VII SA/Wa 2175/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosława Kowalska (spr.), , Sędzia WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska, Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak, Protokolant ref. staż. Bartłomiej Grzybowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 grudnia 2013r. sprawy ze skargi J. P. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2011r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku; III. zasądza od Wojewody [...] na rzecz skarżącego J. P. kwotę 740 (siedemset czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Wyrokiem z dnia 17 lipca 2013 r. II OSK 659/12 Naczelny Sąd Administracyjny, po rozpoznaniu skargi kasacyjnej J..P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 października 2011 r. sygn. akt VII SA/Wa 1253/11 w sprawie ze skargi J. P na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę - uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. Postępowanie w sprawie miało następujący przebieg. Po wcześniej uchylanych decyzjach, przez organ drugiej instancji, Starosta [...] decyzją z dnia [...] marca 2011 r., działając na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 i art. 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j.: Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623 ze zm.), art. 104 k.p.a., zatwierdził projekt budowlany i udzielił P. S. pozwolenia na budowę obejmującego rozbudowę budynku inwentarskiego, zbiornika na ścieki socjalno-bytowe o pojemności V=9 m3 oraz płyty gnojowej z krytym zbiornikiem na gnojówkę o poj. 49 m³, na działce nr [...] położonej w miejscowości [...]. Organ odwoławczy – Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] kwietnia 2011r., nr [...]., utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu decyzji organ stwierdził, że podstawę wydania decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę spornej inwestycji stanowiła ostateczna decyzja Wójta Gminy [...] z dnia [...] lutego 2010 r., ustalająca warunki zabudowy dla zabudowanej części działki nr ew. [...] położonej w miejscowości [...] , gm. [...], dla inwestycji polegającej na rozbudowie budynku inwentarskiego, istniejącego w ramach zabudowy zagrodowej. Zgodnie z brzmieniem art. 33 ust. 1 ustawy Prawo budowlane pozwolenie na budowę dotyczy całego zamierzenia budowlanego. W przypadku zamierzenia budowlanego obejmującego więcej niż jeden obiekt, pozwolenie na budowę może, na wniosek inwestora, dotyczyć wybranych obiektów lub zespołu obiektów, mogących samodzielnie funkcjonować zgodnie z przeznaczeniem. Jeżeli pozwolenie na budowę dotyczy wybranych obiektów lub zespołu obiektów, inwestor jest obowiązany przedstawić projekt zagospodarowania działki lub terenu, o którym mowa w art. 34 ust. 3 pkt 1, dla całego zamierzenia budowlanego. Z akt sprawy wynika, że spełnione zostały również wymogi określone w art. 34 ust. 2 omawianej ustawy. Wojewoda [...], rozpatrując po raz kolejny całość materiału dowodowego uznał, że spełniony został wymóg art. 33 ust. 1 ustawy Prawo budowlane, ponieważ pozwolenie na budowę dotyczy całego zamierzenia inwestycyjnego oraz wymóg wynikający z brzmienia § 110 pkt 5 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, gdyż w pomieszczeniu przeznaczonym dla inwentarza żywego zostało zapewnione odprowadzenie ścieków ze stanowisk dla zwierząt do zewnętrznych zbiorników szczelnych. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na wymienioną decyzję Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2011 r. złożył J. P. W skardze podniósł, iż wydając zaskarżoną decyzję organ II instancji nie uwzględnił jego argumentacji, że rozbudowa budynku następuje w zbyt małej odległości od granicy jego działki, tj. 2,06 m oraz odległości narożnika jego budynku mieszkalnego do narożnika budynku inwentarskiego, tj. 7,50 m. Podniósł także, że ściana z otworami w rozbudowanym budynku inwentarskim jest w zbyt małej odległości od granicy oraz że trwa postępowanie w sprawie rozbudowy jego budynku mieszkalnego o wiatrołap. Nie określono również strefy oddziaływania w trakcie prowadzenia prac związanych z usunięciem azbestu. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] podtrzymał stanowisko przedstawione w zaskarżonej decyzji, wnosząc o oddalenie skargi. Wskazanym na wstępie wyrokiem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie skargę oddalił. W jego uzasadnieniu Sąd podzielił stanowisko organów o zupełności złożonego przez inwestora wniosku o pozwolenie na budowę. Inwestor dołączył: oświadczenie o dysponowaniu działką nr [...]na cele budowlane, projekt budowlany (wykonany przez osobą uprawnioną, sprawdzony, uzgodniony pod względem zabezpieczeń przeciwpożarowych oraz wymagań higienicznych i zdrowotnych), decyzję Wójta Gminy [...] z dnia [...] lutego 2010 r., o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, która została następnie zmieniona decyzją tego organu z dnia [...] marca 2010 r. i decyzją z dnia [...] maja 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie podkreślił, że w myśl obowiązującego w okresie wydawania decyzji o pozwoleniu na budowę art. 55 w zw. z art. 64 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 2003 r., Nr 80, poz. 717 ze zm.), warunki zabudowy i zagospodarowania terenu, ustalone w decyzji, wiążą organ wydający pozwolenie na budowę. Wskazał, że przepis ten nie tylko rodzi obowiązki po stronie organu wydającego pozwolenie na budowę, ale też stwarza prawa po stronie podmiotu, który uzyskał decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. W oparciu o tę decyzję może on projektować obiekt budowlany, jego funkcję oraz zagospodarowanie terenu. Organ wydający pozwolenie na budowę nie może zaś zmieniać tych warunków. Sąd pierwszej instancji stwierdził, że decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu wiąże organ wydający pozwolenie na budowę nawet gdyby była wadliwa. Powołując się na treść art. 34 ust. 1 i art. 35 ust. 1 pkt 1 b ustawy Prawo budowlane Sąd wskazał, ostatecznie inwestor dysponował decyzją o warunkach zabudowy, która ustaliła rozbudowę istniejącego budynku inwentarskiego z przeznaczeniem na hodowlę krów mlecznych, polegającą na dobudowie do niego budynku o powierzchni około 270 m² i wysokości całkowitej około 7 m, bez zmiany linii zabudowy. Natomiast z projektu budowlanego wynika, że dobudowany budynek ma mieć około 190 m² i wysokość 7 m. Tym samym zasadnie uznały organy, że inwestycja zgodna jest z ustaleniami ww. decyzji o warunkach zabudowy. Sąd stwierdził ponadto, że analiza projektu budowlanego wskazuje, że inwestycja jest zgodna z przepisami techniczno-budowlanymi, w szczególności z § 12 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, w zakresie usytuowania obiektu budowlanego i jego odległości od granicy z działkami sąsiednimi. Zostały również zachowane odległości budowli rolniczych, o których mowa w rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z 7 października 1997 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki rolnicze i ich usytuowania. Reasumując Sąd pierwszej instancji uznał, że w niniejszej sprawie, z uwagi na spełnienie przez inwestora wymagań określonych w art. 32 ust. 4 ustawy Prawo budowlane, właściwy organ administracji architektoniczno-budowlanej nie mógł odmówić wydania decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę. Ponadto, odnosząc się do zarzutów skargi stanowiących o zbyt małej odległości ścian z otworami w rozbudowywanym budynku inwentarskim, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie podkreślił, iż zapisy rozporządzenia w sprawie warunków technicznych dotyczące odległości ścian z otworami dotyczą jedynie ścian równoległych do granicy z działką sąsiednią, a nie ścian posadowionych prostopadle do granicy działki sąsiedniej. Ponadto podkreślił, iż płyta gnojowa z krytym zbiornikiem na gnojówkę zaprojektowana została zgodnie z odległościami, o których stanowi § 6 ust. 3 pkt 1 i pkt 3 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budowle rolnicze i ich usytuowanie. W wyniku rozpoznania skargi kasacyjnej od ww. wyroku, zapadł wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego opisany na wstępie. Uchylając wyrok sądu pierwszej instancji, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że zasadne okazały się zarzuty skargi kasacyjnej wskazujące na to, iż decyzja o pozwoleniu na budowę wykracza poza zakres inwestycji, której dotyczyła ostateczna decyzja o warunkach zabudowy, gdyż dotyczy ona dodatkowo zbiornika na ścieki socjalno-bytowe o pojemności V=9m 3 oraz płyty gnojowej z krytym zbiornikiem na gnojówkę o poj. 49 m 3, które nie były objęte decyzją o warunkach zabudowy. Ostateczna decyzja o warunkach zabudowy nr [...] Wójta Gminy [...] dla inwestycji polegającej na "rozbudowie budynku inwentarskiego, istniejącego w zabudowie zagrodowej" nie obejmowała budowy zbiornika na ścieki socjalno-bytowe o pojemności 9 m3 oraz płyty gnojowej z krytym zbiornikiem na gnojówkę o poj. 49 m 3, a te obiekty znalazły się w projekcie budowlanym, zatwierdzonym następnie w decyzji o pozwoleniu na budowę. Naczelny Sąd Administracyjny podkreślił, że także decyzje zmieniające wyżej wskazaną decyzję nie wskazywały na to, aby w ramach inwestycji rozbudowy budynku inwentarskiego obiekty takie miały być realizowane. Decyzje zmieniające dotyczyły bowiem kwestii zmiany kształtu dachu oraz kwestii uwzględnienia przy projektowaniu obiektu, dotychczasowego uzbrojenia terenu, nie zaś rozszerzenia warunków zabudowy o wskazywany zbiornik na ścieki socjalno-bytowe, a także zbiornik na gnojówkę. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, Wojewódzki Sąd Administracyjny naruszył przepisy prawa materialnego powołane w skardze kasacyjnej, a w szczególności powoływany przepis art. 35 ust. 1 ustawy Prawo budowlane, co doprowadziło do sytuacji zatwierdzenia projektu budowlanego i wydania decyzji o pozwoleniu na budowę bez decyzji o warunkach zabudowy. Sąd pierwszej instancji nie dokonał w sposób prawidłowy analizy zebranego w sprawie materiału dowodowego w zakresie zgodności projektu budowlanego z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, co naruszało również przepisy ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Po ww. wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego, niniejszym postępowaniu sądowym,. doszło do ponownego rozpoznania, przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, skargi J. P. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153 poz. 1269), sąd administracyjny dokonuje kontroli zaskarżonego i poprzedzającego go aktu pod względem zgodności z prawem - prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. W okolicznościach niniejszej sprawy, kluczowe znaczenie dla jej ponownego rozpoznania miało to, że zgodnie z przepisem art. 190 p.p.s.a. - ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012, poz. 270 ze zm.) Sąd, któremu sprawa została przekazana związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. Tym samym, Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie związany był wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 lipca 2013r. II OSK 659/12, uchylającym wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 październik 2011 r. sygn. akt VII SA/Wa 1253/11 i przekazującym temu sądowi sprawę do ponownego rozpoznania. Kierując się wskazaniami Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd stwierdza, że skarga zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 35 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo budowlane przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę właściwy organ zobowiązany jest sprawdzić zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego – z postanowieniami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. W przedmiotowej sprawie inwestor wniósł o wydanie pozwolenia na rozbudowę budynku inwentarskiego, budowę zbiornika na ścieki socjalno-bytowe o pojemności V=9m 3 oraz budowę płyty gnojowej z krytym zbiornikiem na gnojówkę o poj. 49 m 3. Z akt sprawy jednoznacznie wynika, że inwestor przedstawił decyzję Wójta Gminy [...] nr [...]z dnia [...] lutego 2010 r., która dotyczyła ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na rozbudowie budynku inwentarskiego istniejącego w ramach zabudowy zagrodowej. Decyzje z dnia [...] marca 2010 r. oraz z dnia [...] maja 2010 r. zmieniające decyzję nr [...] także dotyczyły ustalenia warunków zabudowy jedynie w ww. zakresie. Brak jest zatem w sprawie decyzji, z której wynikałyby warunki i szczegółowe zasady zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie zbiornika na ścieki socjalno-bytowe oraz płyty gnojowej z krytym zbiornikiem na gnojówkę, a obiekty te zostały przewidziane w projekcie budowlanym, którego dotyczył wniosek o udzielenie pozwolenia na budowę. W świetle powyższej okoliczności Sąd stwierdza, że organy obu instancji nie dokonały prawidłowo analizy zebranego materiału dowodowego w kontekście sprawdzenia zgodności projektu budowlanego z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, co doprowadziło do naruszenia prawa materialnego w postaci art. 35 ust. 1 ustawy Prawo budowlane i zatwierdzenia projektu budowlanego oraz wydania pozwolenia na budowę bez decyzji o warunkach zabudowy. Kierując się powyższą argumentacją Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji w trybie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a, 152 i art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. 2012r., poz. 270 ze zm.).