VII SA/Wa 2137/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jarosław Stopczyński, , Sędzia WSA Mirosława Kowalska (spr.), Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska, Protokolant Piotr Bibrowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 maja 2009 r. sprawy ze skargi M. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2008 r. znak [...] w przedmiocie udzielenia pozwolenia na budowę I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku, III. zasądza od Wojewody [...] na rzecz skarżącej M. Sp. z o.o. z siedzibą w W. kwotę 760 zł (siedemset sześćdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] listopada 2008r., znak [...] Wojewoda [...] działając na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks Dostępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) oraz art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. - Prawo budowlane (tekst jednolity: Dz. U. z 2000r. nr 106, poz. 1126 ze zm.), po rozpatrzeniu odwołań z dnia 30 czerwca 2008r. pełnomocników G. G. od decyzji Prezydenta W. nr [...] z dnia [...] maja 2008r., zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia M. Sp. z o.o. pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego z garażem podziemnym i usługami w parterze wraz z infrastrukturą techniczną na działkach o nr ew. [...], [...], [...], [...] i [...] z obrębu [...], położonych przy ul. [...] w W., uchylił decyzję Prezydenta W. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji Wojewoda [...] wskazał, że decyzja organu pierwszej instancji niezależnie od jej oceny merytorycznej musi zostać uchylona ze względów formalnych. Zgodnie z art. 97 § 1 pkt 4 ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego organ administracji publicznej zawiesza postępowanie gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Organ I instancji wydał postanowienie nr [...] z dnia [...] maja 2008 r. odmawiające zawieszenia postępowania. Wojewoda [...] wskazał, że każdy wniosek o zawieszenie postępowania - niezależnie od zasadności takiego żądania - musi być rozpatrzony przez organ w drodze postanowienia. Strona powinna być też pouczona o prawie zaskarżenia takiego aktu. Zażalenie przysługuje bowiem na wszystkie postanowienia w sprawie zawieszenia postępowania, a zatem także na ewentualną odmowę zawieszenia postępowania. Niedopuszczalne jest wydanie decyzji kończącej postępowanie bez uprzedniego rozpatrzenia złożonego żądania zawieszenia postępowania (wyrok NSA w Warszawie z dnia 13.07.2006r. sygn. akt: I OSK 1405/05 LEX nr 275467). Tymczasem organ I instancji wydał zaskarżoną decyzję już w 9 dni po rozpatrzeniu wniosku o zawieszeniu postępowania. Zatem postanowienie odmawiające zawieszenia postępowania w dniu wydania zaskarżonej decyzji nie było ostateczne. Zdaniem Wojewody [...] organ wydając zaskarżoną decyzję naruszył prawo, gdyż wniosek o zawieszenie postępowania nie został ostatecznie rozpatrzony. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższą decyzję wniósł inwestor M. z o. o. z siedzibą w W., wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji. Skarżąca zarzuciła decyzji Wojewody [...]: naruszenie art. 124 § 2 k.p.a., poprzez zaniechanie wszechstronnego wyjaśnienia, czy w postępowaniu administracyjnym o udzielenie pozwolenia na budowę, fakt wszczęcia postępowania o stwierdzenie zasiedzenia nieruchomości może stanowić zagadnienie wstępne w rozumieniu art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., w sytuacji, gdy inwestor złożył wymagane przepisami prawa budowlanego oświadczenie o dysponowaniu nieruchomością na cele budowlane zgodne z zapisem w księgach wieczystych prowadzonych dla objętych inwestycją nieruchomości; naruszenie art. 134 k.p.a. poprzez jego niezastosowanie i rozpoznanie odwołania G. G. podczas, gdy odwołanie to było niedopuszczalne, albowiem G. G. nie przysługuje status strony w niniejszym postępowaniu, a tym samym nie miał on legitymacji do wniesienia takiego odwołania; naruszenie art. 138 § 2 k.p.a. poprzez uchylenie decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji; art. 28 ust. 2 ustawy Prawo budowlane poprzez uznanie, że uczestnikowi G. G. przysługuje status strony zaś G. G. nie spełnia przesłanek z art. 28 ust. 2 k.p.a.; naruszenie art. 107 k.p.a. poprzez (i) nie wskazanie i nie wyjaśnienie podstawy prawnej rozstrzygnięcia; naruszenie art. 143 k.p.a. poprzez jego nie zastosowanie i uznanie, że w niniejszym postępowaniu postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania powinno stać się prawomocne przed dniem wydania decyzji kończącej postępowanie w sprawie, podczas, gdy z powołanego przepisu wynika, że wniesienie zażalenia nie wstrzymuje jego wykonania; naruszenie art. 7, 8 i 77 § 1 k.p.a. poprzez zaniechanie dokładnego i wyczerpującego rozpatrzenia stanu faktycznego sprawy. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje Skarga zasługuje na uwzględnienie Należy podnieść że zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny, sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Sąd Administracyjny nie ocenia rozstrzygnięcia organu administracji pod kątem jego słuszności, czy też celowości, jak również nie rozpatruje sprawy kierując się zasadami współżycia społecznego Rzeczą tutejszego Sądu, było zatem dokonanie oceny zaskarżonej decyzji z punktu widzenia zgodności z przepisami prawa materialnego i postępowania administracyjnego, oraz trafności ich wykładni. Zaskarżona decyzja podlega uchyleniu, zapadła bowiem z naruszeniem prawa. materialnego – art. 28 §2 ustawy Prawo budowlane, które miało wpływ na wynik sprawy i z naruszeniem przepisów postępowania - art. 127 k.p.a., które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Zgodnie z przepisem art. 127.§ 1. k.p.a. od decyzji wydanej w pierwszej instancji służy stronie odwołanie, tylko do jednej instancji. Organ nie zbadał przymiotu strony odwołującego się , który był też wnioskującym o zawieszenie postępowania w przedmiocie wydania pozwolenia na budowę. Dla określenia stron w postępowaniu o pozwolenia na budowę wiążące znaczenie ma dyspozycja przepisu art. 28 § 2 ustawy Prawo budowlane. Zgodnie z nią stronami w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę są: inwestor oraz właściciele, użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu. G. G. w dacie składania odwołania od decyzji organu pierwszej instancji i w dacie wydania zaskarżonej decyzji nie był właścicielem, użytkownikiem wieczystym ani zarządcą nieruchomości pozostających w obszarze oddziaływania przedmiotowej inwestycji. Na rozprawie sprecyzował, że nie ma uregulowanego stanu prawnego ani do jednej z działek objętych inwestycją (nr ew [...]) ani do jednej z działek bezpośrednio z nią graniczącej, pozostaje tylko ich posiadaczem, a w postępowaniu o zasiedzenie, które prowadzi przed sądem powszechnym, dochodzi stwierdzenia prawa własności. Spółka M. Sp. z o.o. jest właścicielem nieruchomości położonych w W., przy ul. [...], dla których Sąd Rejonowy [...] prowadzi księgi wieczyste KW nr [...], [...], [...], co potwierdzają wpisy w dziale II w/w ksiąg wieczystych. Wskazać należy, że wpisem do księgi wieczystej wiąże się domniemanie prawne prawdziwości wpisu i jego zgodności z rzeczywistym stanem prawnym (art. 3 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece, t. j. Dz. U. z 2001, Nr 124, poz. 1361, ze zm.). Zdaniem Sądu odwołanie G. G. nie powinno być przedmiotem rozpoznania przez Wojewodę [...], bowiem nie pochodziło od strony postępowania w przedmiocie pozwolenia na budowę. Stwierdzenie przez organ odwoławczy, że wnoszący odwołanie nie jest stroną w rozumieniu art. 28 ustawy Prawo budowlane następuje w drodze decyzji o umorzeniu postępowania odwoławczego na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 k.p.a. Ponadto Sąd stwierdza, że w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, Wojewoda [...] bezzasadnie podniósł, że decyzji pozwolenia na budowę została wydana z naruszeniem prawa, bowiem organ pierwszej instancji wydał decyzję przed ostatecznym rozpoznaniem wniosku o zawieszenie postępowania, tj. przed dniem, w którym postanowienie to stało się ostateczne. Na potwierdzenie swojego stanowiska organ II instancji przywołał wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 lipca 2006 r., I OSK 1405/05, LEX nr 275467. W ww. wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego stwierdzono, że niedopuszczalne jest wydanie decyzji kończącej postępowanie bez uprzedniego rozpoznania złożonego żądania zawieszenia postępowania. W kontekście tego poglądu należy stwierdzić, że dotyczył sytuacji, gdy w postępowaniu administracyjnym organ zaniechał w ogóle rozpoznania wniosku o zawieszenie postępowania. Tymczasem w niniejszej sprawie takie okoliczności nie miały miejsca. Organ I instancji rozpoznał bowiem wniosek o zawieszenie postępowania, po uprzednim przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego, w wyniku którego uznał, że w sprawie nie zachodzą przesłanki uzasadniające zawieszenie postępowania zarówno na wniosek, jak i z urzędu w trybie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. Mając na uwadze powyższa argumentacje Sąd orzekł jak w sentencji w trybie art.145 § 1 pkt 1 litera a i c , art. 152 i art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.153 poz. 1270 ze zm.).