VII SA/Wa 2081/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mariola Kowalska, , Sędzia WSA Ewa Machlejd (spr.), Sędzia WSA Halina Emilia Święcicka, Protokolant specjalista Monika Pietruszewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 maja 2015 r. sprawy ze skargi G. J. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego skargę oddala Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] decyzją z dnia [...] maja 2014 r. nr [...] na podstawie art. 51 ust 1 pkt 5 w zw. art. 51 ust. 1 pkt 3 i art. art. 83 ust. 1ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2013 r. poz. 1409) oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r. nr 98, poz. 1071 ze zm.) po ponownym rozpatrzeniu sprawy budynku inwentarsko-składowego, na działkach nr ew. [...] i [...], położonych w miejscowości [...] gm. [...], zrealizowanego w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę nakazał G. J. rozbiórkę ww. budynku inwentarsko-składowego. W uzasadnieniu organ wskazał, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] na wniosek K. K. wszczął postępowanie administracyjne w sprawie ww. budynku inwentarsko-składowego. W wyniku czynności kontrolnych, przeprowadzonych przez pracowników PINB w [...] stwierdzono, że budynek inwentarsko-składowy jest murowany, z dachem dwuspadowym krytym eternitem. Budynek zrealizowano na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę z dnia [...] listopada 1993 r. wydanej przez Urząd Rejonowy w [...]. Jak ustalono inwestor w trakcie realizacji robót budowlanych w sposób istotny odstąpił od zatwierdzonego projektu budowlanego i warunków udzielonego pozwolenia na budowę. Dokonane zmiany polegały na rozbudowie i zwiększeniu wymiarów zewnętrznych budynku tj. powierzchni zabudowy z 284,76 m2 na 558 m2, zwiększeniu kubatury z 1551,5 m3 na 3962 m3, zmianie usytuowania budynku w stosunku do rozwiązań przyjętych w planie zagospodarowania działki, zgodnie z którym odległość od granicy wskazanych działek winna wynosić 4 m, przy czym budynek ten zbliżono ścianami z otworami okiennymi i otworami wybiegowymi dla trzody do granicy działek sąsiednich. Według mapy geodezyjnej z dnia [...] kwietnia 2004 r. budynek usytuowano w odległość 1 m do granicy działki sąsiedniej oznaczonej nr ew. [...], stanowiącej własność skarżącej i w odległości 1,5 m do granicy działki nr ew. [...]. Budowę budynku zakończono w 1994 r. PINB w [...], postanowieniem z dnia [...] września 2000 r., w trybie art. 103 ust. 2 ustawy Prawo budowlane z 1994 r. i art 56 ust. 1 ustawy z dnia 24 października 1974 r. Prawo budowlane, nakazał G. J., przedłożyć inwentaryzację powykonawczą wraz z ekspertyzą techniczną budynku. Inwestor wykonał nałożony obowiązek i dnia [...] grudnia 2000 r. przedłożył wymagane dokumenty. Z przedłożonej oceny technicznej wynikało, że budynek zrealizowano zgodnie ze sztuką budowlą jednakże z naruszeniem warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać, budynki i ich usytuowanie. W związku z powyższym, decyzją z dnia [...] stycznia 2001 r., na podstawie art. 51 ust. 4 Prawa budowlanego nakazano inwestorowi zamurować, w ścianach zewnętrznych przy granicy z działkami sąsiednimi, otwory okienne i otwory wybiegowe dla trzody. W decyzji tej nakazano również odprowadzenie wód opadowych z dachu na teren własnej działki poprzez zamontowanie rynien zakończonych rurami spustowymi, skierowanymi na własny teren. Po rozpatrzeniu odwołania K. K. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, decyzją z dnia [...] października 2003 r. Nr [...] uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy PINB decyzją z dnia [...] czerwca 2004 r., w trybie art. 103 ust. 2 ustawy Prawo budowlane z dnia 7 lipca 1994 r. oraz art. 40 ustawy Prawo budowlane z 1974 r. nakazał w ścianach zewnętrznych budyniu inwentarsko-składowego od strony sąsiednich działek nr [...] i nr [...] zamurować otwory okienne i otwory wybiegowe dla trzody, a wody opadowe z dachu odprowadzić na własną działkę poprzez zamontowanie rynien zakończonych rurami spustowymi skierowanymi na własny teren, w określonym terminie. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, po rozpatrzeniu odwołania K. K., decyzją z dnia [...] grudnia 2008 r. Nr [...] uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. Dokonując ponownej kwalifikacji prawnej wykonanych robot budowlanych na gruncie przepisów art. 50 i 51 znowelizowanej ustawy Prawo budowlane z 1994 r., które weszły w życie od 11 lipca 2003 r., na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 3 prawa budowlanego, decyzją z [...] marca 2009 r. Nr [...] nałożono na inwestora obowiązek sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego ww. budynku uwzględniającego zmiany wynikłe z dotychczas wykonanych robót budowlanych. W decyzji tej nałożono obowiązek zamurowania otworów okiennych i otworów wybiegowych w ścianach zewnętrznych od strony działek sąsiednich nr ew. [...] i [...], a także odprowadzenie wód opadowych z dachu poprzez zamontowanie rynien i rur spustowych skierowanych na teren własnej działki. Wskutek wniesionego odwołania K. K., [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, kolejną decyzją z dnia [...] czerwca 2009 r. Nr [...] uchylił w całości zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy, PINB decyzją z dnia [...] listopada 2009 r. Nr [...], w trybie przepisów art. 51 ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo budowlane, nałożył na inwestora obowiązek sporządzenia i przedstawienia, w określonym terminie, projektu budowlanego zamiennego budynku inwentarsko-składowego, wybudowanego w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę, na działkach nr ew. [...] i [...], położonych w miejscowości [...] gm. [...], uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych. K. K. po raz kolejny skorzystała z przysługującego jej prawa i złożyła odwołanie. Po rozpatrzeniu odwołania [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, decyzją z dnia [...] stycznia 2010 r. Nr [...] uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. Po ponownej analizie zebranego materiału dowodowego w sprawie, PINB w [...], decyzją z dnia [...] marca 2010 r. Nr [...], w trybie przepisów art. 51 ust. 1 pkt 3 prawo budowlane, nałożył na inwestora obowiązek sporządzenia i przedstawienia, w określonym terminie, projektu budowlanego zamiennego ww. budynku inwentarsko-składowego, uwzględniającego zmiany wynikające w dotychczas wykonanych robót budowlanych. Po rozpatrzeniu odwołania K. K. [...] WINB decyzją z dnia [...] maja 2010 r. Nr [...] uchylił zaskarżoną ww. decyzję PINB w [...] w części dot. terminu wykonania obowiązku i w tym zakresie ustanowił nowy termin, w pozostałej zaś części utrzymał zaskarżona decyzję w mocy. W związku z powyższym PINB w [...] decyzją z dnia [...] października 2010 r. Nr [...] w trybie art. 51 ust.4 prawa budowlanego, zatwierdził projekt budowlany zamienny ww. budynku inwentarsko-składowego. [...] WINB w wyniku rozpatrzenia odwołania K. K. decyzją z dnia [...] stycznia 2011 r. Nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji. K. K. złożyła na ww. decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. WSA w Warszawie po rozpoznaniu sprawy, wyrokiem z dnia 21 czerwca 2011 r. sygn. akt VII SA/Wa 827/11 uchylił zaskarżoną decyzję [...] WINB z dnia [...] stycznia 2011 r. Nr [...] oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji z dnia [...] października 2010 r. Nr [...], w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego. W uzasadnieniu wyroku Sąd wskazał, że organy nadzoru budowlanego naruszyły przepisy postępowania administracyjnego, a mianowicie art. 7 i 77 § 1 K.p.a. - poprzez zaniechanie należytego i dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy, bez rozważenia konieczności uzupełnienia materiału dowodowego. W szczególności organy administracji nie wyjaśniły wszystkich kwestii przy ustaleniu, czy przedłożony projekt zamienny jest zgodny z przepisami art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego, w tym z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego oraz warunkami ochrony środowiska, jak również przepisami techniczno-budowlanymi dotyczącymi zachowania odległości od granic nieruchomości sąsiednich oraz nie rozważyły konieczności uzupełnienia materiału dowodowego. Ponownie rozpoznając sprawę w następstwie sprawdzenia złożonych w sprawie dokumentów nie stwierdzono nieprawidłowości w zakresie, o którym mowa w art. 35 ust. 1 prawa budowlanego. Organ wskazał, że wybudowany budynek pozostaje w zgodności z zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego uchwalonego Uchwałą Nr [...] Rady Gminy w [...] z dnia [...] listopada 2011 r. (ogłoszonego w Dz. Urz. Woj. [...] Nr [...] z dnia [...].11.2011 r., pod poz. [...]). W planie tym część działki nr [...] i nr [...], położonych w miejscowości [...] z budynkiem inwentarsko-składowym położna jest w obrębie terenu 2RMu- tereny zabudowy zagrodowej w gospodarstwach rolnych, hodowlanych i ogrodniczych z dopuszczeniem usług nieuciążliwych. Nie stwierdzono również naruszenia warunków ochrony środowiska przedmiotową zabudową. Ponadto organ wskazał, że budynek jedną ścianą usytuowano na granicy z działką sąsiednią o nr ew. [...] ze spadkiem dachu i wystającym okapem na tę działkę. W takim stanie ściana ta nie spełnia wymogów ściany oddzielenia przeciwpożarowego, zgodnie z § 235 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Jednakże projekt budowlany zamienny przewiduje doprowadzenie przedmiotowego budynku do stanu zgodnego z prawem. Po wykonaniu robót budowlanych wskazanych w projekcie, ściana z miejscami wypełnionymi luksferami szklanymi (wypełnienie w ilości 2% powierzchni ściany) będzie spełniała wymogi ściany oddzielenia przeciwpożarowego, zgodnie z ww. rozporządzeniem. Po ponownym przeanalizowaniu złożonych dokumentów i przeprowadzeniu uzupełniającego postępowania dowodowego, zgodnie z wiążącym orzeczeniem Sądu, PINB decyzją z dnia [...] kwietnia 2012 r. Nr [...], w trybie art. 51 ust. 4 prawa budowlanego, zatwierdził G. J. projekt budowlany zamienny budynku inwentarsko-składowego i udzielił pozwolenia na wznowienie robót oraz nałożył obowiązek uzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie. Po rozpatrzeniu odwołania K. K. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, decyzją z dnia [...] lipca 2012 r. Nr [...] utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. K. K. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który wyrokiem z dnia 11 stycznia 2013 r. sygn. akt VII SA/Wa 2104/12 uchylił zaskarżoną decyzję [...] WINB z dnia [...] lipca 2012r. Nr [...]. W uzasadnieniu wyroku Sąd stwierdził, iż przed zatwierdzeniem projektu budowlanego zamiennego organ nie dokonał wnikliwej analizy zgodności przedmiotowego budynku z wymaganiami określonymi w przepisach prawa i wskazał, że: - organ nie ocenił czy usytuowanie przedmiotowego budynku jest zgodne z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego czy też nie, przy uwzględnieniu wytycznych zawartych w wyroku WSA w Warszawie z dnia 21 czerwca 2011 r. sygn. akt VII SA/Wa 827/11, - organ powinien dokonać analizy czy przedmiotowy obiekt spełnia warunki techniczno- budowlane, a w szczególności zawarte w przepisach rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, dotyczące zachowania odległości budynku od granicy z sąsiednią działką budowlaną. Ponadto Sąd wskazał, że organy w szczególności nie wyjaśniły czy przedłożony projekt zamienny jest zgodny z przepisami art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego, w tym z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego oraz warunkami ochrony środowiska jak również przepisami techniczno-budowlanymi dotyczącymi zachowania odległości od granic nieruchomości sąsiednich oraz nie rozważyły konieczności uzupełnienia materiału dowodowego. Charakter rozstrzygnięcia uzależniony będzie od wyników uzupełniającego postępowania jakie winien przeprowadzić organ, we wskazanym przez Sąd zakresie. W związku z wyrokiem Sądu, sprawa ta ponownie wróciła do organu odwoławczego. Po ponownym rozpatrzeniu odwołania, w związku z wiążącym orzeczeniem Sądu, [...] WINB decyzją z dnia [...] czerwca 2013 r., Nr [...], uchylił w całości zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. W świetle powyższego organ I instancji ponownie wystąpił do Wójta Gminy [...] o zajęcie stanowiska w sprawie przedmiotowego budynku w odniesieniu do zapisów obecnie obowiązującego prawa miejscowego. Wójt Gminy, w piśmie z dnia [...] lipca 2013 r. stwierdził, że zgodnie z Miejscowym Planem Zagospodarowania Przestrzennego uchwalonym Uchwała Nr [...] Rady Gminy w [...] z dnia [...] listopada 2011 ww. budynek gospodarczo-składowy usytuowany jest w obszarze funkcjonalno-przestrzennym oznaczonym symbolem na rysunku planu 2RMu - tereny zabudowy zagrodowej w gospodarstwach rolnych, hodowlanych i ogrodniczych z dopuszczeniem usług nieuciążliwych. Brak jest natomiast zapisów dotyczących sytuowania budynków gospodarczych bezpośrednio przy granicy działki sąsiedniej w obszarze funkcjonalno-przestrzennym, oznaczonym symbolem na rysunku Planu RMu. Natomiast jak wskazano w piśmie, działka nr ew. [...] zgodnie z Miejscowym Panem Zagospodarowania Przestrzennego uchwalonym Uchwałą Nr [...] Rady Gminy w [...] z dnia [...] grudnia 2005 r. częściowo położona jest w obszarze funkcjonalno-przestrzennym oznaczonym symbolem na rysunku planu 10 RMu (teren zabudowy zagrodowej w gospodarstwach rolnych, hodowlanych i ogrodniczych oraz zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej - z dopuszczeniem usług nieuciążliwych wbudowanych w mieszkania w obiektach wolnostojących) oraz częściowo w obszarze ZLp (tereny leśne - projektowane zalesienie). Poddając zatem ponownej analizie złożony przez inwestora do zatwierdzenia projekt budowlany zamienny budynku inwentarsko-składowego organ stwierdził nieprawidłowości budynku z wymaganiami określonymi w przepisach prawa. W związku z powyższym postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2013 r. Nr [...] w zw. z art. 35 i art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego nałożono na G. J. obowiązek usunięcia nieprawidłowości występujących w dokumentacji załączonej do wniosku o zatwierdzenie projektu budowlanego zamiennego ww. budynku inwentarsko- składowego w zakresie: 1. projekt budowlany zamienny budynku inwentarsko-składowego, uwzględniający zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych doprowadzić do zgodności z ustaleniami obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy [...], uchwalonego przez Radę Gminy w [...] Uchwala Nr [...] z dnia [...] lipca 2011 r.; 2. projekt budowlany zamienny doprowadzić do zgodności z przepisami § 12 rozporządzenia Ministra Infrastruktury powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie przy szczególnym uwzględnieniu przepisów ust. 2 § 12 do obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy [...]; 3. projekt budowlany zamienny sporządzić zgodnie z przepisami w sposób zapewniający doprowadzenie wykonanych robót do stanu zgodnego z prawem. Inwestor nie wykonał nałożonego na mocy ww. postanowienia z dnia [...] sierpnia 2013 r. obowiązku usunięcia określonych nieprawidłowości, występujących w dokumentacji załączonej do wniosku o zatwierdzenie projektu budowlanego zamiennego i budynku inwentarsko-składowego. Z uwagi na niewykonanie ww. obowiązków organ wydał wskazaną na wstępie decyzję z dnia [...] maja 2014 r. nr [...] nakazującą G. J. rozbiórkę ww. budynku inwentarsko-składowego. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ wskazał, że w niniejszej sprawie bezspornym jest, że inwestor wybudował budynek inwentarsko-składowy z istotnymi odstępstwami od zatwierdzonego projektu budowlanego i warunków udzielonego pozwolenia na budowę. Dokonane zmiany polegały na rozbudowie i zwiększeniu wymiarów zewnętrznych, a tym samym powierzchni zabudowy, zwiększeniu kubatury, zmianie lokalizacji budynku do rozwiązań przyjętych w planie zagospodarowania działki, zgodnie z którym odległość od wskazanych granic winna wynosić 4 m, przy czym budynek ten zbliżono ścianami z otworami okiennymi i otworami wybiegowymi dla trzody do granicy działki sąsiedniej nr ew. [...], stanowiącej własność K. K. i do działki nr [...] stanowiącą własność T. M. Inwestor nie posiada decyzji o zmianie pozwolenia na budowę, sankcjonującej istotne odstępstwa od projektu budowlanego i warunków udzielonego pozwolenia na budowę, dokonane w trakcie realizacji robót budowlanych. Ustalono również, że budynek ten wybudowano w 1994 r. Z ostatnio sporządzonej mapy sytuacyjnej z inwentaryzacją przedmiotowego budynku z dnia [...] stycznia 2012 r., na której również sporządzono zagospodarowanie działki nr [...] i [...] do projektu budowlanego zamiennego z zakreślonym obszarem zmian dokonanych podczas wykonywania robót w sposób istotnie odstępujący od zatwierdzonego projektu budowlanego i warunków udzielonego pozwolenia na budowę z dnia [...] listopada 1993 r. wynika, że zrealizowany budynek usytuowano bezpośrednio przy granicy z niezabudowaną działką sąsiednią nr ew. [...] oraz w odległości 2 m od granicy z niezabudowaną działką nr ew. [...]. Dokonując oceny zgodności powstałej zabudowy z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego organ wskazał, że zgodnie z obecnie obowiązujący Miejscowym Planem Zagospodarowania Przestrzennego uchwalonym Uchwałą Nr [...] Rady Gminy w [...] z dnia [...] listopada 2011 r. budynek gospodarczo-składowy położony jest w obszarze funkcjonalno-przestrzennym oznaczonym symbolem na rysunku planu 2RMu - teren zabudowy zagrodowej w gospodarstwach rolnych, hodowlanych i ogrodniczych z dopuszczeniem usług nieuciążliwych. Natomiast brak jest zapisów dotyczących sytuowania budynków gospodarczych bezpośrednio przy granicy działki sąsiedniej w obszarze funkcjonalno-przestrzennym nieuciążliwych. Brak jest też zapisów dotyczących sytuowania budynków gospodarczych bezpośrednio przy granicy działki sąsiedniej w obszarze funkcjonalno-przestrzennym oznaczonym symbolem na rysunku planu RMu. Należy również wskazać, że tożsamy zapis planu obejmuje również sąsiednią działkę nr ew. [...]. Natomiast co się tyczy działki skarżącej nr [...] to obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego uchwalony Uchwałą Nr [...] Rady Gminy w [...] z dnia [...] grudnia 2005 r., zgodnie z którym działka ta, częściowo położona jest w obszarze funkcjonalno-przestrzennym oznaczonym 10 RMu (teren zabudowy zagrodowej w gospodarstwach rolnych, hodowlanych i ogrodniczych oraz zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej - z dopuszczeniem usług nieuciążliwych wbudowanych w mieszkania lub w obiektach wolnostojących) oraz częściowo w obszarze ZLp (tereny leśne-projektowane zalesienie). Wynika to z pisma Wójta Gminy z dnia [...] lipca 2013 r., jak również z wypisu i wyrysu z planu zagospodarowania przestrzennego z dnia [...] stycznia 2012 r., załączonego do projektu budowlanego zamiennego budynku inwentarsko-składowego opracowanego w marcu 2012 r. Mając na uwadze powyższe jak również stanowisko Sądu wyrażone w wyroku z dnia 11 czerwca 2011 r. sygn. akt VII SA/Wa 827/11, w którym Sąd stwierdził, że jeżeli miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego nie określa szczegółowo odległości nieprzekraczającej linii zabudowy od granicy sąsiedniej, to tym samym zastosowanie powinny mieć przepisy rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny budynki i ich usytuowanie, organ stwierdził, że budynek ten zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego znajduje się w terenie przeznaczonym pod zabudowę zagrodową w gospodarstwach rolnych i jego lokalizacja jest zgodna z przeznaczeniem terenu określonym w planie. Jednakże jak już stwierdzono brak jest zapisów usytuowania budynków gospodarczych bezpośrednio przy granicy działek sąsiednich, oznaczonych w planie symbolem RMu, jak w przypadku działki skarżącej nr ew. [...], której działka częściowo przeznaczona jest pod zabudowę, zgodnie z zapisami powołanego planu, a częściowo pod projektowane zalesienie, bez prawa do zabudowy . W przypadku działki nr [...], oznaczonej w planie symbolem 2RMu od strony której usytuowano sporny obiekt, to ma ona takie same przeznaczenie jak działki G. J. (teren zabudowy zagrodowej w gospodarstwach rolnych, hodowlanych i ogrodniczych z dopuszczeniem usług nieuciążliwych). Jak określają przepisy rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie w § 12 , jeżeli z przepisów § 13, 60 i 271-273 lub przepisów odrębnych określających dopuszczalne odległości niektórych budowli od budynków nie wynikają inne wymagania, budynek na działce budowlanej należy sytuować w odległości od granicy z sąsiednią działka budowlana nie mniejszej niż: 1) 4 m - w przypadku budynku zwróconego ścianą z otworami okiennymi lub drzwiowymi w stronę tej granicy, 2) 3 m w przypadku budynku zwróconego ścianą bez otworów okiennych lub drzwiowych w stronę tej granicy. Natomiast jak określa ust. 2 usytuowanie budynku w przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2 dopuszcza się w odległości 1,5 m od granicy lub bezpośrednio przy tej granicy, jeżeli wynika to z ustaleń planu miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania przestrzennego.  Jak wynika z posiadanych dokumentów budynek inwentarsko-składowy, usytuowany jest bezpośrednio przy granicy działki nr [...], a biorąc pod uwagę brak uregulowań w zapisach obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego, w kontekście przepisów ww. rozporządzenia dotyczących zachowania odległości od granicy z sąsiednią działką budowlaną, przedmiotowy budynek w części usytuowany jest niezgodnie z przepisami § 12 ww. rozporządzenia i nie zachowuje wymaganych odległości od granicy z sąsiednią działką nr ew. [...], oznaczoną w części planu zagospodarowania symbolem 10RMu (teren przeznaczony pod zabudowę jw.) jak również od granicy działki sąsiedniej nr ew. [...], oznaczonej symbolem planu 2RMu (teren przeznaczony pod zabudowę jw.). Natomiast budynek inwentarsko- składowy częściowo usytuowany jest również przy granicy tej samej działki nr ew. [...] oznaczonej w planie symbolem ZLp z przeznaczeniem pod projektowane zalesienie nie przeznaczonej zgodnie z planem pod jakąkolwiek zabudowę, która nie jest działką budowlaną. Jak wynika z powyższego działka K. K. nr ew. [...] położona jest na dwóch obszarach funkcjonalno-przestrzennych tj. na terenie przeznaczonym pod zabudowę zagrodową i mieszkaniową z dopuszczeniem nieuciążliwych usług oraz na obszarze przeznaczonym pod zalesienie. Reasumując w ocenie organu do zrealizowanej części przedmiotowego budynku mają zastosowanie przepisy § 12 ww. rozporządzenia odnoszące się do odległości od granicy działki budowlanej, a do pozostałej części tegoż budynku przepisy ww. rozporządzenia nie mają zastosowania, gdyż jak już stwierdzono graniczy on z działką przeznaczoną w tej części pod zalesienie, nie przeznaczoną pod zabudowę i tym samym nie stanowiącej dziady budowlanej. Mając powyższe na uwadze organ stwierdził, że część budynku usytuowana bezpośrednio po granicy działki sąsiedniej nr [...] nie spełnia warunków technicznych ściany oddzielenia przeciwpożarowego określonych w § 235 ww. rozporządzenia., a rozwiązania przedstawione w projekcie budowlanym zamiennym ww. budynku opracowanym w marcu 2012 r. i nie doprowadzonym do zgodności, na mocy postanowienia PINB z dnia [...] sierpnia 2013 r. Nr [...], są niezgodne z przepisami prawa, w tym techniczno-budowlanymi. Dalej organ stwierdził, że w niniejszej sprawie mają zastosowanie przepisy art. 51 ust. 5 Prawa budowlanego. Mając na uwadze powyższe w ocenie organu inwestor nie wykonał prawidłowo obowiązku nałożonego nań decyzją PINB w [...] z dnia [...] marca 2010 r., Nr [...] w przedmiocie sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego uwzględniającego zamiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych budynku inwentarsko-składowego, na działce nr ew. [...] i [...], oraz nie usunął stwierdzonych w nim nieprawidłowości, na mocy postanowienia PINB z dnia [...] sierpnia 2013 r. W tych okolicznościach organ decyzją z dnia [...] stycznia 2014 r. Nr [...], w trybie art. 51 ust. 5 prawa budowlanego nakazał G. J. doprowadzenie budynku inwentarsko-składowego do stanu zgodnego z przepisami § 12 ust. 1 ww. rozporządzenia Ministra Infrastruktury poprzez: 1. rozbiórkę budynku w części inwentarskiej (zlokalizowanego szczytem do podwórka wg. projektu zamiennego), bezpośrednio przy granicy z sąsiednią działka nr ew. [...], położona w obszarze funkcjonalno-przestrzennym, oznaczonym na rysunku planu symbolem 10 RMU (teren zabudowy zagrodowej w gospodarstwach rolnych, hodowlanych i ogrodniczych oraz zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej z dopuszczeniem usług nieuciążliwych wbudowanych w mieszkania lub obiektach) oraz rozbiórkę budynku w części piwnicy na ziemniaki (zlokalizowanego szczytem wg. projektu zamiennego) od granicy działki sąsiedniej nr ew. [...] na wymaganą odległość od granicy działek sąsiednich, nie mniejsza niż: a) 4 m w przypadku budynku zwróconego ścianą z otworami okiennymi lub drzwiowymi w stronę tej granicy, b) 3 m w przypadku budynku zwróconego ścianą bez otworów okiennych lub drzwiowych w stronę tej granicy, pozostałą część inwentarską budynku (wg projektu zamiennego), usytuowanego bezpośrednio przy granicy działki sąsiedniej nr [...], położonej w obszarze funkcjonalno-przestrzennym ZLp (tereny leśne-projektowane zalesienie) nakazał doprowadzić do zgodności z § 235 ww. rozporządzenia, poprzez rozbiórkę wystającego okapu i podmurowania ściany pustakiem betonowym gr. 24 cm ponad pokrycie dachu na wysokość 30 cm i 30 cm poza lico ściany zewnętrznej tylnej budynku, dla zachowania wymagań ściany oddzielenia przeciwpożarowego (wg. projektu zamiennego). Zarówno G. J. jak i K. K. skorzystali z przysługującego im prawa i złożyli odwołanie do organu II instancji. Po rozpatrzeniu odwołania [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] marca 2014 r. Nr [...] znak: [...] uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. [...] WINB w uzasadnieniu swojej decyzji wskazał, że podziela stanowisko organu I instancji co do konieczności zastosowania w sprawie art. 51 ust. 5 Prawa budowlanego. Jednakże w ocenie [...] WINB nakazanie rozbiórki części obiektu wiązałoby się z koniecznością rozbiórki (obcięcia) części wieńca żelbetowego, co z kolei mogłoby naruszyć stateczność części przedmiotowego budynku inwentarsko-składowego. Z powyższych przyczyn tj. naruszenia stateczności i konstrukcji obiektu nie jest możliwe także objęcie nakazem rozbiórki części przedmiotowego budynku w zakresie wszystkich istotnych odstępstw z pozostawieniem części obiektu, która obejmowała pierwotne pozwolenie na budowę. Nie budzi zdaniem organu odwoławczego wątpliwości, że wybudowanie przedmiotowego budynku jako całości konstrukcyjnej, uniemożliwia jego bezpieczną rozbiórkę tylko w tej części, która stanowi istotne odstępstwo od zatwierdzonego projektu budowlanego. Jak stwierdził organ wykluczyć należy możliwość orzeczenia na podstawie art. 51 ust. 5 Prawa budowlanego rozbiórki części budynku inwentarsko-składowego bądź przywrócenie go do stanu poprzedniego. Ponadto z uwagi na niemożność nakazania zaniechania robót budowlanych, co de facto wiązałoby się z pozostawieniem stanu naruszającego przepisy prawa, jedynym możliwym sposobem doprowadzenia przedmiotowego budynku do stanu zgodnego z prawem jest - zdaniem [...] WINB - jego całkowita rozbiórka. W ocenie [...] WINB jeżeli inwestor nie przedstawi takiego projektu budowlanego zamiennego, który będzie zgodny z przepisami Prawa budowlanego (zarówno ogólnymi jak i szczególnymi) oraz z obecnie obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego jedynym technicznie możliwym rozwiązaniem, które nie spowoduje zagrożenia bezpieczeństwa ludzi i mienia, jest całkowita rozbiórka budynku inwentarsko- składowego. Przy ponownym rozpatrzeniu sprawy, mając na uwadze wskazania i wytyczne organu odwoławczego, postanowieniem z dnia [...] marca 2014 r. Nr [...] ponownie zobowiązano Inwestora do usunięcia nieprawidłowości występujących w przedłożonym do zatwierdzenia projekcie budowlanym zamiennym budynku inwentarsko-składowego i przedłożenia projektu opracowanego zgodnie z przepisami i w sposób zapewniający doprowadzenie wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem. Inwestor nie wykonał nałożonego na mocy ww. postanowienia obowiązku i nie przedstawił takiego projektu budowlanego zamiennego przedmiotowego obiektu, który byłby zgodny z przepisami Prawa budowlanego, z przepisami techniczno-budowlanymi określonymi ww. rozporządzeniu oraz z obecnie obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego Gminy [...]. Organ I instancji analizując całokształt materiału dowodowego zgromadzonego w przedmiotowej stwierdził, że zrealizowany z istotnymi odstępstwami od zatwierdzonego projektu budowlanego i udzielonego pozwolenia na budowę z dnia [...] listopada 1993 r. Kierownika Urzędu Rejonowego w [...] budynek inwentarsko-składowy, narusza przepisy § 12 wyżej cyt. rozporządzenia oraz obowiązujące przepisy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, w zakresie uniemożliwiającym doprowadzenie wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, a przedstawiony projekt budowlany zamienny nie spełnia wymogów prawa. Organ uznał więc, że orzeczenie częściowej rozbiórki przedmiotowego obiektu może spowodować zagrożenie bezpieczeństwa konstrukcji i bezpieczeństwa użytkowania dla pozostałej części budynku i w tej sytuacji zasadnym jest całkowita rozbiórka budynku inwentarsko-składowego. Odwołanie od powyższego rozstrzygnięcia złożył G. J. reprezentowany przez adwokata M. B. Po rozpoznaniu odwołania [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] lipca 2014 r. Nr [...] znak: [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. oraz na podstawie art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. Organ odwoławczy na wstępie zauważył, iż w swoim poprzednim rozstrzygnięciu nr [...] z dnia [...] marca 2014 r. wskazał sposób, w jaki należy zakończyć niniejsze postępowanie, w sytuacji kiedy inwestor nie uzupełnieni projektu budowlanego zamiennego tak aby spełniał on wymogi przepisów techniczno-budowlanych oraz planistycznych. Powyższa decyzja nie została zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przez żadną ze stron postępowania. Zdaniem [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego doprowadzenie przedmiotowego budynku do stanu zgodnego z prawem, poprzez jego całkowitą rozbiórkę, jest jedynym słusznym rozwiązaniem zastosowanym przez organ powiatowy. W przypadku bowiem nakazu częściowej rozbiórki obiektu z jednoczesnym pozostawieniem tej części obiektu, która m.in. stanowi istotne odstępstwa od warunków pozwolenia na budowę zachodzi sytuacja, kiedy w wyniku ostatecznej decyzji administracyjnej wydanej w oparciu o art. 51 ust. 5 Prawa budowlanego, pozostawia się część obiektu, wybudowaną w następstwie naruszenia obowiązującego porządku prawnego (istotne odstępstwo od warunków pozwolenia na budowę). W związku z tym, że decyzja wydana na podstawie ww. przepisu kończy postępowanie naprawcze, to w stosunku do pozostawionej części budynku, stanowiącej istotne odstępstwo, nie jest prowadzone żadne postępowanie zmierzające do jej zalegalizowania. W konsekwencji czego naruszenie przez inwestora przepisów prawa nie zostaje w pełni usunięte, z uwagi na nieobjęcie części obiektu, stanowiących istotne odstępstwa, nakazem rozbiórki. Skutek ostatecznego pozostawienia na gruncie stanu naruszenia porządku prawnego, w postaci istotnego odstąpienia od warunków pozwolenia na budowę narusza niewątpliwie interesy osób trzecich, w tym właściciela działki sąsiedniej (nr ew. [...]), w granicy której usytuowany został przedmiotowy budynek inwentarsko-składowy. Ochrona zaś interesów właścicieli nieruchomości sąsiednich w przypadku likwidowania następstw istotnych odstępstw od pozwolenia na budowę jest obligatoryjnym obowiązkiem organów nadzoru budowlanego. W niniejszej sprawie rozebranie jedynie części budynku inwentarsko- składowego, który jako obiekt kubaturowy stanowi jedną całość konstrukcyjno-budowlaną - na co wskazują dokumenty sprawy (treść opisowa projektu budowlanego zamiennego) oraz G. J. w swoim odwołaniu - mogłaby doprowadzić do utraty stateczności konstrukcji pozostałej części budynku, co z kolei groziłoby katastrofą budowlaną. W ocenie organu, po dokonaniu analizy dokumentacji technicznej znajdującej się w aktach sprawy - części opisowej i rysunkowej projektu budowlanego zamiennego - dokonanie niepełnej rozbiórki przedmiotowego obiektu może spowodować zagrożenie dla pozostałej konstrukcji budynku. Autor ww. projektu budowlanego zamiennego na str. 13 wskazuje, że "Budynek wybudowano jako jeden obiekt kubaturowy tworzący jedną całość trwale ze sobą powiązaną technicznie i technologicznie dachem i ścianami (...)" Ponadto z opisu technicznego wynika, że wokół budynku m.in. wykonany jest wieniec żelbetowy na poziomie stropów. Z kolei z części rysunkowej przekroju A-A i B-B wywnioskować można, że strop jest jedynie nad częścią budynku opisanego w przekroju A-A, zaś pozostała część opisana w przekroju B-B stropu nie posiada, a w związku z tym nie posiada też wieńca. Roboty rozbiórkowe dotyczyłby zaś części posiadającej wieniec żelbetowy. W ocenie [...] WINB nakazanie niepełnej rozbiórki obiektu wiązałoby się z koniecznością rozbiórki (obcięcia) części wieńca żelbetowego, co z kolei mogłoby naruszyć stateczność części przedmiotowego budynku inwentarsko-składowego, nieobjętej nakazem rozbiórki. Organ podkreślił, że z powyższych przyczyn, tj. możliwości naruszenia stateczności i konstrukcji obiektu, również niewłaściwym byłoby objęcie nakazem rozbiórki części przedmiotowego budynku w zakresie wszystkich istotnych odstępstw z pozostawieniem części obiektu, którą obejmowało pierwotne pozwolenie na budowę. Wybudowanie budynku jako całości konstrukcyjnej, uniemożliwia jego bezpieczną rozbiórkę tylko w tej części, która stanowiła istotne odstępstwo od zatwierdzonego projektu budowlanego. W związku z powyższym organ wykluczył także możliwość orzeczenia na podstawie art. 51 ust. 5 Prawa budowlanego rozbiórki części budynku bądź przywrócenie go do stanu poprzedniego (tj. stanu zgodnego z pozwoleniem na budowę). Z uwagi na niemożność nakazania zaniechania robót budowanych, co de facto wiązałoby się z pozostawieniem stanu naruszającego przepisy prawa, jedynym możliwym sposobem doprowadzenia przedmiotowego budynku do stanu zgodnego z prawem jest - zdaniem [...] WINB - jego całkowita rozbiórka. W podsumowaniu organ stwierdził, że z uwagi na fakt, iż przedmiotowa inwestycja została w pełni zrealizowana oraz z uwagi na charakter odstąpień dokonanych przez inwestora jak i względy bezpieczeństwa użytkowania oraz konstrukcji obiektu, a także brak możliwości doprowadzenia budynku do stanu zgodnego z pozwoleniem na budowę, poprzez rozbiórkę tylko części budynku, wydanie nakazu całkowitej rozbiórki w takim zakresie w jakim inwestycję zrealizowano, jest uzasadnione. Ponadto organ zaznaczył, iż G. J. był w pełni świadom konsekwencji nieuzupełnienia dokumentacji projektowej zamiennej w taki sposób, aby była ona zgodna z przepisami techniczno-budowlanymi oraz planistycznymi. W ostatnio zapadających bowiem w sprawie rozstrzygnięciach (decyzja [...] WINB nr [...] z dnia [...] marca 2014 r., postanowienie PINB w [...] nr [...] z dnia [...] marca 2014 r.) organy nadzoru budowlanego wyraźnie sygnalizowały inwestorowi, że w przypadku nieuzupełnienia projektu budowlanego zamiennego, zostanie wydany nakaz rozbiórki w stosunku do przedmiotowego budynku inwentarsko-składowego. G. J. w żaden sposób nie ustosunkował się do ww. rozstrzygnięć, tj. nie zakwestionował np. decyzji [...] WINB, czy też nie odpowiedział na postanowienie organu powiatowego, nakładające obowiązek uzupełniania dokumentacji projektowej zamiennej, a tym samym jak podkreślił organ nie wykazał żadnej woli doprowadzenia inwestycji do stanu zgodnego z prawem. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożył G. J. Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie: 1. przepisów postępowania mające istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy - art. 8, 77 § 1 oraz 80 K.p.a., poprzez oparcie rozstrzygnięcia w sprawie na materiale niekompletnym, z przekroczeniem zasady swobodnej oceny dowodów i brak rozpatrzenia materiału dowodowego w sposób wnikliwy, prawidłowy i wyczerpujący poprzez ustalenie, że budynek inwentarski jest niezgody z planem zagospodarowania przestrzennego;  2. obrazę przepisów postępowania mającą istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy - art. 8, 77 § 1 oraz 80 K.p.a., poprzez oparcie rozstrzygnięcia w sprawie na materiale niekompletnym, z przekroczeniem zasady swobodnej oceny dowodów i brak rozpatrzenia materiału dowodowego w sposób wnikliwy, prawidłowy i wyczerpujący poprzez ustalenie, że budynek należy rozebrać w całości, w sytuacji kiedy nie powołano biegłego celem zajęcia stanowiska w niniejszej sprawie, z uwagi na fakt, że wiadomości te wymagają wiedzy specjalnej, a zdaniem skarżącego istnieje możliwość dokonania przeróbki budynku bez konieczności jego całkowitej rozbiórki; 3. naruszenie przepisów prawa procesowego polegające na niedostatecznym wyjaśnieniu wszelkich okoliczności sprawy, w tym niedokładne przeanalizowanie dokumentacji stanowiącej podstawę realizacji ww. inwestycji a tym samym przyjęciu że w sprawie mają zastosowanie przepisy na których oparto zaskarżoną decyzję. Skarżący wniósł o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje stanowisko i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z przepisem art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że w postępowaniu sądowym nie mogą być brane pod uwagę argumenty natury słusznościowej czy celowościowej. Badana jest wyłącznie legalność aktu administracyjnego, czyli prawidłowość zastosowania przepisów prawa do zaistniałego stanu faktycznego, trafność ich wykładni oraz prawidłowość przyjętej procedury. Ponadto, stosownie do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a., Sąd wydaje rozstrzygnięcie w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Oznacza to, że Sąd bierze z urzędu pod uwagę wszelkie naruszenia prawa proceduralnego i materialnego niezależnie od treści podnoszonych w skardze zarzutów, jednakże w zakresie oceny legalności nie może wykraczać poza sprawę, która była lub winna być przedmiotem postępowania przed organami administracji publicznej i której dotyczy zaskarżone rozstrzygnięcie. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Dokonując tak rozumianej kontroli zakwestionowanego rozstrzygnięcia, Sąd stwierdził, że zarówno zaskarżona decyzja jak i decyzja ją poprzedzająca prawa nie naruszają. Na wstępie należy przypomnieć, że zaskarżoną decyzją [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] maja 2014 r nakazującą G. J. rozbiórkę budynku inwentarsko-składowego zrealizowanego na działkach nr ew. [...] i [...] położonych w miejscowości [...], gm. [...], powiat ostrowski, w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę. Podstawę materialnoprawną zaskarżonego rozstrzygnięcia stanowił przepis art. 51 ust. 5 Prawa budowlanego z 1994 r. Stosownie do jego treści w przypadku niewykonania w terminie obowiązku, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, właściwy organ wydaje decyzję nakazującą zaniechanie dalszych robót budowlanych bądź rozbiórkę obiektu lub jego części, bądź doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego. Jak wynika z treści tego przepisu może on być zastosowany po nałożeniu obowiązków określonych w art. 51 ust. 1 pkt 3 prawa budowlanego. Przepis ten stanowi, że w przypadku istotnego odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę – (organ) nakłada, określając termin wykonania, obowiązek sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego, uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych oraz - w razie potrzeby - wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem (przepisy dotyczące projektu budowlanego stosuje się odpowiednio do zakresu tych zmian). W niniejszej sprawie bezsprzecznym jest, że inwestor wybudował budynek inwentarsko-składowy z istotnymi odstępstwami od zatwierdzonego projektu budowlanego i warunków pozwolenia na budowę. Dokonane w niniejszej sprawie zmiany polegały na rozbudowie i zwiększeniu wymiarów zewnętrznych, zwiększeniu kubatury, tj. powierzchni zabudowy z 284,76 m2 na 558 m2, zwiększeniu kubatury z 1551,5 m3 na 3962 m3, zmianie lokalizacji budynku do rozwiązań przyjętych w planie zagospodarowania działki, zgodnie z którym odległość od granic wskazanych winna wynosić 4 m, przy czym budynek ten zbliżono ścianami z otworami okiennymi i otworami wybiegowymi dla trzody do granic działki sąsiedniej nr ew. [...], stanowiącej własność K. K. i w odległości 1,5 m do granicy działki nr ew. [...] stanowiącej własność T. M. Istotną kwestią w niniejszej sprawie jest okoliczność, że w sprawie wypowiadał się dwukrotnie Wojewódzki Sąd Administracyjny, którego ostatnie stanowisko – wyrok z dnia 11 stycznia 2013 r. sygn. akt VII SA/Wa 2104/12 – zostało zrealizowane przez organ. Ponadto inną istotną okolicznością jest, iż po ww. wyroku [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wydał merytoryczną decyzję z dnia [...] marca 2014 r. nr [...], która stała się ostateczna i w związku z tym jej postanowienia są wiążące dla stron postępowania. W decyzji tej organ wskazał ustalony zgodnie z wytycznymi ww. wyroku tryb postępowania w sprawie. W związku z powyższym, do kompetencji organów należało zastosowanie się do wytycznych Sądu, a rolą Sądu obecnie rozpoznającego sprawę jest ocena prawidłowości zastosowania się przez organy w toku dalszego postępowania do wytycznych Sądu. Zgodnie bowiem z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U, z 2012 r. poz. 270 ze zm.) ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia. Należy również wskazać na treść art. 170 p.p.s.a. zgodnie z którym orzeczenie prawomocne wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy i inne organy państwowe, a w przypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby. Przypomnieć zatem należy, że Sąd w wyroku z dnia 11 stycznia 2013 r. sygn. akt VII SA/Wa 2104/12 wskazał organom, że powinny dokonać wnikliwej analizy zamiennego projektu budowlanego pod kątem zgodności przedmiotowego budynku z przepisami prawa, w tym przepisami dotyczącym warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, a także w kontekście zgodności powstałej zabudowy z zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W szczególności Sąd ten wskazał, że: - organ nie ocenił czy usytuowanie przedmiotowego budynku jest zgodne z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego czy też nie, mając przy tym na uwadze poprzedni wyrok WSA w Warszawie z dnia 21 czerwca 2011 r. sygn. akt VII SA/Wa 827/11, - organ powinien dokonać analizy czy przedmiotowy obiekt spełnia warunki techniczno-budowlane, a w szczególności przepisy rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, dotyczące zachowania odległości budynku od granicy z sąsiednią działką budowlaną. Rozpoznając ponownie po ww. wyroku sprawę organy zastosowały się do wskazanych wytycznych. I tak – ustalono – po pierwsze, że zrealizowany budynek usytuowano bezpośrednio przy granicy z niezabudowaną działką sąsiednią nr ew. [...], stanowiącą własność K. K., oraz w odległości 2 m od granicy z niezabudowaną działką nr ew. [...], stanowiącą własność T. M. Z uwagi na nieścisłe zapisy miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego nie wskazujące precyzyjnie jakie winny być zachowane odległości od granicy sąsiednich działek, w sprawie mają zastosowanie ogólne warunki techniczne jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie określone w cytowanym już rozporządzeniu. Z tego względu wskazano, że o ile lokalizacja przedmiotowego budynku na działce, która zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego jest terenem przeznaczonym pod zabudowę zagrodową w gospodarstwach rolnych, jest zgodna z przeznaczeniem terenu określonym w planie, to odległości od działek sąsiednich nie spełniają wymogów prawa. Jak wyżej wskazano, budynek jest zlokalizowany w odległości 2 m. od działki [...] i bezpośrednio przy granicy działki [...]. Usytuowanie budynku mogłoby być prawnie dopuszczone w odległości 1,5 m od granicy lub bezpośrednio przy tej granicy, jeżeli wynikałoby to z ustaleń planu miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania przestrzennego. W niniejszej sprawie tak nie jest. Z uwagi na okoliczność, że w stosunku do działki [...] obowiązują dwa rozwiązania planistyczne – część działki jest przeznaczona pod zabudowę, część pod przyszłe zalesienie, w stosunku do części budynku znajdującego się w sąsiedztwie działki [...] przeznaczonej pod zabudowę budynek nie spełnia warunków technicznych, zwłaszcza § 235 normującego zasady ochrony przeciwpożarowej. Po drugie – należy wskazać, że ograny prawidłowo dokonały analizy sprawy pod kątem zastosowania art. 51 prawa budowlanego. Na wstępie należy wskazać, że przepis ten ma zastosowanie w przypadku niewykonania w terminie obowiązku, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, tj. obowiązku sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego, uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych. Obowiązek sporządzenia projektu budowlanego zamiennego został nałożony mocą postanowienia z [...] marca 2014 r. Nr [...]. Inwestor nie wykonał nałożonego obowiązku. Wprawdzie na wcześniejszych etapach sprawy inwestor przedstawił zamienny projekt budowlany (opracowany w marcu 2012 r.), jednakże w świetle przeprowadzonego na późniejszym etapie sprawy postępowania, rozwiązania przyjęte w tym projekcie nie spełniały wymogów prawa. Z tego względu zasadnie należało przyjąć, że w sprawie nie wykonano nałożonego mocą postanowienia z [...] marca 2014 r. obowiązku. Okoliczność ta spowodowała, że w sprawie zasadnym było zastosowanie trybu postępowania określonego w art. w art. 51 ust. 5 Prawa budowlanego. Przepis ten, który kończy postępowanie naprawcze określa alternatywnie trzy rodzaje sankcji, jakie można zastosować za niewykonanie obowiązków, tj.: - nakaz zaniechania dalszych robót budowlanych bądź - rozbiórkę obiektu lub jego części, bądź - doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego. Wydając decyzję w oparciu o ww. przepis należy jednak mieć na uwadze rodzaj wykonywanych robót oraz stan ich zaawansowania. Decyzja wydawana na podstawie art. 51 ust. 5 Prawa budowlanego ma charakter decyzji uznaniowej, albowiem przepis ten dopuszcza orzeczenie o nakazie rozbiórki zarówno całości jak i części obiektu budowlanego zrealizowanego z istotnymi odstępstwami od udzielonego pozwolenia na budowę. Jednak zwrócić uwagę należy, iż kwestia zakresu rozbiórki obiektu (części czy też całości) winna być analizowana, mając w szczególności na uwadze możliwość jej wykonania i konsekwencje techniczne oraz prawne, jakie ze sobą niesie. Sąd podziela stanowisko, że doprowadzenie przedmiotowego budynku do stanu zgodnego z prawem może nastąpić jedynie poprzez jego całkowitą rozbiórkę. Okoliczność ta wynika z faktu, iż z uwagi na konstrukcję wybudowanego budynku nie jest możliwa bezpieczna rozbiórka części budynku i pozostawienie części budynku zrealizowanej bez istotnych odstępstw, a jedynie całkowite jego rozebranie. Stan taki należ wywieść z analizy dokumentacji technicznej znajdującej się w aktach sprawy - części opisowej i rysunkowej projektu budowlanego zamiennego opracowanego w marcu 2012 r. - dokonanie niepełnej rozbiórki przedmiotowego obiektu może spowodować zagrożenie dla pozostałej konstrukcji budynku. Rozebranie jedynie części budynku inwentarsko- składowego, który jako obiekt kubaturowy stanowi jedną całość konstrukcyjno-budowlaną - na co wskazują dokumenty sprawy (treść opisowa projektu budowlanego zamiennego) oraz sam skarżący mogłaby doprowadzić do utraty stateczności konstrukcji pozostałej części budynku, co z kolei groziłoby katastrofą budowlaną. Jak wynika z zamiennego projektu budowlanego, budynek wybudowano jako jeden obiekt kubaturowy tworząc jedną całość trwale ze sobą powiązaną technicznie i technologicznie dachem i ścianami. Jego częściowa rozbiórka może spowodować zagrożenie bezpieczeństwa konstrukcji i bezpieczeństwa użytkowania dla pozostałej części budynku. Z uwagi na możliwości naruszenia stateczności i konstrukcji obiektu, również niewłaściwym byłoby objęcie nakazem rozbiórki części przedmiotowego budynku w zakresie wszystkich istotnych odstępstw z pozostawieniem części obiektu, którą obejmowało pierwotne pozwolenie na budowę. Nie budzi bowiem wątpliwości, że wybudowanie przedmiotowego budynku jako całości konstrukcyjnej, uniemożliwia jego bezpieczną rozbiórkę tylko w tej części, która stanowiła istotne odstępstwo od zatwierdzonego projektu budowlanego. Powyższe uwagi wskazują, że nie jest możliwe orzeczenie na podstawie art. 51 ust. 5 Prawa budowlanego rozbiórki części budynku inwentarsko-składowego bądź przywrócenie go do stanu poprzedniego (czyli stanu zgodnego z pozwoleniem na budowę). Z uwagi na niemożność nakazania zaniechania robót budowanych, co wiązałoby się z pozostawieniem stanu naruszającego przepisy prawa, jedynym możliwym sposobem doprowadzenia przedmiotowego budynku do stanu zgodnego z prawem jest jego całkowita rozbiórka. Po trzecie - inwestor nie uzupełniając dokumentacji w sposób, który wskazywałby na możliwość zalegalizowania budynku w zgodzie z przepisami techniczno-budowlanymi oraz planistycznymi był w pełni świadom konsekwencji nieuzupełnienia dokumentacji projektowej zamiennej, które wynikają z art. 51 ust. 5 Prawa budowlanego. W ostatnio zapadających w sprawie rozstrzygnięciach (decyzja [...] WINB nr [...] z dnia [...] marca 2014 r., postanowienie PINB w [...] nr [...] z dnia [...] marca 2014 r.) organy nadzoru budowlanego wyraźnie sygnalizowały inwestorowi, że w przypadku nieuzupełnienia projektu budowlanego zamiennego, zostanie wydany nakaz rozbiórki w stosunku do przedmiotowego budynku inwentarsko-składowego. G. J. ani nie zakwestionował decyzji [...] WINB, ani nie odpowiedział na postanowienie organu powiatowego, nakładające obowiązek uzupełniania dokumentacji projektowej zamiennej. Wobec powyższego inwestor nie wykazał żadnej woli doprowadzenia inwestycji do stanu zgodnego z prawem. Stąd nie można mieć wątpliwości co do zasadności zastosowania w sprawie trybu art. 51 ust. 5 Prawa budowlanego. Reasumując Sąd uznał, że organy w sposób należyty ustaliły stan faktyczny i właściwie zastosowały w stosunku do okoliczności sprawy przepisy prawa. Wykazały, że w sprawie nie jest możliwa z uwagi na konstrukcję budynku jego częściowa rozbiórka oraz legalizacja z uwagi na brak odpowiedniego projektu zamiennego. Ponadto rozwiązania przedstawione w projekcie budowlanym zamiennym ww. budynku opracowanym w marcu 2012 r. i nie doprowadzonym do zgodności po wydaniu postanowienia PINB z dnia [...] sierpnia 2013 r. Nr [...] we wskazanym zakresie, są niezgodne z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi i zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Powyższe ustalenia wyczerpują wytyczne Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zawarte w wyroku z dnia 11 stycznia 2013 r. sygn. akt VII SA/Wa 2104/12. Mając na uwadze powyższe wskazać należy, że zarzuty skargi sprowadzające się do wskazania naruszeń prawa procesowego okazały się niezasadne, gdyż organy zastosowały się do wytycznych Sądu i prawidłowo przeprowadziły postępowanie administracyjne. Z podanych przyczyn Sąd nie znalazł podstaw do zakwestionowania prawidłowości zaskarżonej decyzji i na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił.