VII SA/Wa 2182/15

Dnia 8 marca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk po rozpoznaniu w dniu 8 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi U.W. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 31 marca 2006 r. w sprawie VII SA/Wa 1538/05 postanawia odrzucić skargę o wznowienia postępowania sądowego Prawomocnym wyrokiem z dnia 31 marca 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w sprawie o sygn. akt VII SA/Wa 1538/05 oddalił skargę [...] na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2005 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji. Wyrok jest prawomocny od dnia 3 sierpnia 2007 r. W piśmie z dnia 4 września 2015 r. (nadanym w urzędzie pocztowym w dniu 22 września 2015 r.) [...] wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę o wznowienie ww. postępowania sądowego w sprawie VII SA/Wa 1538/05. Jako przesłankę wskazując art. 273 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270, ze zm., dalej: p.p.s.a.), w przypadkach przewidzianych w dziale dotyczącym wznowienia postępowania - Dział VII ustawy - można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Znaczenie instytucji wznowienia postępowania sprowadza się do stworzenia możliwości ponownego rozpatrzenia i rozstrzygnięcia sprawy zakończonej już prawomocnym orzeczeniem sądu, o ile zachodzą enumeratywnie wyliczone w ustawie przyczyny wznowienia postępowania. Warunkiem możliwości rozpatrywania skargi o wznowienie postępowania sądowego, co wyraźnie wynika z art. 280 § 1 p.p.s.a. jest wniesienie skargi w terminie i oparcie jej na ustawowej podstawie wznowienia. Brak jednego z tych warunków powoduje, że rozpatrywanie skargi o wznowienie jest niemożliwe i skutkuje jej odrzuceniem. Badanie dopuszczalności skargi o wznowienie postępowania nie jest badaniem zasadności skargi, lecz jedynie badaniem warunków umożliwiających rozpatrywanie samej skargi. Oceny dokonuje się na podstawie twierdzeń zawartych w skardze. Na tym etapie sąd nie bada trafności powołanych podstaw wznowienia postępowania, a tylko fakt ich powołania. Stosownie do art. 277 ustawy skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzymiesięcznym. Termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji - od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy. W oparciu natomiast o art. 278 cytowanej ustawy po upływie lat pięciu od uprawomocnienia się orzeczenia nie można żądać wznowienia, z wyjątkiem przypadku, gdy strona była pozbawiona możności działania lub nie była należycie reprezentowana. Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że skarga o wznowienie postępowania sądowego w niniejszej sprawie jest niedopuszczalna z uwagi na złożenie jej po upływie ustawowo wskazanych pięciu lat od uprawomocnienia się wyroku (art. 278 p.p.s.a.). Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 280 § 1 w związku z art. 278 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł o odrzuceniu skargi o wznowienie postępowania.