VII SA/Wa 2123/16
PostanowienieWSA w Warszawie2017-01-25
Skład orzekający: Krystyna Tomaszewska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy istnieją podstawy do wstrzymania wykonania decyzji nakazującej rozbiórkę obiektu budowlanego, ze względu na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków?Ratio decidendi
Wykonanie decyzji nakazującej rozbiórkę obiektu budowlanego, przed zakończeniem postępowania sądowoadministracyjnego, co do zasady wiąże się z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Trwałe skutki wykonania takiej decyzji są w zasadzie nieuniknione, a przywrócenie stanu pierwotnego wymaga nakładów finansowych, co czyni ochronę sądową iluzoryczną w przypadku uwzględnienia skargi.Stan faktyczny
C. M. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego nakazującą wykonanie rozbiórki. Skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania decyzji, argumentując, że jej wykonanie spowoduje nieodwracalne skutki i może rodzić niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody.Rozstrzygnięcie
Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska po rozpoznaniu w dniu 25 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi C. M. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2016 r., znak: [...] w przedmiocie nakazu wykonania rozbiórki postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji
C. M. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2016 r. w przedmiocie nakazu wykonania rozbiórki. W oddzielnym piśmie procesowym z dnia 18 lipca 2016 r. skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wskazując, że co do zasady jej wykonanie spowoduje nieodwracalne skutki. Rozebranie przedmiotowej altany może w ocenie skarżącego rodzić też niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 – dalej jako p.p.s.a.), Sąd uprawniony jest do uwzględnienia wniosku, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skarżący mógł wnieść o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, gdyż akt ten nadaje się do wykonania.
Mając na uwadze charakter zaskarżonej decyzji Sąd uznał, że jej wykonanie zrodzi przesłanki wskazane w treści art. 61 § 3 p.p.s.a. Z przeglądu orzecznictwa wypracowanego na tle omawianej instytucji wyłania się bowiem jednolite stanowisko, że nakaz rozbiórki przed zakończeniem sprawy sądowoadministracyjnej, ze swej istoty wiąże się z potencjalnym niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W sprawach rozbiórki, trwałe skutki wykonania decyzji administracyjnych są w zasadzie nieuniknione. Co do zasady bowiem wykonanie rozbiórki obiektu budowlanego pociąga za sobą trudne do odwrócenia skutki, bowiem najczęściej prowadzi do zniszczenia co najmniej części użytych do jego budowy materiałów budowlanych. Wykonanie rozbiórki może pociągnąć za sobą także niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody w związku z koniecznością jego odbudowy, jeżeli okazałoby się, że w wyniku uwzględnienia skargi decyzja nakładająca obowiązek rozbiórki zostałaby uchylona. Wówczas udzielona ochrona sądowa może okazać się iluzoryczna (por. postanowienie NSA z dnia 19 września 2012 r. sygn. akt II OZ 785/12).
Wobec powyższego Sąd przyjął, że w istocie, w rozpoznawanej sprawie zachodzą okoliczności uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Dokonanie rozbiórki stanowiącego przedmiot decyzji obiektu budowlanego może spowodować trwałą zmianę w postaci konieczności usunięcia przedmiotowej budowli, a przywrócenie stanu pierwotnego niewątpliwie wymagałoby poczynienia nakładów finansowych.
Z powyższych względów Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło