VII SA/Wa 2151/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Izabela Ostrowska po rozpoznaniu w dniu 9 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. Z. i Z. G. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] maja 2016 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia decyzji postanawia: odrzucić skargę Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] maja 2016 r. nr [...] uchylił decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] października 2012 r. nr [...] oraz stwierdził wygaśnięcie decyzji Starosty [...] z dnia [...] września 2000 r. nr [...] zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej M. i E. Z. pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego bliźniaczego na działce nr ew. [...] w obrębie [...] w Gminie [...] przy ul. N. W dniu 28 sierpnia 2016 r. skargę na powyższą decyzję złożyli E. Z. i Z. G. w części "stwierdzenia nieważności Decyzji Nr. [...] z dn. [...] 09.2000r jedynie dla budynku N. ale z pozostawieniem dla budynku N. i wyraźnym oddzieleniem Inwestorów: E. Z., Z. G. – N. od p. M.N...". Wojewoda [...] w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie z uwagi na upływ terminu do wniesienia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści przepisu art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Przy czym, w myśl art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. W rozpoznawanej sprawie, decyzję stanowiącą przedmiot skargi wraz z prawidłowym pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia środka zaskarżenia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, doręczono skarżącemu E. Z. w dniu 23 maja 2016 r. (zpo w aktach administracyjnych organu). Oznacza to, że termin 30 dni na złożenie skargi przypadał na dzień 22 czerwca i był to ostatni dzień dla E. Z. na uruchomienie postępowania sądowoadministracyjnego w przedmiotowej sprawie. Tymczasem z akt sprawy wynika, skarga została złożona w Urzędzie Pocztowym dopiero w dniu 28 sierpnia 2016 r., czyli już po upływie terminu do wniesienia skargi. W świetle powyższego należy stwierdzić, że skarżący E. Z. wniósł skargę z uchybieniem ustawowego terminu określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a, co czyni skargę spóźnioną. Jednocześnie zauważyć należy, że skarga została wniesiona również przez Z. G., który nie był stroną postępowania przed organem administracji i nie otrzymał skarżonej decyzji. Jednakże w skardze podniesiono, że Z. G. wraz z E. Z. są inwestorami na nieruchomości przy ul. N. w W. Jak już wyżej wskazano art. 53 § 1 p.p.s.a. stanowi, że "skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie". Powyższa regulacja wyznacza termin do wniesienia skargi, jednak jedynie dla strony, która otrzymała rozstrzygnięcie. Nie wskazuje jednak, od kiedy biegnie termin dla skarżącego, któremu nie doręczono decyzji, a w takiej sytuacji znajduje się skarżący Z. G. W tym względzie należy podzielić pogląd prezentowany w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, zgodnie z którym strona postępowania administracyjnego, której nie doręczono decyzji, może wnieść skargę do sądu administracyjnego w terminie przewidzianym dla stron będących adresatami decyzji. Zatem skarżący, który nie brał udziału w postępowaniu i któremu nie doręczono decyzji – jeżeli nie skorzystał z uprawnienia do złożenia skargi przed upływem trzydziestu dni od daty doręczenia decyzji innej stronie postępowania – nie może skutecznie domagać się sądowej kontroli decyzji administracyjnej (por: postanowienie NSA z dnia 16 października 2012 r. sygn. akt I OSK 2351/12, postanowienie NSA z dnia 29 stycznia 1998 r. sygn. akt I SA 413/97). W niniejszej sprawie najpóźniej doręczono decyzję M. N., bowiem dopiero w dniu 1 czerwca 2016 r. Zatem trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi dla tej osoby, jaki również dla skarżącego Z. G. upływał dnia 1 lipca 2016 r. Skarżący Z. G. wniósł skargę wraz z E. Z. dopiero w dniu 28 sierpnia 2016 r., zatem po upływie terminu do jej wniesienia. Mając zatem na uwadze, że czynność w postępowaniu podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna, skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a, co orzeczono w sentencji postanowienia.