VII SA/Wa 216/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Nowak (spr.), , Sędzia WSA Joanna Augustyniak - Pęczkowska, Sędzia WSA Leszek Kamiński, Protokolant st. sekr. sąd. Dorota Wasiłek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 czerwca 2011 r. sprawy ze skargi S. C., T. C. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego. skargę oddala VII SA/Wa 216/11 UZASADNIENIE Przedmiotem skargi wniesionej przez S. i T. C. jest decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] grudnia 2010 r. nr [...] uchylająca zaskarżoną decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ż. z [...] stycznia 2009 r. nr [...] nakładającą na B. i J. B. obowiązek sporządzenia i przedstawienia w terminie do 27 marca 2009 r. 4 egz. projektu budowlanego zamiennego budynku mieszkalnego usytuowanego na działkach nr ew. [...] i [...]. położonych w m. K. [...], gm. [...], uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych, do których będą miały zastosowanie odpowiednie przepisy dotyczące projektu budowlanego, w części dotyczącej terminu i w tym zakresie orzekająca o nakazie wykonania obowiązku do dnia 30 stycznia 2011r. a w pozostałym zakresie utrzymująca w mocy decyzję -w oparciu o art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2000 r, Nr 98, poz. 1071 ze zm., dalej: k.p.a.) [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego orzekał na podstawie następującego stanu faktycznego: Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ż. w dniu 8 września 2005 r. wszczął na skutek wniosku T. C. postępowanie administracyjne w sprawie budowy budynku mieszkalnego, usytuowanego na działkach nr ew. [...] i [...], położonych w miejscowości K., gm. W. Postanowieniem z [...] października 2005 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ż. nałożył na B. i J. B. (właścicieli ww. budynku) obowiązek dostarczenia odpowiedniej dokumentacji budowlanej dotyczącej przedmiotowego budynku, a następnie decyzją z [...] lutego 2008 r. udzielił pozwolenia na jego użytkowanie. W wyniku wniesionego odwołania, decyzją [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] maja 2008 r. wskazana decyzja organu powiatowego została uchylona, a sprawa została przekazana do ponownego rozpatrzenia, z uwagi na błędne w niej zastosowanie przepisów Prawa budowlanego z 1974 r., zamiast wdrożenia trybu naprawczego przewidzianego w art. 50-51 Prawa budowlanego z 1994 r. Następnie, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ż. decyzją z [...] stycznia 2009 r. nr [...] nałożył na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego- na B. i J. B. obowiązek sporządzenia i VII SA/Wa 216/11 przedstawienia w terminie do 27 marca 2009 r. 4 egz. projektu budowlanego zamiennego dotyczącego przedmiotowego budynku mieszkalnego, uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych, do których będą miały zastosowanie odpowiednie przepisy dotyczące projektu budowlanego oraz konieczność wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem. Podstawą do nałożenia ww. obowiązku było stwierdzenie, że inwestor w trakcie realizacji zamierzenia wybudował budynek mieszkalny niezgodnie z projektem zagospodarowania terenu oraz niezgodnie z projektem architektoniczno-budowlanym zatwierdzonym decyzją z [...] lipca 1974 r., znak: [...] Naczelnika Gminy W.. Odwołanie od tej decyzji wnieśli S. i T. C. Po rozpatrzeniu tego odwołania, [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z [...] marca 2009 r. - wydaną w oparciu o art. 138 § 2 k.p.a.- uchylił zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Organ odwoławczy uznał, że usytuowanie spornego budynku koliduje z przepisami warunków techniczno-budowlanych z 12 kwietnia 2002 r. i powoduje brak możliwości jego zaakceptowania w trybie naprawczym. Powyższe rozstrzygnięcie organu wojewódzkiego zostało uchylone mocą wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, z 15 września 2009r. sygn. akt VII SA/Wa 830/09. Sąd wskazał, że organ odwoławczy powołując się na § 12 rozporządzenia z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, odniósł się jedynie do jego części pomijając w swej ocenie pozostałą treść tego paragrafu dotyczącego okoliczności pozwalających na sytuowanie budynku w bliższej niż 3 m i 4 m odległości lub też w granicy z sąsiednią działką i nie przeanalizował czy biorąc pod uwagę te zapisy możliwe jest doprowadzenie przedmiotowego budynku do stanu zgodnego z prawem. Ponadto zauważył, że organ odwoławczy sugerując organowi I instancji wydanie rozstrzygnięcia w oparciu o przepis art. 51 ust 1 pkt 1 prawa budowlanego w stosunku do części budynku, nie przeanalizował czy część budynku mieszkalnego, która by miała być rozebrana aby spowodować zachowanie 3 metrowej odległości od działki sąsiedniej, jest na tyle samodzielna jak i nie zależna od pozostałej części budynku, że może być rozebrana bez istotnej ingerencji w tą pozostałą część, a więc czy wydana zgodnie z sugestią decyzja byłaby wykonalna. VII SA/Wa 216/11 Po ponownym rozpatrzeniu odwołania [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z [...] lutego 2010r. nr [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt.1 K.p.a. utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ż. z [...] stycznia 2009 r. W uzasadnieniu organ podniósł, że przedmiotem sprawy jest budynek mieszkalny jednorodzinny zlokalizowany w miejscowości K., gm. W., powstały na podstawie pozwolenia na budowę Naczelnika Gminy W. z [...] lipca 1974 r. oraz projektu budowlanego wraz z planem zagospodarowania działki zatwierdzonego przez Naczelnika Powiaty G. z [...] maja 1974 r, znak: [...]. Organ odwoławczy wskazał, że przedmiotowy obiekt powstał w okresie obowiązywania zarządzenia Ministra Budownictwa i Przemysłu Materiałów Budowlanych z dnia 29 czerwca 1966 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać obiekty budowlane budownictwa powszechnego. I dalej, organ stwierdził, że inwestorzy realizując inwestycje dopuścili się istotnych odstępstw od dokumentacji projektowej poprzez zmianę lokalizacji budynku mieszkalnego. Podniósł, że w projekcie zagospodarowania działki, który stanowi załącznik do decyzji o pozwoleniu na budowę widnieje budynek mieszkalny w odległości 3, O m i 3,5 m od granic z działkami sąsiednimi. Natomiast z akt sprawy wynika, że sporny budynek znajduje się w odległości 0,31 m od granicy z działką nr [...]. Zauważył również, że z opinii dotyczącej przedmiotowego budynku mieszkalnego jednorodzinnego sporządzonej przez inż. D. K. wynika, iż według zatwierdzonego projektu budowlanego na sąsiedniej działce nr [...] znajdował się budynek mieszkalny murowany, kryty papą w odległości ok. 3 m od granicy. Z pomiarów dokonanych w naturze wynika, że odległość między budynkami wynosiła 3,49 m. W konsekwencji, organ wojewódzki stwierdził, że przedmiotowy budynek mieszkalny zlokalizowany na działkach nr ew. [...] i [...] nie narusza przepisów techniczno-budowlanych z daty jego budowy, a biorąc pod uwagę, że odstępstwa dokonane przy realizacji obiektu są istotnymi odstępstwami uznał, że zasadnym było nałożenie na inwestorów przez organ powiatowy obowiązku sporządzenia projektu budowlanego zamiennego. Skargę na powyższą decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] lutego 2010 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyli S. i T. C. , wnosząc o jej uchylenie oraz o uchylenie poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji. VII SA/Wa 216/11 Skarżący podnieśli, że sprawa dotyczy dwóch budynków mieszkalnych, zrealizowanych w warunkach samowoli budowlanej, do których -w ich ocenie- mają zastosowanie przepisy Prawa budowlanego z 1974 r. Wskazali, iż z uwagi na naruszenie, w sposób istotny warunków techniczno-budowlanych oraz z uwagi na naruszenie interesu osób trzecich przy realizacji spornych obiektów, brak jest podstaw prawnych do nałożenia przez organ obowiązku sporządzenia projektu budowlanego zamiennego. Skarżący stwierdzili również, że kwestia dotycząca obowiązku sporządzenia projektu budowlanego zamiennego, była już przedmiotem rozpoznania przez organy administracji, została więc już prawomocnie osądzona. Wskazali przy tym, że [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z [...] czerwca 2006 r. nr [...] stwierdził nieważność decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ż. z [...] sierpnia 2004 r., [...] nakładającej na inwestorów obowiązek przedłożenia m.in. trzech egzemplarzy projektu budowlanego. Kserokopie tych decyzji skarżący załączyli do skargi. Powyższe rozstrzygnięcie organu wojewódzkiego zostało również uchylone mocą wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, z 15 lipca 2010r. sygn. akt VII SA/Wa 914/10. Sąd wskazał w uzasadnieniu, że organ odwoławczy orzekając ponownie w sprawie, tj. po wyroku Sądu, organ wojewódzki obowiązany był więc zastosować się do wytycznych i wskazań Sądu. Stanowi o tym wyraźnie art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a), zgodnie z którym ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia. Przepis art. 153 p.p.s.a. ma charakter bezwzględnie obowiązujący co oznacza, że ani organ administracji publicznej ani sąd orzekając ponownie w tej samej sprawie nie mogą nie uwzględnić oceny prawnej i wskazań wyrażonych wcześniej w orzeczeniu sądu, gdyż są nimi związane. W ocenie Sądu, organ wojewódzki naruszył przywołany przepis, albowiem rozpatrując sprawę nie uwzględnił wskazań co do dalszego postępowania wynikających z ww. wyroku Sądu z 15 września 2009 r., a to czyniło koniecznym uchylenie zaskarżonego orzeczenia tego organu. Rozwijając powyższe, Sąd przypomniał, iż w wyroku z 15 września 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przesądził zastosowanie w niniejszej sprawie przepisów rozporządzenia z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75, poz. VII SA/Wa 216/11 690 ze zm.). Sąd orzekając w dniu 15 września 2009 r. stwierdził, iż powołując § 12 rozporządzenia z 12 kwietnia 2002 r. organ odniósł się jedynie do jego części pomijając w swej ocenie pozostałą treść tego paragrafu dotyczącego okoliczności pozwalających na sytuowanie budynku w bliższej niż 3 i 4 m odległości lub też w granicy z sąsiednią działką i nie przeanalizował czy biorąc pod uwagę te zapisy możliwe jest doprowadzenie przedmiotowego budynku do stanu zgodnego z prawem. Zatem, Sąd za prawidłowe uznał zastosowanie ww. przepisów wykonawczych i wskazał na potrzebę analizy sprawy w kontekście całego ww. § 12. Następnie Sąd stwierdził, że organ wojewódzki nie uwzględnił wskazań co do dalszego postępowania. Co więcej, swoje rozstrzygnięcie i ocenę sprawy oparł na przepisach wykonawczych z 1966 r., a więc postąpił niezgodnie z oceną Sądu. Ustosunkowując się do zarzutów skargi Sąd stwierdził również, że brak było podstaw do uznania, że sprawa zakończona zaskarżoną decyzją (dotycząca całego budynku zrealizowanego na działkach o nr ew. [...] i [...] w K. ), została już ostatecznie załatwiona innym -pozostającym w obrocie prawnym- aktem administracyjnym. W żadnym wypadku nie wskazują na to akta sprawy oraz załączone do skargi kserokopie decyzji organów nadzoru budowlanego. Dołączone do skargi w kserokopii i powołane w jej treści decyzje dotyczą bowiem zadaszenia balkonu w budynku, a więc sprawy zakończonej decyzją umorzeniową. Z akt sprawy nie wynika natomiast, aby oprócz tego postępowania toczyło się jeszcze inne postępowanie dotyczące całego ww. obiektu. Następnie, Sąd wyjaśnił, iż nie mógł również podzielić stanowiska przedstawionego w skardze co do zastosowania w sprawie przepisów ustawy - Prawo budowlane z 1974 r. W kontrolowanej przez Sąd sprawie, wszczętej pod rządami ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r, Nr 156, poz. 1118 ze zm.), bezspornym jest, iż budowa budynku, którego dotyczy skarżona decyzja rozpoczęła się w 1974 r. na podstawie pozwolenia na budowę wydanego przez Naczelnika Gminy W. [...] lipca 1974 r. Bezspornym w sprawie jest również to, iż w trakcie realizacji tego budynku inwestor odstąpił od zatwierdzonego projektu budowlanego i projektu zagospodarowania działki. Zmienił m.in. usytuowanie budynku na działce oraz wysokość budynku i powierzchnię zabudowy, a to oznacza, że zmiany te mają charakter istotny (w świetle treści art. 36a ust. 5 ww. ustawy - Prawo budowlane). Zatem, należy stwierdzić, iż budynek został wybudowany w oparciu o pozwolenie na budowę, ale z istotnymi odstępstwami od warunków tego pozwolenia. To zaś oznacza, iż w stosunku do ww. obiektu nie ma zastosowania art. 48 obecnie VII SA/Wa 216/11 obowiązującego Prawa budowlanego, dotyczący samowoli budowlanej (tj. obiektu budowlanego lub jego części, będącego w budowie albo wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę), bo inwestor dysponował pozwoleniem na budowę. Tym samym nie ma w sprawie zastosowania również art. 103 ust. 2 obecnej ustawy - Prawo budowlane, będący przepisem przejściowym i odsyłającym do przepisów dotychczasowych (tj. do ustawy z 1974 r.) w sytuacji zaistnienia okoliczności, o których mowa w ww. art. 48. Dostrzegając powyższe Sąd stwierdził wyraźnie, iż zgodnie z obowiązującymi przepisami Prawa budowlanego sam fakt realizacji budynku w 1974 r. nie przesądza o tym, iż sprawa dotycząca takiego obiektu winna być prowadzona na podstawie wówczas obowiązujących norm prawa. Ponownie rozpatrując sprawę, [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z [...] grudnia 2010 r. nr [...], uchylił zaskarżoną decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ż. z [...] stycznia 2009 r. nr [...] w części dotyczącej terminu i w tym zakresie orzekł o nakazie wykonania obowiązku nałożonego decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w terminie do 30 stycznia 2011r. a w pozostałej części utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. W ocenie organu odwoławczego organ I instancji dokonał prawidłowej analizy stanu faktycznego i prawnego niniejszej sprawy. Organ odwoławczy wskazał, że inwestorzy realizując inwestycję dopuścili się istotnych odstępstw od dokumentacji projektowej zatwierdzonej decyzją Naczelnika Gminy W. z dnia [...] .07.1974 o pozwoleniu na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego i budynku gospodarczego zlokalizowanego w miejsc. K. gm. W. m. innymi poprzez zmianę lokalizacji budynku mieszkalnego i usytuowanie jego ok. 0,30 m od granicy z działką sąsiednią. Zadaniem organu odwoławczego usytuowanie przedmiotowego budynku narusza przepisy techniczno-budowlane i powoduje brak możliwości jego zaakceptowania w istniejącym stanie. Tym samym istotne w niniejszej sprawie jest aby projekt zamienny przedmiotowego budynku mieszkalnego przewidywał zakres robót budowlanych jakie należy wykonać w celu doprowadzenia w/w budynku do stanu zgodnego z prawem. Skargę na tę decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego wnieśli S. i T. C. wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji. Skarżący podnieśli, że przepis art. 51 ust. 1 pkt. 2 Prawa budowlanego stanowiący podstawę prawną decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ż. nr [...] z dnia [...] stycznia 2009r oraz decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Warszawie nr [...] z dnia [...] VII SA/Wa 216/11 grudnia 2010r utrzymującej zaskarżoną decyzję w pozostałej części w mocy nie daje organom nadzoru budowlanego uprawnień do żądania od strony zobowiązanej przedłożenia określonego/w dokumentów. Skarżący wskazali, że celem decyzji organu I instancji oraz decyzji organu II instancji utrzymującej w pozostałej części w mocy zaskarżoną decyzję na podstawie art. 51 ust. 1 pkt. 2 Prawa budowlanego jest doprowadzenie wykonanych - bądź już wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem. W żaden sposób nie prowadzi do sanacji nieprawidłowości powstałych przy realizacji w/w inwestycji, bowiem sporządzenie i przedstawienie w/w dokumentów tj. opinii, projektu budowlanego oraz zaświadczenia są dokumentami o charakterze dowodowym, nie daje organom podstawy do ewentualnego nakazania usunięcia uwidocznionych w tej dokumentacji nieprawidłowości. W uzupełnieniu skargi Skarżący ponownie wskazali, że nakazanie wykonania obowiązku sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego budynku mieszkalnego usytuowanego pod w/w adresem może być orzeczony dopiero wówczas, gdy poprzez wydanie decyzji zostanie stwierdzone, że przedmiotowa inwestycja realizowana jest z istotnymi odstępstwami od zatwierdzonego projektu budowlanego i warunków pozwolenia na budowę. Podnieśli również, że zarówno decyzja organu I instancji jak i organu odwoławczego zapadła z naruszeniem art. 7 K.p.a. W odpowiedzi na skargę organ wojewódzki podtrzymał argumentację przedstawioną w zaskarżonej decyzji i wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego nie narusza prawa, a stosownie do treści art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002r. Nr 153 poz. 1269 z póź. zm.) tylko w takim zakresie jest możliwa sądowa kontrola. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu - art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270). Decyzją Nr [...] z dnia [...] stycznia 2009 roku Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego Ż. nałożył na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego - na B. i J. B. obowiązek sporządzenia i VII SA/Wa 216/11 przedstawienia w terminie do 27 marca 2009 r. 4 egz. projektu budowlanego zamiennego dotyczącego przedmiotowego budynku mieszkalnego, uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych, do których będą miały zastosowanie odpowiednie przepisy dotyczące projektu budowlanego oraz konieczność wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem. Podstawą do nałożenia ww. obowiązku było stwierdzenie, że inwestor w trakcie realizacji zamierzenia wybudował budynek mieszkalny niezgodnie z projektem zagospodarowania terenu oraz niezgodnie z projektem architektoniczno-budowlanym zatwierdzonym decyzją z [...] lipca 1974 r, znak: [...] Naczelnika Gminy W.. W kontrolowanej przez Sąd sprawie, wszczętej pod rządami ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r., Nr 156, poz. 1118 ze zm.), bezspornym jest, co ustalono już w poprzednich postępowaniach sądowych, że budowa budynku, którego dotyczy skarżona decyzja rozpoczęła się w 1974 r. na podstawie pozwolenia na budowę wydanego przez Naczelnika Gminy W. [...] lipca 1974 r. Bezspornym w sprawie jest również to, iż w trakcie realizacji tego budynku inwestor odstąpił od zatwierdzonego projektu budowlanego i projektu zagospodarowania działki. Zmienił m.in. usytuowanie budynku na działce oraz wysokość budynku i powierzchnię zabudowy, a to oznacza, że zmiany te mają charakter istotny (w świetle treści art. 36a ust. 5 ww. ustawy - Prawo budowlane). Zatem, należy stwierdzić, iż budynek został wybudowany w oparciu o pozwolenie na budowę, ale z istotnymi odstępstwami od warunków tego pozwolenia. To zaś oznacza, iż w stosunku do ww. obiektu nie ma zastosowania art. 48 obecnie obowiązującego Prawa budowlanego, dotyczący samowoli budowlanej (tj. obiektu budowlanego lub jego części, będącego w budowie albo wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę), bo inwestor dysponował pozwoleniem na budowę. W takim przypadku, innym niż określony w art. 48 ust. 1 lub w art. 49b ust. 1, powinno być przeprowadzone postępowanie naprawcze przewidziane w przepisie art. 50 i 51 Prawa budowlanego. Zgodnie z przepisem art. 51 ust.1 pkt. 3 Prawa budowlanego powołanym w niniejszej sprawie przez organ I instancji organ w drodze decyzji w przypadku istotnego odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę - nakłada, określając termin wykonania, obowiązek sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego, uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót VII SA/Wa 216/11 budowlanych oraz - w razie potrzeby - wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem; przepisy dotyczące projektu budowlanego stosuje się odpowiednio do zakresu tych zmian. Postępowanie naprawcze (zarówno to, które dotyczy legalizacji samowoli budowlanej, jak i to dotyczące zmiany decyzji o pozwoleniu na budowę) wymaga, aby inwestor skompletował wszelkie dokumenty określone w art.. 32- 35 PrBud. Jednym z takich dokumentów, o którym mowa w art. 33 ust. 2 pkt 1, art. 34 PrBud, jest właśnie projekt budowlany. Jeżeli inwestor odstąpił istotnie od projektu budowlanego, logicznym jest, że w postępowaniu naprawczym konieczne będzie przedłożenie nowego projektu zgodnego z prawem, a w szczególności z przepisami rozporządzenia z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75, poz. 690 ze zm.). Taki projekt może lub powinien przewidywać konieczność wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu ewentualnego doprowadzenia wykonanych już robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem. Po upływie wyznaczonego terminu lub na wniosek inwestora, właściwy organ sprawdza wykonanie obowiązku, o którym mowa w art. 51 ust. 1 pkt 3, i wydaje decyzję w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i pozwolenia na wznowienie robót budowlanych albo - jeżeli budowa została zakończona - o zatwierdzeniu projektu budowlanego zamiennego. W decyzji tej nakłada się również obowiązek uzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie - art. 51 ust.4 Prawa budowlanego. Żądanie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego zawarte w decyzji z dnia [...] stycznia 2009r. jest więc zasadne i mieści się w pojęciu czynności mającej na celu doprowadzenie do stanu zgodnego z prawem. I W związku z powyższym Sąd nie podziela stanowiska strony skarżącej, że organ nie mógł zastosować w okolicznościach niniejszej sprawy przepisu art. 51 ust.1 pkt 3 ustawy Prawo budowlane. Za błędne więc uznać należy stanowisko skarżących a stanowiące główny zarzut skargi, iż nałożenie obowiązku dostarczenia określonych dokumentów, nie mieści się w pojęciu obowiązku ..wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót do stanu zgodnego z prawem W świetle powyższych wywodów, Wojewódzki Sąd Administracyjny nie stwierdził, aby zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem prawa, a zatem stosownie do VII SA/Wa 216/11 art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( DZ.U. Nr 153, poz. 1270), skargę oddalił.