VII SA/Wa 2136/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Izabela Ostrowska po rozpoznaniu w dniu 19 kwietnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi U. J. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2009 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: zawiesić postępowanie sądowe. Pismem z dnia 23 lipca 2009 r. skarżąca U. J. wniosła skargę na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2009 r., nr [...] utrzymującą w mocy, po ponownym rozpatrzeniu sprawy, własną decyzję z dnia [...] kwietnia 2009 r., która odmówiono stwierdzenia nieważności decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2003 r. Nr [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 7 grudnia 2011 r. zawiesił postępowanie sądowe w przedmiotowej sprawie na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zw. dalej p.p.s.a. Sąd stwierdził, że rozstrzygnięcie niniejszej sprawy zależy od wyniku toczącego się przed Sądem karnym postępowania. Z tego też powodu uznał, że zasadnym jest zawieszenie postępowania do chwili uprawomocnienia się wyroku Sądu Rejonowego w P. z dnia [...] kwietnia 2011 r. sygn. akt [...] . Po rozpatrzeniu zażalenia Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego oraz K. i A. S. na ww. postanowienie, Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 3 lutego 2012 r. sygn. akt II OZ 39/12 uchylił zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu postanowienia Naczelny Sąd Administracyjny podkreślił, że w uzasadnieniach zażaleń wskazywano, że sąd nie określił na czym miałaby polegać zależność postępowania sądowoadministracyjnego i sądowego w sprawie. Zaznaczono, że wypowiedź Sądu I instancji co do zgodności z prawem zaskarżonej decyzji nie jest zależna od wyniku toczącego się postępowania sądowego. Jednocześnie Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że podniesione przez sąd I instancji argumenty umożliwiają ewentualne rozważenie zawieszenie postępowania w sprawie ze względu na art. 125 § 1 pkt 2 p.p.s.a. W dniu 30 marca 2012 r. do Sądu wpłynął wniosek skarżącej U. J. o zawieszenie postępowania w oparciu o przepis art. 125 §1 pkt 2 p.p.s.a Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, rozpoznając sprawę ponownie z uwzględnieniem wytycznych Naczelnego Sądu Administracyjnego zawartych w powyższym postanowieniu, zważył co następuje: Z akt sprawy wynika, że w dniu [...] kwietnia 2011 r. przed Sądem Rejonowym w P. zapadł nieprawomocny wyrok w sprawie [...] na podstawie którego uznano winnymi i skazano sześciu pracowników inspektoratu nadzoru budowlanego za to, iż działając wspólnie i w porozumieniu jako inspektorzy nadzoru budowlanego w protokole kontroli robót budowlanych wykonanych na działce nr [...] w miejscowości J., poświadczyli nieprawdę co do okoliczności dotyczącej rzekomej zgodności budowy z zatwierdzonym projektem i decyzją Wójta Gminy L. z dnia [...] sierpnia 2001 r. nr [...] o pozwoleniu na budowę, podczas gdy w rzeczywistości budowa tego budynku nie była zgodna z tymi dokumentami oraz w sposób istotny odbiegała od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę, w szczególności przekroczona została znacznie powierzchnia realizowanej zabudowy. Nie ulega wątpliwości, iż ustalenia zawarte w protokołach kontroli przeprowadzonych w dniach [...] października 2003 r., [...] sierpnia 2002 r., [...] marca 2003 r. stanowiły podstawę działania [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego wydającego decyzję z dnia [...] maja 2003 r. Do powyższych ustaleń odwołuje się Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego w zaskarżonej do Sądu decyzji z dnia [...] czerwca 2009r. dokonując oceny powyższej po względem wystąpienia przesłanek o których mowa w art. 156 kpa. Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli ujawni się czyn, którego ustalenie w drodze karnej lub dyscyplinarnej mogłoby wywrzeć wpływ na rozstrzygnięcie sprawy sądowoadministracyjnej. Zgodnie z opinią wyrażaną w doktrynie postępowania sądowoadministracyjnego "celowość" zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego na podstawie pkt 2 § 1 art. 125 p.p.s.a. powinna być analizowana z punktu widzenia wystąpienia w przyszłości przesłanek do wznowienia postępowania administracyjnego, zakończonego zaskarżoną decyzją lub innym aktem (...), jak i przesłanek do wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego (...)" (zob. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka -Medek: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze, Kraków 2005, s. 302). W ocenie Sądu względy ekonomii procesowej przemawiają za tym, żeby w niniejszej sprawie zawiesić dokonywanie kontroli zgodności z prawem zaskarżonej decyzji, jeśli toczy się postępowanie karne w sprawie poświadczenia nieprawdy co do okoliczności faktycznych stanowiących podstawę w wydawanych przez organ rozstrzygnięciach. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 125 § 1 pkt 2 p.p.s.a postanowił zawiesić postępowanie sądowe do czasu uprawomocnienia się wyroku Sądu Rejonowego w P. z dnia [...] kwietnia 2011 r. sygn. akt [...] .