VII SA/Wa 2090/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Nowak po rozpoznaniu w dniu 26 czerwca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. K. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2014 r. znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego postanawia: odrzucić skargę. S. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2014 r. znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego. Zarządzeniem z dnia 30 września 2014 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, który w niniejszej sprawie należny jest w wysokości 500 zł – w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłkę zawierającą powyższe wezwanie doręczono skarżącemu w dniu 14 października 2014 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru – k. 25). W terminie otwartym do uiszczenia wpisu sądowego skarżący złożył wniosek o przyznanie mu prawa pomocy. Postanowieniem z dnia 5 lutego 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił przyznania skarżącemu prawa pomocy poprzez częściowe zwolnienie od kosztów sądowych w 80 %. Następnie Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 26 marca 2015 r., sygn. akt II OZ 205/15, oddalił zażalenie skarżącego na postanowienie z dnia 5 lutego 2015 r. Wobec powyższego, zarządzeniem z dnia 9 kwietnia 2015 r. wezwano skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 30 września 2014 r. wzywającego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Pismo to doręczone zostało skarżącemu w dniu 20 kwietnia 2015 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru – k. 100). Z informacji uzyskanej z Oddziału Finansowego-Budżetowego tut. Sądu wynika, że nie została uiszczona stosowna kwota należna od skarżącego z tytułu wpisu sądowego od skargi (dowód – k. 109 verte). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) – dalej jako: p.p.s.a., od skargi (jako od pisma wszczynającego postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji) pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Stosownie do treści art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. W niniejszej sprawie skarżący zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału VII z dnia 9 kwietnia 2015 r. został wezwany do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 30 września 2014 r. w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 złotych – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało skutecznie doręczone skarżącemu w dniu 20 kwietnia 2015 r., zatem termin do uiszczenia wpisu sądowego od skargi upłynął z dniem 27 kwietnia 2015 r. Po sprawdzeniu w dokumentach księgowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie dotyczących opłat sądowych ustalono, że skarżący w wyznaczonym terminie nie uiścił należnego wpisu od skargi. Zaistniała zatem przesłanka do odrzucenia skargi na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. Wyjaśnić należy, że zawarte w piśmie z dnia 23 kwietnia 2015 r. kolejne żądanie przyznania skarżącemu prawa pomocy (zgłoszone w odpowiedzi na wezwanie do wykonania zarządzenia wzywającego do uiszczenia wpisu sądowego) nie przerwało biegu terminu do uiszczenia opłaty sądowej. Ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy, złożony w sytuacji, gdy Sąd prawomocnym postanowieniem ocenił, że skarżący nie spełnia przesłanek zwolnienia go z obowiązku ponoszenia kosztów postępowania, nie przerywa biegu terminu do uiszczenia wpisu sądowego wskazanego w wezwaniu do dokonania tej czynności oraz nie chroni strony przed skutkami niezastosowania się do treści wezwania we wskazanym terminie. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a orzekł jak w sentencji.