VII SA/Wa 2164/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Tarnowska po rozpoznaniu w dniu 11 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. F. na czynność Komendanta [...] Policji z dnia [...] czerwca 2015 r., znak [...] w przedmiocie odmowy usunięcia punktów karnych z ewidencji kierowców p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] lipca 2015 r. skarżący – P. F. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na czynność Komendanta [...] Policji polegającą na odmowie usunięcia punktów karnych z ewidencji kierowców. Wniósł również o anulowanie nałożonego na niego mandatu karnego CU [...] z dnia [...] kwietnia 2014 r. Z uzasadnienia skargi oraz akt sprawy wynika, że Komendant [...] Policji w piśmie z dnia [...] marca 2015 r. L.dz. [...], zwrócił się do Urzędu [...] z wnioskiem o sprawdzenie kwalifikacji skarżącego w związku z otrzymaniem przez niego łącznie 25 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego. W dniu [...] czerwca 2015 r. skarżący złożył do Komendanta [...] Policji wniosek o anulowanie punktów nałożonych mandatem karnym CU [...] z dnia [...] marca 2014 r. i anulowanie punktów nałożonych przedmiotowym mandatem. W odpowiedzi na ww. wniosek, pismem z dnia 30 czerwca 2015 r. organ szczegółowo wyjaśnił zasady naliczania punktów za popełnione przez skarżącego wykroczenia oraz poinformował skarżącego, iż punkty nałożone w związku z popełnionymi przez niego wykroczeniami drogowymi zostały naliczone zgodnie z obowiązującymi przepisami, zatem brak jest podstaw do ich anulowania. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie ewentualnie o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 1270 ze zm.) - dalej: p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie czy wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, to na mocy art. 52 § 3 p.p.s.a., skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a p.p.s.a., można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu – w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności – do usunięcia naruszenia prawa. Wskazać należy, iż wpis do ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego stanowi czynność materialno-techniczną, która mieszcząc się w katalogu, o którym stanowi przepis art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. podlega kontroli sądu administracyjnego. Kierowca zainteresowany wykreśleniem punktów karnych z ewidencji może zwrócić się do organu prowadzącego tę ewidencję o podjęcie określonego aktu lub czynności, a następnie w zależności od tego, czy i jakie organ ten zajmie stanowisko, skorzystać ze skargi do sądu administracyjnego, kwestionując czynność na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Zgodnie bowiem z orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego, pismo właściwego organu prowadzącego ewidencję kierowców, naruszających przepisy ruchu drogowego, stanowiące odpowiedź na wniosek o skorygowanie punktów karnych w ewidencji jest aktem/czynnością, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., podlegającym zaskarżeniu do wojewódzkiego sądu administracyjnego, pod warunkiem wyczerpania środków odwoławczych (vide np. postanowienie NSA z dnia 30 stycznia 2011 r., sygn. akt I OSK 1413/11, wyrok NSA z dnia 24 października 2012 r., sygn. akt I OSK 1552/11). Jak wynika z powyższego, warunkiem dopuszczalności skargi na akt lub czynność, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. jest skierowanie do właściwego organu przed wniesieniem skargi wezwania do usunięcia naruszenia prawa, w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności (art. 52 § 3 p.p.s.a.). W takim przypadku, jak stanowi art. 53 § 2 p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie 60 dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. Analiza akt sprawy wskazuje, że skarżący zwrócił się do organu o usunięcie punktów z ewidencji kierowców, a ten odmówił uwzględnienia tego żądania. Stanowisko organu zostało wyrażone w piśmie z dnia 30 czerwca 2015 r. i doręczone skarżącemu w dniu [...] lipca 2015 r. Po jego otrzymaniu skarżący nie skierował jednak do organu wezwania do usunięcia naruszenia prawa, lecz wniósł od razu skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na czynność materialnotechniczną polegającą na odmowie usunięcia punktów z ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego prowadzonej przez Komendanta [...] Policji. Na tę właśnie odmowę skarżący był obowiązany w trybie art. 52 § 3 ppsa wnieść na piśmie w terminie czternastu dni od dnia otrzymania odpowiedzi, wezwanie do organu o usunięcie naruszenia prawa. Tymczasem skarżący przed wniesieniem skargi nie wystąpił z takim wezwaniem, a więc nie wyczerpał przysługującego mu w postępowaniu administracyjnym środka zaskarżenia. W świetle wskazanych okoliczności, skarga jako niedopuszczalna, podlegała odrzuceniu na postawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.