VII SA/Wa 2099/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Izabela Ostrowska po rozpoznaniu w dniu 26 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. w K. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]lipca 2016 r., znak [...] w przedmiocie nałożenia określonych obowiązków postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji D. w K. (dalej jako skarżący) wniósł skargę na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2016 r., znak [...] wraz z wnioskiem o wstrzymanie jej wykonania. Skarżoną decyzją organ utrzymał w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2016 r. znak [...], którą nałożono na skarżącego obowiązek przeprowadzenia okresowej kontroli pięcioletniej polegającej na sprawdzeniu stanu technicznego i przydatności do użytkowania oraz przedłożenie ekspertyzy stanu technicznego prawego obwałowania [...] połączonego z lewym wałem przeciwpowodziowym rzeki [...] w km [...], zlokalizowanego na działce nr [...],[...] N. w K. W uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie skarżący podniósł, że wykonanie decyzji spowoduje poniesienie niemałych nakładów na przeprowadzenie kontroli i sporządzenie ekspertyzy, której obowiązek sporządzenia powinien być nałożony na inny podmiot, a ich odzyskanie od właściwego podmiotu może być bardzo utrudnione. Wykonanie decyzji spowoduje zatem powstanie trudnych do odwrócenia skutków. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. – dalej jako p.p.s.a.) sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać w całości lub w części wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeśli w wyniku ich wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Zacytowany przepis ustanawia wyjątek od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którą wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, dlatego też zastosowanie instytucji wstrzymania wykonania skarżonej decyzji uzależnione jest od spełnienia przesłanek enumeratywnie wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a.. Sąd rozpoznając wniosek w oparciu o treść art. 61 § 3 p.p.s.a. jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych, do których ustawa zalicza: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ponadto w orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się, że wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji powinien być wnikliwie oraz w odpowiedni sposób uzasadniony, a zawarta w nim argumentacja winna być spójna, poparta faktami i odnoszącymi się do nich dowodami uzasadniającymi jego rozpoznanie. To strona powinna wskazać konkretny stan faktyczny oraz materiał dowodowy na jego poparcie. Twierdzenia strony winny zatem odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) i wyjaśniać, na czym polega niebezpieczeństwo powstania kwalifikowanych skutków, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., a także znajdować potwierdzenie w dokumentach źródłowych dotyczących jej sytuacji finansowej i majątkowej. Nie ulega wątpliwości, że podstawą nałożenia określonych obowiązków na stronę skarżącą było stwierdzenie przez organ nadzoru budowlanego złego stanu technicznego obwałowania [...]. Strona skarżąca kwestionuje legalność zaskarżonej decyzji twierdząc, że nie ona powinna być adresatem tej decyzji. Należy wskazać, że rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania przedmiotu zaskarżenia, sąd nie dokonuje oceny zawartości skargi (por. postanowienie NSA z dnia 9 lipca 2004 r., sygn. akt FZ 163/04, niepubl.). Niezgodność decyzji z prawem, która jest przedmiotem oceny sądu w toku rozprawy i ochrona tymczasowa wynikająca z art. 61 p.p.s.a., to dwie różne kwestie. Oparcie wniosku o ochronę tymczasową na niezgodności decyzji z prawem, a zwłaszcza rozstrzygnięcie sądu w tym zakresie, niweczyłoby kontrolę sądową legalności decyzji administracyjnej (por. post. NSA z dnia 28 kwietnia 2005 r., sygn. akt II OZ 184/05, niepubl.). Jednocześnie strona skarżąca podniosła, że wykonanie decyzji spowoduje poniesienie niemałych nakładów, a ich odzyskanie od właściwego podmiotu może być utrudnione. Brak jest natomiast informacji, jaka jest sytuacja finansowa strony skarżącej. Uznać zatem należy, że brak jest podstaw do uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Przedstawione przez stronę skarżącą przesłanki nie wskazują i nie zostało to uprawdopodobnione, że wykonanie zaskarżonego aktu groziłoby wyrządzeniem znacznej szkody lub wywołaniem trudnych do odwrócenia skutków, co jest warunkiem koniecznym wstrzymania wykonania decyzji. Ewentualne trudności w odzyskaniu poniesionych nakładów nie są przesłanką uzasadniającą wstrzymanie wykonania decyzji. Z uwagi na powyższe, zgodnie z art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu.