VII SA/Wa 2077/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Cieśla, , Sędzia WSA Tomasz Janeczko (spr.), Sędzia WSA Izabela Ostrowska, , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 12 marca 2021 r. sprawy ze skargi R.D. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2020 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. zasądza od [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącego R. D. kwotę 500 zł (pięćset złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego ( dalej : "[...]WINB", "organ odwoławczy"), decyzją z dnia [...] sierpnia 2020 r. nr [...] znak: [...], działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r. poz. 256, dalej: "k.p.a.) oraz art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2020 r. poz. 1333), po ponownym rozpatrzeniu odwołania wniesionego przez S. i I. U. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] (dalej: "PINB", "organ I instancji", "organ powiatowy") nr z dnia lipca 2018 r. znak, zatwierdzającej projekt budowlany zamienny budynku mieszkalnego wielorodzinnego usytuowanego na działce nr ew. z obr. przy ul. w, sporządzony przez mgr inż. arch. M. Z. K., posiadającego przygotowanie zawodowe do pełnienia samodzielnej funkcji technicznej projektanta w specjalności architektonicznej nr [...]. legitymującego się przynależnością do [...] Okręgowej Izby Architektów RP pod nr [...] oraz mgr inż. B. S. K., posiadającego uprawnienia budowlane w specjalności konstrukcyjno - inżynieryjnej nr [...], legitymującego się przynależnością do [...] Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa pod nr [...] oraz nakładającej na inwestora obowiązek uzyskania pozwolenia na użytkowanie przedmiotowej inwestycji - uchylił w całości zaskarżoną decyzję i na podstawie art. 51 ust. 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz.U z 2020 r. poz. 1333), odmówił zatwierdzenia ww. projektu budowlanego zamiennego. Uzasadniając powyższe rozstrzygnięcie, organ odwoławczy wskazał, że sprawa budynku mieszkalnego wielorodzinnego usytuowanego na działce nr ew. [...] z obr. [...] przy ul. [...] w [...] była wielokrotnie przedmiotem postępowania przed organem II instancji jak również podlegała badaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie i Naczelny Sąd Administracyjny. Organ przypomniał, że na ostatnim etapie sprawy [...]WINB decyzją z dnia [...]05.2019 r. nr [...], uchylił w całości decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...].07.2018 r. nr [...] zatwierdzającą projekt budowlany zamienny ww. budynku mieszkalnego wielorodzinnego usytuowanego na działce przy ul. K. w Warszawie oraz nakładającą na inwestora obowiązek uzyskania pozwolenia na użytkowanie przedmiotowej inwestycji i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. Po rozpoznaniu złożonego sprzeciwu R. D. ( dalej: Inwestor", "skarżący") Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 29.08.2019 r. sygn. akt VII SA Wa 1404/19 uchylił ww. decyzję [...]WINB nr [...] z dnia [...].05.2019 r. W następstwie powyższego [...]WINB postanowieniem nr [...] z [...].10.2019 r. zlecił PINB [...] przeprowadzenie uzupełniającego postępowania dowodowego celem jednoznacznego ustalenia stanu faktycznego sprawy. Następnie, w wykonaniu ww. zlecenia, przedstawiciel organu powiatowego przeprowadził w dniu [...].11.2020 r. oględziny na terenie działki ewid. nr [...] obręb [...] przy ul. [...] [...], w trakcie której ustalił, że w elewacji wschodniej i zachodniej istnieją po dwa otwory okienne i po jednej kratce wlotowej czerpni powietrza. Okna i kratki znajdują się w części garażu usytuowanego pod tarasem - od strony południowej. Na ścianie garażu od strony południowej (ściana nośna tarasu - w ostrej granicy z posesją sąsiednią [...]) brak jakichkolwiek otworów. Wloty powietrza usytuowane są [...] cm nad poziomem terenu i 70 cm od krawędzi ściany elewacji południowej. Usytuowanie ww. otworów w elewacji wschodniej i zachodniej zgodne z projektem zamiennym. Odległość elewacji zachodniej od ul. [...] – 24,0 m. W trakcie przeprowadzania oględzin stwierdzono utwardzenie tj. wykonanie nawierzchni z kostki betonowej na pasie o szerokości 3 m pomiędzy budynkiem a ulicą [...] wzdłuż ogrodzenia z posesją [...]. Według PZT powierzchnia ta ma być terenem zielonym. Dalej [...]WINB pismem z dnia [...].12.2019 r. wezwał inwestora do osobistego stawiennictwa (bądź przez upoważnionego pełnomocnika) celem złożenia wyjaśnień w związku koniecznością uzupełniania projektu budowlanego zamiennego. W odpowiedzi na powyższe w dniu [...].01.2020 r. w siedzibie organu stawił się inwestor, który uzyskał informację w sprawie tarasu na nieruchomości działka ewid. nr [...] obręb [...] przy ul. [...] w [...] oraz czerpni usytuowanych w garażu podziemnym ww. budynku mieszkalnego wielorodzinnego. W dniu [...].08.2020 r. w siedzibie tut. organu stawił się ponownie inwestor celem wypożyczenia 4 egzemplarzy projektu budów lanego zamiennego ww. budynku. Projekty te po ich uzupełnieniu, zwrócone zostały do organu przy piśmie inwestora z dnia [...].02.2020 r. Pismem z dnia [...].03.2020 r. [...]WINB ponownie wezwał inwestora o uzupełnienie 4 egzemplarzy projektu budowlanego zamiennego w sposób opisany w wezwaniu. W odpowiedzi na powyższe, w dniu [...].07.2020 r. w siedzibie organu stawił się inwestor, który wypożyczył 4 egzemplarze projektu, celem ponownego ich uzupełnienia. Dokumentacja zwrócona została po jej uzupełnieniu przy piśmie inwestora w dniu [...].08.2020 r. Odnośnie do decyzji organu I instancji, [...]WINB uznał, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] nie dokonał prawidłowej oceny stanu faktycznego i prawnego niniejszej sprawy. Organ odwoławczy przypomniał, że przedmiotem jego oceny była decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] nr [...] z dnia [...]lipca 2018 r. znak [...] zatwierdzająca projekt budowlany zamienny budynku mieszkalnego wielorodzinnego usytuowanego na działce nr ew. [...] z obr. [...] przy ul. [...] w [...][...]oraz nakładająca obowiązek uzyskania pozwolenia na użytkowanie ww. budynku. Organ wskazał, że zgodnie z art. 51 ust. 4 Prawa budowlanego po upływie terminu lub na wniosek inwestora, organ nadzoru budowlanego sprawdza wykonanie obowiązku, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, i wydaje decyzję w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i pozwolenia na wznowienie robót budowlanych albo – jeżeli budowa została zakończona - o zatwierdzeniu projektu budowlanego zamiennego. W decyzji tej nakłada się obowiązek uzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie. Organ odwoławczy wskazał, że zastosowanie ww. przepisu możliwe jest w sytuacji wcześniejszego zobowiązania inwestora w oparciu o art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego, do dostarczenia projektu budowlanego zamiennego, co miało miejsce w niniejszej sprawie, bowiem PINB decyzją [...] z dnia [...].12.2016 r., nałożył na inwestorów J. D. i R.D. obowiązek sporządzenia i przedłożenia - w terminie czterech miesięcy od dnia kiedy decyzja stanie się ostateczna - w Powiatowym Inspektoracie Nadzoru Budowlanego [...] czterech jednobrzmiących egzemplarzy projektu budowlanego zamiennego ww. budynku mieszkalnego wielorodzinnego usytuowanego na działce przy ul. [...]w [...]. Powyższa decyzja została utrzymana w mocy decyzją [...]WINB nr [...] z dnia [...].03.2017 r., zaś WSA w Warszawie wyrokiem z dnia 6.06.2018 r. sygn. akt VII SA/Wa 1278/17 oddalił skargę inwestora na ww. rozstrzygnięcie. Organ II instancji podkreślił, że na ostatnim etapie sprawy zapadł wyrok WSA w Warszawie z dnia 29.08.2019 r., VII SA/Wa 1404/19, którym organ jest związany. Wyrokiem tym Sąd po rozpoznaniu z sprzeciwu inwestora od decyzji [...]WINB z dnia [...] maja 2019 r. w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego. Przedmiotową decyzją [...]WINB, na podstawie art. 138 § 2 k.p.a., po rozpatrzeniu odwołania wniesionego przez S. i I. U. od decyzji PINB zatwierdzającej projekt budowlany zamienny spornego budynku mieszkalnego wielorodzinnego, uchylił decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Organ odwoławczy przypomniał, że we wspomnianym wyroku z dnia 29.08.2019 r., WSA w Warszawie wskazał, że rola organu odwoławczego nie ogranicza się do kontroli zaskarżonej decyzji, lecz organ ten, zgodnie z zasadą dwuinstancyjności postępowania obowiązany jest ponownie sprawę rozpatrzyć o rozstrzygnąć w jej całokształcie. Sąd wskazał, że organ odwoławczy ma obowiązek podjąć wszelkie niezbędne kroki zmierzające do merytorycznego załatwienia sprawy, a nie uwalniać się od obowiązku orzekania przekazaniem sprawy organowi pierwszej instancji. Kierując się powyższymi wskazaniami Sądu, [...]WINB ocenił, że przy ponownym rozpatrywaniu sprawy, jest zobowiązany do dokonania oceny przedłożonego projektu budowlanego pod kątem jego zgodności z przepisami i możliwości jego zatwierdzenia. Organ przypomniał, że ostatecznie w dniu [...].08.2020 r., inwestor przedłożył poprawiony i uzupełniony projekt budowlany zamienny sporządzony przez mgr inż. arch. M.Z.K. oraz mgr inż. B. S. K.. Następnie organ wskazał, że zgodnie z art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego, przed wydaniem decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego zamiennego organ nadzoru budowlanego, który prowadzi postępowanie bada zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia: zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno – budowlanymi, kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych uzgodnień, opinii, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony w budownictwie na dzień opracowania projektu. Następnie [...]WINB wskazał, że w myśl art. 20 ust. 1 pkt. 1, ust. 2 i 4 Prawa budowlanego, do podstawowych obowiązków projektanta należy opracowanie projektu budowlanego w sposób zgodny z ustaleniami określonymi w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia, wymaganiami ustawy, przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej. Projektant ma obowiązek zapewnić sprawdzenie projektu architektoniczno - budowlanego pod względem zgodności z przepisami, w tym techniczno - budowlanymi, przez osobę posiadającą uprawnienia budowlane do projektowania bez ograniczeń w odpowiedniej specjalności lub rzeczoznawcę budowlanego. Przy czym projektant, a także sprawdzający, do projektu budowlanego dołączają oświadczenie o sporządzeniu projektu budów lanego zgodnie z obowiązujący mi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej. Zgodnie zaś z art. 20 ust. 3 pkt 2 Prawa budowlanego, obowiązek sprawdzenia projektu architektoniczno - budowlanego nie dotyczy projektów obiektów budowlanych o prostej konstrukcji, jak: budynki mieszkalne jednorodzinne, niewielkie obiekty gospodarcze, inwentarskie i składowe. Organ odwoławczy wskazał, że w przedłożonym projekcie budowlanym zamiennym, znajdują się ww. oświadczenia. Projektant mgr inż. arch. M. K., jak również mgr inż. arch. W. K[...]; mgr inż. B. K. i inż. K.O. zgodnie oświadczyli, że projekt budowlany zamienny został sporządzony zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej. W dalszej kolejności, organ odwoławczy przypomniał, że PINB po przeprowadzeniu analizy przedłożonego projektu budowlanego zamiennego ww. budynku uznał, że projekt spełnia wymogi określone w Rozporządzeniu Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z 25.04.2012 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego, jest kompletny i posiada wymagane opinie, uzgodnienia, pozwolenia i sprawdzenia. Wykonany został i sprawdzony przez osoby posiadające wymagane uprawnienia budowlane i legitymujące się aktualnymi na dzień opracowania projektu. W ocenie PINB, projekt zagospodarowania działki zgodny jest z przepisami, co umożliwia jego zatwierdzenie. Organ I instancji wskazał ponadto, iż stwierdzenie nieważności decyzji o pozwoleniu na budowę daje podstawy do badania przedmiotowej inwestycji pod kątem zgodności z przepisami Miejscowego Plan Zagospodarowania Przestrzennego Obszaru [...] uchwalonego przez Radę Miasta [...] w dniu [...].11.2010 r. (uchwała nr [...]), zgodnie z którym, ustala się zachowanie istniejącej zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej i usług administracji z prawem do bieżącej konserwacji ( § 71 ust. 3 pkt 2 planu). [...]WINB przypomniał, że na skutek wniesionego odwołania i wiążących wytycznych zawartych w wyroku z dnia 29.08.2019 r., dokonał własnej analizy oraz oceny projektu budowlanego zamiennego przedmiotowej inwestycji budowlanej w świetle całokształtu zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego (przy uwzględnieniu wiążących organy administracji publicznej poglądów zaprezentowanych w wyroku WSA z dnia 6.06.2018 r. sygn. VII SA/Wa 1278/17 oraz wcześniejszych wyroków, jak również w kontekście zarzutów podniesionych w odwołaniu. Przechodząc do oceny projektu zamiennego, [...]WINB wskazał, że zgodnie z art. 35 ust. 1 ustawy Prawo budowlane właściwy organ sprawdza projekt budowlany zamienny w zakresie: po pierwsze - zgodności projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko; po drugie - zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi; po trzecie - kompletności projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, a także zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7: po czwarte - wykonania (w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2), także sprawdzenia projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu - lub jego sprawdzenia zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7. Organ zaznaczył, że projekt zagospodarowania terenu został sporządzony w formie opisowej i rysunkowej, na mapie do celów projektowych i zawiera oznaczenie inwestycji oraz legendę, zaś na str. 6 opisu zestawienie istniejącego sposobu zagospodarowania powierzchni, zagospodarowania działki (pow. działki, pow. zabudowy, pow. biologicznie czynna). Ponadto na części rysunkowej zostały zobrazowane granice działki budowlanej (ABCDA), usytuowanie, obrys i układ istniejących i projektowanych obiektów z oznaczeniem wejść i wjazdów oraz odległości budynku od granic nieruchomości. Projekt architektoniczno - budowlany zawiera zwięzły opis techniczny oraz część rysunkową. Odnosząc się do zarzutów skarżących zawartych w odwołaniu, [...]WINB w pierwszej kolejności wyjaśnił, które zapisy, tj. decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu czy ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, będą miały zastosowanie w niniejszej sprawie. Organ odwoławczy przypomniał, że jak wynika z uzasadnienia skarżonego rozstrzygnięcia PINB "ponieważ decyzja o pozwoleniu na budowę została wyeliminowana z obrotu prawnego w trybie stwierdzenia nieważności, tj. ze skutkiem ex tunc, to oznacza, że decyzja była obarczona wadą od chwili jej podjęcia, a skutek stwierdzenia jej nieważności posiada moc wsteczną. Wobec powyższego organ odwoławczy uznał, że inwestor nie legitymuje się ostateczną decyzją o pozwoleniu na budowę wydaną w oparciu o decyzję Burmistrza Gminy [...] Nr [...] z [...].08.1998r. o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla przedmiotowej inwestycji (...). Stwierdzenie nieważności decyzji o pozwoleniu na budowę daje podstawę do badania przedmiotowej inwestycji pod kątem zgodności z przepisami Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego Obszaru [...] uchwalonego przez Radę Miasta [...] [...] listopada 2010 r. (Uchwałą nr [...])". [...]WINB zaznaczył, że jakkolwiek decyzja o warunkach zabudowy z dnia [...].08.1998 r. została "skonsumowana" poprzez wydanie ostatecznego pozwolenia na budowę oraz nie została wycofana z obrotu prawnego, to jednak decyzją nr [...] z dnia [...]08.2008 r. PINB [...] udzielił pozwolenia na użytkowanie budynku mieszkalnego wielorodzinnego z garażem podziemnym przy ul. [...] w [...], zaś miejscowy plan, który to został przyjęty uchwałą z dnia [...].11.2010 r., dopuszcza zachowanie istniejącej zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej i usług administracji z prawem do bieżącej konserwacji (§ 71 ust. 3 pkt 2 planu miejscowego). Ponadto podkreślił, iż instancyjne kontrole wydawanych rozstrzygnięć nie wykazały niezgodnego z zapisami prawa usytuowania spornego obiektu, co więcej Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego w decyzji z dnia [...].05.2011 r. wskazał, iż "(...) za chybioną należy uznać argumentację organu pierwszej instancji, jakoby wydając kontrolowaną decyzję z dnia [...].12.2001 r. nr [...], Starosta Powiatu [...]zatwierdził projekt zamienny rażąco naruszający warunki techniczne regulujące kwestię usytuowania budynków na działce budowlanej (§12 ust. 4 u- w rozporządzenia z dnia 14 grudnia 1994 r.) (...)". Wobec tego organ odwoławczy uznał, że sporny obiekt nie został wybudowany w sposób niezgodny z prawem w zakresie jego usytuowania, a dalej usankcjonowany został miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, stąd też niecelowym jest orzekanie w stosunku, co do jego usytuowania oraz gabarytów. Jakkolwiek zatem, plan dopuszcza zachowanie istniejącej zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej, to jednak powyższe nie oznacza usankcjonowania zabudowy zrealizowanej niezgodnie z przepisami, bowiem zapisy planistyczne nie zwalniają organu nadzoru budowlanego od kontroli spornej inwestycji z dalszymi zapisami warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. W ocenie organu odwoławczego w badanej sprawie zachodzi niezgodność założeń projektowych z przepisami rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, co winno przemawiać za orzeczeniem o odmówieniu zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego. [...]WINB wskazał, że na gruncie sprawy w tym w świetle wielokrotnie powtarzanych zarzutów I.i S. U., na szczególną uwagę zasługiwało zbadanie prawidłowości usytuowania tarasu, który jak wynika z mapy do celów projektowych oraz części opisowej, został zaprojektowany nad częścią piwniczną stanowiącą garaż podziemny na 18 mp. w linii granicy południowej, a także zbadanie usytuowania od strony zachodniej w części wystającej garażu dwóch okien i kratki wentylacyjnej odprowadzającej spaliny z garażu. Zdaniem organu odwoławczego, w tym względzie należało mieć na uwadze zapisy § 12 ust. 6 pkt. 1 oraz § 152 ww. rozporządzenia. W tym celu w ramach prowadzonego postępowania odwoławczego organ najpierw w oparciu o art. 136 k.p.a., ustalił, że na ścianie południowej w granicy z działką skarżących nie znajdują się żadne otwory, a wloty powietrza (czerpnie) usytuowane są 65 cm nad poziomem terenu i 70 cm od krawędzi ściany elewacji południowej. Następnie kolejno pismami z dnia [...].12.2019 r. i z dnia [...].03.2020 r. wzywał inwestora do uzupełnienia dokumentacji projektowej. W ostatnim z tych pism wezwano inwestora do uzupełnienia 4 egzemplarzy projektu budowlanego zmiennego poprzez wskazanie: 1. w części rysunkowej: dot. czerpni: - na wszystkich rysunkach. 4 egzemplarzy projektu budowlanego zamiennego, ujednolicenie (naniesienie) zmian; dot. tarasu: - na wszystkich rysunkach, 4 egzemplarzy projektu budowlanego zamiennego, jednoznaczne (wyraźne) wskazanie wszystkich elementów (w tym murków naroży skrajnych i środkowych wraz z balustradami, murków oddzielających poszczególne powierzchnie tarasów od siebie oraz wierzchniej warstwy pokrycia tarasów – terakota) do usunięcia demontażu po uprzednim tarasie (bowiem przedstawione kolorem czerwonym zmiany nie są naniesione na wszystkich rysunkach projektów ponadto te naniesione świadczą u wydzieleniu dodatkowych tarasów poprzez ich wygrodzenie balustradą, na istniejących w elewacji południowej, a usytuowanych w granicy z działką sąsiednią tarasach); - natomiast w przypadku przyjęcia technicznie uzasadnionego rozwiązania projektowego wskazującego na konieczność pozostawienie murków naroży skrajnych lub/i środkowych od strony nieruchomości sąsiedniej należy przedstawić sposób odprowadzenia wód opadowych z połaci dachowej powstałej w miejsce tarasu, w szczególności w obrębie ww. murków; - sygnowanie (podpisanie) przez projektanta wszystkich wprowadzonych kolorem czerwonym zmian projektowych, na każdej stronie z wprowadzonymi zmian: w części opisowej; - opisanie robót budowlanych wraz ze wskazaniem materiałów z jakich będą wykonane, w części wprowadzonych zmian w tym materiału poszycia dachowego poza tarasem (a w przypadku przyjęcia rozwiązania wskazującego na pozostawienie murków naroży skrajnych lub/i środkowych, technicznego uzasadnienia wskazującego na konieczność ich pozostawienia). [...]WINB wskazał, że po dokonaniu analizy zwróconych przy piśmie z dnia [...].08.2020 r. egzemplarzy projektu budowlanego zamiennego, że o ile kwestia dotycząca opisywanych wyżej czerpni została wyjaśniona w zamiennym projekcie budowlanym w sposób prawidłowy i wyczerpujący, to o tyle w dalszym ciągu mamy do czynienia z utrzymującą się niezgodnością usytuowania opisywanego wyżej tarasu z zapisami rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (pomimo wielokrotnych wezwań inwestora nieprawidłowość ta nie została usunięta). Z kolei niezgodność w tym zakresie stanowi fundamentalny zarzut formułowany przez skarżących. Odnosząc się w pierwszej kolejności do ww. czerpni powietrza organ odwoławczy wskazał na zgodność założeń projektowych z zapisami § 152 ww. rozporządzenia. W projekcie budowlanym zamiennym oznaczono bowiem umiejscowienie przedmiotowych czerpni przy nawiewach, a także wskazano, że ich wyloty (tj. odległość dolnej krawędzi otworu wlotowego) znajdować się będą na wysokości 2 m nad poziomem terenu (rzut piwnic - rys. nr 3, rzut elewacji północnej; - rys. nr 11, rzut elewacji wschodniej - rys. nr 12, rzut elewacji południowej - rys. nr 13, rzut elewacji zachodniej - rys. nr 14). Odnośnie zaś do usytuowania spornego tarasu w projekcie budowlanym organ odwoławczy wskazał, że w myśl § 12 ust. 6 pkt. 1 ww. rozporządzenia odległość od granicy działki budowlanej nie może być mniejsza niż 1,5 m do okapu lub gzymsu zwróconego w stronę tej granicy, a także do balkonu, daszku nad wejściem, galerii, tarasu, schodów zewnętrznych, rampy lub pochylni - z wyjątkiem pochylni przeznaczonych dla osób niepełnosprawnych. Zdaniem [...]WINB, przedstawione przez inwestora założenia projektowe zamienne, nie odpowiadają zapisom ww. regulacji prawnej. Na rysunku nr 4 (rzut parteru) widoczny jest taras, który przedzielony jest projektowanymi stalowymi balustradami o wysokości 110 cm, które oddalone są od murowanych oraz stalowo - ażurowych balustrad (stanowiących krawędź elewacji budynku usytuowanej w granicy z działką skarżących) w odległości 1,5 m od granicy działki sąsiedniej. Wskazywany stan widnieje również na rysunku nr 9 (przekrój A-A) oraz rysunku nr 10 (przekrój BB). W ocenie [...]WINB, krawędź ww. tarasu wyznaczona jest murowanymi oraz stalowo – ażurowymi balustradami (nie zaś projektowanymi stalowymi), które znajdują się na granicy z nieruchomością sąsiednią, nie spełniając tym samym wymogu 1,5 m odległości opisanego w § 12 ust. 6 pkt. 1 ww. rozporządzenia. Jakkolwiek bowiem w uzupełnionym projekcie wyrysowano kolorem czerwonym linię nowej balustrady stalowej, to jednak nadal nie usunięto w projekcie starej murowano-stalowej balustrady usytuowanej w granicy z nieruchomością sąsiednią. W piśmie z dnia [...].03.2020 r. [...]WINB wezwał do wykazania wszystkich elementów tarasu do usunięcia, bądź wykazania przyjęcia technicznie uzasadnionego rozwiązania projektowego wskazującego do ich pozostawienia. Pomimo powyższego w uzupełnionym w tym zakresie przedmiocie poza pozostawieniem elementów spornych w postaci zlokalizowanej w granicy z działką sąsiednią murowano- stalowej balustrady, nie wykazano jakiegokolwiek uzasadnienia technicznego dla jej pozostawienia w niezmienionej formie bądź celowości takiego rozwiązania. [...]WINB wskazał, że w przypadku wyeliminowania z obrotu prawnego decyzji o pozwoleniu na budowę poprzez stwierdzenie jej nieważności, przy jednoczesnym potwierdzeniu przez sąd administracyjny konieczności sporządzenia dokumentacji projektowej zamiennej, organ nadzoru budowlanego nie może zatwierdzić projektu, którego rozwiązania stoją w oczywistej sprzeczności z § 12 wyżej cytowanego rozporządzenia w sprawie warunków technicznych. Nie pozwala na to treść art. 35 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego, zgodnie z którym przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego organ administracji architektoniczno-budowlanej sprawdza zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi. W badanym wypadku organ uznał, że istniejąca pomiędzy wskazywanymi balustradami (nowo projektowanymi i pozostałymi) przestrzeń stanowi taras. W ocenie [...]WINB, biorąc pod uwagę ww. okoliczności faktyczne i prawne, należało podjąć w postępowaniu odwoławczym rozstrzygnięcie w trybie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a., polegające na uchyleniu zaskarżonej decyzji w całości i orzeczeniu co do istoty sprawy. Powyższe rozstrzygnięcie, jest w ocenie [...]WINB zgodne z treścią wiążącego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29.08.2019 r. sygn. akt VII SA/Wa 1404/19, który nakazał merytoryczne rozstrzygnięcie badanej sprawy. [...]WINB wskazał ponadto, że będąca przedmiotem rozpoznania decyzja PINB dla [...] nr [...] zatwierdzająca projekt budowlany zamienny wydana została na podstawie art. 51 ust. 4 ustawy Prawo budowlane. W oparciu więc i o tę podstawę orzeczono w ramach prowadzonego postępowania odwoławczego. Wydanie bowiem decyzji w oparciu o art. 51 ust. 5 stanowiłoby zmianę podstawy prawnej, a zarazem orzekanie w innym przedmiocie niż to uczynił organ powiatowy. Organ dodał też, że przepis art. 51 ust 4 Prawa budowlanego, nie może być tak rozumiany, że uprawnia on do wydania przez właściwy organ wyłącznie decyzji pozytywnej dla inwestora, a więc zatwierdzającej złożony przez niego projekt budowlany. Już samo brzmienie tego przepisu, stanowiącego o tym, iż decyzję wydaje się w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego jednoznacznie przesądza o tym, że decyzja może być zarówno pozytywna jak i negatywna oczywiście w zależności i od warunków danej sprawy. Skargę na powyższą decyzję, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, R. D.. Inwestor zaskarżył ww. decyzję w całości. W uzasadnieniu wskazał, że .WINB skarżoną decyzją raz kolejny raz kwestionuje wiążące go wskazania Sądów Administracyjnych, jak również ustalenia Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego dotyczące prawidłowości wykonanych robót budowlanych budynku [...] w [...] w stosunku do wymogów określonych w przepisach i warunkach technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Skarżący argumentował, że wprawdzie GINB w swoich decyzjach stwierdzających nieważność decyzji Starosty Powiatu [...] zezwalających na budowę budynku wielorodzinnego: z dnia [...] lutego 2006 r. i decyzji z dnia [...] lutego 2006 r. oraz decyzji z dnia [...]lipca 2009 r. próbował wykazać, jakoby garaż podziemny z tarasem był usytuowany niezgodnie z przepisami, ale jednoznaczne stanowisko WSA wyrażone w uzasadnieniu wyroku w sprawie VII SA/Wa 1779/09 z dnia 1 lutego 2010 r. uchylającym decyzję GINB spowodowało ostateczną zmianę stanowiska GINB w tym zakresie, tak Sąd w uzasadnieniu przywoływanego wyżej wyroku jednoznacznie wskazał, cyt. "W dacie wydawania decyzji nr [...] (zmieniającej decyzję o pozwoleniu na budowę) obowiązywał bowiem § 12 ust. 4 rozporządzenia, który określał odległości jakie należy zachować pomiędzy budynkiem a granicą działki sąsiedniej. Jednak w ust. 5 i 6 dopuszczał określone odstępstwa, w tym m.in. możliwość posadowienia budynku w granicy z działką sąsiednią, tak jak mamy do czynienia w niniejszej sprawie". I dalej, cyt. "A zatem zupełnie chybiony jest zarzut organu II instancji w zakresie rażącego naruszenia art. 35 ust. 1 pkt. 1 lit. c) Prawa budowlanego z przyczyn wskazanej w zaskarżonej decyzji". Przywoływany wyżej wyrok WSA w sprawie sygn. akt VII SA/Wa 1779/09 jest prawomocny. Skarżący wskazał, że w wykonaniu wyroku Sądu, w dniu [...]lipca 2010 r. GINB dokonał "oględzin w sprawie zabudowy znajdującej się na działce nr ew. [...], obręb [...] przy ul. [...] w [...] oraz usytuowania tych obiektów i urządzeń budowlanych względem zabudowy na działkach sąsiednich". GINB w uzasadnieniu swojej decyzji z dnia [...] maja 2011 r. potwierdził prawidłowość usytuowania budynku wielorodzinnego na działce oraz braku naruszeń przepisów Rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Na powyższe, jednoznaczne ustalenia GINB zatwierdzone prawomocnym wyrokiem WSA w Warszawie powołuje się PINB w swej decyzji [...] z dnia [...]lipca 2018 r., gdzie w obszernym i szczegółowym uzasadnieniu decyzji każde twierdzenie uzasadnia odpowiednimi przepisami prawa bądź ustaleniami GINB i sądów administracyjnych. Mimo to [...]WINB w skarżonej decyzji próbuje przeforsować przeciwną tezę i uchylić decyzję PINB. Zdaniem skarżącego organ odwoławczy już raz próbował podważyć prawidłowość decyzji PINB z dnia [...] lipca 2018r. i uchylił w całości tę decyzję przekazując sprawę do ponownego rozpoznania. W wyniku wniesionego sprzeciwu, WSA w Warszawie wyrokiem w sprawie VII SA/Wa 1404/19 z dnia 29 sierpnia 2019 r. uchylił zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu wyroku Sąd stwierdził, cyt. "Sąd zauważa, że w okolicznościach niniejszej sprawy przed organem drugiej instancji stało zadanie ponownej oceny przedłożonego materiału dowodowego - projektu zamiennego i nie wydaje się celowe uzupełnianie dowodów". Zdaniem skarżącego [...]WINB działając sprzecznie z wytycznymi Sądu zawartymi w uzasadnieniuwyroku wydaje niezaskarżalne postanowienie, w którym zleca PINB, cyt. "przeprowadzenie oględzin i ustalenia aktualnego stanu faktycznego" budynku wielorodzinnego, co wskazuje, że [...]WINB przed wydaniem skarżonej decyzji nie zapoznał się z całością materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie, w szczególności z przywoływanymi wyżej wyrokami WSA w Warszawie oraz protokołem oględzin GINB z dnia [...] lipca 2010r. i decyzją GINB z dnia [...] maja 2011r. [...]. Skarżący podniósł, że budynek wielorodzinny przy ul. K. w W. został wybudowany zgodnie z zatwierdzonym projektem budowlanym zamiennym zatwierdzonym decyzją Starosty Powiatu [...]nr [...] z dnia [...] grudnia 2001 r., bez odstępstw od tego projektu, zgodnie z obowiązującymi przepisami, w szczególności zgodnie z wymaganiami Rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Budynek został oddany do użytkowania w 2008 r. i od tego czasu nie podlegał żadnym przebudowom ani modernizacjom. Postępowanie [...]WINB wbrew wskazaniom WSA zawartym w uzasadnieniu wyroku, zmierzające do dokonania ustaleń nie mających znaczenia w niniejszym postępowaniu oraz powielające wcześniejsze ustalenia GINB zmierza wyłącznie do niezasadnego przedłużania postępowania legalizacyjnego i bez wątpienia nie jest postępowaniem prowadzonym bezstronnie. Kwestionowanie przez [...]WINB ustaleń GINB - organu wyższego szczebla oraz wytycznych zawartych w wyrokach sądów administracyjnych nie znajdują również poparcia w obowiązujących przepisach prawa. Dodatkowo podniesiono, że oględziny budynku - zlecone przez [...]WINB zostały dokonane z naruszeniem art. 10, art. 79 § 1 i 2 kpa, tj. bez udziału skarżącego bez jego winy. Termin oględzin został ustalony tak, że oględziny miały miejsce jeszcze przed doręczeniem zawiadomienia o terminie oględzin, co uniemożliwiło stronie wzięcie czynnego udziału w tej czynności i doprowadziło do sytuacji, w której [...]WINB – nie znając całości akt sprawy - wydał skarżoną decyzję. Pozostałe zarzuty podniesione w sprzeciwie od decyzji [...]WINB nr [...] z dnia [...] maja 2019 r. są wciąż aktualne. Z powyższych względów skarżący wniósł o uchylenie skarżonej decyzji [...]WINB w całości i zatwierdzenie decyzji PINB nr [...] z dnia [...].07.2018r. oraz o zasądzenie kosztów. Organ w odpowiedzi na skargę podtrzymał dotychczasowe stanowisko i wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, dalej "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Przedmiotem kontroli jest badanie, czy organy administracji w toku rozpoznania sprawy, nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na jej wynik. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w prowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Stosownie zaś do art. 134 § 1 p.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Badając legalność zaskarżonej decyzji w oparciu o powyższe kryteria, Sąd uznał, że skarga zasługuje na uwzględnienie, aczkolwiek nie wszystkie jej argumenty, Sąd uznał za zasadne. Na wstępie przypomnieć należy, że w odniesieniu do spornego budynku inwestorzy uzyskali decyzję Burmistrza Gminy [...] Nr [...] z [...].08 1998 r. o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu na budowę budynku mieszkalnego, wielorodzinnego, [...]lokalowego z garażami wbudowanymi w podziemiu, z infrastrukturą techniczną na terenie Gminy [...] przy ul. [...]. Następnie decyzją Starosty Powiatu [...] Nr [...] z [...].02.2000 r. zatwierdzono projekt budowlany i udzielono inwestorom pozwolenia na budowę wielorodzinnego budynku mieszkalnego, na posesji zlokalizowanej przy ul. [...] w [...]. Starosta Powiatu [...] decyzją Nr [...] z [...].12.2001 r. zmienił ww. decyzję zatwierdzając zamienny projekt budowlany i pozwolił inwestorowi na budowę wielorodzinnego budynku mieszkalnego, na posesji znajdującej się przy ul. [...] w [...] [...].10.2005 r. Wojewoda [...] wszczął z urzędu postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności w/w decyzji Starosty Powiatu [...]. Ostatecznie decyzja o pozwoleniu na budowę została wyeliminowana z obrotu prawnego, bowiem Wojewoda [...] decyzją Nr [...] z [...].01.2011 r. stwierdził nieważność decyzji Starosty Powiatu [...] Nr [...] z [...].02.2000 r" a Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z [...] 05.2011 r. ([...]) utrzymał ją w mocy. Jak trafnie wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 25 lutego 2014 r., sygn. akt II OSK 2286/12, LEX nr 1447263, w sytuacji stwierdzono nieważność pozwolenia na budowę i zatwierdzonego projektu budowlanego, czy też je uchylono, po wykonaniu obiektu budowlanego (zakończeniu robót budowlanych), powstaje stan, w którym wykonane roboty budowlane w całości lub w części nie mają oparcia w legalnie istniejącej dokumentacji. Taka sytuacja oznacza zaś, że może być stosowany odpowiednio przepis art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego, który pozwala, po nałożeniu obowiązku sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego, dokonanie następnie ustaleń, ocen i rozstrzygnięć, o których mowa w art. 51 ust. 4 i 6 Prawa budowlanego. Słuszne zatem było nałożenie na inwestora obowiązku przedłożenia projektu budowlanego zamiennego. Wymogi dotyczące projektu budowlanego zamiennego, określa art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego wskazując, że podlega on sprawdzeniu między innymi pod kątem zgodności z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i przepisami techniczno – budowlanymi. Inne elementy podlegające sprawdzeniu w ramach tego przepisu, nie były przedmiotem sporu w rozpoznawanej sprawie. Odnośnie do kwestii zgodności inwestycji z przepisami planistycznymi z uwagi na wyeliminowanie z obrotu prawnego decyzji o pozwoleniu na budowę ze skutkiem ex tunc, oznacza, że decyzja była obarczona wadą od chwili jej podjęcia, a skutek stwierdzenia jej nieważności posiada moc wsteczną. W związku z tym należało uznać, że inwestor nie legitymuje się ostateczną decyzją o pozwoleniu na budowę wydaną w oparciu o decyzję Burmistrza Gminy [...] Nr [...] z [...].08.1998 r. o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla przedmiotowej inwestycji. Sąd w pełni zgadza się ze stanowiskiem organów, że stwierdzenie nieważności decyzji o pozwoleniu na budowę daje podstawę do badania przedmiotowej inwestycji pod kątem zgodności z przepisami Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego Obszaru [...] uchwalonego przez Radę Miasta [...][...] listopada 2010 r. (Uchwałą nr [...]). Zgodnie z zapisami § 71 ust. 3 pkt 2 wspomnianego planu i ustaleniami dla terenu [...], na którym znajduje się działka inwestycyjna "ustala się zachowanie istniejącej zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej i usług administracji z prawem do bieżącej konserwacji'. W dacie wejścia w życie powyższego planu budynek wzniesiony przez inwestora istniał i był przez niego użytkowany, a zatem w myśl przepisów planu, inwestor ma prawo do zachowania tego budynku wraz z prawem do jego bieżącej konserwacji. Kwestią budzącą zastrzeżenia organu odwoławczego, była zgodność projektu zamiennego z regulacjami przewidzianymi w Rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Ostatecznie jedynym elementem projektu zamiennego, który nie uzyskał akceptacji organu odwoławczego i stał się powodem wydania przez [...]WINB decyzji odmawiającej zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego, była niezgodność projektu z § 12 ust. 6 pkt. 1 ww. rozporządzenia, zgodnie z którym odległość od granicy działki budowlanej nie może być mniejsza niż 1,5 m do okapu lub gzymsu zwróconego w stronę tej granicy, a także do balkonu, daszku nad wejściem, galerii, tarasu, schodów zewnętrznych, rampy lub pochylni - z wyjątkiem pochylni przeznaczonych dla osób niepełnosprawnych. W ocenie [...]WINB przedstawione przez inwestora założenia projektowe zamienne, nie odpowiadają zapisom ww. regulacji prawnej. Na rysunku nr 4 (rzut parteru) widoczny jest taras, który przedzielony jest projektowanymi stalowymi balustradami o wysokości 110 cm, które oddalone są od murowanych oraz stalowo - ażurowych balustrad (stanowiących krawędź elewacji budynku usytuowanej w granicy z działką skarżących) w odległości 1,5 m od granicy działki sąsiedniej. Wskazywany stan widnieje również na rysunku nr 9 (przekrój A-A) oraz rysunku nr 10 (przekrój BB). W ocenie [...]WINB, krawędź ww. tarasu wyznaczona jest murowanymi oraz stalowo – ażurowymi balustradami (nie zaś projektowanymi stalowymi), które znajdują się na granicy z nieruchomością sąsiednią, nie spełniając tym samym wymogu 1,5 m odległości opisanego w § 12 ust. 6 pkt. 1 ww. rozporządzenia. Jakkolwiek zdaniem [...]WINB, w uzupełnionym projekcie wyrysowano kolorem czerwonym linię nowej balustrady stalowej, to jednak nadal nie usunięto w projekcie starej murowano-stalowej balustrady usytuowanej w granicy z nieruchomością sąsiednią. W piśmie z dnia [...].03.2020 r[...]WINB wezwał do wykazania wszystkich elementów tarasu do usunięcia, bądź wykazania przyjęcia technicznie uzasadnionego rozwiązania projektowego wskazującego do ich pozostawienia. Pomimo powyższego w uzupełnionym w tym zakresie przedmiocie poza pozostawieniem elementów spornych w postaci zlokalizowanej w granicy z działką sąsiednią murowano- stalowej balustrady, nie wykazano jakiegokolwiek uzasadnienia technicznego dla jej pozostawienia w niezmienionej formie bądź celowości takiego rozwiązania. Odnosząc się do zgodności wybudowanego już spornego budynku z przepisami techniczno – budowlanymi, zwrócić należy uwagę na uzasadnienie rozstrzygnięcia GINB, który w uzasadnieniu decyzji z [...]. 05. 2011 r. ( stwierdzającej nieważność pozwolenia na budowę ) stwierdził, że inwestor był uprawniony do realizacji budynku mieszkalnego bezpośrednio przy granicy z działką nr ew. [...] z obr. [...] znajdującą się przy ul. [...][...], nie naruszono również przepisu § 23 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z 14.12.1994 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie gdyż inwestycja nie przewidywała realizacji i nie obejmowała swym zakresem budowy osłon lub pomieszczeń na odpadki stałe, a odległości projektowanej zabudowy od granicy z sąsiednimi działkami są zgodne z przepisami. Ponadto w ocenie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego zatwierdzony projekt przewidywał, iż wody opadowe z projektowanego tarasu będą odprowadzane rynną na teren własny Inwestorów. Należy zatem podsumować, że GINB nie dostrzegł żadnej sprzeczności inwestycji z przepisami Rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z [...]12.1994 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. GINB zwrócił natomiast uwagę, że analizowana decyzja Starosty Powiatu [...] rażąco naruszyła przepisy art. 35 ust. 1 pkt 1 lit. b Prawa budowlanego, gdyż udzielono pozwolenia na budowę obiektu o parametrach znacznie odbiegających od tych które inwestor wskazał wnioskując o ustalenie warunków zabudowy, co uzasadnia stwierdzenie jej nieważności. Wskazać też należy, że wyeliminowanie z obrotu prawnego decyzji o pozwoleniu na budowę nastąpiło w postępowaniu nieważnościowym, w którym organ brał pod uwagę z urzędu określoną w art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. przesłankę rażącego naruszenia prawa. Analizując decyzję o pozwoleniu na budowę, GINB niewątpliwie także pod katem rażącego naruszenia oceniał zgodność inwestycji z przepisami techniczno – budowlanymi i nie dostrzegł w tym zakresie nieprawidłowości. Ponadto zgodność inwestycji z przepisami Rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z 14.12.1994 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, była przedmiotem bardzo szczegółowej oceny technicznej sporządzonej przez M. B. K.Jak wynika z tej oceny sporny budynek został usytuowany ścianami z otworami okiennymi z zachowaniem min. odległości 4 m od granicy z sąsiednimi działkami, tj. z zachowaniem odległości wynikających z przepisów § 12 rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z 14 grudnia 1994 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie(/Dz. U. nr 10, poz. 46 z 1995 r. z późniejszymi zmianami). Ściana garażu podziemnego od strony południowej usytuowana jest bezpośrednio przy granicy z sąsiednią działką nr [...] z obr. [...][...], na co zezwalały przepisy § 12 pkt. 6 rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa, które dopuszczały możliwość usytuowania ściany budynku bez otworów okiennych bezpośrednio przy granicy działki przy uzyskaniu zgodny właścicieli sąsiedniej działki. Ściana garażu podziemnego usytuowana przy granicy z sąsiednią działką nie posiada otworów okiennych, a właściciele działki nr [...] z obr[...], M. P.i S. K.wyrazili pisemną zgodę na budowę garażu bezpośrednio przy granicy ich działki. Wybudowany budynek wielorodzinny spełnia wymogi określone w § 12 Rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, jak również wymogi określone w przepisach § 13, cyt. wyżej Rozporządzenia w zakresie przesłaniania sąsiednich budynków oraz § 57 w/w. Rozporządzenia dotyczącego dostępu naturalnego oświetlenia do pomieszczeń przeznaczonych na ludzi. Ocena zgodności z przepisami technicznymi, była zatem już przedmiotem szczegółowej analizy, zaś [...]WINB nie wyjaśnił potrzeby dalszej kontroli inwestycji pod tym kątem. Wskazać w tym miejscu należy, że WSA w Warszawie w wyroku z dnia 29 sierpnia 2019 r., sygn. akt VII SA/Wa 1404/19, stwierdził, że nie wydaje się celowe uzupełnianie dowodów. Stosownie do art. 153 p.p.s.a. organ administracji publicznej orzekający ponownie w tej samej sprawie, nie może pominąć oceny prawnej wyrażonej wcześniej w orzeczeniu, gdyż ocena ta wiąże go w sprawie. Ocena prawna i wskazania zawarte w orzeczeniu sądu, z mocy ww. przepisu, wiążą w sprawie sądy oraz organ ilekroć dana sprawa będzie przedmiotem rozpoznania, jeżeli nie zostanie ono uchylone chyba, że przepisy prawa uległy zmianie. Sam zresztą [...]WINB tego nie kwestionuje, wskazując, że jest związany wskazaniami zawartymi w powyższym wyroku Sądu. [...]WINB zatem w sposób sprzeczny ze wskazaniami Sądu zamiast poprzestać na bezspornie jak wyżej wskazano ustalonej zgodności inwestycji z przepisami techniczno – budowlanymi, postanowieniem z dnia [...] października 2019 r., zlecił organowi I instancji uzupełniające postępowanie dowodowe, które nie dotyczyło kwestii związanej z lokalizacją tarasu. [...]WINB nie wyjaśnił z jakiego powodu uznał za konieczne wbrew zaleceniom Sądu, dokonywanie uzupełniającego postępowania dowodowego oraz jakie były podstawy do kwestionowania po raz kolejny oceny prawnej dotyczącej legalności zrealizowania budynku z punktu widzenia warunków technicznych w tym lokalizacji tarasu. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia z dnia 10 kwietnia 2014 r., sygn. akt II OSK 2750/12, LEX nr 1586373, § 330 rozporządzenia z dnia 12 kwietnia 2002 r. stanowi, że rozporządzenia nie stosuje się z zastrzeżeniem § 2 ust. 1 i § 207 ust. 2, jeżeli przed dniem wejścia w życie rozporządzenia: 1). Został złożony wniosek o pozwolenie na budowę lub odrębny wniosek o zatwierdzenie projektu budowlanego i wnioski te zostały opracowane na podstawie dotychczasowych przepisów; 2). Zostało dokonane zgłoszenie budowy lub wykonania robót budowlanych w przypadku, gdy nie jest wymagane uzyskanie decyzji o pozwoleniu na budowę. Stosownie do § 2 ust. 1 rozporządzenia, jego przepisy mają zastosowanie przy projektowaniu, budowie i przebudowie oraz przy zmianie sposobu użytkowania budynków oraz budowli nadziemnych i podziemnych spełniających funkcje użytkowe budynków, a także związanych z nimi urządzeń budowlanych, z zastrzeżeniem § 207 ust. 2. Z kolei stosownie do § 207 ust. 2 przepisy rozporządzenia dotyczące bezpieczeństwa pożarowego, wymiarów schodów, o których mowa w § 68 ust. 1 i 2, a także oświetlenia awaryjnego, o którym mowa w § 181, stosuje się, z uwzględnieniem § 2 ust. 2 i 3a, również do użytkowanych budynków istniejących, które na podstawie przepisów odrębnych uznaje się za zagrażające życiu ludzi. Z powołanych wyżej przepisów wynika, że przepisy rozporządzenia mogą mieć zastosowanie do budynków już istniejących w ograniczonym zakresie. Po pierwsze, zastosowanie to zostało ograniczone do przepisów dotyczących bezpieczeństwa pożarowego, wymiaru schodów, oświetlenia awaryjnego. Po wtóre, muszą zaistnieć przesłanki zastosowania w tym zakresie przepisów rozporządzenia, tj. budynek musi być użytkowany w okresie obowiązywania rozporządzenia oraz należy stwierdzić, na podstawie przepisów odrębnych, że budynek zagraża życiu ludzi. Organ wojewódzki nie wyjaśnił natomiast, dlaczego zastosował do oceny przedmiotowej inwestycji oraz projektu zamiennego przepisy Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie zamiast dotychczas stosowanych przez organy przepisów Rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z 14.12.1994 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Niezależnie od powyższego, stan zaawansowania sprawy, kiedy to do oceny pozostał dosłownie jeden element w postaci usytuowania tarasów, prowadzi do wniosku, że wydanie decyzji odmawiającej zatwierdzenia projektu zamiennego ( po jego uprzednim wielokrotnym uzupełnianiu przez inwestora na polecenia organu), było przedwczesne. Skoro [...]WINB wskazał, że w uzupełnionym przez inwestora projekcie zamiennym poza pozostawieniem elementów spornych w postaci zlokalizowanej w granicy z działką sąsiednią murowano - stalowej balustrady, nie wykazano jakiegokolwiek uzasadnienia technicznego dla jej pozostawienia w niezmienionej formie bądź celowości takiego rozwiązania, powinien rozważyć, czy nie należy wprost w sposób czytelny wskazać inwestorowi konieczności usunięcia z projektu starej murowano-stalowej balustrady usytuowanej w granicy z nieruchomością sąsiednią i dopiero wówczas gdy projekt nie zostanie w tym zakresie poprawiony, odmówić jego zatwierdzenia. Ponadto organ powinien wyjaśnić dlaczego w jego ocenie pozostawienie elementu w postaci starej murowano-stalowej balustrady usytuowanej w granicy z nieruchomością sąsiednią, przy jednoczesnym pozostawieniu zaprojektowanych stalowych balustrad o wysokości 110 cm, które oddalone są od murowanych oraz stalowo - ażurowych balustrad (stanowiących krawędź elewacji budynku usytuowanej w granicy z działką skarżących) w odległości 1,5 m od granicy działki sąsiedniej jest konieczne. Wskazać bowiem należy, że projektowane balustrady, ograniczać będą faktycznie taras, w taki sposób, że zachowana zostanie wymagana przepisami technicznymi, jego odległość 1,5 m od działki sąsiedniej. Trudno bowiem uznać by pozostała przestrzeń pomiędzy starą a zaprojektowaną balustradą, mogła być uznana za taras. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy, organ odniesie się do powyższych kwestii. Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżoną decyzję na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 p.p.s.a.