VII SA/Wa 2179/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Zielińska – Śpiewak po rozpoznaniu w dniu 2 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w W. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2015 r., nr [....] w przedmiocie nakazu przedłożenia oceny technicznej postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia W dniu 1 września 2015 r. (data stempla urzędu pocztowego) Wspólnota Mieszkaniowa [...] w W., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego nr [...] z dnia [...] lipca 2015 r., utrzymujące w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla [...] nr [...] z dnia [...] czerwca 2015 r., nakazującą skarżącej wykonanie i dostarczenie oceny technicznej prawidłowości wykonania ściany między lokalami nr [...] i nr [...] w budynku mieszkalnym wielorodzinnym przy ul. P. [...] w W., mające wpływ na przenikanie hałasu, w terminie dwóch miesięcy od dnia, w którym postanowienie stało się ostateczne. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia, wskazując, że jego wykonanie przed rozpoznaniem sprawy spowodowałoby znaczne koszty, a w przypadku jego uchylenia przez Sąd, koszty te nie zostałyby zwrócone przez organ administracyjny, tym samym zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody skarżącej w rozumieniu art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności będących jej przedmiotem. Natomiast stosownie do treści art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Orzekając o wstrzymaniu lub odmowie wstrzymania zaskarżonego aktu Sąd dokonuje oceny, czy w sprawie zaistniały przesłanki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a. Ocena ta jest możliwa i w dużym stopniu zależy od argumentacji przedstawionej we wniosku złożonym przez stronę. Oznacza to, że wniosek powinien być wnikliwie uzasadniony. Konieczna jest spójna argumentacja, poparta faktami oraz odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Nieodzowne jest w jej ramach wykazanie zaistnienia jednej z przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a., tj. zaistnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Brak jakiegokolwiek uzasadnienia wniosku lub uzasadnienie go w sposób lakoniczny, sprowadzający się w gruncie rzeczy do przytoczenia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, uniemożliwia Sądowi ocenę, czy przesłanki te w sprawie zachodzą. We wniosku inicjującym przedmiotowe postępowanie skarżąca ograniczyła się do powołania ustawowej przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu – niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody – i stwierdziła, że koszty wykonania postanowienia nie zostałyby jej zwrócone w razie uchylenia zaskarżonego rozstrzygnięcia przez Sąd. W ocenie Sądu wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Skarżąca nie przedstawiła kosztorysu wykonania oceny technicznej, nie przedstawiła też w sposób wyczerpujący swojej sytuacji majątkowej (w szczególności bilansu, zestawienia miesięcznych dochodów i wydatków, wyciągów z kont bankowych), które to informacje pozwoliłyby ocenić, czy istotnie wykonanie postanowienia wyrządzi skarżącej znaczną szkodę. Bez tych informacji dokonanie oceny, czy istotnie zachodzi przesłanka wyrządzenia skarżącej znacznej szkody, nie jest możliwe. Wskazać należy, że w przypadku uchylenia zaskarżonego rozstrzygnięcia przez Sąd skarżąca będzie mogła domagać się na zasadach ogólnych odszkodowania za następstwa wykonania bezprawnego postanowienia. Jednocześnie Sąd podziela pogląd Naczelnego Sądu Administracyjnego, wyrażony w postanowieniach z dnia 24 września 2014 r. w sprawach o sygn. akt II OZ 957/14 i II OZ 958/14, zgodnie z którym wykazanie przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu spoczywa na wnioskodawcy, zaś Sąd nie może domyślać się jego intencji ani też orzekać na podstawie całokształtu akt. Kierując się powyższą argumentacją, Sąd rozstrzygnął jak w postanowieniu.