VII SA/Wa 210/13

PostanowienieWSA w Warszawie2015-12-08

Skład orzekający: Katarzyna Pakuła - Getka

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie o nieuiszczeniu opłat w całości lub w części?
Ratio decidendi
Wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części, zgodnie z § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokata ustanowionego z urzędu. Spełnienie tego wymogu jest przesłanką uzasadniającą przyznanie wynagrodzenia adwokatowi.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła wniosku o przyznanie wynagrodzenia dla adwokata H. S., ustanowionego z urzędu dla T. K. w postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie. Sąd pierwszej instancji uchylił postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego i przyznał adwokatowi koszty nieopłaconej pomocy prawnej. Naczelny Sąd Administracyjny uchylił wyrok WSA i odrzucił skargę. Następnie WSA rozpoznał wniosek o przyznanie kosztów pomocy prawnej.
Rozstrzygnięcie
Przyznano ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie adwokatowi H. S. kwotę 240,00 złotych, podwyższoną o 23% podatek VAT, łącznie 295,20 złotych, z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

Pełny tekst orzeczenia

Starszy referendarz sądowy - Katarzyna Pakuła - Getka Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w dniu 8 grudnia 2015r. po rozpoznaniu wniosku adwokata H. S. w sprawie ze skargi T. K. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania administracyjnego postanawia : przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie adwokatowi H. S. ustanowionemu w ramach prawa pomocy dla T. K. kwotę 240,00 złotych, podwyższoną o stawkę 23 % podatku od towaru i usług tj. kwotę 55,20 złotych, z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w zakresie reprezentowania skarżącej w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji, łącznie kwotę 295,20 złotych (dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych, dwadzieścia groszy). Postanowieniem z dnia 3 kwietnia 2013r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przyznał T. K. prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Okręgowa Rada Adwokacka w Warszawie pismem z dnia [...] maja 2013r. poinformowała o wyznaczeniu adwokata H. S. pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącej. Na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w dniu 5 września 2013r. stawił się substytut pełnomocnika skarżącej- adwokat I.W., która wniosła o zasądzenie kosztów postępowania i oświadczyła, że nie zostały one uiszczone w całości ani w części. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpatrzeniu skargi T. K. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2012 r. nr [...] wyrokiem z dnia 5 września 2013 r. uchylił zaskarżone postanowienie. W pkt 3 wyroku Sąd przyznał ze środków Skarbu Państwa- Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata H.S. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej kwotę 295,20 złotych w tym: tytułem zastępstwa prawnego kwotę 240,00 złotych, tytułem 23% podatku od towarów i usług kwotę 55,20 złotych. Po rozpoznaniu skargi kasacyjnej [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego od ww. wyroku, Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 7 sierpnia 2015r. sygn. akt II OSK 3042/13 uchylił zaskarżony wyrok i odrzucił skargę. W niniejszej sprawie zważono co następuje: Zgodnie z treścią art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013r., poz. 461). W myśl § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c tego rozporządzenia, stawki minimalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji, w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna ani decyzja czy też postanowienie Urzędu Patentowego - wynoszą 240 zł. W myśl zaś § 2 ust. 3 tego rozporządzenia opłaty za czynności adwokata ustanowionego z urzędu podwyższa się o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, stosownie do § 20 rozporządzenia, powinien ponadto zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. W rozpoznawanej sprawie pełnomocnik z urzędu skarżącej poprzez swojego substytuta adwokata I. W. reprezentował ją w postępowaniu przez sądem administracyjnym w pierwszej instancji. Z protokołu rozprawy wynika, że obecny na niej substytut pełnomocnika skarżącej wniósł o zasądzenie kosztów postępowania i oświadczył, że koszty nie zostały zapłacone w całości ani w części. W sprawie zaistniały zatem przesłanki uzasadniające przyznanie adwokatowi H.S. wynagrodzenia za zastępstwo prawne według stawki określonej w § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c powołanego rozporządzenia (240 zł), podwyższonego o stawkę podatku od towarów i usług obowiązującą w dniu orzekania ( 23%). Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 250 i art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a w związku § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c wyżej powołanego rozporządzenia orzeczono jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło