VII SA/Wa 2170/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Cieśla, , Sędzia WSA Izabela Ostrowska (spr.), Sędzia WSA Małgorzata Miron, , Protokolant sekr. sąd. Ewa Sawicka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 grudnia 2013 r. sprawy ze skargi Prokuratora Prokuratury Rejonowej w [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lutego 2013 r. znak [...] w przedmiocie obciążenia kosztami wynikającymi z usunięcia i przechowywania pojazdu I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z dnia [...].02.2013 r., znak: [...], działając na podstawie art. 127 § 2 w związku z art. 17 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. 2000 r. Nr 98 poz. 1071 ze zm.) – dalej zwanej "k.p.a.", art. 1 i 2 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (tj.: Dz. U. z 2001 r., Nr 79, poz. 856 ze zm.) – dalej zwanej "s.k.o." i art. 39 ust. 5 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tj.: Dz. U. z 2001 r., Nr 142, poz. 1591 ze zm.), dalej zwanej "s.g." po rozpatrzeniu odwołania P. S. od decyzji Starosty [...] z dnia [...] października 2012 r. utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. Z akt postępowania wynika, że postępowanie administracyjne w niniejszej sprawie miało następujący przebieg: Pismami z dnia 27.02.2011 r. oraz 21.03.2011 r. Komendant Policji w [...] zawiadomił o usunięciu pojazdu marki Nissan Sunny o nr rej. [...]odpowiednio M. P., jako osobę dysponującą ww. pojazdem oraz P. S., jako właściciela pojazdu oraz pouczył o skutkach jego nieodebrania. M. P. pismo odebrał w dniu 10.03.2011 r., natomiast P. S. w dniu 30.03.2011 r. Następnie Starosta [...] pismem z dnia 16.03.2012 r. zawiadomił P. S. oraz M. P. o wszczęciu z urzędu postępowania w sprawie obciążenia kosztami wynikającymi z usunięcia, przechowania oraz oszacowania pojazdu marki Nissan Sunny o nr rej. [...]. P. S. w dniu 23.03.2012 r. stawił się w siedzibie organu i złożył oświadczenie, że w dniu 06.01.2011 r. sprzedał wskazany wyżej pojazd P. S., jako dowód przedkładając kopię umowę sprzedaży. Pismem z dnia 26.03.2012 r. Powiat [...] zwrócił się do Komisariatu Policji w [...] o zajęcie stanowiska w przedmiocie oświadczenia złożonego przez P. S.. W odpowiedzi na powyższe pismo Komisariat Policji w [...] pismem z dnia 03.04.2012 r. poinformował, że nie był i nie jest w posiadaniu umowy sprzedaży przedmiotowego pojazdu z datą wcześniejszą niż data wydania dyspozycji o jego usunięciu. Organ wezwał P. S. do osobistego stawiennictwa w siedzibie organu z dokumentami pojazdu marki Nissan Sunny o nr rej. [...], celem potwierdzenia zakupu przedmiotowego pojazdu. Wezwanie skierował na adres podany w umowie sprzedaży z dnia 06.01.2012 r., tj. ul. [...] w [...]. Doręczenie wskazanego pisma zostało przekazane Komisariatowi Policji w [...], który w piśmie z dnia 25.08.2012 r. poinformował organ, że ustalono iż ww. mężczyzna nie przebywa pod podanym adresem, budynek zniszczony po spaleniu. Starosta [...], decyzją z dnia [...].09.2012 r., znak: [...], działając na podstawie art. 104 § 1 k.p.a. oraz art. 130a ust. 1 pkt 2 w związku z art. 130a ust. 1 pkt 10h, art. 130a ust. 1 pkt 10i ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2005 r., Nr 108, poz. 908 ze zm ), dalej zwanej "p.r.d." nałożył na P. S. i M. P. obowiązek zapłaty solidarnie kwoty 8 752,60 zł z tytułu kosztów usunięcia i przechowywania pojazdu marki Nissan Sunny o numerze rejestracyjnym [...] oraz numerze identyfikacyjnym pojazdu [...], w terminie 30 dni od daty, w której niniejsza decyzja stanie się ostateczna. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał na następujące ustalenia faktyczne: w dniu 08.01.2011 r. w miejscowości [...]Komisariat Policji w [...] wydał dyspozycję usunięcia pojazdu marki Nissan Sunny o numerze rejestracyjnym [...] (dalej "pojazd"), z uwagi na nietrzeźwość kierującego. Pojazd odholowano na parking strzeżony "[...]" w miejscowości [...], gmina [...]. Właścicielem pojazdu był P. S., a jego dysponentem M. P.. Sąd Rejonowy w [...], na wniosek organu postanowieniem z dnia [...].10.2011 r., sygn. akt I Ns [...] orzekł o przepadku pojazdu na rzecz powiatu. W dniu 17.11.2011 r. przedmiotowe postanowienie Sądu stało się prawomocne. Następnie organ, powołując się na art. 130a ust. 1 pkt 10h p.r.d. wskazał, że koszty związane z usuwaniem, przechowywaniem, oszacowaniem, sprzedażą lub zniszczeniem pojazdu powstałe od momentu wydania dyspozycji jego usunięcia do zakończenie postępowania ponosi osoba będąca właścicielem tego pojazdu w dniu wydania dyspozycji usunięcia pojazdu, z zastrzeżeniem ust. 1 pkt 10h i pkt 10i. Odnosząc się do wysokości poniesionych kosztów organ wskazał, że wysokość opłat za usunięcie i parkowanie pojazdów została określona w uchwale Rady Powiatu w [...] nr [...] z dnia [...].04.2008 r. oraz w uchwale z dnia [...].06.2011 r. Nr [...] z mocą obowiązującą od dnia 21 sierpnia 2011 r. Na wskazane wyżej koszty w łącznej wysokości 8.752,60 zł składają się: • opłata związana z dojazdem do usuwanego pojazdu: 80,00 zł (20 km x 4,00 zł), • opłata za holowanie pojazdu: 120,00 zł (20 km x 6,00 zł), • opłata za załadunek-rozładunek pojazdu: 150,00 zł, • opłata za parkowanie pojazdu: 8.402,60 zł (224 dni x 24,40 zł - uchwala [...]), 89 dni x 33,00 zł - uchwała [...]. Odwołanie od powyższe decyzji wniósł P. S.. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z dnia [...].02.2013 r., znak: [...], działając na podstawie art. 127 § 2 w związku z art. 17 pkt 1 k.p.a., art. 1 i 2 "s.k.o." i art. 39 ust. 5 s.g. po rozpatrzeniu przedmiotowego odwołania utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał na następujące ustalenia faktyczne: w dniu 8 stycznia 2011 r. właścicielem samochodu był P. S.. Komisariat Policji w [...] wydał dyspozycje usunięcia pojazdu z uwagi na nietrzeźwość kierującego. Pojazd był odholowany na parking strzeżony "[...]" w miejscowości [...]. P. S. i M. P. zostali powiadomieniu o odholowaniu pojazdu i o skutkach jego nieodebrania. W dniu [...] października 2011 r. Sąd Rejonowy w [...], w sprawie o sygn. akt I Ns [...]prawomocnym postanowieniem postanowił o przepadku na rzecz Powiatu [...] pojazdu marki Nissan Sunny nr rej. [...], wskazując, że pojazd ten stanowi własność P. S.. Odnosząc się do umowy sprzedaży z dnia 6.01.2011 r. złożonej przez P. S. organ stwierdził, że pomimo kilkukrotnych wezwań, P. S. wskazany w umowie jako nabywca samochodu nie stawił się do organu I instancji celem złożenia wyjaśnień. Następnie organ, przytaczając treść art. 130a ust. 1 pkt 10h i pkt 10i p.r.d. wskazał, że w tych okolicznościach, istniały podstawy do nałożenia na P. S. i M. P. solidarnego obowiązku zapłaty kwoty 8. 752,60 zł. Skargę na powyższą decyzję wniósł Prokurator Rejonowy w [...] (dalej zwany skarżącym), zaskarżonemu orzeczeniu zarzucając naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj. a) art. 7 kpa, art. 77 § 1 kpa, poprzez to, że organ odwoławczy nie wykazał należytej dbałości o dokładne wyjaśnienie stanu faktycznego, nie zebrał i nie rozpatrzył w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego oraz nie uwzględnił słusznego interesu P. S., w szczególności: - zaniechał podjęcia czynności zmierzających do jednoznacznego wyjaśnienia kwestii własności pojazdu marki Nissan Sunny o nr rej. [...] na dzień wydania dyspozycji jego usunięcia, pomimo, iż P. S. podnosił, iż wbrew informacjom przekazanym z Komisariatu Policji w [...] w dniu wydania dyspozycji usunięcia w/w samochodu nie był on jego właścicielem, b) art. 80 kpa poprzez to, że dokonując oceny zebranych dowodów naruszył zasadę swobodnej oceny dowodów i dokonał oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego w sposób dowolny, z naruszeniem zasad logiki i doświadczenia życiowego, c) art. 107 § 3 kpa poprzez to, że uzasadnienie zaskarżonej decyzji nie odpowiadało wymaganiom wskazanym w powyższym przepisie, w szczególności organ nie uzasadnił dlaczego odmówił waloru wiarygodności umowie kupa - sprzedaży samochodu marki Nissan Sunny o nr rej. [...] z dnia [...] stycznia 2011 r. przedstawionej przez P. S., W związku z powyższym skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosło o jej oddalenie, podtrzymując argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), dalej zwanej "p.p.s.a." sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Podkreślenia przy tym wymaga, że zgodnie z art. 134 § 1 "p.p.s.a." sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W niniejszej sprawie skarga zasługiwała na uwzględnienie. Przedmiotem zaskarżenia była decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...].02.2013 r. utrzymująca w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...].09.2012 r., nakładającą na P. S. i M. P. obowiązek zapłaty solidarnie kwoty 8 752,60 zł z tytułu kosztów usunięcia i przechowywania pojazdu marki Nissan Sunny o numerze rejestracyjnym [...] oraz numerze identyfikacyjnym pojazdu [...], w terminie 30 dni od daty, w której niniejsza decyzja stanie się ostateczna. Wskazane wyżej decyzje zostały wydane w oparciu o art. 130a ust. 1 pkt 10h i pkt 10i p.r.d. Zgodnie z powyższymi przepisami koszty związane z usuwaniem, przechowywaniem, oszacowaniem, sprzedażą lub zniszczeniem pojazdu powstałe od momentu wydania dyspozycji jego usunięcia do zakończenia postępowania ponosi osoba będąca właścicielem tego pojazdu w dniu wydania dyspozycji usunięcia pojazdu oraz jeżeli w chwili usunięcia pojazd znajdował się we władaniu osoby dysponującej nim na podstawie innego niż własność tytułu prawnego, osoba ta jest zobowiązana solidarnie do pokrycia kosztów, o których mowa w ust. 10h. W świetle powyższych przepisów koszty wskazane wyżej obciążają osobę, która w dniu wydania dyspozycji usunięcia pojazdu była jego właścicielem lub dysponentem. Obowiązki organu w zakresie prowadzenia postępowania dowodowego wynikają z art. 7 k.p.a. oraz 77 § 1 k.p.a. Stosownie do treści art. 7 k.p.a. w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności, z urzędu lub na wniosek stron podejmują wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Natomiast stosownie do treści art. 77 § 1 k.p.a. organ administracji publicznej jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Zgodnie z cytowanymi wyżej przepisami na organach administracji spoczywa obowiązek wyjaśnienia okoliczności faktycznych i ustalenia prawdy w sensie materialnym. Organ powinien ustalić fakty, które mają znaczenie dla przyszłego rozstrzygnięcia sprawy. Zakres postępowania administracyjnego wyznaczany jest treścią hipotezy normy prawnej mogącej być podstawą wydawanej decyzji (tak w: wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 25 kwietnia 2012 r., II SA/Gd 53/12). Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, że organ miał obowiązek ustalić m.in., kto w dniu wydania dyspozycji usunięcia pojazdu był jego właścicielem. Organ nie podjął szeregu czynności, które mogłyby służyć poczynieniu ustaleń faktycznych w wskazanym wyżej zakresie. Organ m.in. zaniechał ustalenia aktualnego miejsca zamieszkania P. S. oraz ewentualnie przesłuchanie wskazanej wyżej osoby w charakterze świadka. Nie ulega wątpliwości, że osoba ta, która była stroną umowy sprzedaży pojazdu z dnia [...].01.2011 r. mogła rozwiać wątpliwości, które jak się wydaję, organ powziął co do prawdziwości tej umowy. Organ zaniechał także wezwania M. P. w celu przesłuchania w charakterze strony, mimo iż w sprawie pozostały niewyjaśnione fakty istotne dla rozstrzygnięcia sprawy i tym samym zostały spełnione warunki z art. 86 k.p.a. M. P., który był dysponentem pojazdu w dniu 08.01.2011 r. może posiadać wiedzę na temat tego, kto był właścicielem powyższego pojazdu w tym dniu. Organ powinien również w sytuacji, gdyby przeprowadzenie wskazanych wyżej dowodów nie było możliwe lub w sytuacji gdyby ich przeprowadzenie nie wyjaśniło wszystkich istotnych okoliczności faktycznych, rozważyć zwrócenie się do Sądu Rejonowego w [...] o akta sprawy karnej, w której oskarżonym o czyn z art. 178a § 1 k.k. był M. P., a następnie przeprowadzić dowód z poszczególnych kart zawartych w tych aktach np. protokołu wyjaśnień oskarżonego. Organ powinien również rozważyć zwrócenie się do wskazanego wyżej Sądu o akta sprawy o sygn. akt I Ns [...] zakończonej postanowieniem z dnia [...].10.2011 r. na mocy którego orzeczono przepadek pojazdu marki Nissan Sunny na rzecz Starostwa [...]. Między innymi w celu ustalenia czy w przedmiotowych aktach znajdują się jakiekolwiek dowody dotyczące prawa własności wskazanego wyżej samochodu oraz w celu ustalenia czy w sprawie tej stanowisko zajął P. S.. Na uwzględnienie zasługiwał również podniesiony przez skarżącego zarzut naruszenia art. 80 k.p.a. Zgodnie z powyższym przepisem organ administracji publicznej na podstawie całokształtu materiału dowodowego, ocenia, czy dana okoliczność została udowodniona. Organ, ustalając czy P. S. w dniu 08.01.2011 r. był właścicielem samochodu marki Nissan Sunny nie wziął pod uwagę całokształtu materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie. Organ nie wziął pod uwagę zarówno elementów materiału dowodowego, które przemawiają za uznaniem, że P. S. był właścicielem tego pojazdu, jak i tych elementów które się temu sprzeciwiają. Organ ustalając, kto był właścicielem samochodu marki Nissan Sunny w dniu 08.01.2011 r. oparł się jedynie na ustaleniach Komendy Policji w [...]. Zupełnie nie odniósł się do stanowiska P. S., który oświadczył, że w dniu 06.01.2011 r. sprzedał przedmiotowy pojazd P. S.. Wskazać należy, że organ w zaskarżonej decyzji nawet wprost nie zakwestionował przedłożonej przez stronę umowy nie mówiąc już o prawidłowym uzasadnieniu swojego stanowiska. Okoliczność, że organ nie mógł skontaktować się z P. S. w żadnym wypadku nie może świadczyć o tym, że umowa ta nie została zawarta i tym samym własność samochodu nie została przeniesiona. Uzasadnienie organu w tym zakresie jest zupełnie nielogiczne. W ramach rozpatrzenia całości materiału dowodowego organ powinien również wziąć pod uwagę, a następnie dać temu wyraz w uzasadnieniu orzeczenia okoliczność, że umowa sprzedaży z dnia [...].01.2011 r. ujrzała światło dzienne dopiero na skutek wszczęcia przez organ postępowania w przedmiocie obciążenia kosztami holowania, oszacowania i przechowania pojazdu w dniu 23.03.2012 r. Wcześniej, pomimo wezwania kierowanego przez Komendę Policji w [...] oraz postępowania prowadzonego przez Sąd Rejonowy w [...], którego uczestnikiem również był P. S. nie ujawniał on faktu, że nie jest już właścicielem przedmiotowego pojazdu. Organ powinien wziąć również pod uwagę, że umowa z dnia [...].01.2011 r. jest jedynie kopią. Powyższa okoliczność w sposób istotny osłabia zaufanie organów państwa co do jej prawdziwości. W szczególności wskazać należy, że kopia dokumentu uniemożliwia jego weryfikację pod kątem autentyczności złożonych na nim podpisów. Odnosząc się do dowodu z dokumentu w postaci postanowienia Sądu Rejonowego w [...] z dnia [...].10.2011 r. w pierwszej kolejności wskazać należy, że postanowienie to w tym zakresie, w którym Sąd stwierdza, ze P. S. jest właścicielem samochodu marki Nissan Sunny nie ma waloru dokumentu urzędowego. Ustalenie tytułu prawnego do pojazdu stanowiącego przedmiot przepadku nie leży, bowiem w zakresie kompetencji Sądu. Powyższe postanowienie w wskazanym wyżej zakresie stanowi jedynie dowód z dokumentu, który powinien zostać uwzględniony przez organ w ramach oceny całokształtu materiału dowodowego. W świetle powyższych ustaleń Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c oraz art. 152 p.p.s.a. orzekł jak w pkt I i II sentencji. O kosztach rozstrzygnięto na podstawie art. 200 ww. ustawy.