VII SA/Wa 2154/11

Sygnatura akt VII SA/Wa 2154/11 POSTANOWIENIE Dnia 20 lutego 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Joanna Gierak - Podsiadły po rozpoznaniu w dniu 20 lutego 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. G. na działania Rady [...] postanawia: przywrócić T. G. termin do złożenia skargi kasacyjnej. Postanowieniem z dnia 27 października 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę T. G. na działania Rady [...]. Zaskarżone postanowienie zostało doręczone stronie w dniu 22 listopada ubr. W dniu 29 października 2011 r. T. G. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy, w którym wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. A zatem w czasie biegu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez m.in. ustanowienie adwokata z urzędu. Zgodnie z art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), zw. dalej p.p.s.a., wniesienie skargi kasacyjnej objęte jest tzw. "przymusem adwokackim". Po rozpoznaniu ww. wniosku postanowieniem z dnia 8 grudnia 2011 r. referendarz sądowy WSA w Warszawie przyznał T. G. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Jak wynika z pisma Okręgowej Rady Adwokackiej w [...] z dnia 28 grudnia 2011 r. dla skarżącego wyznaczono pełnomocnika z urzędu – adwokata T. M. W dniu 9 stycznia 2012 r. pełnomocnik z urzędu, wniósł o wydanie mu określonych kart akt, a następnie w dniu 11 stycznia br. do pełnomocnika została skierowana informacja o stanie sprawy. W dniu 3 lutego 2012 r. pełnomocnik w imieniu skarżącego złożył skargę kasacyjną wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W uzasadnieniu ww. wniosku wskazano, że z uwagi na tzw. "przymus adwokacki" skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy min. poprzez ustanowienie adwokata z urzędu. W dniu 4 stycznia 2012 r. pełnomocnik otrzymał informację z Okręgowej Rady Adwokackiej w [...] o wyznaczeniu jego osoby jako pełnomocnika z urzędu dla T. G. Powołując się na orzecznictwo sądowoadministracyjne (postanowienie NSA z dnia 18 grudnia 2010 r., sygn. akt II FZ 24/10) wskazał, że rzeczywista możliwość złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej -w ramach prawa pomocy- wraz z dokonaniem czynności mających na celu usunięcie braków formalnych skargi winna uwzględniać ww. okoliczności. W tych okolicznościach uchybienie terminu do złożenia skargi kasacyjnej nie jest zawinione przez skarżącego z uwagi na to, że pełnomocnik z urzędu został ustanowiony po upływie terminu do złożenia skargi kasacyjnej. Skarżący w terminie do złożenia skargi kasacyjnej wystąpił o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie pełnomocnika. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 85 p.p.s.a., czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Natomiast w myśl art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stawiają określone wymogi formalne dla czynności procesowej jaką jest złożenie wniosku o przywrócenie terminu. Art. 87 § 1 i § 2 p.p.s.a. stanowi, że strona powinna wystąpić z takim wnioskiem w terminie 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia oraz uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Ponadto równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (por. art. 87 § 4). W rozpoznanej sprawie należy uznać, że wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej został złożony w terminie, spełnia wszystkie wymogi formalne i zasługuje na uwzględnienie. Dokonując takiej oceny Sąd miał na względzie przywołane we wniosku okoliczności faktyczne, a mianowicie to, że w dniu 4 stycznia 2012 r. pełnomocnik dowiedział się o wyznaczeniu jego osoby jako pełnomocnika dla skarżącego oraz, że w dniu 9 stycznia 2012 r. pełnomocnik zapoznał się z aktami sprawy, a w dniu 3 lutego br. została złożona skarga kasacyjna wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Sąd miał też na uwadze wskazane we wniosku stanowisko NSA zawarte w postanowieniu z dnia 18 grudnia 2001 r. sygn. akt II FZ 24/10. Stanowisko to jest ugruntowane w orzecznictwie sądowym (por. postanowienie NSA z dnia 8 czerwca 2006 r., sygn. akt I FZ 198/2006, publ. https://cbois.nsa.gov.pl/ oraz postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 4 marca 2005 r., sygn. akt II UZ 72/04 lub OSNP 2005/20/325, LEX nr 156659), a zgodnie z nim w wypadku ustanowienia pełnomocnika profesjonalnego w trybie art. 244 p.p.s.a., dniem, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej (art. 87 § 1 p.p.s.a.), jest dzień, w którym pełnomocnik ten miał rzeczywistą możliwość wniesienia skargi kasacyjnej po zapoznaniu się z aktami sprawy, nie później jednak niż dzień upływu 30 dni od dnia zawiadomienia go o wyznaczeniu do występowania w sprawie. W niniejszej sprawie pełnomocnik skarżącego dowiedział się o wyznaczeniu go pełnomocnikiem w dniu 4 stycznia 2012 r., a skargę kasacyjną wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia wniósł przed upływem 30 dni od tej daty. W związku z powyższym, mając na uwadze realizację konstytucyjnej zasady "prawa do sądu", wyrażonej w art. 45 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. Nr 78, poz. 483, ze zm.), w zaistniałych okolicznościach niniejszej sprawy należało orzec o przywróceniu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Z powyższych względów, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, orzekł jak w sentencji.