VII SA/Wa 2132/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grzegorz Rudnicki po rozpoznaniu w dniu 3 lutego 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. W. na postanowienie Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii z dnia [...] września 2021 r. znak: [...] w przedmiocie wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: odrzucić skargę. Zaskarżonym postanowieniem z [...] września 2021 r., znak: [...], Minister Rozwoju, Pracy i Technologii, działając na podstawie art. 138 § pkt 1 w związku z art. 127 § 3 oraz art. 144 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2021 r., poz. 735 z późn. zm.), dalej: "k.p.a.", po rozpatrzeniu wniosku H. W. (reprezentowanej przez r.pr. T.Z. oraz S. W.) o ponowne rozpatrzenie sprawy, zakończonej własnym postanowieniem z [...]stycznia 2021 r., znak: [...] (odmawiającym wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody [...] z [...]marca 2014 r., nr [...]oraz decyzji Ministra Infrastruktury i Rozwoju z [...]października 2014 r., znak: [...]) - utrzymał w mocy własne ww. postanowienie. Postanowienie Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii z [...]września 2021 r., znak: [...], doręczono H. W., reprezentowanej przez profesjonalnego pełnomocnika r.pr. T.Z. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższe postanowienie z [...]września 2021 r., znak[...] wniósł S. W., działając "w imieniu własnym". W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o odrzucenie skargi S. W. z uwagi na brak legitymacji do jej wniesienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga S. W. podlega odrzuceniu. Na wstępie należy wyjaśnić, że każde merytoryczne rozpatrzenie skargi, poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu administracyjnego, skargę wniesie uprawniony podmiot oraz gdy skarga spełnia wymogi formalne i została złożona w przewidzianym w prawie trybie i terminie. Stwierdzenie braku którejkolwiek z wymienionych przesłanek uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co prowadzi do jej odrzucenia. Legitymacja (posiadanie uprawnienia) do złożenia skargi do sądu administracyjnego stanowi podstawową przesłankę dopuszczalności skargi, czyli warunek prawidłowego zaskarżenia określonego aktu lub czynności. Zgodnie z art. 50 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), dalej: "p.p.s.a.", uprawnionym do wniesienia skargi do sądu administracyjnego, jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Uprawnienie do wniesienia skargi uzależnione jest nadto od wykazania związku między chronionym przez przepisy prawa interesem prawnym, a aktem lub czynnością organu administracji publicznej. Skarga do sądu administracyjnego może więc dotyczyć tylko własnej sprawy administracyjnej, a więc przewidzianej w przepisach prawa administracyjnego możliwości konkretyzacji uprawnień i obowiązków stron stosunku administracyjnego, którymi są organ administracji publicznej i indywidualny podmiot (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 20 maja 2016 r., sygn. akt I OSK 94/15, LEX nr 2 108 380). Na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. W przedmiotowej sprawie, skargę do tut. Sądu na postanowieniem Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii z [...] września 2021 r., znak: [...] wniósł S. W. działając "w imieniu własnym". Zaskarżone postanowienie skierowane zostało przez organ administracji publicznej do H. W., tj. doręczono ww. postanowienie jedynej stronie postępowania (reprezentowanej przez pełnomocnika), a więc osobie składającej wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Oznacza to, że skarżący S. W. nie był stroną postępowania, zakończonego wydaniem zaskarżonego do Sądu postanowienia Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii z [...] września 2021 r., znak: [...]. Tym samym nie posiada interesu prawnego w jego skarżeniu. Jedyną stroną postępowania administracyjnego jest H.W., jest również jedyną osobą uprawnioną do wniesienia skargi do Sądu na powyższe postanowienie z [...] września 2021 r. Uprawnienie do złożenia skargi uzależnione jest od wykazania interesu prawnego pojmowanego jako istnienie związku między strefą indywidualnych praw i obowiązków wnoszącego skargę, a aktem lub czynnością organu administracji publicznej. Stąd podmiot niemający interesu prawnego nie może poszukiwać ochrony na gruncie postępowania sądowoadministracyjnego. W rezultacie skarga wniesiona przez podmiot, który a limine nie może mieć legitymacji skargowej podlega odrzuceniu (por. B. Adamiak, J. Borkowski, "Postępowanie administracyjne i sądowoadministracyjne", Warszawa 2019, s. 561). Kryterium interesu prawnego ma charakter materialnoprawny i wymaga stwierdzenia związku z indywidualną sferą praw i obowiązków skarżącego, a zaskarżonym aktem prawnym (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 27 maja 2020 r., sygn. akt II OSK 3087/19, dostępny: CBOSA). Zaznaczyć należy, że Przewodniczący Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, zarządzeniem z 22 października 2021 r. (k.1), wezwał skarżącego S. W. do wykazania interesu prawnego do wniesienia przedmiotowej skargi, bądź wskazania przepisu szczególnego, który daje skarżącemu prawo do jej wniesienia - w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, znajdującego się w aktach sprawy (k.80), powyższe wezwanie doręczono ww. skarżącemu 7 grudnia 2021 r. S. W. w odpowiedzi na powyższe wezwanie (pismem procesowym z [...]grudnia 2021r. k.81), poinformował Sąd, że przedmiotową skargę złożył w imieniu swojej żony H. W., a nie w imieniu własnym. W związku z powyższym brak było podstaw, aby dodatkowo wykazywać istnienie interesu prawnego do wniesienia przedmiotowej skargi, bądź przepisu szczególnego, który daje uprawnienie do jej wniesienia. W ocenie Sądu, powyższe pismo procesowe z [...]grudnia 2021 r. (informujące, że S. W. nie występuje jako skarżący) nie wywołuje w przedmiotowej sprawie skutków prawnych. Z treści skargi z 6 października 2021 r. (jak również z kolejnych pism S. W. z [...]października 2021 r. oraz [...]października 2021 r., zatytułowanych "skarga", tożsamych co do treści skargi z 6 października 2021 r.) jednoznacznie wynika, że skarga została wniesiona i podpisana przez S. W. Potwierdza to treść skargi "Niniejszym, w imieniu własnym (...) składam skargę na ww. postanowienie". Jednocześnie podnieść należy, że przed tut. Sądem zarejestrowana została sprawa o sygn. VII SA/Wa 2384/21 ze skargi H. W. na to samo postanowienie Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii z [...] września 2021 r., znak: [...], w którym pełnomocnikiem H. W. (obok profesjonalnego pełnomocnika) jest również S. W. Sprawa została skierowana do merytorycznego rozpoznania. W konsekwencji, wobec faktu, że S. W. nie posiada legitymacji skargowej w niniejszej sprawie, tj. w zaskarżeniu postanowienia Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii z [...] września 2021 r., znak: [...], skarga S. W. jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.