K.p.a., oraz art. 80 K.p.a. i art. 107 § 1 i § 3 K.p.a., poprzez wydanie decyzji z dnia [...] sierpnia 2009 r. wbrew treści zebranego w sprawie materiału dowodowego. W uzasadnieniu skargi zarzucił, że przy wydawaniu decyzji pominięto zgromadzony w sprawie materiał dowodowy w postaci ustaleń zawartych w protokole kontroli sanitarnej oraz arkuszu oceny stanu sanitarnego zakładu żywienia zbiorowego (oba dokumenty z dnia 17 czerwca 2009 r.), a mianowicie fakt posiadania i stosowania przez skarżącą zarówno systemu HACCP jak i procedur dobrych praktyk. Zdaniem skarżącego naruszono art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz. U. Nr 12 poz. 49 z późn. zm.), poprzez brak konkretnego wskazania w decyzji, na czym ma polegać obowiązek zapewnienia prawidłowych podestów nałożony na M.. Skarżąca zmuszona jest domyślać się, co organ rozumie pod pojęciem zapewnienia prawidłowych podestów użytym w obu decyzjach. Doszło do naruszenia art. 7 K.p.a., art. 8 K.p.a. i art. 77 § 1 K.p.a. oraz art. 107 § 1 i § 3 K.p.a., bowiem zebrany w sprawie materiał dowodowy nie daje żadnych podstaw do oceny stanu technicznego podestów, gdyż protokół z kontroli nie odnosi się do niego. Dokonana ocena materiału dowodowego jest dowolna. We wskazanym protokole kontroli stwierdzono, że podesty są drewniane – opisując cechy charakterystyczne materiału, jakim jest drewno i trudność jego czyszczenia. Nadto dokonano błędnej wykładni art. 54 ust. 1 i ust. 2b rozporządzenia WE 882/2004 oraz art. 77 § 1 i 4 K.p.a. i art. 107 § 1 i 3 K.p.a. poprzez nieuwzględnienie podczas czynienia ustaleń i subsumcji "poprzednich danych podmiotu gospodarczego w zakresie niezgodności". W ocenie skarżącego dokonano również błędnej wykładni, a konsekwencji błędnej subsumcji, następujących przepisów rozporządzenia WE 852/2004 (w kolejności jak zostały powołane w decyzji z dnia 26 sierpnia 2009 r.) Rozdział II art. 3, Rozdział II art. 4 punkt 2, Rozdział II art. 5 punkt 1 Załącznik II Rozdział I punkt 1, 2 lit. a)-c), Załącznik II Rozdział I punkt 1 f) Załącznik II Rozdział IX punkt 2. Państwowy Inspektor Sanitarny w W. w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny powołując się na art. 4 i art. 25 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej w związku z art. 67 § 1 oraz art. 68 § 1 i 2 K.p.a. przeprowadził w dniu 17 czerwca 2009 r. przez upoważnionego pracownika w restauracji M. w R. przy ul. [...] kontrolę sanitarną, z której następnie sporządził protokół, oraz sporządził również arkusz oceny stanu sanitarnego przedmiotowego zakładu żywienia zbiorowego. W protokole kontroli sanitarnej w rubryce uwagi osoby kontrolującej zawarto informację "kontrolę przeprowadzono bez uprzedniego zawiadomienia na zasadach określonych w art. 3 ust. 2 Rozp. Nr 882/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady oraz art. 79 ust. 2 pkt. 1 i 5 ust. o swobodzie działalności gospodarczej z dnia 2.07.2004 r. Dz. U. 173, poz. 1807 ze zm." Po sporządzeniu protokołu wręczono kierownikowi zakładu M. w R. M. M. zawiadomienie o wszczęciu postępowania administracyjnego, w którym podano, że Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w R. wszczął z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie usunięcia braków i uchybień sanitarnych w skontrolowanym obiekcie. W zawiadomieniu pouczono stronę o możliwościach podjęcia działania w sprawie, zakreślając termin siedmiodniowy do złożenia pisma wyjaśniającego wraz z ewentualnymi dowodami na poparcie zawartych w nim twierdzeń. Natomiast w protokole z kontroli sanitarnej, co do jej zakresu przedmiotowego zawarto, że jest to urzędowa kompleksowa kontrola żywności, zgodnie z arkuszem oceny i stanu sanitarnego zakładu żywienia zbiorowego. W opisie stanu faktycznego odnotowano, że w zakładzie przygotowywane są dania i potrawy w oparciu o produkty i wyroby gotowe z udziałem jaj świeżych. Półprodukty przechowywane są między innymi w chłodni w temperaturze plus 2 stopnie Celsjusza oraz w mrożni w temperaturze minus 26 stopni Celsjusza, w opakowaniach jednostkowych i zbiorczych firmowych. Natomiast w opisie stwierdzonych nieprawidłowości z podaniem przepisów prawnych, które naruszono, podano "1) Środki spożywcze w magazynach przechowywane na drewnianych podestach o trudnych do mycia i dezynfekcji powierzchniach. 2) Pojemniki na odpady niezamykane - brak pokryw, w pomieszczeniach zakładu co stanowi naruszenie Rozp. (WE) Nr 852/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dn. 29.04.2004 w sprawie higieny środków spożywczych (wyraz napisany nieczytelnie) z 30.04.04 ze zm." (pkt II.2 protokołu). Powyższy opis stwierdzonych nieprawidłowości pozwolił organowi w zaskarżonej decyzji, jak i organowi pierwszej instancji na ustalenie, że trudności utrzymania w czystości tych palet nie wynikają z ich drewnianej natury, ale co jest oczywiste z nieprawidłowego stanu technicznego. Przyjęły, że bezspornym jest fakt, że porysowana i chropowata powierzchnia jest trudna do utrzymania w czystości. Nadto organ drugiej instancji uznał, że w sprawie został wyczerpująco zebrany materiał dowodowy, zgodnie z zasadami określonymi w art. 7 i 77 § 1 K.p.a., który podlegał swobodnej jego ocenie. Podniósł również, że M. Sp. z o.o. w W. "nie wykazała żadnego zasadnego dowodu, iż organ błędnie ocenił materiał dowodowy". Wobec tego, że doszło do naruszenia wymagań higienicznych i zdrowotnych miał podstawy do nakazania usunięcia stwierdzonych uchybień na podstawie art. 27 ust. 1 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej. Zgodzić się należy z zarzutami zawartymi w skardze, że sprawa nie została dostatecznie wyjaśniona. Wbrew temu co uważa organ, w sprawie nie wyjaśniono wszystkich okoliczności w sposób w jaki przyjął to organ w zaskarżonej decyzji. Po pierwsze, ustalenia poczynione na podstawie dokumentu jakim jest protokół z przeprowadzonej kontroli, zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, znacznie wykraczają poza jego treść. Reguła swobodnej oceny dowodów którą powinien kierować organ administracji publicznej przy ocenie dowodów oznacza jedynie to, że nie ma przepisów prawa, które nakazywałyby mu oceniać zgromadzony materiał dowodowy w ściśle określony sposób. Ocena ta jednak w żadnej mierze nie może być dowolna i wykraczać poza to co zostało wykazane dowodami. W niniejszej sprawie należy uznać, iż protokół z przeprowadzonej kontroli nie odzwierciedla, tak jak to przedstawiły organy obu instancji, przebiegu czynności i co w wyniku tych czynności ustalono. Przede wszystkim w punkcie II.1 protokołu dotyczącym opisu stanu faktycznego, stwierdzono, że półprodukty przechowywane są w chłodni oraz w mroźni. Natomiast nie opisano czy mroźnia i chłodnia traktowane są jak magazyn, bo same pomieszczenia magazynowe nie zostały opisane i nie podano jakie środki spożywcze są w tych pomieszczeniach przechowywane. W punkcie II. 1 podaje się także, że dania przygotowane są również w oparciu o wyroby gotowe i świeże jaja. Natomiast w opisie stwierdzonych nieprawidłowości mówi się ogólnie o środkach spożywczych w magazynach, przechowywanych na drewnianych podestach, o trudnych do mycia i dezynfekcji powierzchniach, W uzasadnieniu natomiast zaskarżonej decyzji odnosząc się do zarzutów skarżącego używa się zamiennie pojęcia paleta. Skarżący natomiast już w odwołaniu zarzucił, że nie są to żadne podesty, lecz drewniane palety z certyfikatem EUR do transportowania i przechowywania środków spożywczych w opakowaniach, każda paleta jest elementem obrotu w międzynarodowym systemie logistycznym i nie może być zgodnie z założeniami tego systemu przywiązana do określonego miejsca, dostawcy, odbiorcy, spedytora. Brak precyzyjnych ustaleń z przebiegu kontroli, które by znalazły swoje odbicie w protokole, pozwala na stwierdzenie, że ustalenia dokonane przez organy są dowolne. Trudno w tej sytuacji mówić, jak to przyjmuje organ drugiej instancji, że pewne fakty są bezsporne, skoro skarżący im przeczy. Pamiętać należy również, że to na organie administracji publicznej ciąży obowiązek podjęcia czynności procesowych, mających na celu zebranie całego materiału dowodowego w sprawie oraz jego rozpatrzenie, czyli inaczej mówiąc obowiązek dojścia do prawdy obiektywnej (art. 7, art. 77 § 1 K.p.a.). Natomiast stronie, zgodnie z realizacją zasady czynnego udziału w postępowaniu (art. 10 § 1 K.p.a.), przysługuje prawo do żądania przeprowadzenia dowodu (art. 78 K.p.a.). To uprawnienie strony nie zwalnia organu administracji publicznej z obowiązku zebrania dowodów dotyczących wszystkich, mających znaczenie prawne dla sprawy, faktów. Wskazanie w protokole kontroli, który został dołączony do zawiadomienia o wszczęciu postępowaniu, że przepisem prawa materialnego, jest "art. 3 ust. 2 Rozp. Nr 882/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady oraz art. 79 ust. 2 pkt. 1 i 5 ust. o swobodzie działalności gospodarczej z dnia 2.07.2004 r. Dz. U. 173, poz. 1807 ze zm." było zbyt ogólnikowe, by strona mogła podjąć działania w sprawie oraz ocenić poprawność stwierdzonych uchybień. W samej zaskarżonej decyzji organ drugiej instancji nie wskazał dokładnie, który konkretnie z przepisów rozporządzenia został naruszony działaniem lub zaniechaniem skarżącego. Powołanie się jedynie na szereg przepisów, które w swojej decyzji wskazał organ pierwszej instancji, również bez konkretnego określenia, które przepisy swoim działaniem lub zaniechaniem naruszył skarżący, nie wyjaśnia w sposób prawidłowy podstawy prawnej wydanej decyzji. Przede wszystkim powołuje się na: załącznik II rozdział I pkt 1,2 litera a, b, c; rozdział II pkt 1 litera f; rozdział IX pkt 2 rozporządzenia WE nr 852/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie higieny środków spożywczych (Dz.U. UE L. 139 z 30.04.2004 r. ze zm. Przepis rozdziału IX jest przepisem ogólnym i mówi, że "surowce i składniki magazynowe będą przechowywane w odpowiednich warunkach, ustalonych tak, aby zapobiegać ich zepsuciu i chronić przed zanieczyszczeniem". Aby mógł być prawidłowo zastosowany, musi być doprecyzowany o jakie warunki chodzi. Powołany przepis rozdziału I dotyczy ogólnych pomieszczeń żywnościowych i może mieć zastosowanie w tej sprawie, jeżeli byśmy przyjęli, że chodzi tu o stałe podesty posadowione w magazynie. W punkcie 2 rozdziału I ustawodawca wskazuje na wyposażenie, wystrój, konstrukcje, rozmieszczenie i wielkość pomieszczeń żywnościowych. Natomiast jeżeli byśmy mieli do czynienia z paletami, wówczas powinien być zastosowany rozdział V "Wymagania dla sprzętu". Do sprzętu, jak się wskazuje w punkcie 1 tego rozdziału, należą "wszelkie przedmioty, instalacje i sprzęt, pozostający w kontakcie z żywnością". Do przepisów tego rozdziału organ w zaskarżonej w ogóle się nie odnosi. Wobec istniejących wątpliwości, czy doszło do naruszenia ogólnych wymagań dotyczących pomieszczeń żywnościowych (załącznik II rozdział I Rozporządzenia (WE) nr 852/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie higieny środków spożywczych), czy też wymagań dla sprzętu. (załącznik II rozdział V Rozporządzenia (WE) nr 852/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie higieny środków spożywczych), zachodzi konieczność uzupełnienia postępowania dowodowego, bowiem zakres tego postępowania wyznaczają przepisy prawa materialnego. Natomiast przy braku prawidłowego stanu faktycznego przedwczesna jest ocena naruszenia prawa materialnego. Powyższe wskazuje, że organy dopuściły się naruszenia przepisów o postępowaniu w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy, co na mocy art. 145 § 1 pkt 1 lit. c w związku z art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 53, poz. 433 z późn. zm., zwanej dalej p.p.s.a.) skutkowało uchyleniem decyzji obu instancji. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ powinien mieć na uwadze wskazówki zawarte w uzasadnieniu, a przede wszystkim przeprowadzić uzupełniające postępowanie dowodowe w celu ustalenia czy doszło do naruszenia ogólnych wymagań dotyczących pomieszczeń żywnościowych w zakresie przechowywania w nich żywności, czy też naruszono wymagania dla sprzętu pozostającego w kontakcie z żywnością, Mając powyższe na uwadze, w oparciu o wyżej powołane przepisy oraz art. 152 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, orzekł jak w sentencji. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a. wyżej wymienione przepisy i art. 152 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, orzekł jak w sentencji.